NapintaxakGarud_87 的作品

KIARAH'S POV Hindi ko talaga maintindihan kung anong klaseng tibay ng sikmura meron itong si Tylane.Ilang araw na. Ilang araw na siyang parang linta kung makadikit kay Lucas. Umagang-umaga pa lang, bago pa man kami makapag-almusal nang maayos, nakakatanggap na ng text si Lucas mula sa kanya. Kesyo may emergency daw, kesyo kailangan daw ng tulong sa isang kumpanya, o kaya naman, simpleng good morning na may kasamang pa-cute na emoji. Hindi ko sana papansinin.Sabi ko nga sa sarili ko, Kiarah, asawa ka na. Huwag kang praning!Pero iba ang pakiramdam ko. Iba ang tabas ng dila at tingin ng babaeng 'yun tuwing nagkakaharap kami. Gigil na gigil siya na ako ang pinakasalan ni Lucas. Halata naman. Kaya ngayon, ginagawa niya ang lahat para lang sirain ang araw ko, at para makuha ang atensyon ng asawa ko.Alas-diyes pa lang ng umaga, abala na ako sa kusina. Nagluto ako ng beef caldereta, 'yung paborito ni Lucas. Pinaghirapan ko 'to dahil alam kong naging sobrang busy siya sa opisina lately.

KIARAH'S POV "Balita ko, single mom daw 'yung pinakasalan ni Sir Lucas? Naku, panigurado ginayuma lang 'yan. Sa dami ng magaganda at mayayamang babae sa high society, bakit sa isang may anak pa siya bumagsak?"Napapikit ako nang mariin habang nakatayo sa harap ng malaking salamin sa powder room ng isang sikat na exclusive restaurant. Kahit saan yata kami magpunta simula nang lumabas ang balita tungkol sa kasal namin ni Lucas, iyan at iyan na lang ang naririnig ko.Gold digger. Oportunista. Malandi.Naging paboritong usap-usapan ng buong bansa ang pagiging misis ko ng isang bilyonaryo. Huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili ko.Wag mong pansinin, Kiarah. Alam mo ang totoo. Contract marriage lang ito. Pero bakit ganito kasakit? Bakit parang may pumipiga sa dibdib ko sa tuwing hinuhusgahan nila ang pagkatao ko at ng anak ko?Paglabas ko ng powder room, nakita ko agad si Lucas. Nakatayo siya sa pasilyo, nakapamulsa, at mukhang kanina pa naghihintay.Nang magtama ang panin

KIARAH'S POV Malamig ang ihip ng aircon sa loob ng pribadong opisina ni Lucas, pero pakiramdam ko ay pinagpapawisan ako nang malapot. Nakaupo siya sa swivel chair niya, ang mga siko ay nakapatong sa malapad na mahogany desk, at ang mga matatalim niyang mata ay nakatitig nang diretso sa akin. Wala siyang ni isang kurap. Parang binabasa niya ang buong pagkatao ko, binabalatan ang bawat sikretong pilit kong itinatago.Nakayuko lang ako habang pilit pinapakalma ang panginginig ng mga kamay ko na nakapatong sa aking hita. Hindi ako makatingin ng diretso sa kanya.“Akala ko ba... asawa mo ang lalaking kasama mo sa hospital at Funfair?” basag ni Lucas sa nakabibinging katahimikan.Ang boses niya ay malalim, baritono, at may halong di-maipaliwanag na emosyon. Hindi iyon galit, kundi isang masidhing pag-usisa na tila ba nakasalalay doon ang buhay niya.Dahan-dahan kong iniangat ang paningin ko. Sinalubong ko ang nagtatanong niyang mga mata.“Oo. Asawa ko lang si Kent.” Lumunok ako, pakiramdam

KIARAH'S POV Four years later...Narito kami ni Kent sa isang pampublikong ospital. May monthly check-up ang anak kong si Sky dahil sa severe allergies nito. Kaibigan ni Kent ang doktor ng anak ko kaya kay laki ng aking pasasalamat. Kahit mahirap ang aming pinagdaanang mag-ina ay naitataguyod ko naman kahit papaano ang mga pangangailangan ni Sky, lalo na ang mga gamot nito."So, babalik na naman siya rito next month?" tanong sa akin ni Kent nang papalabas na kami ng laboratory room.Ngumiti ako at humarap kay Kent."Oo! At maraming salamat sa walang sawa mong pagsama sa aming mag-ina," masaya kong sagot.Tumawa si Kent at ginulo niya ang aking ulo; ganoon na talaga siya simula pa noon. Close kaming magpinsan, naudlot nga lang noong ipinaampon si Kent ng mga magulang nito sa mag-asawang mayaman. Nalungkot ako noon pero masaya na rin kasi naging isa siyang matagumpay na dentista. Hindi ko rin inaasahan na sa lugar kung saan ako napadpad pagkatapos kong umalis ng bahay ay magkikita kami

KIARAH'S POVMaaga akong umuwi ngayon galing sa opisina. Sinabi ko sa aking boss na special day namin ni Rafael ngayon kaya napaaga ako ng uwi. Gusto ko siyang sorpresahin, mabuti na lang pinayagan ako ng istrikto kong boss. Akala ko kanina ay hindi niya ako papayagan dahil ang tagal niyang sumagot, at tiningnan niya pa ako nang matiim. Lagi na lang akong kinakabahan sa tuwing nagtatama ang aming mga mata."Tomorrow, no more excuses." Iyon ang huling sabi niya sa akin.Masaya na rin ako kahit papaano, dahil bibihira talaga itong pumapayag maliban kung talagang emergency. Mabilis lang akong nakarating sa condo ni Rafael, maykaya ang pamilya niya kaya doon ito nakatira. Dalawang taon na rin kaming magkasintahan at labas-masok na ako sa kanyang condo. Kaya alam ko ang password ng condo niya at tig-isa rin kami ng swipe card. Subalit ang pasorpresa ko sa kanya ay nauwi sa hindi inaasahang pangyayari."Ang sarap mo naman... hindi katulad ni Kiarah, madamot!"Iyon ang narinig ko agad pagpas