Novels by พรรณนากะระตา/สายหมองปลายอุโมงค์

เสียงประตูคอนโดมิเนียมหรูของปิ่นปิดลงอย่างแผ่วเบา ปิ่นโอบไหล่ไก่พาเข้าไปในห้องนอน ก่อนจะพาร่างบางที่เริ่มมีน้ำมีนวลขึ้นไปอาบน้ำสาวใหญ่ค่อย ๆ ปลดเครื่องประดับที่หนักอึ้งออกทีละชิ้น เพชรพลอยที่ประดับตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า รวมถึงรองเท้าส้นสูงที่ไม่เหมาะกับว่าที่คุณแม่ ค่อย ๆ ถูกถอดออกทีละชิ้น จนเมื่อไก่อยู่ในร่างเปล่าเปลือย ปิ่นจึงพาเธอเข้าไปในห้องน้ำที่มีอ่างอาบน้ำสีขาวใบใหญ่ไก่นั่งอยู่ในอ่าง มองคุณปิ่นของเธอที่ยังอยู่ในชุดราตรีแสนสวย ค่อย ๆ เปิดก๊อกน้ำ ผสมน้ำอุ่น ก่อนเฝ้ามองระดับน้ำที่ค่อย ๆ สูงขึ้นพร้อมฟองนุ่มสีขาว จนถึงระดับอกปิ่นอาบน้ำชำระร่างกายให้ไก่อย่างเบามือ หญิงสาวหลับตาลงรับการปรนนิบัติอย่างแสนสบาย มือสวยลูบท้องเบา ๆ ราวกับกำลังอาบน้ำให้ลูกน้อยในครรภ์ไปพร้อมกันเหตุการณ์ในวันนี้ทำให้เธอเครียดแทบเป็นลม ทุกอย่างเหมือนรถไฟเหาะที่ดิ่งลงเหวแล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่ที่สูงในเวลาเพียงเสี้ยววินาที จนเธอตั้งรับไม่ทันไก่จับมือคุณปิ่นมาแนบแก้ม คลอเคลียราวกับลูกแมว จนฟองสบู่ติดเต็มใบหน้า ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างอ่อนโยน มือคู่นี้คอยประคองและปกป้องเธอมาตลอด นับตั้งแต่วันที่ทั้งคู่ตัดสินใจเปิด

หลังจากคุณหญิงธีรกรประกาศข่าวมงคลกลางงาน เสียงปรบมือก็ดังขึ้นรอบห้องจัดเลี้ยงอย่างพร้อมเพรียง ราวกับไม่มีเหตุการณ์วุ่นวายจากการจับกุมเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเกิดขึ้นเลยหุ้นส่วน นักลงทุน และแขกผู้มีเกียรติต่างยิ้มแย้มให้กัน ราวกับทุกอย่างกำลังเป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบวิ้ง!มีเพียงไก่เท่านั้นที่รู้สึกว่าโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เสียงปรบมือดังอยู่รอบตัว แต่กลับเหมือนอยู่ไกลออกไปเรื่อย ๆ เธอได้ยินนักข่าวถามคำถาม เสียงแฟลชกล้องดังไม่หยุด เสียงคุณหญิงย่าตอบคำถามแต่จับใจความไม่ได้เลยสักคำ ทุกอย่างพร่าเบลอไปหมดไก่ยืนอยู่บนเวทีด้วยรอยยิ้มที่ถูกฝึกมาอย่างดีในฐานะรองประธาน ACs Group แต่ภายในใจกลับสั่นไหวจนแทบยืนไม่อยู่ แล้วสายตาของเธอมองผ่านผู้คนมากมาย ผ่านทะลุกำแพงกล้องและแสงไฟ ก่อนจะหยุดอยู่ที่คนคนหนึ่งคุณปิ่น!หญิงสาวในชุดราตรีสีน้ำเงินครามกำลังยืนอยู่ด้านหลังกลุ่มนักข่าว ดวงหน้าคมสวยและงดงาม ชวนให้หลงใหลนั้นกำลังมองมาทางเธอ และกำลังยิ้มให้ รอยยิ้มที่อ่อนโยนทำให้หัวใจของไก่เจ็บยิ่งกว่าเดิมคุณปิ่น...ช่วยพาฉันออกไปจากตรงนี้ทีความคิดนั้นดังวนอยู่ในหัว"ขอเรียนเชิญคุณหญิงธีรกร ประธานกรรมการบริหารสูง

ขณะที่คุณหญิงธีรกรกำลังกล่าวต้อนรับแขกบนเวที ไก่ยังคงนั่งอยู่กับปิ่นบริเวณโถงด้านนอกของงาน หญิงสาวพยายามตั้งใจฟังคำพูดบนเวที แต่สายตากลับเผลอมองคนข้างตัวอยู่เป็นระยะ เดิมทีตั้งใจจะงอนและไม่สนใจอีกฝ่าย แต่ความสวยสะกดตาของคนรักกลับทำให้เธอเผลอหันมามองอยู่เรื่อย พอสบเข้ากับรอยยิ้มนั้น ไก่ก็รีบสะบัดหน้าหันไปทางอื่นทันทีจนกระทั่งเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง"อ้าว! อยู่นี่เอง เอ๊ะ...พี่ปิ่น"ไก่สะดุ้งเล็กน้อย"พี่เธียร์"เจ้าของงานในค่ำคืนนี้เดินตรงเข้ามาหา ก่อนมองสลับระหว่างปิ่นกับไก่"นี่น้องไก่อยู่กับพี่ปิ่นได้ไงคะ นี่รู้จักกันด้วยเหรอ"ไก่กำลังจะตอบ แต่ปิ่นกลับตอบก่อน"ใช่แล้ว"เธียร์เลิกคิ้ว"รู้จักกันตอนไหน""ไม่บอก"ปิ่นตอบหน้าตาเฉย เธียร์ทำหน้ายักษ์ใส่ทันที จิ๊ปากอย่างหมั่นไส้ ก่อนหันมาหาไก่"น้องไก่ อย่าเข้าใกล้พี่ปิ่นมากนะ"ไก่งง"คะ?""คนนิสัยไม่ดี ดูโหงวเฮ้งสิ หน้าผากเถิก จมูกบี้ คอยาว ๆ คบไม่ได้ น้องไก่ถอยมาค่ะ"ปิ่นถึงกับหัวเราะ ไม่คิดว่ายัยตัวแสบจะมามุกนี้"อย่ามาใส่ร้าย""เรื่องจริงต่างหาก ดูสิ ตาก็เท่าเม็ดถั่ว ยังขนลุกอยู่เลย คนอะไรใส่ชุดราตรีเหมือนเอาผ้ามาผูกเสาไฟ ลักษณะค

งานเลี้ยงต้อนรับอย่างเป็นทางการของเธียร์ กุลธิดา อริยะไวกูล ทายาทลำดับที่สองแห่ง TNs Group ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ภายในห้องบอลรูมของโรงแรมหรูใจกลางกรุงเทพฯเพียงชื่อของเจ้าภาพอย่างคุณหญิงธีรกร ก็เพียงพอให้บุคคลสำคัญในวงการธุรกิจเดินทางมาร่วมงานกันอย่างพร้อมเพรียง ซึ่งผู้บริหารระดับสูงของ TNs และ ACs ต่างแต่งกายอย่างเป็นทางการและสง่างาม บัตรเชิญหนึ่งใบก็มีค่ามากพอที่จะพาครอบครัวหรือทายาทของตัวเองมางานนี้ เพื่อทำความรู้จักคนในแวดวงเดียวกันสำหรับหลายคน งานนี้ไม่ใช่เพียงงานเลี้ยงต้อนรับธรรมดา แต่มันคือเวทีแสดงตัว สร้างความสัมพันธ์ แสดงวิสัยทัศน์ผ่านการพูดคุย และเป็นโอกาสที่หลายคนรอคอย เพราะหากได้รับความสนใจจากคุณหญิงธีรกร แม้เพียงบทสนทนาสั้น ๆ ก็สามารถเปลี่ยนสถานะทางสังคมและหน้าที่การงานได้อย่างมหาศาลภายในงาน เธียร์กำลังยืนต้อนรับแขกด้วยรอยยิ้มสุภาพ หญิงสาวเดินเข้าไปทักทายแขกแต่ละคนด้วยตัวเอง รับของขวัญ กล่าวขอบคุณ และจดจำชื่อได้อย่างน่าประทับใจไม่นานนัก บุตรหลานของกลุ่มตระกูลธุรกิจต่าง ๆ ก็เริ่มเข้ามาพูดคุยกับเธอ บางคนรู้จักกันจริง บางคนเพิ่งเคยพบกันครั้งแรก แต่ทุกคนต่างพยายามสร้างควา

ปิ่นออกต่างประเทศบ่อยครั้งจนเป็นเรื่องปกติสำหรับคนรอบตัว บางครั้งไปสามวัน บางครั้งเป็นเดือน แต่ครั้งนี้เดิมทีเธอบอกไก่ว่าจะไปเพียงสามวันเท่านั้น สุดท้ายกลับกลายเป็นห้าวันแม้จะเข้าใจว่าเป็นเรื่องงาน แต่ไก่ก็อดงอนเล็ก ๆ ไม่ได้โชคดีที่ปิ่นยังวิดีโอคอลมาหาทุกคืน ส่งข้อความหาตลอดทั้งวัน บางครั้งเป็นเพียงรูปกาแฟหนึ่งแก้ว บางครั้งเป็นรูปอาหารเช้า พร้อมข้อความสั้น ๆ ว่า"คิดถึงลูกไก่จัง" หรือไม่ก็ "อยากกินไก่จัง"คำพูดธรรมดาเหล่านั้นกลับทำให้คนที่อยู่เมืองไทยยิ้มได้ทั้งวันยิ่งมีเด่นคอยสปอยล์นายผู้หญิงตามคำสั่งลับจากคนบนเกาะชะวะลา ชีวิตของไก่ก็ยิ่งสบายเกินไปเช้าวันหนึ่งเป็นมะม่วงดอง ตอนบ่ายเป็นผลไม้สด เย็นวันต่อมาเป็นขนมจากร้านดัง และมีของอร่อยจากสตูลส่งตรงมาถึงโต๊ะทำงานจนเจ้าตัวเริ่มรู้สึกว่าตัวเองแก้มป่องขึ้นทุกวัน"นายเด่น""ครับนายผู้หญิง""ฉันอ้วนขึ้นหรือเปล่า"เด่นเงยหน้าจากแท็บเล็ตขึ้นมามอง"ไม่ครับ""จริงเหรอ""จริงครับ"ชายหนุ่มหยุดไปครู่หนึ่ง"แต่แก้มฉันป่อง""มีน้ำมีนวลต่างหากล่ะครับ"ไก่หรี่ตามองทันที"ก็แปลว่าอ้วนขึ้นสิ ก็เพราะเด่นนั่นแหละ หาอะไรก็ไม่รู้มาให้กิน "เด่นหัวเราะ

แสงแดดยามเช้าสาดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนกว้างของคอนโดหรู ไก่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นจากการหลับใหลอย่างเชื่องช้า ก่อนจะยกมือขึ้นคลำอีกฝั่งของเตียงตามความเคยชิน ว่างเปล่าหญิงสาวกระพริบตาปริบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจำได้ว่าปิ่นต้องบินไปสิงคโปร์ตั้งแต่เช้ามืด ที่เมื่อคืนได้บอกไว้แล้วแต่ถึงอย่างนั้น ปลายนิ้วของเธอก็สัมผัสเข้ากับบางอย่างโน้ตแผ่นเล็ก ที่ทำเอาว่าที่คุณแม่หน้าแดงออกมา"จุ๊บแก้มไปหนึ่งที แล้วก็จูบหนึ่งครั้งนะคะ"มุมปากของไก่ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว"คนบ้า"พึมพำเบา ๆ พลางแตะปลายนิ้วลงบนริมฝีปากของตัวเอง เหมือนยังมีสัมผัสอุ่น ๆ หลงเหลืออยู่ และก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาเมื่อทั้งตัวของเธอเต็มไปด้วยสัมผัสและรอยจูบของปิ่นช่วงนี้ปิ่นยุ่งมากจริง ๆ ยุ่งจนบางวันเธอแทบไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรอยู่หญิงสาวล้มตัวนอนมองเพดานอยู่ครู่หนึ่งคุณปิ่นของเธอ... วัน ๆ ทำอะไรกันนะ จะถามเด่นก็คงไม่ได้คำตอบอยู่ดี ลูกน้องตัวดีก็เก็บความลับของเจ้านายเก่งเหลือเกิน ชิ...น่าหมั่นไส้!คิดได้ดังนั้นจึงลุกขึ้นจากเตียง เตรียมตัวไปทำงานตามปกติเมื่อมาถึงห้องทำงาน สิ่งแรกที่ทำให้ไก่ประหลาดใจก็คือ คนที่นั่งรออยู่ก่อนแล