Novels by ลูกตุ้มเงิน

หลังจากที่อัญญากลับมาถึงทีดีไซน์แล้ว ก็เร่งทำงานที่ค้างอยู่อย่างขะมักเขม้น จนได้ยินเสียงของผู้เป็นเจ้านายเดินเข้ามาในออฟฟิศ"กิ่งน้องรัก รู้หรือยังว่าคณะเราจัดงานคืนสู่เหย้าสิ้นเดือนนี้นะ" ธนากรเดินถือการ์ดเชิญงานคืนสู่เหย้าเข้ามาหาอัญญาที่นั่งเขียนงานออกแบบอยู่บนโต๊ะทำงานของตนเองอย่างตั้งใจ"สิ้นเดือน! ก็ศุกร์นี้แล้วสิ" คำพูดของผู้เป็นทั้งเจ้านายและรุ่นพี่เรียกความสนใจจากหญิงสาวได้ชั่วขณะหนึ่ง ให้หันมามองหน้าเขา ก่อนจะกลับไปก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป"ใช่แล้ว คืนวันศุกร์นี้ละ ปีนี้คอนเซปต์เจ้าชายเจ้าหญิงว่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้เข้ามานั่งข้าง ๆ หญิงสาวที่ยังคงขีดเขียนงานข้างหน้าของเธออย่างตั้งใจ ถึงขนาดที่พูดโต้ตอบก็ยังไม่เงยหน้าด้วยซ้ำ"โห! ใครเป็นคนคิดเนี่ย ฟรุ้งฟริ้งมาก""นั่นสิ" ธนากรพูดพร้อมกับทำท่ากระแซะ ใช้หัวเข่าของเขากระแทกกับขาของหญิงสาวเบา เพื่อให้เธอหันมาสนใจและตอบรับเจตนาของชายหนุ่มบ้าง จนหญิงสาวเริ่มรำคาญต้องเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผู้เป็นเจ้านาย"อะไรพี่ จะมากระแซะทำไมเนี่ย" ด้วยความสนิทสนมกันมานาน ตามองตาก็เข้าใจ "อย่าบอกนะว่า..." ก็ฟังจากคอนเซปต์แล้ว มี

ความสงสัยในตัวอัญญาของอาชายังคงมีอยู่เช่นนั้น เหมือนกับใครหลาย ๆ คนที่ไม่ได้สนิทกับหญิงสาว แต่อาชาหาได้อยู่นิ่งเก็บงำความสงสัยอยู่อย่างนั้นไม่ ชายหนุ่มเริ่มทำตัวเป็นคนขี้สงสัยสอบถามเรื่องราวของหญิงสาวจากคนรอบตัว รวมทั้งตัวของอัญญาเองก็ไม่เว้น เพียงแต่ด้วยมารยาทจึงไม่อาจถามตรง ๆ ความสงสัยทำให้ชายหนุ่มอยากรู้อยากเห็น และความอยากรู้อยากเห็นนี้เองที่ทำให้เขาสร้างโอกาสให้ตนเองได้พบเจอหญิงสาวบ่อยขึ้น โดยเฉพาะเรื่องงานที่สามารถใช้เป็นข้ออ้างในการได้เจอตัวเธอได้เป็นอย่างดี โดยไม่ได้คิดเลยว่านั่นจะเป็นการสร้างความผูกพันระหว่างทั้งสองคนให้เกิดขึ้นทีละนิด ๆการที่คนตัวใหญ่พุ่งความสนใจมาที่ตัวของอัญญา และพยายามสืบหาความจริงว่าหญิงสาวเป็นทอมหรือไม่นั้น ทำให้ชายหนุ่มหลงลืมความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นภายในจิตใจของเขา ที่เกิดขึ้นจากการผิดหวังในความรักมาหมาด ๆ ไปได้เหมือนกัน“คุณดวงต่อสายคุณกิ่งให้ผมหน่อย” ถึงแม้ว่า ดวงฤดีเลขาฯ คนสวยจะรู้สึกแปลกใจอยู่บ้างกับสรรพนามที่เปลี่ยนไปในการใช้เรียกมัณฑนากรจากบริษัท ทีดีไซน์ เพราะปกติได้ยินเรียกว่านายกิ่งอย่างนั้น นายกิ่งอย่างนี้ แต่ก็ไม่คิดจะใส่ใจซักถาม รีบต่อสายให้

ก่อนออกจากห้องไปอัญญาได้เขียนโน้ตทิ้งไว้ให้คนเมาบอกว่า รถของเขายังอยู่ที่อินไซต์ผับ ก่อนจะลงท้ายชื่อว่า ‘กิ่ง’ตืดดดด..ตืดดดด..ตืดดดด..เสียงโทรศัพท์มือถือของคนตัวใหญ่ที่วางอยู่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปลุกให้เจ้าของต้องตื่นจากนิทราในตอนสายของวันรุ่งขึ้น มือยาวยื่นออกไปเพื่อควานหาจุดกำเนิดของเสียง“สวัสดีคร้าบ”“ไอ้พี่บิ๊ก นี่ยังไม่ตื่นอีกเหรอ พี่ไปนอนอยู่ไหน ทำไมไม่กลับบ้านกลับช่อง เค้าโทรไปตั้งนานแล้วก็ไม่รู้จักรับ เค้าเป็นห่วงนะรู้มั้ย นี่เมื่อคืนพี่แอบไปเมาโดยไม่บอกเค้าใช่หรือเปล่าเนี่ย” เสียงจากปลายสายของอารดาลอดผ่านโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูมาทันทีที่อาชากดรับสาย จนชายหนุ่มต้องดึงโทรศัพท์ออกจากหู ด้วยความรำคาญเสียงบ่นของผู้เป็นน้องที่ทำตัวเหมือนแม่คนที่สองก็ไม่ปาน แต่ก็นับว่าได้ผลเพราะเสียงของน้องสาว ทำให้เขาตื่นขึ้นมามีสติทันที แล้วก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย“เออ ไอ้บุ้งอย่าเพิ่งบ่นอะไรตอนนี้ได้มั้ย พี่โคตรปวดหัวเลยว่ะ ขอตั้งสติแป๊บ เดี๋ยวเจอกันที่บ้านนะน้องรัก” พูดจบอาชาก็วางสายทันที ไม่ทันให้น้องสาวได้ตอบอะไรกลับมา ชายหนุ่มลุกขึ้นนั่ง สะบัดศีรษะไล่ความมึนออก

หลังจากที่นั่งดื่มกันไปได้สักพัก คนที่บ้านโจ๊กก็โทรมาตามเสียแล้ว“ไอ้บิ๊กกูต้องกลับแล้วว่ะ แม่ทูนหัวโทรมาตามแล้ว ไม่รีบกลับเดี๋ยวมีนอนนอกห้อง มึงกลับพร้อมกูเลยมั้ย ดื่มเยอะแล้วนะมึง เดี๋ยวจะกลับไม่ไหวเป็นภาระคนอื่นอีก” โจ๊กรู้สึกเป็นห่วงเพื่อน เนื่องจากที่ดื่มมาจากที่ห้องอัดเสียงก็เยอะแล้ว มาต่อที่ผับนี่ก็หมดไปอีกหลายขวดแล้วเช่นกัน ก็เพื่อนของเขาเล่นกินเหมือนกับทะเลาะกะเหล้ามา เห็นเป็นต้องจับลงท้องให้หมดเสียอย่างนั้น“ยังอ่ะ กูยังไม่อยากกลับ มึงกลับไปก่อนเลยไม่ต้องห่วง กูขอฟังเพลงเพราะ ๆ ย้อมใจก่อน” อาชาปฏิเสธทันที ‘ตอนนี้กำลังฟังเพลงเพลิน ๆ จะให้รีบกลับไปฟังเสียงบ่นของไอ้บุ้งแทน ไม่เอาดีกว่า’ ชายหนุ่มนึกในใจ“เพลงเพราะ ๆ ย้อมใจ หึหึ ระวังนะมึง ยิ่งเพราะยิ่งโดน ถ้าต่อมน้ำตามาแตกแถวนี้ จะเสียฟอร์มนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงนะครับ” ถึงน้ำเสียงจะฟังดูเหมือนพูดเล่น แต่โจ๊กก็รู้สึกเป็นห่วงเพื่อนจริง ๆ อยากจะพากลับด้วยกัน แต่เพื่อนเขานี่เรื่องดื้อก็ไม่แพ้ใครเหมือนกัน ถ้าบอกว่าไม่ ก็อย่าไปตื้อมันเสียให้ยาก เดี๋ยวจะทะเลาะกันเสียเปล่า ๆ“ไอ้บ้า ใครเขาจะมานั่งร้องไห้อยู่ในผับล่ะ มึงก็พูดไปเรื่อย” คำต่อ

หลังจากเสร็จงานที่บริษัท อาชาก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ออกไปหาเพื่อนต่อที่ห้องอัดเสียง ซึ่งเป็นกิจการของเพื่อนรัก อนุวัฒน์ หรือโจ๊กเป็นเพื่อนของชายหนุ่มตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ถึงแม้ว่าจะแยกย้ายกันไปเรียนและทำงานในสิ่งที่ตนเองชอบ แต่ว่าทั้งสองก็ยังติดต่อกันเรื่อยมา โจ๊กเป็นคนที่ชอบดนตรีมาก ชายหนุ่มเลือกเรียนซาวด์เอ็นจิเนียร์ และได้มาเปิดห้องอัดเสียงเป็นของตนเอง แต่ความชอบที่ทั้งสองคนมีเหมือนกันคือ รถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่หรือเรียกกันติดปากว่า บิ๊กไบค์นั่นเอง ซึ่งโจ๊กก็เป็นคนพาอาชาเข้าร่วมกลุ่ม ‘คนรักบิ๊กไบค์’ ซึ่งเป็นการมารวมตัวกันของคนที่ชื่นชอบรถมอเตอร์ไซค์ประเภทนี้ เพื่อที่จะแลกเปลี่ยนความรู้ในเรื่องของรถซึ่งกันและกัน นอกจากนี้ กลุ่มนี้ยังมีการจัดกิจกรรมเพื่อช่วยเหลือสังคมอีกด้วย อาทิเช่น การนำสิ่งของไปบริจาคให้กับโรงเรียนในถิ่นทุรกันดาร การไปเลี้ยงหาอาหารกลางวันตามสถานสงเคราะห์ต่าง ๆ หรือแม้แต่การรวมตัวกันไปบริจาคโลหิตให้กับสภากาชาด เป็นต้น ซึ่งกิจกรรมเพื่อการกุศลเช่นนี้จะเกิดขึ้นเดือนละครั้ง โดยปกติแล้วหากไม่ติดงานที่บริษัท อาชาและโจ๊กเป็นอันต้องเข้าร่วมกิจกรรมเหล่านี้ของกลุ่มไม่ได้ขาด

วันต่อมาอาชาเข้าบริษัทตอนเช้าตามเวลาปกติ ด้วยสภาพที่ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ เนื่องจากคนตัวใหญ่ยังสลัดคราบความทรุดโทรมออกจากร่างกายตัวเองยังไม่หมด จะด้วยความตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่จากคนที่เป็นเหมือนเทพบุตรสำหรับลูกน้องสาว ๆ ในออฟฟิศ ตอนนี้กลับมีสภาพเหมือนซาตานเสียมากกว่า ผมเผ้าดูไม่เป็นระเบียบดังแต่ก่อน เหมือนคนที่สระผมแล้วไม่ได้หวีใช้สะบัดหรือปัด ๆ เอาเท่านั้น หนวดเคราก็ไม่ได้โกนปล่อยรกรุงรัง เสื้อผ้าที่เคยเป็นเสื้อเชิ้ต กางเกงสแลคและเสื้อสูทเข้าชุด ตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นกางเกงยีนส์ เสื้อยืด กับแจ็คเก็ตหนังอีกหนึ่งตัว แล้วแถมมาด้วยบิ๊กไบค์คันงาม แต่จะว่าไปลุคนี้ของคนตัวใหญ่ ก็ดูเซอร์ เท่ห์ไปอีกแบบดีเหมือนกัน คนหล่อนี่เนอะไม่ว่าจะอยู่แบบไหนก็ดูดีไปเสียหมด^_^“คุณบิ๊ก ดวงดีใจจังเลยค่ะ ที่เห็นคุณมาทำงานวันนี้ นึกว่าจะลืมนัดกับบริษัท ทีดีไซน์เสียแล้ว” เลขานุการคนสวยส่งเสียงทัก เมื่อเห็นร่างสูงของผู้เป็นเจ้านายเดินเข้ามาในออฟฟิศ “นี่ก็ใกล้เวลานัดแล้ว น่าจะใกล้มาถึงกันแล้วล่ะค่ะ คุณบิ๊กเข้าไปเซ็นงานให้ดวงในห้องรอก่อนนะคะ ถ้าเขามากันแล้วดวงจะโทรเข้าไปตาม คุณบิ๊กไม่มาหลายวัน เอกสารเยอะนิดนึงนะคะ” คุณ