Novels by คิมคยอง

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าเช็ดหัว หันซ้ายหันขวามองไปที่เตียงที่ว่างเปล่า ก่อนจะเลื่อนสายตามองไปยังระเบียง เห็นร่างสูงกำลังยืนเท้าแขนเหม่ออะไรไม่รู้อยู่คนเดียว พอสบโอกาสฉันก็เดินย่องเข้าไปหาเขา ก่อนที่จะโผเข้าสวมกอดจากด้านหลังพี่ทัพเอี่ยวใบหน้าหันมามอง พลางใช้ท่อนแขนพลิกฉันจากด้านหลังให้ไปอยู่ด้านหน้า เลยกลายเป็นว่าเจ้าตัวกำลังสวมกอดฉันแทน“คิดอะไรอยู่คะเนี่ย ทำไมถึงมายืนตรงนี้คนเดียว”“แค่ไม่ชอบความรู้สึกนี้”“รู้สึก.. รู้สึกอะไรหรอ”เสียงถอนหายใจดังขึ้น สักพักใบหน้าของพี่ทัพก็ซุกลงที่ข้างซอกคอ น้ำเสียงอู้อี้บอกเล่าสิ่งที่ทำให้เขามายืนเหม่อคนเดียวออกมา“รู้สึกผิดมั้ง พี่เคยมองว่าพ่อไม่เอาไหนอย่างที่แม่บอก.. แถมยังอยากจะแต่งงานใหม่อีก”“.....”“แต่พอมาคิดดูแล้ว พ่อพี่คงเหนื่อยจนอยากจะมีความสุขส่วนตัวบ้าง ก็แค่.. ต้องยอมรับมัน”“พี่ทัพยังมีจีนนะ.. แล้วก็เจ้าลอสด้วย”อีกฝ่ายแค่นหัวเราะในลำคอ กระชับอ้อมกอดแล้วใช้ปลายจมูกถูไถบนไหล่ฉันไปมาเขาดูสดใสขึ้นตั้งแต่ไปเจอแม่ แล้วก็เดินเลือกของขวัญด้วยความตั้งใจให้กับพ่อตัวเองมุมนี้ของพี่ทัพมันคงจะแรร์มากเลยทีเดียว“พี่รักเธอ”“คะ”ฉันเบิกตา

เมื่อได้เข้าใกล้ผู้ชายอย่างกองทัพ สิ่งแรกที่ฉันเพิ่งรู้เลยก็คือ ความสัมพันธ์ในครอบครัวห่างเหินเหมือนกรุงเทพกับเชียงใหม่เขาไม่ค่อยสนิทกับคนในครอบครัว รวมถึงพ่อเขาเองก็ด้วย ยิ่งพี่ทัพมาบอกว่าพ่อของเขากำลังจะเริ่มต้นรักใหม่ เจ้าตัวก็เลยยิ่งปิดกลั้นตัวเองออกมามากกว่าเดิมไม่ต้องพูดถึงบุคคลที่ทิ้งเด็กชายกองทัพเอาไว้ตั้งแต่เล็กเลย ถึงจะยอมรับสายแม่ตัวเอง ทว่าเขาก็ได้แต่เป็นฝ่ายรับฟังแล้วก็เงียบขรึม ไม่ต่างอะไรจากครั้งแรกที่เราเจอกัน แต่ครั้งนี้พี่ทัพจะพาฉันไปเจอแม่ของเขาด้วยกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าสถานการณ์จะเป็นยังไง แต่ฉันก็แค่หวังไว้ว่าคนที่ฉันรักจะเจ็บปวดน้อยที่สุด“ทัพ”“.....”“โทษทีนะลูก พอดีเท็นเท็นงอแงนิดหน่อย แม่ก็เลยต้องปลอบยาวกว่าจะยอมสงบ”เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบกับพื้นดังขึ้นข้างๆ หู พอเงยหน้าขึ้นมองฉันก็พบว่าเป็นหญิงสาวอายุประมาณเกือบห้าสิบปี แต่ผิวพรรณและใบหน้ายังดูเหมือนสี่สิบต้นๆ อยู่เลยดวงตาของผู้หญิงตรงหน้าฉัน เหมือนพี่ทัพไม่มีผิด“สวัสดีค่ะ..” ฉันยกมือขึ้นประนมไหว้ พลางค้อมศีรษะให้“สวัสดีจ้ะหนู” อีกฝ่ายรับไหว้พร้อมรอยยิ้ม เลยพลอยทำให้ฉันยิ้มตาม“แฟนผมเองครับ”“อ้อ ผู้ห

“จีน..” “ขา”ฉันที่ยืนล้างจานอยู่ในครัวขานรับ พลางชะเง้อหน้ามองหาเจ้าของเสียง แต่ก็ยังไม่พบเจ้าตัวอยู่ดี“จีน” เขาตะโกนเรียกชื่อฉันแล้วก็เงียบไปไม่ได้พูดอะไรต่อ“มีอะไรคะ” ฉันตะโกนตอบกลับแล้วไป มือก็ล้างจานด้วยน้ำสะอาดไปพลางไม่นานเสียงของพี่ทัพก็ดังขึ้นมาอีก จนฉันต้องล้างมือแล้วเดินโผล่หน้าออกไปจากห้องครัว มองหาเจ้าของเสียงที่เดินวนไปมาอยู่หน้าห้องนอนของตัวเอง“จีน” พี่ทัพหันมามองฉันแล้วทำหน้าโล่งใจ ก่อนจะเดินตรงเข้ามาดึงฉันเข้าไปกอดอย่างแนบแน่น เล่นเอางงเป็นไก่ตาแตกแต่หัววันเลย“จีนอยู่ในครัวค่ะ”พูดจบฉันก็เผลอขมวดคิ้ว เมื่ออีกฝ่ายนิ่งงันไปเขากระชับอ้อมกอดราวกับกลัวว่าฉันจะหายไป และหลายครั้งก็ผวาในตอนกลางคืน เหมือนกับว่าปมของเขายังคงสะกิดให้เจ้าตัวไม่ได้นอนเพิ่งรู้ว่าพี่ทัพเป็นพวกสะดุ้งตื่นตอนกลางคืน ก็ตอนที่เราอยู่ด้วยกันบ่อยขึ้นนี่แหละหลังจากวันนั้นลุงก็โทรมาเทศนาฉันยกใหญ่ อย่างกับกินรังแตนมา แถมยังบอกอีกว่าจะขอเจอหน้าพี่ทัพเป็นการส่วนตัวเสียวกระดูกสันหลังยิ่งกว่าตอนที่พี่เจย์โมโหซะอีก“ทำไมตื่นแล้วไม่ปลุกพี่” เขาผละออกเล็กน้อย ก่อนเงยหน้ามองฉันด้วยสายตาออดอ้อน“ก็เห็นว่านอนอ

จีน พาร์ท ฉันระบายยิ้มบางๆ ให้คุณกรที่อุตส่าห์มายืนรอส่งฉันขึ้นเครื่อง พี่เจย์กับยัยลีนก็คอยช่วยถือกระเป๋ากับจัดการสัมภาระให้ตลอดทางแน่นอนว่าเมื่อตอนเช้ามืดฉันรีบโกยตัวเองออกจากห้องของพี่ทัพอย่างด่วนจี๋ รีบเร่งโดยที่ไม่ได้ปลุกหรือบอกเขาก่อนออกมาด้วยซ้ำ“ขอบคุณนะคะหมอกรที่อุตส่าห์มาส่ง”“ผมเพิ่งออกเวรพอดีน่ะครับ แล้วก็ไม่มีธุระหลังจากนี้แล้ว.. เดินทางปลอดภัยนะครับคุณจีน”“คุณกรก็ขับรถกลับดีๆ นะคะ""ครับผม ขอตัวนะครับ.."คนตัวสูงค้อมศีรษะด้วยสีหน้าเหนื่อยอ่อน แต่ก็ยังคงมีรอยยิ้มอบอุ่นประดับไว้เหมือนเคยฉันโค้งตัวลาอีกฝ่าย ก่อนที่สายตาจะเหลือบมองเห็นใครบางคน หลบอยู่หลังเสาที่มองเพียงแวบเดียวฉันก็รู้ว่าเป็นใครหัวใจเต้นเร็วผิดปกติ มันวูบวาบไปทั่วท้องน้อย แววตาสั่นระริกมองเขาที่หายไปในฝูงคนแล้วเรียบร้อยทำไมกันนะ..วูบหนึ่งฉันเคยคิดว่าเรายังเด็กมีเวลาอีกมากมายให้เรียนรู้กับสิ่งที่เรียกว่าความรักฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผีเสื้ออยู่ในกรงขังมานานหลายปี มันไม่เคยมองดอกไม้ดอกอื่นเลยนอกจากดอกไม้ที่พันอยู่รอบกรงเพราะฉะนั้นผีเสื้อที่อยู่ในกรงคงจะไม่มีทางรู้ ว่าดอกไม้ภายนอกยังมีอีกเยอะแยะมากมาย

รอยยิ้มบนมุมปากผมกระตุกเล็กน้อย ก่อนที่จะสวนสะโพกอัดเข้าร่องสวาทที่กำลังโอบรัดแก่นกายด้วยจังหวะถี่ระรัว เธอกรีดร้องด้วยความเสียวกระสัน หน้าท้องแบนกลัดเกร็ง ส่ายหน้าไปมาเมื่อใกล้จะถึงฝั่งผมเร่งจังหวะจะโคนให้เร็วขึ้น ส่งมือนวดคลึงเต้าสวย ก่อนจะผ่อนแรงกระแทกลงอัดเน้นเข้าร่องสองสามที ให้เธอได้พักหายใจหายคอจากนั้นก็พรากลมหายใจของอีกฝ่ายไปด้วยการกระทุ้งงัดเข้าร่องสีสวย จนร่างบางเหนืออาณัติตอดรัดแน่น กับเสียงกรีดร้องในลำคอที่เล็ดลอดออกมาเธอกระตุกจนตัวโยน มือไม้จิกลงบนท่อนแขนผมที่โอบอุ้มหน้าอกของเจ้าตัวอยู่“อื้อ..”“โอเคนะ”เธอพยักหน้ารับ ท่ามกลางเสียงหอบหายใจของเราสองคนที่ดังสอดประสานกันผมหยัดกายลุกขึ้นแล้วอุ้มคนตัวเล็กจนตัวลอย ก่อนจะตรงไปที่เตียง วางเธอนอนราบแล้วโถมร่างขึ้นคร่อม ซุกไซ้ซอกคอขาวพลางจับเธอนอนตะแคงแล้วขยับเข้าทางด้านหลังแผงอกชนกับแผ่นหลังของคนที่เคยครางระงมใต้อาณัติ จับเรียวขาหนึ่งข้างแยกออกสูง มือก็กดแก่นกายเข้าร่องสีหวานที่ยังคงมีน้ำกามคลั่งค้างอยู่ข้างใน“ไหวนะ”“อือ..”“ไม่ไหวบอก โอเคมั้ยครับ”เธอทำแค่พยักหน้ารับ ก่อนจะดึงมือผมไปซุกไว้ข้างแก้ม จูบซับเบาๆ แล้วบีบมือผม

ผมหลุบสายตามองเธอที่กำลังลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า ใช้อุ้งมือลูบไล้ไปมาที่เป้ากางเกง ดวงตาช้อนขึ้นมองด้วยแรงปรารถนา ไม่ต่างอะไรจากผมเลยสักนิดเดียว แพขนตางอนเปรยขึ้นมอง ขณะที่รูดซิปกางเกงลง มันเป็นเหมือนภาพที่คุ้นเคย แต่กลับไม่คุ้นชินยามมือนิ่มปลดปล่อยให้ความตุงขลึงภายใต้กางเกงออกมาผงาดดูโลกภายนอกแข้งขาสั่นระริกยามเรียวนิ้วทั้งห้ากอบกุมรอบแก่นกายที่กำรอบมือไม่มิด แลบลิ้นเล็กตวัดเข้าที่ส่วนหัว เล่นเอาผมสะดุ้งเฮือกตัวสั่นโยนไปข้างหน้า“จีน..”“.....”“อะ.. อืมม”เส้นเสียงสั่นกระเส่าเมื่อถูกระตุ้นด้วยลิ้นซน ตัวสั่นโยนหน้าท้องหดเกร็ง จนเผลอวางมือลงบนศีรษะ แล้วขยับหัวอีกฝ่ายเข้าออกตามจังหวะที่อยากให้เป็นไปเรียวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน กัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด แอ่นกายกระทุ้งเข้าโพรงปากสีหวานที่กำลังใช้ลิ้นโอบรัดเอ็นอุ่นอยู่ผมหลุบตามองต่ำเห็นใบหน้าสวยกำลังหลับตาพริ้ม ลิ้มเลียน้ำสีใสที่เริ่มไหลปริ่มออกมาจากส่วนหัวดวงตาพร่าปรือตกอยู่ในห้วงภวังค์ความสุขที่อีกฝ่ายปรนเปรอให้ หัวใจเต้นแรงจนร่างกายวาบหวิว เสียวสยิวไปทุกส่วนเมื่อมือเล็กรูดรั้งแล้วใช้ลิ้นช่วยผมไปพร้อมกัน“อ่อก”“อ่าห์”สายตาของผมท