Nobela ni thebusinesswoman722

Agad akong nabalisa. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakabahala. Ang sulat na hawak ko o ang boses ng estrangherong nagbabala sa akin sa telepono. Iisa lang ba ang taong nagbabanta sa buhay ko?Layuan ko daw si Sebastian... Paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang mga salitang iyon.Pero paano? Asawa ko si Sebastian. Kahit contractual lamang ang kasal namin, legally, Mrs. Monteverde ako.At higit sa lahat, paano ako lalayo sa lalaking araw-araw kong kasama?Mas lalo akong kinabahan nang maalala ko ang sinabi sa sulat.'Lahat ng malapit kay Sebastian ay napapahamak.'Kasama na ba roon si Lucas? Ang kapatid ko? Ang pamilya ko?Napahigpit ang hawak ko sa papel. Hindi puwedeng manatili akong walang alam. Kailangan kong harapin si Sebastian.Agad akong bumalik sa kwarto nina Papa at Angelo.“Anak, aalis ka na?” Tumango ako.“May problema ba” Nginitian ko lang si Papa.“Wala po. Maayos lang ang lahat.” Pero alam kong nagsisinungaling ako. Hangga't di ko nakakausap si Sebastian ay hindi ako m

“Are you falling in love with me?”Nanigas ang buong katawan ko. Iyon ang tanong na kinatatakutan kong marinig mula sa kaniya.Hindi dahil alam ko ang sagot. Kundi dahil natatakot akong baka di ko mapigilan ang sarili kong umamin ng totoo kong nararamdaman sa kaniya.For a few seconds, wala akong masabi. Nakatitig lang ako sa lalaking kaharap ko habang mariing hawak niya ang kamay ko.His eyes were fixed on mine. Walang bakas ng biro sa mukha niya.No smirk.No arrogance.Seryoso lamang ang ekspresyon niya na nakapagpabilis ng tibok ng puso ko.“N-no.” Mabilis kong binawi ang kamay ko. “I wouldn't dare o breech our contract."Bahagya siyang napakunot-noo. “I’m asking you an easy question.”Madali? Madali pa rin sa kaniya.Napatawa ako nang alanganin. “Para sa'yo siguro.”Lumapit siya nang kaunti. “Then answer it.. Honestly."“I already did.”He raised brow. “Then why are you shaking?”Tumingin siya sa mga kamay ko. Doon ko lang napansin na nanginginig pala ang mga daliri ko. I immedia

Tatlong buwan.Tatlong buwan na mula nang pirmahan ko ang kontratang magpapanggap akong asawa ni Sebastian Monteverde.At sa loob ng tatlong buwan na iyon, wala akong ibang ginawa kundi alamin ang buhay, ugali, at pamilya ng lalaking napilitan akong pakasalan. Hindi dahil interesado ako.At least, iyon ang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko.Kailangan ko lang malaman kung paano gagalaw sa mundo ni Sebastian. After all, hindi simpleng buhay ang pinasok ko.Being Mrs. Monteverde meant attending business dinners, family gatherings, charity events, and other occasions where I had to smile beside a man who could barely smile at me in private. Pero habang mas marami akong nalalaman tungkol sa kaniya, mas napagtatanto kong hindi pala simpleng masungit na boss si Sebastian.He had a very sad, exhausting, and unfair childhood. Anak siya sa labas. At imbes na tanggapin at alagaan siya ng sarili niyang pamilya, he was treated like a mistake.His father's family never made him feel that he be

Tinawag niya akong Thea?Iyon agad ang unang pumasok sa isip ko. Sa loob ng isang taon na pagtatrabaho ko bilang secretary niya, bihira akong tawagin ni Sebastian sa pangalan ko.Usually, it was always—“Secretary.”“Get this done.”“Cancel my meeting.”“Coffee.”At kapag galit siya?“Ramos.”Never Thea.Kaya hindi ko alam kung bakit mas kinakabahan ako nang marinig ko iyon mula sa kaniya.I was still holding Lucas in my arms when I looked at Sebastian. Tahimik lamang siyang nakatingin sa amin.Kung kanina ay parang demonyong handang magpahamak ng empleyado dahil lang sa kape, ngayon ay ibang tao ang nakikita ko.His expression was calmer. He is looking at me much softer and with more intent. At higit sa lahat, parang may kung anong desisyon na siyang ginawa.Hindi ko lang alam kung ano iyon.“Hilario.”Agad itong napalingon a kaniya. “Yes, sir?”“Pakilabas ang kontrata.”Napakunot ang noo ko. “Kontrata?”Sebastian didn't even bother explaining. He simply walked toward his desk and sa

Nagtataasang gusali, pormal na kasuotan, mamahaling pabango, at isang boss na parang laging galit sa mundo. Iyan ang bumubuo sa araw-araw kong buhay.Tuwing umaga, pumapasok ako sa magagarbong pinto ng Monteverde Prime Holdings nang may pare-parehong ekspresyon. Propesyonal, kalmado, at sana hindi nakakapukaw ng atensyon ng nakararami.Ako nga pala si Althea Ramos. Pero mas gusto kong tinatawag ako bilang Thea.Twenty-four years old, isang simpleng babae na nagtatrabaho bilang secretary ng nag-iisang Sebastian Monteverde.At kung kilala ninyo siya, malamang alam ninyong hindi basta-basta ang pagtatrabaho para sa lalaking iyon.Sebastian Monteverde. The young and ruthless CEO of one of the biggest companies in the country.Multi-billionaire, makapangyarihan, intimidating at higit sa lahat, masungit.Kung hindi ko lang kailangang kailangan ng pera para sa pamilya ko, matagal ko nang iniwan ang impiyernong trabahong ito.Pero wala akong pagpipilian. Bilang breadwinner, kailangan ko ang s