Novels by Nidchynoi

คุณหมอทำหน้านึกสักนิดหนึ่งก่อนจะตอบคำถามน้าชายอย่างมั่นใจ“ไก่ตาหวานตัวร้อนฮับ คุณแม่บอกว่าถ้าตัวร้อนจะเป็นไข้”“สุดยอดเลยหลานน้า สมกับเป็นลูกหมอลูกพยาบาลสุด ๆ”ยกนิ้วโป้งแถมนิ้วก้อยให้ แต่คนที่มาเหนือกว่าน้องชายก็คือหนูน้อยพยาบาลที่รับทราบคำวินิจฉัยจากคุณหมอแล้วกระตือรือร้นคว้าเอาผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กที่อยู่ในกระโปรงตนเองขึ้นมาพร้อมบอกน้าบีมว่า“เป็นไข้ต้องเช็ดตัว”ในขณะที่น้ากำลังงงการปฏิบัติการพยาบาล แต่คุณพยาบาลร่างจิ๋วปีนลงจากที่นั่งบนศาลาวิ่งตรงไปยังก๊อกน้ำที่อยู่ไม่ไกลจากบริเวณนั้นมากนัก“เฮ้ย!”อุทานได้แค่คำเดียวรีบถลาจะตามคุณพยาบาลร่างเล็กไป แต่ก็ช้ากว่าคนแอบดูกันอยู่สักพักที่เดินเข้าไปหาลูกสาวแก้มป่องเสียก่อน“คุณพยาบาลแป้งหอมกำลังจะทำอะไรเหรอคะ”บัวบูชาเอ่ยถามบุตรสาวที่กำลังจะเอื้อมมือไปหมุนเปิดก๊อกน้ำ“แป้งหอมจาเอาน้ำไปเช็ดตัวไก่ตาหวานค่า ไก่ตาหวานเป็นไข้”คุณแม่นิ่งไปชั่วครู่กับความปฏิบัติการพยาบาลจริงจัง เหลือบมองหน้าสามีเป็นการออกคำสั่งทางสายตาว่ายกหน้าที่ให้คุณพ่อเป็นผู้อธิบาย ให้ลูก ๆ เข้าใจก็แล้วกัน“คุณหมอกับคุณพยาบาลฟังคุณพ่ออธิบายให้ฟังก่อนนะคะ”แล้วก็จ

สองผัวเมียผู้ว่างงานไม่มีกิจกรรมกับใครเขาจึงได้แต่นั่งมองเงียบ ๆ ปรมินทร์วาดแขนโอบไหล่ภรรยากระชับเข้าหามองภาพความสวยงาม มองชีวิตที่หล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติอย่างมีความสุขความรักของเขายามนี้ก็เปรียบเสมือนดอกไม้นานาชนิดที่พ่อตา แม่ยายเขาปลูกประดับรอบ ๆ บ้านที่กำลังเบ่งบานและสวยงามผ่านไปเกือบชั่วโมง เด็ก ๆ เทคะแนนความสนใจไปที่น้าบีม ซึ่งนำเสนอหลาน ๆ ว่าวันนี้จะพาเข้าสวนครัวพอเพียงของคุณตาคุณยาย เพื่อพาไปเก็บไข่ไก่ กิจกรรมที่ยังไม่เคยได้ทำแบบนี้ยิ่งสร้างความตื่นเต้นระทึกใจไปใหญ่ ปล่อยให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้และสัมผัสประสบการณ์ในหลาย ๆ ด้านด้วยตัวของเขาเองผ่านไปเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง“บุ๋มเดินไปดูสักหน่อยดีไหมลูก ไม่รู้เก็บไข่ไก่ไปถึงไหนกัน ตาบีมพาหลานหายไปเป็นชั่วโมงละ”คุณยายเบญเป็นห่วงหลานชายหลานสาวตัวน้อยที่ตามลูกชาย เข้าสวนไปทำกิจกรรมตั้งแต่เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว จะว่าไปไข่ไก่ในเล้าคง ไม่มากมายขนาดเก็บไม่หวาดไม่ไหว เพราะที่บ้านเลี้ยงไว้ไม่ถึงสิบตัว ไม่ได้เลี้ยงขายแต่เลี้ยงไว้กินไข่แค่นั้น“ค่ะแม่”บัวบูชารับคำมารดา ก็อยากจะรู้เช่นกันว่าสองแสบกับน้าหนุ่มก

1 ปีผ่านไป“พร้อมกันหรือยังครับคุณหมอปลาทู คุณพยาบาลแป้งหอม”“พร้อมฮับ/พร้อมค่า”ประสานเสียงกันเข้มแข็งพร้อมจับจูงมือมารดาออกมาจากห้องแต่งตัว ปรมินทร์หัวเราะร่าอารมณ์ดีนึกเอ็นดูคุณหมอและคุณพยาบาล ตัวจิ๋วที่ขอเลือกชุดใส่ไปเที่ยวบ้านคุณยายที่สัตหีบเองเป็นชุดที่เจ้าตัวกำลังเห่อกันมากมายสืบเนื่องมาจากงานวันเด็กซึ่งจัดขึ้นที่โรงพยาบาลเมื่อสองวันก่อน ในวันนั้นรองผู้อำนวยการอาจารย์แพทย์ปรมินทร์ ยศสรัล ควงแขนภรรยาอดีตพยาบาลสาวคนสวยรวมทั้งคุณหมอปลาทู คุณพยาบาลแป้งหอม ไปร่วมกิจกรรมที่ศูนย์เด็กดีของแผนกกุมารเวชกรรมถูกอกถูกใจกันมากมายก็เมื่อเห็นพี่ ๆ เจ้าหน้าที่หนุ่ม ๆ สาว ๆ กรูกันเข้ามาขอถ่ายรูปตนเอง ความชอบถ่ายรูปเป็นนางแบบนายแบบตัวจิ๋ว จึงโพสท่าทางน่ารัก ๆ ให้บรรดาแม่ยกทั้งหลายเก็บภาพประทับใจกันยกใหญ่ ที่มากไปกว่านั้นยังอ้อนขอพ่อปราบแม่บุ๋มให้ถ่ายร่วมกัน สรุปว่าครึ่งวันนั้น นอกเสียจากทำหน้าที่เป็นประธานในพิธีเปิดแล้วยังเป็นดาราจำเป็นทั้งครอบครัวร่วมกับคุณหมอคุณพยาบาลร่างจิ๋ว“ปลาทูจาเอากระเป๋าไปตรวจน้าบีมด้วยฮับ”เด็กชายวัยสี่ขวบวิ่งแจ้นไปคว้าเอาชุดอุปกรณ์ปฐมพยาบาลขึ้นมาถือต

คุณพ่ออุทานได้เพียงคำเดียวเท่านั้น หลังจากนั้นก็ถูกลูกชายที่ได้ชื่อว่าหวงแม่หนักเมื่อตอนเป็นเด็กเดือนเตะต่อยเข้ามาเต็มแรง กว่าที่ เจ้าตัวจะหมดแรงยังอาจหาญใช้ท่าไม้ตายที่ไปร่ำเรียนด้วยกันกับครูมวยก่อนหน้านี้มาใช้กับพ่อ“เจาะยาง”เป็นเทคนิคที่นำมาใช้กรณีคู่ต่อสู้มีความสูงกว่า เป้าหมายคือกล้ามเนื้อน่องของคู่ต่อสู้ แต่ลูกชายตัวดีของเขานี่สิมารู้ตัวอีกทีว่าลูกเจาะยางพลาดก็เมื่อตอนที่เท้าเล็ก ๆ กระแทกลงใจกลางช้างใหญ่เอราวัณของเขาอย่างเต็มแรง“โอ๊ย!”อุทานได้แค่นั้นเพราะความจุกแล่นพล่านเข้ามาแทนที่ ดีที่เด็กพลังเยอะยอมหยุดการต่อสู้ พร้อมกับกระโดดโหยง ๆ ดีใจเข้าใจว่าตนเองจัดการด้วยท่าเจาะยางเนื้อน่องคุณพ่อได้ตามที่ครูมวยฝึกกันมาเบื้องต้น แต่ไอ้ตัวแสบหารู้ไม่ว่าเกือบจะคุมกำเนิดให้พ่อเสียแล้วลูกชายเอ๋ยช่วงกลางดึก“อูย…ยังปวดไม่หายเลย แสบสุด ๆ เลยนะลูกชายแม่บุ๋มล่อเอาซะเกือบคุมกำเนิดพ่อเลยนะ”ต่อว่าต่อขานลูกชายเสียงไม่จริงจังพร้อมทำเสียงออดอ้อนภรรยาให้เห็นใจ“แล้วจะให้บุ๋มทำยังไงคะ หรือต้องให้พาไปหาหมออัลตราซาวด์ดูว่าไข่แตกหรือเปล่า”ภรรยาหน้าใสในวัย 27 ปีนั่งหวีผมอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป

เอาแล้วไง สามีคนเก่งของเธอเริ่มออกอาการนิด ๆ เสียแล้ว อันที่จริงเธอเข้าใจดีนั่นแหละว่าความรักแบบผู้ชายผู้หญิงมันมีมาพร้อมกับการเกิดของมนุษย์ เธอไม่ได้ซีเรียสในเรื่องที่ลูกเล่า แต่จะมองเป็นเรื่องขำ ๆ ความน่ารักในวัยเด็กก็ขำได้ไม่สุดเพราะเกรงใจคนหวงลูกจึงหาทางออกให้กับทั้งคู่ด้วยการขออธิบายแทนก่อนที่สามีจะหงุดหงิดเพื่อนผู้ชายที่ชื่อนักรบของน้องแป้งหอมไปมากกว่านี้มือบางเอื้อมไปลูบไหล่สามีเบา ๆ เป็นเชิงปรามว่าขอแม่อธิบาย ให้ลูกเข้าใจเองในคำถามนี้“ที่หนูเห็นในละครเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ค่ะลูก ในละครที่เขากอดกัน หอมแก้มกันบางคนเขาก็เป็นเพื่อนกัน มันเป็นการแสดงออกว่ารัก เหมือนกับที่คุณแม่หอมหนูกับน้องยังไงละคะ”ลูกสาวและลูกชายนั่งฟังตาแป๋ว เข้าใจว่าคงพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่เธออธิบาย บัวบูชาหันมาสบตากับสามียิ้ม ๆ แล้วหันไปอธิบายลูกต่อ“แต่สำหรับหนูนะลูก ถ้าอยู่โรงเรียนคุณพ่อกับคุณแม่ไม่ได้อยู่ด้วย ห้ามให้ใครโดยเฉพาะผู้ชายมาจับมือหรือหอมแก้มเด็ดขาด ไม่ว่าเขาจะเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ ทั้งที่รู้จักหรือไม่รู้จักก็ไม่ได้ค่ะ ให้หนูเอามือปัดออกแล้วเดินห่างไปเลยนะคะ เข้าใจไหมคะคนสวย”เธอรู้ดีว่า

เพราะโลกไม่เคยหยุดหมุนและนาฬิกาชีวิตไม่เคยหยุดเดิน พอมองย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นของตนเองกับสามี มารู้ตัวอีกทีก็มีลูก สองคนเป็นที่เรียบร้อยสามีงานดีในวัย 41 ปีและคุณพ่อคนเก่งของสองจิ๋วนั้นเรื่องการดูแลสุขภาพก็ให้ความสำคัญไม่ด้อยไปกว่าเรื่องงานบริหารที่ทุ่มเทเป็นจริงเป็นจัง กิจกรรมเพื่อสุขภาพทุกวันของคุณพ่อลูกสองก็คือการที่เขาพา ลูก ๆ ออกกำลังกายเพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ‘ทั้งที่เป็นกิจกรรม outdoor และ Indoor’แต่ทว่า…เรื่องเล่าจากลูกสาววัย 5 ขวบในวันหนึ่งหลังกลับจากโรงเรียน ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการที่สามีคนหวงลูกสาวชี้ชวนกันทำกิจกรรมเสริมสร้างกล้ามเนื้อด้วยการเตะต่อยมวยไทยแทนกิจกรรมชวนกันวิ่งรอบสวนสาธารณะ“คุณแม่ขา วันนี้แป้งหอมมีเรื่องเล่าค่า”“คุณแม่รอฟังอย่างตั้งใจเลยค่ะ”คุณแม่คนเก่งเอี้ยวตัวกลับไปมองสบตาเด็กหญิงแก้มยุ้ยผมถักเปียพร้อมรอยยิ้ม มองเลยไปโปรยยิ้มให้อีกหนุ่มในวัยสามขวบสิบเดือน ซึ่งนั่งประจำตำแหน่งคาร์ซีทเงียบ ๆ ต่างจากในทุกวันอันวุ่น ๆ ชีวิตวัยรุ่นฟันน้ำนมที่ต้องส่งเสียงเจื้อยแจ้วแข่งกันเล่าเรื่องทั้งพี่ทั้งน้องใช่ว่าปลาทูจะยอมยกธง