เมีย Bad Boy (Set 3 BadBoyไร้รัก 1/3)

เมีย Bad Boy (Set 3 BadBoyไร้รัก 1/3)

last update最終更新日 : 2025-12-29
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
83チャプター
9.6Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อีโรติก

Badboy

คนรักเก่า

การกลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบสามปี เธอพาแฟนใหม่มาเปิดตัว แล้วยัดเยียดสถานะให้เขาเป็นแค่อดีตคู่นอน “พาผัวใหม่มาหยามฉันเลยเหรอวิกกี้” “นายไม่เคยเป็นอะไรกับฉัน แล้วทำไมฉันต้องพาพี่แทนมาหยามนายด้วย” “ฉันปล่อยในตัวเธอไม่รู้กี่รอบ ยังมาพูดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรอีกเหรอวะ? ..” “ก็แค่คนเคยนอนด้วยกันไหมล่ะ.."

もっと見る

第1話

Chapter 1

SHAYLE

I almost turned back three times before I reached the doors of the conference room.

The laughter and chatter spilling out from inside made me grip my coat tighter, fighting the urge to retreat to where I belonged.

Four years at this company, and not once had I attended one of these “casual Friday gatherings.”

But Laurel from accounting had cornered me earlier, insisting, “Shayle, you can’t keep hiding. Just come for once. It’s just snacks and drinks.”

So here I was.

I smoothed my blouse nervously and stepped in, immediately wishing I hadn’t.

Dozens of coworkers mingled around the long table of finger food. Music played softly from a speaker.

The smell of wine and laughter filled the air. Nobody noticed me at first. Nobody ever did. I kept my head down, hugging the wall as I tried to make myself invisible.

Then a familiar voice cut through the noise.

Carlos, my boyfriend.

He was leaning against the table with a group of men from IT and two women from HR. His voice carried, smooth and cocky, as he downed half a glass of wine.

“Come on, man,” one of the guys teased. “Is it true you’re dating Shayle Vale? The quiet one from data analysis?”

The air in my lungs froze the moment I heard my name.

Carlos smirked, swirling his glass. “Yeah, it’s true.”

A ripple of surprise moved through the small group. One of the women raised her brows.

“Seriously? I never would’ve guessed. You two don’t even look like a match.”

I waited for him to defend me, to smile proudly and say, “Doesn't matter.”

But instead, he chuckled.

“Believe me, I don’t brag about it. I’ve actually been meaning to end it. Four years, and she’s still the same plain old jane.”

The words slammed into me so hard I almost stumbled. My hand flew to the nearest chair for balance.

The man beside him laughed nervously. “Damn, bro. Isn’t that too harsh?”

Carlos shrugged, setting his glass down.

“I’m just being real. She doesn’t drink, doesn’t party, doesn’t even wear makeup. She walks around like she’s forty instead of twenty-six. A fucking nun. Do you know she’s still a virgin? Four years together, and she still hides behind that excuse of waiting until marriage. Who does that?”

A burst of laughter erupted.

My vision blurred. I wanted to turn and run, but my feet were rooted to the floor.

“She’s not even trying,” Carlos went on, his voice louder now, fueled by the attention he was getting.

“Oversized coats, plain blouses, loose pants. She looks like she’s stuck in the nineties. You walk into a room with her, and nobody even notices. It’s embarrassing. Honestly, I’ve been ashamed for a while now.”

I gasped, too loudly.

Heads turned.

Carlos froze mid-sentence. His eyes flicked toward the door. And there I was.

His smirk vanished. For a split second, his face drained of color, but then he straightened, jaw tightening.

The entire room was silent. Dozens of eyes darted between him and me, waiting.

My heart pounded so loudly I could hear it in my ears. My face burned as shame crawled up my neck.

I spun on my heel and bolted for the exit.

“Shayle!”

His voice followed me, footsteps pounding behind. But I didn’t stop. Not until he grabbed my wrist just outside the hallway.

“Wait.”

I yanked, but his grip was firm. “Let go of me!”

His jaw flexed. “Fine. You heard it anyway. I was going to tell you sooner. Let’s break up.”

Tears blurred my vision instantly.

“Carlos… you…” My voice cracked. “You humiliated me. In front of everyone. After four years—”

“Don’t make this harder than it is,” he cut in coldly. “I should’ve done this ages ago. You bore me, Shayle. You’re not the kind of woman men fight over. You’re the kind they settle for when nothing better comes along. And I don’t settle for less.”

I shook my head violently, sobs breaking free. “Don’t say that. Please don’t say that…”

He leaned closer, lowering his voice, but his words were like knives.

“If only you were as pretty and bold as Alina, I swear, I could have stayed with you longer. But you're just not my type, Shayle.”

I tore my hand from his grip, stumbling backward. The tears blinded me, and before I could catch myself, my heel missed a step.

The next thing I knew, my body pitched forward.

“Shayle!” Carlos’s shout came too late.

I tumbled down the short flight of stairs, landing hard against the cold floor. Pain exploded in my side and shoulder. The air whooshed out of my lungs.

A sharp cry escaped my lips, but no one came. No one helped, not even Carlos.

He just stood frozen at the top of the stairs, his hands in fists and his eyes darting nervously to see if anyone had noticed. Then he cursed under his breath, turned, and walked away.

He left me there.

I pressed my palm against my throbbing ribs, dragging myself upright. Every breath hurt, every movement burned but the pain wasn't enough to overshadow the shame and heartbreak weighing me down.

I couldn’t stay niether could I go home like this. I needed… somewhere. Somewhere safe.

The hospital was only a few blocks away. Somehow, I forced myself to make it there.

The sterile smell of antiseptic greeted me as I limped into the emergency ward. A nurse quickly helped me to a bed, checking my shoulder and ribs.

“It looks like you’ve got some bruising,” she said, frowning. “But nothing seems broken. Still, we’ll run a quick check.”

She left, and minutes later, a doctor walked in, flipping through my intake form. She looked young, but her eyes were sharp.

“Miss Shayle Vale?”

I nodded weakly.

“You fell down some stairs, correct? Any dizziness before you fell?”

I hesitated, biting my lip. “I… I was crying. Maybe that made me dizzy.”

She studied me closely. “How long have you been feeling weak?”

My chest tightened. “What do you mean?”

“You have bruises on your arms that don’t look consistent with just this fall,” she said gently. “And your blood pressure is unusually low. How long have you been experiencing fatigue, or shortness of breath?”

My stomach dropped. “Months,” I admitted. “But I thought it was just stress. Or maybe… low iron.”

The doctor’s brows knitted. “I want to run some blood tests. Don’t worry about the cost. I’ll authorize it myself.”

Confusion swirled in me. “Why would you—”

“Please,” she interrupted softly. “Trust me.”

I nodded numbly.

The test didn’t take long. I sat on the edge of the examination bed, clutching my coat like a lifeline as the minutes dragged into hours. My chest ached with every breath.

Finally, the doctor returned, holding a file against her chest. Her face was composed, but her eyes were heavy.

“Miss Vale,” she began carefully, “I need you to stay calm.”

My palms grew damp. “What… what’s wrong?”

She drew a breath.

“The tests show something serious. You have cancer. It’s advanced. I’m so sorry, but you may only have about four months left to live.”

The room tilted. What? I didn't believe her, but the seriousness in her face was too real.

Suddenly, Carlos’s voice roared in my head: “You’re the kind they settle for when nothing better comes along.”

A sob tore from my throat as the world collapsed around me.

Is this how I die?

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
83 チャプター
Chapter 1
นิยายเรื่อง : เมีย BAD BOY ผู้เขียน : นามปากกา บีน่าเลดี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับเพิ่มเติม) นิยายเรื่อง เมีย BAD BOY เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา บีน่าเลดี้ แต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ลอกเลียน และดัดแปลง เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้โดยเด็ดขาดChapter 1สาวสวยชุดเดรสเกาะอกสีชมพูในวัยยี่สิบห้าปี นั่งอยู่ในห้องจัดเลี้ยงฉลองมงคลสมรสเพื่อนสาวคนสนิทด้วยอารมณ์คุกรุ่นอยู่ในอกที่เจออดีตคู่นอนตอนเรียนมหา’ ลัยที่นี่ในขณะที่หญิงสาวกำลังคิดว้าวุ่นใจ คนนั่งข้างๆ ก็สะกิดเรียก ทำให้เธอต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ“กี้...” ชายหนุ่มชุดสูทสีชมพู ผิวขาวสะอาด เขาเป็นคนที่วิกกี้พามางานแต่งเพื่อนสาวคนสนิท ทำให้ใครหลายคนต่างคิดว่าวิกกี้นั้นพาแฟนหนุ่มมาเปิดตัว“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่แทน...” วิกกี้ขยับเอียงตัวไปทางชายหนุ่มวัยยี่สิบหกปีการกระทำของวิกกี้ที่ยกมือทัดผมไว้ที่หู เอียงแก้มแนบชิดกับใบหน้าของแทนไท ทำให้ใครบางคนขบกรามแน่น เพราะมุมของเขาคนนั้นเหมือนกับว่าวิกกี้กำลังเอียงใบหน้าให้แทนไทหอมแก้ม“เดี๋ยวพี่มานะ คุณเควินโทรมา”
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 2
Chapter 2“ไม่ได้เป็นอะไรค่ะลุง งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูเข้าไปในงานก่อน” วิกกี้รีบกดวางสาย เธอตวัดตามองดินแดนตาขวางอย่างไม่พอใจที่เขาแตะต้องตัวเธออย่างไร้มารยาท“ปล่อย” วิกกี้สะบัดแขนออกจากการจับกุมของเขา แต่ทว่ามือสากกลับจับไว้แน่นไม่ยอมปล่อย อีกทั้งยังดึงมือถือของเธอเก็บใส่กระเป๋ากางเกงของเขาอย่างรวดเร็วอีกด้วย“นิสัยเสียจริงๆ เอามือถือของฉันมานะ!” วิกกี้พูดอย่างไม่พอใจ ก่อนที่จะเอามือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของเขา แต่ทว่าดินแดนกลับจับมือเล็กดึงออก เปลี่ยนตำแหน่งให้มือเล็กจับที่เป้าของเขาแทน“ล้วงเอาในนี้ดิ”“ไอ้บ้า ไอ้ทุเรศ” วิกกี้รีบชักมือออกด้วยใบหน้าร้อนผ่าวที่จับโดนเป้าของเขาเต็มมือ“ไม่เจอกันมาสามปี ปากยังแซ่บเหมือนเดิมเลยนะกี้”“ก็คนมันแซ่บ”“งั้นขอพิสูจน์ความแซ่บหน่อยดิ๊” ร่างสูงชุดทักซิโด้สีดำในวัยยี่สิบห้าปีดึงวิกกี้เข้าหาตัว เอาแขนแกร่งโอบกอดเอวบาง แล้วฉุดดึงพาไปที่ห้องน้ำชาย“ปล่อยฉันนะไอ้บ้าแดน” วิกกี้ขืนตัวไว้ไม่ยอมเดินไปตามแรงดึงของเขา แต่ทว่าแรงอันน้อยนิดก็สู้แรงดินแดนไม่ได้อยู่ดีต่อให้ไม่ได้เจอกันนานถึงสามปี แต่นิสัยความป่าเถื่อนเลวทรามของดินแดนยังคงเ
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 3
Chapter 3“อื้อ! อ่อย (ปล่อย!)” วิกกี้กำมือแน่นชกเข้าที่หน้าท้องแกร่งเต็มแรง เพื่อหลุดพ้นจากสัมผัสป่าเถื่อน แต่ทว่าไม่ว่าเธอต่อยแรงแค่ไหน เขากลับไม่สะทกสะท้านสักนิด“เธอพาผัวใหม่มาหยามฉันเลยเหรอวิกกี้” ดินแดนจ้องมองวิกกี้ด้วยแววตาดุดัน และยกมือทั้งสองข้างมาบีบไหล่มน“นายไม่เคยเป็นอะไรกับฉัน แล้วทำไมฉันต้องพาพี่แทนมาหยามนายด้วย”“ปล่อยน้ำใส่ตัวเธอไม่รู้กี่รอบ ยังมาพูดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันอีกเหรอวะ?”“ก็แค่คนเคยนอนด้วยกันไหมล่ะ”“ก็แค่คนเคยนอนเอากันงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องย้ำขนาดไซซ์สักหน่อยแล้วแหละ จะได้เลื่อนขั้นคู่นอนเป็นผัวใหม่ของเธอ ลืมไปหรือยังว่าเรื่องบนเตียงเราเอากันมันแค่ไหน” เขาเหยียดยิ้มอย่างร้ายกาจ“อย่าทำแบบนี้นะดินแดน” วิกกี้ดิ้นสุดแรงผลักร่างสูงออก เมื่อเขาปลดเข็มขัดและกระดุมกางเกงออกแล้วรูดซิปลง“หึ แบบไหน แบบนี้เหรอ” เขาจับรวบมือเล็กไขว้หลังเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว อุ้มวิกกี้จับเปลี่ยนท่าให้นั่งคร่อมบนตัก โดยที่เขานั่งบนฝาชักโครกครืดดดด! เสียงมือถือสั่นดังในกระเป๋ากางเกง พอดินแดนล้วงหยิบมือถือขึ้นมา เห็นรายชื่อโทรเข้า ปากหยักกระตุกยิ้มมุมปากทันที“อยากให้มันได้ย
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 4
Chapter 4“พี่แทนไม่ได้เลวแบบนาย” วิกกี้มองดินแดนด้วยแววตาโกรธ แต่เพียงเสี้ยววิแววตานั้นกลับเปลี่ยนเป็นน้ำตาคลอเบ้า ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น ไม่ให้เสียงครางหลุดออกมา เมื่อแก่นกายใหญ่เสยเข้าใส่ร่องแคบอย่างหนักหน่วง“ไอ้เลวคนนี้ก็ผัวเธอไง” เขาหยัดตัวลุกขึ้น จับสะโพกมนขยับขึ้นลงจนร่างบางสั่นคลอนไปทั้งตัว“พะ...พอแล้ว แดน”“พออะไร พึ่งเอาเอง” เขาจับสะโพกมนตอกอัดเข้าใส่แก่นกายอย่างหนักหน่วงด้วยความเสียวซ่านที่ถูกร่องแคบบีบรัดจนแทบจะปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ“ฉันเกลียดนาย”“เกลียดก็เกลียดไปดิ เพราะถึงยังไงฉันก็เป็นผัวเธออยู่ดี” เขาจับร่างบางทำเรื่องอย่างว่า จนกระทั่งความเสียวจู่โจมส่วนกลางกายถึงขีดสุด แก่นกายกระตุกหงึกๆ ในโพรงเนื้อนุ่ม แล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวข้นพุ่งกระฉูดใส่ร่องแคบราวกับเขื่อนแตก“อ๊า~ เธอยังเอามันเหมือนเดิมเลยนะกี้”“เสร็จแล้วก็เอาออกไป”“ไปเลิกกับมันซะ” ดินแดนจุมพิตใบหน้าสวยชื้นเหงื่อ ก่อนที่จะอุ้มเธอลงยืนกับพื้น แล้วถอดถอนแก่นกายออก จนน้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มเปื้อนง่ามขาเรียวสวย“...” วิกกี้ไม่ได้เอ่ยตอบ เธอรีบดึงชุดเดรสให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนจะหมุนตัวหันหลังให้ดินแดน ดึงทิชชูที่ข้า
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 5
Chapter 5วันต่อมา...@คลับ22.30 น.ปึก! เสียงแก้ววางกระทบลงบนโต๊ะกลมที่นั่งโซนกลางคลับชั้นหนึ่ง โดยที่คนกระทำเอนศีรษะทุยเล็กพิงแขนแกร่งชายหนุ่มที่นั่งข้างกันเพลงเศร้าที่เปิดได้จังหวะในช่วงหญิงสาวมีอาการเริ่มเมากับบรรยากาศมืดสลัวภายในคลับ ทำให้จิตใจที่ห่อเหี่ยวยิ่งดิ่งไปกันใหญ่“ถ้ากี้เมา พี่จะทิ้งกี้ไว้ที่นี่เลยนะ” แทนไทยิ้มขำเอ็นดูหญิงสาวข้างกาย ตั้งแต่มาถึงคลับวิกกี้ก็กระดกดื่มแอลกอฮอล์ราวกับน้ำเปล่าหากใครมองมาคงคิดว่าวิกกี้กำลังอ้อนเขาอย่างแน่นอน แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด เพราะวิกกี้เริ่มนั่งหลังตรงไม่ได้ต่างหากตามประสาคนที่ตัวเริ่มอ่อนเอน“พี่แทนก็ลองทิ้งกี้ดูดิ กี้จะฟ้องบอสให้เล่นงานพี่แทนหนักๆ เลย” วิกกี้ผละหัวออกจากแขนแทนไท เธอช้อนตามองแทนไทด้วยแววตางอนอย่างน่ารัก“อย่าไปเล่นของสูงโว้ย อย่ามาสร้างเรื่องให้พี่” แทนไทเอานิ้วชี้จิ้มหน้าผากมนเบาๆ ก่อนจะยกน้ำสีอำพันขึ้นดื่ม“กี้คงต้องคิดถึงพี่แทนมากแน่ๆ เลย พรุ่งนี้พี่แทนจะกลับอังกฤษแล้ว แต่กี้ดิ...เฮ้อ~ไม่น่าพลาดกลับบ้านเลย ไม่งั้นคงได้กลับอังกฤษพร้อมพี่แล้ว” วิกกี้ถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้ากับสิ่งที่เป็นอยู่ เธอไม่
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 6
Chapter 6“โธ่ ใครจะรู้เล่าว่าวันนั้นบอสเควินจะมายืนอยู่ข้างหลังหนู” วิกกี้เอาแขนเรียวสอดเข้าแขนแกร่งแล้วกระชับกอด กะพริบตาออดอ้อนขอโทษด้วยความสำนึกผิด ในวันนั้นเธอเมาท์เพลินกับเพื่อนร่วมงานว่าจะกลับไทยไปงานแต่งเพื่อนสนิท อีกทั้งจะพาแทนไทไปตามหารักแท้ที่ประเทศบ้านเกิด จนทำให้เควินเกิดความหึงหวงแทนไทขึ้นมา“หึๆ” แทนไทหลุดขำออกมากับท่าทีของวิกกี้ เขาไม่ได้ถือสาอะไรหรอก เพราะรู้จักนิสัยใจคอวิกกี้เป็นอย่างดีแทนไทอายุมากกว่าวิกกี้หนึ่งปี ทั้งคู่สนิทกันเพราะเป็นคนไทยที่ไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศอังกฤษ อีกทั้งเลือกเรียนต่อปริญญาโทสาขาเดียวกันด้วย และยังทำงานบริษัทออกแบบที่เดียวกันอีก ด้วยความที่นิสัยและศีลเสมอกัน ก็เลยคบกันเป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่น้องมาตลอดสามปีที่วิกกี้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น“นักร้องคนนี้หน้าตาคุ้นๆ นะ พี่เคยเห็นที่ไหนวะ” แทนไทเอามือลูบปลายคางตัวเองอย่างครุ่นคิด ที่เห็นนักร้องหน้าตาหล่อร้ายที่พึ่งขึ้นไปบนเวที แต่ทว่าสาวๆ โซนโต๊ะหน้าส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดดีใจกันใหญ่“เซ็ง” วิกกี้ถอนหายใจยาว เธอน่ะโทรเช็กกับพริกหวานมาก่อนแล้วว่าดินแดนไม่ได้มาร้องเพลงที่นี่ แต่ทำไมเขาถึงไปยืนอยู่บนเวทีได้
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 7
Chapter 7ครืดดดด“คุณเควินโทรมาอีกละ เขาเป็นอะไรมากปะ” แทนไทส่ายหน้าอย่างเบื่อหน่ายกับเจ้านายที่โทรหาเขาไม่หยุดหย่อน ทั้งที่เวลาต่างกัน แต่กลับโทรหาเหมือนว่าอยู่ใกล้กัน“บอสก็โทรจิกพี่แทนจนกว่าพี่จะกลับถึงอังกฤษนั่นแหละ”“คงแบบนั้น กี้นั่งอยู่คนเดียวได้ปะ หรือจะออกไปด้วยกัน”“พี่แทนไปคุยโทรศัพท์กับบอสเถอะ กี้นั่งดื่มรอพี่ที่นี่ดีกว่าขี้เกียจเดิน” วิกกี้ดันแทนไทให้รีบลุกไปคุยโทรศัพท์กับคนทางไกล“พี่จะรีบไปรีบมานะ” แทนไทพูดจบก็ลุกเดินออกไปจากโต๊ะทันทีพอแทนไทเดินออกไป วิกกี้ก็นั่งอยู่ที่โต๊ะไม่ได้ลุกเดินไปไหน เธอฝืนฟังดินแดนร้องเพลงไปเรื่อยๆ กวาดตามองไปรอบคลับ โดยไม่ได้โฟกัสไปที่เวที แต่ทว่าหางตากลับเห็นหญิงสาวหุ่นยั่ว ผิวขาวคนหนึ่งยื่นแก้วเหล้าส่งไปให้นักร้องหนุ่ม และในจังหวะที่เขาโน้มตัวรับแก้วเหล้า หญิงสาวคนนั้นก็ยกแขนตวัดโอบกอดคอของนักร้องหนุ่ม ก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มนักร้องทันทีจนรอยลิปสีแดงฉาดประทับที่แก้มของเขา‘กรี๊ดดดด อยากหอมแก้ม’ สาวๆ ในคลับต่างกระดี้กระด๊าที่จะอยากหอมแก้มนักร้องคนนั้น จนพากรี๊ดกร๊าดทั่วคลับ“หึ คงชอบใจละสิ” วิกกี้เบะปากให้นักร้องหนุ่ม ก่อนจะยกจิบน้ำสีอำพัน โด
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 8
Chapter 8“เฮ้ยๆ ขอโทษครับ แฟนผมเมา” แทนไทรีบดึงวิกกี้มาโอบกอดประคองไว้ ที่เธอเดินเซไปชนอดีตคู่นอนจนผละออกจากผู้หญิงคนหนึ่ง“ไปต่อกันที่อื่นดีกว่าค่ะพี่แดน” หญิงสาวคนนั้นจิกตาใส่วิกกี้อย่างไม่พอใจที่เดินทะเลอทะล่าขัดจังหวะ ทั้งที่กำลังเคลิบเคลิ้มฟินแบบสุดๆ กับจูบเร่าร้อนของดินแดน“อืม” ดินแดนพยักหน้าด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เขาแสยะยิ้มออกมาก่อนที่จะโอบเอวหญิงสาวคนนั้นเดินเข้าไปในคลับ“อาการมันเป็นยังไงวะกี้” แทนไทเอ่ยถามอย่างรู้กัน เมื่อสองคนนั้นเดินเข้าไปในคลับ“หมั่นไส้เฉยๆ นั่นแหละ” วิกกี้เบะปากให้นักร้องคนนั้น เมื่อวานเขาก็ขืนใจเธอ มาวันนี้กลับทำตัวแรดใส่ผู้หญิง คนอย่างมันมั่วสุดๆ“รีบไปเข้าห้องไป จะได้กลับกัน” แทนไทดันวิกกี้เดินไปเข้าห้องน้ำหญิง ก่อนที่แทนไทจะเดินไปเข้าห้องน้ำชายแต่เมื่อวิกกี้ทำธุระส่วนตัวเสร็จ เธอกลับถอยหลังกรูดเข้าไปห้องน้ำอีกครั้ง แต่ทว่าก็ไม่ทันความเร็วของนักร้องหนุ่มที่กระชากเธอเข้าหาตัวแล้วดันเธอไปพิงที่กำแพงห้องน้ำตรงบริเวณอ่างล้างมือ“เมื่อวานฉันสั่งให้เธอไปเลิกกับมันไม่ใช่เหรอกี้”“นายเป็นใครถึงได้มาสั่งฉันให้เลิกกับพี่แทน”“เป็นผัวเธอไง”“ฉันไม่เคยมีผัวสำส่
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 9
Chapter 9หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...หญิงสาวในชุดสูทรัดรูปสีดำลงจากรถยนต์ส่วนตัว แล้วเดินเข้าตึกสูงระฟ้าห้าสิบชั้นของดีแลนด์โฮเทล เพื่อขึ้นไปยังชั้นสี่สิบห้าของตึกหรูดีแลนด์โฮเทลเป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาว มีอยู่หลายแห่งตามจังหวัดแหล่งท่องเที่ยวโดยเฉพาะทางภาคใต้ปีนี้ดีแลนด์โฮเทลกำลังก่อสร้างโรงแรมที่เกาะส่วนตัวภูเก็ต ในวันนี้บริษัทรับออกแบบและตกแต่งภายใน จึงเดินทางมาร่วมแข่งขันยื่นเสนอราคากับทางดีแลนด์โฮเทลกันอย่างคับคั่ง ซึ่งต้าเหนิงดีโซน์ก็เป็นหนึ่งบริษัทที่ร่วมเข้าแข่งขันนำเสนอราคางานประมูลนี้ด้วย โดยตัวแทนจากต้าเหนิงดีไซน์ก็คือ วิกกี้ หญิงสาวผู้มีประสบการณ์ทำงานกับบริษัทออกแบบที่ประเทศอังกฤษมาสามปี“สวัสดีค่ะทุกๆ ท่าน ตั้งแต่ลำดับคิวที่สิบเป็นต้นไป ทางผู้บริหารดีแลนด์โฮเทลแจ้งมาว่าให้เริ่มเสนอราคางานในช่วงบ่ายนะคะ ขอบคุณทุกท่านมากๆ ค่ะ” พนักงานดีแลนด์โฮเทลประชาสัมพันธ์ด้วยน้ำเสียงไพเราะในห้องรับรองชั้นสี่สิบห้า ที่มีเหล่าตัวแทนจากบริษัทออกแบบนั่งรอเพื่อเสนอราคางานตามลำดับคิว“เฮ้อ~” วิกกี้แอบถอนหายใจเซ็งเล็กน้อย เธอได้คิวที่สิบ ลำดับต่อไปก็จะถึงคิวเธออยู่แล้ว แต่ดันเลื่อนไปในตอนบ่าย และต
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
Chapter 10
Chapter 10สุดเขตที่กำลังจะเดินเข้าลิฟต์ พอหันมาเจอวิกกี้เข้า เขาก็เอ่ยเรียกวิกกี้ทันที “คุณจะลงไปข้างล่างหรือเปล่าครับ เข้ามาด้วยกันสิ”“ขอบคุณนะคะ” วิกกี้ที่สถานการณ์บังคับไม่ให้เธอปฏิเสธอะไร ทั้งที่ไม่อยากอยู่ใกล้ใครบางคน รีบเดินเร็วๆ ทำตัวเล็กตัวน้อยเข้าไปในลิฟต์ทันที“คุณจะไปกินข้าวที่ไหนครับ” สุดเขตเอ่ยถามหญิงสาวหน้าหมวยลูกครึ่งไทย-อังกฤษ แต่ยังไม่ทันได้คำตอบ เสียงมือถือสุดเขตก็สั่นดัง พอสุดเขตกดรับและตอบรับปลายสายสองคำ เขาก็หันมาบอกดินแดน“ป๊าเรียกเราให้ขึ้นไปชั้นสี่สิบแปด” ชั้นสี่สิบแปด คือชั้นที่พักของทัตเทพ / ชั้นสี่สิบเก้าคือชั้นที่พักของสุดเขต / ส่วนชั้นบนสุดของตึกคือที่พักส่วนตัวของดินแดน“อืม เฮียไปหาป๊าก่อน เดี๋ยวผมลงไปดูงานชั้นล่างแป๊บหนึ่ง” ดินแดนเอ่ยบอกพี่ชายของเขา“อืม” สุดเขตมองดินแดนนิ่งๆ เขายักคิ้วให้ดินแดนเหมือนจะบอกดินแดนให้รู้ว่า เขารู้นะว่าดินแดนคิดจะทำอะไร“เจอกันช่วงบ่ายนะครับคุณกี้” สุดเขตหันมาเอ่ยบอกวิกกี้“ค่ะคุณสุดเขต” วิกกี้ก้มหัวให้สุดเขตเล็กน้อย สุดเขตยิ้มรับ จากนั้นสุดเขตก็เดินออกจากลิฟต์ไปพรึ่บ! ดินแดนกระชากวิกกี้มากอดรัดไว้ เมื่อเห็นเธอจะเดินออกจ
last update最終更新日 : 2025-12-22
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status