My Forbidden Affair with My Sister's Fiancé
After three years abroad, Calista finally returned to the Philippines. She had never been the favorite child in her family. Her grandfather was the only person who had ever shown her genuine love and care, and he had asked her to come home so she could meet her sister’s fiancé and family.
Nasa airport si Calista, naghihintay sa kanyang sundo. Habang wala pa ang sundo niya, nag-scroll muna siya sa TikTok. Biglang nag-pop up ang video ng reigning champion ng Abu Dhabi Grand Prix—si Lucian Alaric Vittorino, the billionaire CEO of Vantrel Industries Corporation. Kilala siya sa dalawang mundo: bilang isang ruthless businessman at fearless F1 racer.
Marami siyang fans na gumagawa ng edits tungkol sa kanyang mukha, driving skills, at racing moves. Pinanood ni Calista kung paano niya kontrolin ang kanyang sasakyan, dahan-dahang bumilis bago humarurot hanggang sa mauna sa finish line.
Ngumiti siya nang marinig ang busina ng family car nila. Tinaas niya ang kamay nang makita si Manong Ben na papalapit para kunin ang kanyang mga gamit. Nagkamustahan sila dahil close sila sa isa’t isa. Simula kindergarten, siya na ang hatid-sundo kay Calista. Para na siyang pangalawang ama at magulang ni Calista.
Nang makarating sila sa mansyon, hindi maiwasang sumama ang tingin ni Calista rito dahil marami itong masasakit na alaala para sa kanya. Pagpasok niya, bumungad sa kanya ang malaking chandelier at maraming bisita.
Ngumiti siya kay Lolo at nag-beso. Ngunit nawala ang ngiti niya nang makita ang fiancé ng Ate niya.
Si Lucian Alaric Vittorino.
The man she had just watched on TikTok.
Her first love.
Her ex-boyfriend.
Her first in everything.
The man she had spent three years trying to forget.
And now, he was standing in her home as her sister’s fiancé.
Read
Chapter: CHAPTER 08Ngunit ang katahimikang iyon ay hindi nangangahulugang payapa na ang isip ko.Dahan-dahan akong bumangon upang uminom ng tubig. Pagbalik ko sa kama, napatingin ako sa kalendaryong nakasabit sa dingding.Ilang araw na lamang bago ang susunod kong appointment sa ospital.Hindi ko pa rin alam kung paano ko haharapin ang posibilidad na may mabago sa buhay ko dahil sa nangyari sa amin ni Lucian.Ayokong mag-isip nang malayo. Hindi ko rin gustong magdesisyon batay lamang sa takot. Kailangan kong maghintay, tiyakin ang mga bagay na dapat kong malaman, at saka harapin ang anumang katotohanang darating.Isang hakbang sa bawat pagkakataon.Iyon muna ang kailangan kong gawin.Humiga ako at hinila ang kumot hanggang balikat ko.Sa pagkakataong ito, hindi ko na muling kinuha ang cellphone ko.Hindi ko na binuksan ang social media accounts ko upang tingnan kung may bagong balita tungkol sa kanila.At hindi ko na hinayaang hanapin ng mga mata ko ang pangalan ni Lucian sa mga mensahe.Move on, Calist
Last Updated: 2026-10-16
Chapter: CHAPTER 07Napapikit ako habang binabasa ang huling mensahe ni Isabelle. Para bang kahit sa pamamagitan lamang ng screen ng cellphone, kaya niyang pagalitan ako nang harapan.Napangiwi ako at napalayo nang kaunti ang cellphone sa tainga ko kahit text lamang ang natatanggap ko.Okay. Deserve ko naman siguro iyon.Me (Calista): I know. You don't have to remind me.Isabelle: OH, I WILL REMIND YOU! ILANG TAON KANG NAGSIKAP NA KALIMUTAN ANG LALAKING IYAN! TATLONG TAON, CALISTA! TATLONG TAON KANG HINDI NAGSASABI SA AKIN NG KAHIT ANONG TUNGKOL SA KANIYA, TAPOS NGAYON, BIGLA KANG MAY GANITONG BALITA?!Napakagat ako sa ibabang labi ko.Hindi ko rin naman maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang naging kahinaan ko kapag si Lucian na ang pinag-uusapan.Me (Calista): I didn't plan for this to happen.Isabelle: THEN WHAT HAPPENED?!Matagal akong nakatitig sa screen.Paano ko ba ipapaliwanag sa kaniya ang isang bagay na kahit ako mismo ay hindi maintindihan?Paano ko sasabihing sa kabila ng lahat ng sakit
Last Updated: 2026-10-16
Chapter: CHAPTER 06Napakagat ako sa ibabang labi ko.Maybe they're keeping it private for now.Hindi ko na dapat problemahin iyon. Hindi ko na kailangang alamin ang bawat detalye ng buhay nila.Tatlong taon na kaming hiwalay, at wala na akong karapatang makialam.Ibinaba ko ang cellphone at humiga nang patagilid, ngunit ilang minuto pa lamang ang lumipas ay muli ko na naman itong kinuha.Binuksan ko ang aking social media account at sinigurong pribado pa rin ang lahat ng impormasyon ko.Sa loob ng tatlong taon, sinikap kong mamuhay nang malayo kay Lucian. Hindi ako nag-post ng mga bagay na maaaring makatulong sa kaniya na malaman kung nasaan ako o kung ano ang nangyayari sa buhay ko.Ayokong mahanap niya ako.O iyon ang palagi kong sinasabi sa sarili ko.Dahil ang totoo, may mga gabing hinihiling kong hanapin niya ako, kahit isang beses lamang.Nakakainis.Bakit hindi ko pa rin kayang tuluyang kalimutan ang lalaking iyon?Pinatay ko ang screen ng cellphone at inilapag iyon sa mesa.“Enough, Calista,” bu
Last Updated: 2026-10-15
Chapter: CHAPTER 05I didn't immediately feel relief when Lucian finally pulled his hand away from me.Nanatili akong nakayuko at nanghihina. My breath’s still steady. Ilang segundo ang binilang ko bagi umupo nang tuwid. Pilit kung pinananatili ang mahinahong ekspresyon sa kabila ng nagngangalit na damdamin sa aking dibdib. Hindi ko kayang magpakita ng kahinaan sa harap ng mga taong walang kamalay-malay sa ginawa namin.“Calista, are you okay?”Napalingon ako kay Serafina na nakaupo sa tabi ni Lucian. May bahagyang pag-aalala sa mukha nito, ngunit hindi ko malaman kung tunay ba iyon o isa lamang palabas.“Okay lang ako, Ate. Medyo pagod lang,” sagot ko habang pilit na ngumingiti.I'm soaked as fuck. “Then you should have rested before coming here,” malamig na komento ni Serafina. “This evening is important to our family.”Napayuko ako upang itago ang bahagyang pagbabago ng kaniyang ekspresyon.Of course. Everything has to be about you.“Pasensiya na,” mahinahon kong sagot.Hindi na ako muling pinansin n
Last Updated: 2026-10-15
Chapter: CHAPTER 04Ipinatong niya ang mukha niya sa balikat ko. Ramdam ko ang mahigpit at may pangungulila sa kanyang mga yakap at alam ko sa sarili kung hindi pa ito ang katapusan. Ito pa lang ang simula.Bago pa ako makasagot, hinarap niya ako nang mabilis. Hinawakan niya ang mukha ko nang mahigpit at walang babalang hinalikan ako nang malalim, aggresibo, at nakakabaliw na halik. It was a kiss that claimed everything - my breath, my will, every part of me I tried to keep guarded. Pilit akong kumakawala sa mahigpit niya hawak. Itinulak ko ang dibdib niya pero lalo lang niyang mas hinigpitan ang hawak sa akin, parang ayaw na niyang palayain ako kailanman. Nang bumitaw siya, hingal na hingal kaming dalawa. Namumula at mamasa masa ang mga labi ko, nanginginig ang buong katawan ko, parang wala akong lakas na tumayo nang tuwid."Remember this feeling," bulong niya, ang boses ay magaspang at mababa. "I'm not done with you, Calista. This isn't over yet."Dahan-dahan niyang inayos ang suot niya. Itinama ang kw
Last Updated: 2026-10-05
Chapter: CHAPTER 03Hinaplos niya ako gamit ang mainit niyang mga kamay. Napahinto ang paghinga ko, hindi ko namalayang umangat na ang balakang ko patungo sa kanya. Sinubukan kong isara ang mga hita at lumayo, pero dahan-dahang isiniksik niya ang tuhod sa pagitan nito, pinapanatili akong nakabukas at lubos na nakalantad sa kanya."Luc..." My voice came out trembling, barely a whisper. "Baka may pumasok... baka makita tayo...""Let them see," bulong niya sa balat ko, ang boses ay madilim at magaspang akong hinahalikan. His fingers moved then. Slowly, deliberate, and he knows exactly how to touch me until I was shivering all over, my head falling back into the pillow, my hands clutching at his shoulders. Hindi ko na matandaan kung ano ang tama at mali. Ang tanging nararamdaman ko lang ay siya at ang bigat ng katawan niya sa ibabaw ko, ang mainit niyang hininga sa leeg ko, at ang pagbilis ng galaw ng kamay niya na nagpapahingal at nagpapapilipit sa akin sa ilalim niya."Luc... please..." Hindi ko na alam k
Last Updated: 2026-10-05
LOGIN
