Chapter: Kabanata 35: TanongOh, shit!Nichael’s plans works. Siguro.Napailing na lang ako nang makita ang picture naming dalawa ni Colleen sa isang fake article na ginawa ni Nichael. I know what we did was not good nor legal. At hindi ko rin alam kung dapat ba na ginawa iyon ni Nichael dahil isa siyang imbestigador pero ‘di ko na rin masyado pang inintindi iyon dahil alam ko naman na hindi namin ito ipapakalat sa publiko. Ngunit ito ay depende pa rin kung anong gagawin ni Vince dito at kung paano magre-react si Sayna sa mga larawan.“Are you sure this will work?” pasimpleng tanong ko kay Nichael.“Just trust me,” he said, smirking. Hinihintay na lang na kumagat sa pain si Vince at hindi ko maipaliwanag kung anong nararamdaman ko. Nagpanggap na isang paparazzi o anonymous si Nichael at pinadala ang larawan kay Vince. If Vince has a big concern for Sayna, he won’t hesitate to tell her. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ni Sayna kapag nakita niya ito.Magagalit ba siya? Tatawagan niya ba ako agad o magi
Terakhir Diperbarui: 2026-03-30
Chapter: Kabanata 35: PLANEnver’s POV“Congrats, bro. Hindi ko alam na talagang seryoso ang pagsali mo sa legal racing team,” bati sa akin ni Leo sabay tapik sa aking balikat. I just smirked as I shook my head. “Kailangan ko lang.”“Kailangan ba talaga o sadyang napilitan ka lang dahil kay Sayna?”“Hindi naman sa napilitan pero gusto ko rin talagang gawin para sa kanya… para na rin sa sarili ko.” Ngumuso siya at marahan na tumango. Mukhang hindi pa rin siya makapaniwala sa ginawa kong pag-alis sa grupo niya at lumipat sa legal race.Kung gusto kong magpatuloy sa passion ko at hindi mag-alala sa akin si Sayna, kailangan ko itong gawin kahit na mahirap para sa akin. I don’t know if I would be able to get the thrill I found in my own type of racing before. There’s so much fun and excitement there. Hindi pa naman ako sumusubok ngayon sa legal na race dahil kakasali ko lang kahapon. Naging mabilis lang din ang pagpasok ko dahil sa kilala naman ako.My name brings me privilege.“So, wala na talagang balikan?” he c
Terakhir Diperbarui: 2022-12-12
Chapter: Kabanata 34.2: MEETING Enver's POV (Part II) Nagtiim bagang ako sa sinabi ko. Tuwing naiisip ko na boyfriend ni Sayna si Vince, kumukulo ang dugo ko. Tiningnan niya lahat ng papel. I already emailed him beforehand. Galing din naman ito sa kanya kaya alam niya ang lahat ng tinutukoy. “Gusto ko pang maibestigahan ang tungkol sa buhay ni Vince Poblacion. His personal life. Family life,” pagdidiin ko sa huli kong sinabi. Tumingin siya sa akin na kita kong naintindihan niya agad ang gusto kong malaman bago napatingin siya ulit sa papeles na nilapag ko. Ito naman ay mga college application at ilan pang dokumento kung saan pare-parehiong naroon ang pangalan ni Dad. Mr. Nichael dela Torre read it. Muli pa siyang napatingin sa akin bago niya kinuha ang mga iyon. “It says here that her father is Clinton Ven Servencio. My father is Clinton Ven Servencio…” biglang may kung anong bumara sa aking lalamunan kaya tila napapaos ko itong nasabi. “To be honest, I’m confused. Wala akong kilala na may half brother ako
Terakhir Diperbarui: 2022-10-14
Chapter: Kabanata 34.1: MEETINGEnver's POV (Part I) Hindi naman sa nawala ako sa focus sa aking trabaho pero hindi ako mapakali sa nitong mga sumunod na araw. Ayokong maapektuhan ang iilang meeting at projects na hawak ko kaya lang alam kong medyo apektado ito dahil sa nalaman ko. Even seeing my Dad makes me feel uncomfortable, too. Tuwing nagkakasalubong kami sa lobby ay pilit ko rin siyang iniiwasan. Mas nakakapag-isip ako kapag hindi ko siya nakikita pero kasabay nun ay ang pag-iisip ko rin ng kung ano-ano. What I have learned made me a bit distant to him. May mga oras na gusto ko siyang makausap kaya lang mas pinipili ng isipan ko na lumayo muna kay Dad. Alam kong hindi pa naman napapatunayan lahat ng nalaman ko. I don’t know if Vince Poblacion is even my half-brother and a part of me doesn’t believe it but it made me confused and this issue stuck in my head now. I have been looking forward to this day because I will meet the investigator. Magkikita kami sa isang malapit na resto sa office at dahil sa pag
Terakhir Diperbarui: 2022-10-14
Chapter: Kabanata 33.2: STEP BROTHERNgunit malaki ang posibilidad ng sinabi ni Alicia. Something has been off with Vince. He's confident enough to pissed me off. Hindi naman siya mapo-protektahan ng mga Almarez in case na lumaban ako sa kanya. Ito ang nasa isip ko kung bakit malakas ang loob niya na hamunin ako dahil kung totoo ang sinabi ni Alicia, malamang magkapatid kami. At iyon pa ay kung totoo na anak nga siya ni Realyn Mondez - ang dating sekretarya ni Papa na nahuli kong nahalikan niya.Nasapo ko ang noo ko. Sumakit ang ulo ko dahil sa mga nalaman ko at wala man lang naging epekto ang alak sa katawan ko.["Kasama mo si Leo kanina?"]Humilig ako sa headboard at hinilot ang sentido ko. Sayna is my everything and I can't lose her dahil lang sa paghihinala ko kay Vince. Wala siyang alam sa nangyayari sa ginawa ng kaibigan niya at gusto ko siyang protektahan."Yeah. Pero hindi ko na siya kasamang umuwi dahil bigla na lang siyang nawala," sinubukan kong pagaanin ang atmosphere sa usapan naming dalawa. I want to bring
Terakhir Diperbarui: 2022-05-24
Chapter: Kabanata 33.1: STEP BROTHEREnver’s POV (Part I) NAGING abala ako sa trabaho at madalang na lang din ang pag-uusap namin ni Sayna kahit pa may nakalaan na kaming oras para makapag-usap. Minsan talaga ay hindi na kinakaya kaya naman lumilipas ang araw na hindi ko man lang naririnig ang kanyang boses. “Bakit tayo nandito?” malakas na tanong ni Leo at luminga sa paligid. Kailangan niyang lakasan ang boses niya para magkarinigan kaming dalawa. Nasa isang bar kami ngayon. Pinaalam ko naman ito kay Sayna at pumayag naman siya na pumunta ako dito at kasama ko naman din si Leo. Wala rin naman akong balak na gumawa ng kalokohan. Kailangan ko lang ng pampainit sa aking lalamunan dahil lamig na lamig na ang katawan ko para sa asawa ko. “Marami lang akong iniisip at gusto ko lang munang umalis sa bahay.” Wala rin naman si Sayna doon. “Bakit naman?” Kinuha niya ang isang beer at nilagok ito bago muling nagsalita. “Alam ba ito ni Sayna? Ayokong madawit sa away mag-asawa.” “Alam niya. Nagpaalam ako.” Tila nakahinga ng m
Terakhir Diperbarui: 2022-05-24
Chapter: Kabanata 53: BangungotAnderson’s POV“A-anak ko…” Kaagad akong naalimpungatan sa tinig na aking narinig. Hindi agad ako napakali at nagmulat ako ng aking mata. Pinagmasdan ko ang mukha ng aking asawa na umiiyak at pawis na pawis sa kanyang pagtulog. Mukhang pati sa panaginip ay hindi kayang patahimikin ng sakit na nararamdaman ang asawa ko. Isang bangungot.Masakit mawalan ng anak. Masakit na makitang nasasaktan ang mahal kong asawa. Marahan kong hinaplos ang mukha ni Althea para na rin alisin ang tikwas na buhok at pawis sa kanyang mukha. Mahina ang mga tinig na lumalabas sa kanyang boses. “Althea…” malambing kong sambit. “A-anak-”Naputol ang sasabihin ni Althea nang magising siya. Deresto ang tingin niya sa akin at kaagad akong niyakap. Tulad ng kanyang nakasanay nitong mga nakaraang linggo, nilulubog ni Althea ang kanyang mukha sa aking dibdib at doon umiiyak.Hinagod ko ang likod niya at marahang hinaplos para aluhin siya kahit alam kong hindi mapapawi nun ang sakit na kanyang dinadala. “I am h
Terakhir Diperbarui: 2026-04-09
Chapter: Kabanata 52: Tahimik Na PagguhoHindi ako bumaba kinabukasan. Makalipas ang dalawang linggo, parang kahapon lang nangyari ang lahat. Tuwing gigising ako sa umaga, una kong hinahanap ang buhay na dapat ay nasa loob pa ng aking tiyan pero wala na. I feel like I lost the meaning of my life after I lost my baby. Hindi ako lumabas ng kwarto at kahit ang bintana ko ay hindi ko na binuksan pa. At hindi ko hinayaang pumasok ang liwanag.Para bang kung mananatili akong nakapikit sa dilim, may posibilidad na hindi totoo ang lahat. Na kapag hindi ko nakita ang mundo, hindi rin ako makikita ng sakit na nasa puso ko. Ngunit kahit gaano ko piliting tumakas, hindi ako pinapalaya ng alaala.Ang malamig na sahig ng simbahan.Ang amoy ng pulbura.Ang bigat ng dugo sa aking mga kamay.At ang sigaw ko na hanggang ngayon ay parang paulit-ulit na umaalingawngaw sa loob ng aking ulo.Ang anak ko.Unti-unti akong napadilat.Tahimik ang kwarto, ngunit ang dibdib ko ay parang hindi mapakali. May kung anong gumugulo sa akin, isang bigat na
Terakhir Diperbarui: 2026-04-08
Chapter: Kabanata 51: Hindi PagpansinAlthea’s POVTulala ako nang makauwi kami sa mansyon. Wala akong sinabi sa buong byahe at wala akong ibang narinig din kay Anderson kundi ang malalalim na buntong hininga at ang mga pasimpleng tingin na tila ba may gustong sabihin pero hindi niya magawa. Naramdaman ko na lamang na naglalakad ako papasok sa loob ng mansyon habang inaalalayan ni Anderson. “A-althea…” tunog nangangaralgal ang boses.Nasa baba ang aking tingin kaya hindi ko agad nalaman kung sino ang tumawag sa akin. Pero wala akong lakas para mag-angat ng tingin kung sino man ang nagsalita. Dumapo ang tingin ko sa aking tiyan at mabilis na namang nangilid ang aking luha. Ramdam ko ang marahang pisil ng kamay ni Anderson sa aking braso. “Althea,” si Anderson na mismo ang tumawag sa akin.Marahan akong nag-angat ng tingin sa kanya. “A-a-anak ko…” bigo kong tinig. Nilunok ko ang laway na namumuo sa aking lalamunan at agad na pinaalis ang aking luha. Malungkot ang mga mata ng asawa kong hindi alam kung paano ako tutulu
Terakhir Diperbarui: 2026-04-07
Chapter: Kabanata 50: Matinding PagsisisiAlthea’s POV“A-ang b-baby k-ko?” takang tanong ko kay Anderson nang magkamalay ako. Ngunit hindi ako nakakuha ng sagot galing sa kanya. “A-Anderson… a-ang anak natin? Okay ba siya?” pag-uulit ko. Pero katahimikan lamang ang aking natanggap.Nagtataka kong pinagmasdan ang mukha ng asawa ko. Mugto ang kanyang mata at banayad ang labis na pagkapagod sa kanyang ekspresyon. Alam kong hindi basta-basta iiyak si Anderson dahil lang sa mababaw na dahilan. Or should I say that I never saw him cry… not until today.Hinawakan ko ang kanyang kamay at bahagya akong umangat sa pagkakahiga na kinaalerto niya at inalalayan ako. Dumapo ang kamay ko sa kanyang damit at matindi kong kinuyom ang kamay ko doon. Bahagya ko siyang inalog.“A-anderson, sumagot ka. O-okay ba ang anak natin?” tanong kong muli habang mas lalo kong hinihigpitan ang hawak ko sa kanyang damit, tila doon ko hinahanap ang sagot na hindi niya maibigay.Hindi siya agad nagsalita, at ang katahimikan na bumalot sa pagitan namin ay ma
Terakhir Diperbarui: 2026-04-06
Chapter: Kabanata 49: PagkataloAnderson’s POVMasyadong mabilis ang mga pangyayari. Ang tinig na mula kay Althea ay siyang nagpawala sa aking sarili lalo na sa kanyang isinigaw. “Althea!” malakas kong sigaw sabay dampot ng aking baril. Kita ko ang matinding pagkagulat ni Adrian sa mabilisang pangyayari ganun din si Amira pero nagawa nitong makawala sa pagkakakapit ni Adrian dahil kinagat nito ang kanyang braso. “Ate!” sigaw ni Amira at mabilis siyang tumakbo ngunit mabilis siyang binaril ni Adrian at natumba siya sa sahig. Walang pagdadalawang isip kong binaril si Adrian, pinaulanan ko siya ng bala hanggang sa hindi ko na alam ang aking ginagawa. Nandilim ang aking mga mata dahil sa matinding galit at pagkamuhi kay Adrian dahil sa lahat ng kanyang ginawa. Kahit alam kong hindi na gumagalaw pa si Adrian ay patuloy pa rin ako. Natigil na lamang ako nang may humawak sa aking braso.“Anderson, stop it!” malakas na sambit ni Mateo at doon lamang ako natauhan. “Puntahan mo si Althea. Ngayon na!” utos pa niya sa akin.
Terakhir Diperbarui: 2026-04-05
Chapter: Kabanata 48: DugoAlthea's POV Hindi mawala ang aking kaba dahil sa planong ito ni Mara. Ideya ko rin naman na gusto kong makausap si Anderson…pero mukhang huli na ang lahat.Maraming tao dito sa labas ng lumang simbahan at bigla na lamang silang nagkagulo at nagsimulang magpalitan ng putukan ng baril. Parehas kaming nataranta ni Mara at hindi alam kung saan pupunta. Nanatili kaming nakatago sa likod ng sasakyan. Kahit may kalayuan ang pwesto namin, mataas pa rin ang chance na matamaan kami ng ligaw na bala.“Ah!” napasigaw ako sa gulat nang sumabog ang unang putok na halos tumama sa direksyon namin. Napayuko ako at napahawak sa ulo ko habang ang tunog ng mga bala ay tila dumudurog sa katahimikan ng gabi.“Huli na tayo…” bulong ni Mara sa tabi ko, nanginginig ang kanyang boses habang pilit niya akong hinahatak paatras.Ngunit hindi ako natinag.Hindi pwede.Hindi dito matatapos ang lahat.“I know there’s still a way,” bulong ko sa sarili ko kahit hindi ako sigurado kung naniniwala pa ba ako sa sinas
Terakhir Diperbarui: 2026-04-04
Chapter: WakasValerio's POVLALONG nagkagulo sa venue nang lumaban na rin si Matthew para tulungan ako. Iyon ang naging cue ko para pilitin ang sarili na lumaban kahit na may tama ako sa braso. I don't care if I got shot on my right arm. I don't care about myself anymore. I care about Felize and our baby. We're pregnant and I can't lose them. I won't let them. Fvck, Harold! Kaya noong una pa lang hindi ko na siya gusto. Pero dahil naging maayos naman ang trato niya kay Felize at sa company nito ay pumayag na ako. Hinayaan ko siyang mapalapit sa asawa ko dahil maayos naman siyang makitungo. Hinarang ko ang isang tao na tumadyak kanina sa akin para hindi ako mabaril. Nakita ko na gustong lumaban ni Kobe pero hindi siya makatayo dahil sa kanyang tama sa dalawang binti. May dumalo sa kanyang isang babae na kanina pa umiiyak. Nagawang makapasok ng tauhan ko muna sa kisame nitong venue. They are late and we're fvcking ambushed! Napuno ako ng galit at inis. Dahil naagaw ko ang baril sa nagbabantay sa a
Terakhir Diperbarui: 2022-02-18
Chapter: Kabanata 90: THE LAST GAMEThe Last Game Felize's POV "BILISAN MO!" singhal ni Noelle sa akin sabay tulak muli sa akin. Ginagawa ko naman na lumakad ng mabilis kaya lang nanginginig ang mga paa ko. Napansin siguro ni Harold ang galaw ko kaya naman hinuli niya ang braso ko at hinila ako papalapit sa kanya at kinaladkad papalabas. Sa likod kami dumaan at nakakagulat na wala man lang mga bantay doon ni Valerio o kahit ng mga pulis. Hindi ba nandito na sila? Mamaya-maya pa, papalapit na kami sa isang itim na sasakyan ay nakarinig kami ng sunod-sunod na putukan. Binuksan ni Noelle ang pintuan ng sasakyan at pumasok sa front seat. Si Harold naman binuksan ang likod pero nilagyan niya ng posas ang kamay ko bago ako pinapasok sa loob. "Let's get out of here!" ani Harold. Napayuko ako at pilit na tinatakpan ang tenga ko sa abot ng aking makakaya dahi
Terakhir Diperbarui: 2022-02-16
Chapter: Kabanata 89.2: GRAND WEDDINGGrand WeddingFelize's POVLahat kami natigilan at nagulat. Hindi mula sa likod ang nagsalita kundi sa harap. Nasa unahan ang isang babae na nakaitim at may itim din na belo sa mukha. Strapless dress at may mahabang gloves pa siya sa kamay. Dahil itim ang damit niya, lutang ang maputi nitong balat.Itigil ang kasal? Tapos na ang kasal namin.Malakas itong tumawa. Natamaan ng ilaw ang mukha niya kaya doon ko lang napansin kung sino ito. Nanlamig ako at napakapit kay Valerio. Naramdaman ko rin ang pagkabigla niya."Noelle?..." nalilito kong sambit.Malakas siyang tumawa at pumalakpak."I'M BACK!" umalingawngaw ang boses niya kahit na maingay na sa palig
Terakhir Diperbarui: 2022-02-15
Chapter: Kabanata 89.1: GRAND WEDDINGGrand WeddingFelize's POVNASOBRAHAN ata ako sa pagkain ng japanese cake kaya biglang sumama ang tiyan ko. Hindi ko na naman pinansin iyon dahil wala na naman akong naramdaman pa na kakaiba pagkatapos. Noong gabing iyon, hindi tuloy namin natapos ang show at umuwi na lang kami ni Valerio."Felize, may dati kasi akong wedding dress. Galing pa 'yon kay Mama at hindi na ginagamit. If you like, you can wear that dress. We love to see you wear it on your wedding day." kinikilig na sambit ni Mama Vanessa.Lumawak ang ngiti ko at mabilis na tumango."Sure po. It's my pleasure to wear it." masaya kong tugon.Sinabihan ako ng Mama ni Valerio na tawagin siyang Mama para maging opisyal na daw
Terakhir Diperbarui: 2022-02-15
Chapter: Kabanata 88: SHE'S BACKShe's BackNoelle's POVSUMAGI sa isip ko na baka sinadya ang lahat. Baka planado ang pagkabangga ng sasakyan namin. Baka naisip ni Valerio na ipapatay ako dahil sa galit niya. Pero kilala ko rin naman si Valerio - sa kabila ng aking mga pagdududa na pwedeng sadya ang nangyari, imposible. Alam kong hindi niya 'yon kayang gawin kahit na labis na kasamaan ang ginawa ko. He just put me in jail and let me rotten there.Maybe Harold is right. This is my bad karma for all the decisions I'd made that cause a lot of pain. Kaya naman kinuha na rin sa akin si Mama. Sobrang sakit, sobrang pighati at sobrang galit ang nabuo sa akin. Tila napatungan ng isa pang galit ang galit ko para kay Valerio at Felize.
Terakhir Diperbarui: 2022-02-14
Chapter: Kabanata 87: REVENGERevenge Harold's POV WALA sa isip ko na bumalik. Wala sa isip ko na magpakita pang muli dahil wala na namang dahilan. Wala nga ba? Gusto kong matawa sa sarili ko. Alam kong niloloko ko lang ang aking sarili kapag sinabi kong wala akong babae na hinihintay na mapasaakin. Hinahangad na makasama at masabing akin. I want to get her from him but whenever I tried she always pushed me away. Hindi niya ako gusto.
Terakhir Diperbarui: 2022-02-12
Chapter: Chapter 6The ride back felt longer than it should have, as if the city itself had stretched just to keep me trapped inside that car a little longer. The lights outside blurred into soft streaks, but I could not focus on them. My thoughts refused to settle, circling back to the same moment over and over again, to the way Isabella had looked at me, to the urgency in her voice that still clung to me like something I could not shake off.You are not safe with him.The words pressed into me with every breath, not fading, not softening, only growing heavier the more I tried to ignore them.Beside me, Alessandro remained still.Too still.Not the kind of stillness that came from calm, but the kind that came from control, the kind that felt intentional, like every movement had been stripped away so that nothing unnecessary remained. It made it impossible not to notice him, impossible not to feel the quiet weight of his presence even without him saying a single word.I shifted slightly in my seat, turni
Terakhir Diperbarui: 2026-04-07
Chapter: Chapter 5“Mmmm… Alessandro, s-stop kissing me,” my words were hardly more than gasps at this point, then I let out a long, low groan.Alessandro’s lips twitched like he was fighting back a smile before he finally spoke. “My rules are simple. You are my wife. You are mine, Yvo. All of you are mine… mine only,” he whispered underneath his aggressive kisses. “Damn you for being possessive to someone you cannot have forever,” I fought back, smiling to annoy him. “You are mine forever,” he slowly said, pressing those words to me that gave me shivers. I swallowed hard, unable to answer back. I hate that I just accept it. He pulled me deeper into a secluded corner where the light barely reached, far enough that the noise of the ballroom faded into a distant, meaningless echo. The darkness wrapped around us, thick and consuming, broken only by the faint glow spilling from somewhere behind him. It was just enough to trace the outline of his figure, the sharp lines of his shoulders, the way he moved
Terakhir Diperbarui: 2026-04-05
Chapter: Chapter 4I should have left the moment I had the chance, but instead I stood there, unmoving, staring at the city beyond the glass walls as if the distance between me and that freedom could somehow be crossed just by looking at it long enough.I palm my face, frustratingly when Alessandro’s freaking handsome face flushed on my wind when he took over my body, claiming all of me as his. I let out a deep sigh. Did I let him to fuck me or I’m just too weak to defend myself? The silence behind me shifted.Then came the soft click of the door closing.It was not loud, but it carried weight, final and deliberate, like something sealing shut behind me.I felt it in my chest before I even turned.“You are thinking too loudly.”His voice reached me from behind, calm and controlled, yet it wrapped around my spine like something firm and inescapable.I exhaled slowly and turned to face him, forcing my expression into something steady.“And you are watching too closely,” I tried to hide my anger. Aless
Terakhir Diperbarui: 2026-03-29
Chapter: Chapter 3I did not lower my phone immediately.My fingers tightened around it as the call ended, Isabella’s voice still echoing in my ears, sharp and urgent, filled with a fear I had never heard from her before. The silence that followed felt heavier than anything she had said, pressing against my chest until it became difficult to breathe.She was not coming back.That truth settled into me slowly, like something sinking beneath the surface, impossible to pull back once it had gone too far.I lifted my gaze.Alessandro was already watching me.Not casually. Not curiously.Deliberately.There was no confusion in his expression, no hesitation, only a quiet certainty that made my stomach tighten. It felt as though he had been waiting for this moment, as though everything I had just heard only confirmed something he already believed.“How long have you been watching me?” I asked, my voice quieter than I intended.A faint shift crossed his face, something almost like amusement, but it vanished as
Terakhir Diperbarui: 2026-03-21
Chapter: Chapter 2I did not sleep at all that night, and no matter how many times I tried to close my eyes, rest refused to come.The silence inside the room felt suffocating, stretching endlessly as if the space itself was watching me. The sheets still carried Alessandro’s scent, something sharp and expensive with a faint trace of cigarette smoke that clung stubbornly to the air and to my skin. It was impossible to ignore, and even more impossible to forget.I sat at the edge of the bed for a long time, my elbows resting on my knees while my fingers pressed against my temples, trying to steady my thoughts. Every time I shut my eyes, I saw him again, not the anger I expected, not humiliation, but something far more unsettling.He had looked at me with interest.That was what stayed with me.That was what made everything worse.I let out a slow breath and leaned back slightly, staring at the ceiling as the memory I had been trying to suppress finally took hold of me completely.That morning had begun in
Terakhir Diperbarui: 2026-03-21
Chapter: Chapter 1“Uhm- stop! Fvck, Alessandro!” The man beneath me was growling and snarling like a wild animal, bucking back against me. A soft moan lifted from my lips as he continued hammering into my tight bum. He made me turn to face him as I caught my breath. He stopped thrusting but his hard cock is still inside of me. It was a brutal claim, full of teeth, and desperate hunger, forcing my surrender to his will and passion. A no-mercy kiss. There was only a mouth on mine, his hand holding me, his body pinning me. And just like that, everything I’d felt is like seeing those icy predator eyes of his, the woody-acrid scent of his cigarette, being on my knees for him. And he kissed me like it was real for him too. When he drew back, I felt taken and tender, mouth-fucked afresh. His eyes held mine, dazed and wild, gleaming with all the light from the horizon at my back. “Alessandro, I-” “You lied to me.” His voice was calm. That was the worst part. I would have preferred shouting. Anger.
Terakhir Diperbarui: 2026-03-21
Masuk
