Novels by ceelace

When Azeria said goodbye, I looked up at the sky. Reminiscing what happened next. "Serena? I know you're awake." Loreto's voice. I'm fucking damned! So effin' damn! "Can't I leave right away? I'm already on my way to Tablas." I said with a snort. "Do you still have a hangover? I said we're going to Sibuyan." frowned when Loreto said. "Still sleeping, bro." Benito laughed and said that's why I made him suffer. Why do they think it's normal for them to be with me, as if they were me, I know that alcohol tolerance is higher. Last night it was time for me to confess, that I was the girl who fought with Horace at the bar. I know they are still in their right mind, as for me being naughty and stupid in front of the ancient son of the Hillarchs. It was alcohol that brought it, not Serena's person. "Grandfather has already arrived at the resort where Don Sebastian's birthday celebration will be held. So you can't go and not show up, Serena. Also, Don Sebastian is expecting you." said Erm

"Your Papa Horace and I didn't know each other that well, dear." Mama Serena spoke to me when I asked how her friendship with Papa started and how she and Papa Horace met for the first time. I just ignored Rezoir who just shook his head next to me. "My first meeting with Horace was a bit glitchy and hilarious, sweety." She smiled at me, a smile that reminded me of the past I know where it started. She then started telling a story. The reason is the one that changes a person, who at first did not believe. How can you say that the word 'reason' can change someone? When I heard that from a stranger, I didn't take it seriously. But when tragedy happens, and I remember those words, maybe it's true. Reasons can change people. "Are you sure, Serena? How are you studying?” my cousin Erman spoke worriedly. I was not surprised by this question, I made my decision though I'm not yet sure if my relatives on my father’s side would agree to it. "I'll stop first, I don't think I can focus after

Lucas thanked Theo's maid. Lucas was sitting in front of Thaddeus' couch. Lucas looked at the other side of the stairs when he saw the boss coming down. "Sir, I'm leaving." Thaddeus nodded. "All right, be careful on the way home." "When Mama asks if I'm bringing a girl here, say yes." Lucas laughed. "A-Alright sir..." stammered the maid. He was upset because that's actually what Theo's mom was asking him. to which she answered nothing. But because Sir Theo said that there is, that is probably what she will say to his mama now. even to an innocent child. "When you are a demon, you land." Lucas commented that the maid had already left. Theo frowned and lazily looked at Lucas, while Lucas noticed that Theo looked like he was on a bad trip. "I’m pissed, Leonardo." He said. "I see," Lucas answered. "Come on! Don't sit pretty there! It disobeyed him. and tortured him; Lucas just shook his head. Since their cousin Azeria is already in Manila, Android will be left on Theo's pad for a wh

Lucas felt his forehead as he looked at the participants in the interview. Is sitting in a chair where Theo belongs? "Why the f*ck am I here again?" he muttered. "Sir?" Thaddeus' temporary secretary called him. "Let's begin," Lucas said, and the secretary nodded to him. The interview starts. Lucas didn't know; Theo was still in high school and was the most immature of the three of them. He understands, because of the three of them, this is the youngest. But of course, he didn't think that his cousin's demon status would end up like this. You'd think he was the one assigned to interview his newly hired secretary. He was indeed chosen by their grandfather because he is said to be good at handling business. Is it true? Not! If his grandfather knew this, what is his favorite grandson doing? Lucas shook his head, and when he came forward, he was surprised to see that the applicant was pale. Lucas tasted it. "Continue," she said, surprised and nervous at his sudden shaking. Since he's her

But he in the middle looked after the old and the young. The speed of the car was only moderate. Red looked left and right. ventured to see the villa that Lucas was referring to. The rain continued to pour for a few hours. Red planned to just go home, but because of the heavy rain, There were hundreds stranded, so he couldn't pass. He had been driving for a few minutes when his cell phone rang. He immediately answered it. "Ma," he said, greeting his mother, who was on the other line. "Oh, it's good," answered Redrick. "I thought it was Lucas who would open it." "Why did you get called Ma?" "It's raining heavily, and I know that I'm stranded on some paths." "Do you still remember your godmother Rosemife?" "Yeah," Red replied with a frown. Her mother hadn't mentioned her godmother in a long time, so she was surprised when she heard her name. "I still know her face, but I'm not sure if she can recognize me." "She will! He was called a while ago because, lately, we had a connection aga

They only had one car, a red one. They used Theo's car; they talked at three o'clock. They exchanged contacts, and they are on their way to the venue where their picnic will be held. The place is close by, but they keep stopping on the way and buying things that can be taken away. Even though one had the answer to the drink, the three still bought a beer in a can. "Is it all right?" Red asked Lucas. Lucas nodded. "Yes, that's probably fine." "Come on, they're waiting for us." Theo showed his phone with a message. The two nodded. At this time, Lucas was the one holding the steering wheel. The place they are going to is good and has a villa nearby. That's the plan because Lucas is the oldest of them. since he probably won't get all drunk, just in case the two are completely drunk. But Red is in charge of drinking alcohol. He'll just be tipsy, but he won't be completely drunk. Things were already laid out when they arrived. It's okay, they're the last ones. The companions immediately gr

Parehong circle of friends, dahil magkakilala rin ang tropa nina Loreto, Benito, at Erman. Sa ilang linggo ng pamamalagi ko dito, si Honesty lang ang napagkasunduan ko. "Okay lang. Medyo pagod lang ako," sabi ko kay Ricky. Ibinagsak niya ang hawak niyang alak bago bumaling sa akin, hindi naman mahigpit si lolo at hindi kami araw-araw gumagawa ng ganitong party. Sa weekends minsan, it is also timed on a day na wala akong klase. "College ka na kaya dapat matuto kang uminom ngayon." Sabi ng mga pinsan ko. Hindi naman ako umiinom ng alak, pero dahil gusto ko ring maging malapit sa kanila. Pumayag naman ako pero nasobrahan ko, kaya hanggang ngayon hindi ko alam kung bakit ko inaway ang panganay ng Hillarcas. Pumunta muna kami sa bistro, tapos nangyari. "Nasa school ba? Stress?" Napabalik ako sa realidad ng tanong ni Ricky. Umiling ako bilang sagot, hindi naman ako stressed pero ngayon siguro oo. Lalo na kung mabangis na tigre ang tingin ni Hillarcang sa akin, ano nga ulit ang pangalan ni

"Malapit lang ang karagatan sa mansyon, sweetheart," pangako ni Lolo ng pagtitipid. Wala naman siyang dinagdag sa iba pero baka gusto niyang magkaroon ng idea. And for the past month, nasanay na ang katawan ko sa malamig na agos ng karagatan. Nakatulong man ito sa akin, pinapakalma nito ang utak ko sa tuwing naririnig ko ang alon ng dagat. Agad akong sinalubong ni Loreto at ibinalot sa katawan ko ang tuwalya. May extra siya na ginamit niya sa pagpupunas ng buhok ko. "Where's mine, Loreto? Don't say Serena is the only one you get a towel?" Benito. "Nagdala ka?" Nakangiting tanong ni Loreto sabay balik kay Benito. Inaasar na naman nila ako kaya inalis ko agad ang kamay ni Loreto sa buhok ko at kinuha ang tuwalya sa kamay niya. "Here," binigay ko kay Benito. "You can have this," umiling siya at tumawa. "No Serena. Bahala ka na, tapos na ako sa pagpupunas." habang ngumuso kay Erman na pumunta sa mansyon para kunin, nakalimutan niya ng dalhin. Umupo agad ako sa tela na sadyang nilagay

"Hindi gaanong maganda ang pagkakakilala namin ng Papa Horace mo, dear." Kinausap ako ni Mama Serena nang tanungin ko kung paano nagsimula ang pagkakaibigan nila ni Papa at kung paano sila nagkakilala ni Papa Horace sa unang pagkakataon. Hindi ko na lang pinansin si Rezoir na umiling lang sa tabi ko. "Ang una kong pagkikita kay Horace ay medyo glitchy at nakakatawa, sweety." Ngumiti siya sa akin, isang ngiti na nagpapaalala sa nakaraan na alam ko kung saan nagsimula. Nagsimula siyang magkwento. Ang dahilan ay ang nagpapabago sa isang tao, na noong una ay hindi naniniwala. Paano mo masasabi na ang salitang 'dahilan' ay maaaring magbago ng isang tao? Nang marinig ko iyon mula sa isang estranghero, hindi ko ito sineryoso. Pero kapag may nangyaring trahedya, at naalala ko ang mga salitang iyon, baka totoo. Maaaring baguhin ng mga dahilan ang mga tao. "Sigurado ka, Serena? Kamusta ang pag-aaral mo?" nag-aalalang wika ng pinsan kong si Erman.Hindi na ako nagulat sa tanong nito, I made

NAGPASALAMAT si Lucas sa kasambahay ni Theo. Prenteng nakaupo si Lucas sa sopa ni Thaddeus. Napatingin sa bandang hagdan si Lucas nang makitang pababa roong ang boss. “Sir, aalis na po ako.” Tumango si Thaddeus. “Sige, ingat ka sa pag-uwi. Kapag nagtanong si Mama kung may dinadala akong babae rito, sabihin mong oo ha.” Natawa si Lucas. “S-Sige sir...” utal ng kasambahay. Gulati to dahil sa totoo lang ay iyon rin ang tinatanong nga ng mama ni Theo sa kanya. Na sinasagot nga rin niya ng wala. Pero dahil sa sinabi nga ng sir Theo na meron, sa malamang na ‘yon ang isasagot niya ngayon sa Mama nito. “Kahit sa inosenteng bata. Dinadapuan mo ng pag ka demonyo.” Komento ni Lucas ng nakaalis na ang kasambahay. Napamulsa si Theo at tamad na tinignan si Lucas, pansin naman ni Lucas na parang badtrip nga itong si Theo. “Badtrip ako Leonardo.” Aniya. “Kita ko nga.” sagot naman ni Lucas. “Tara nan ga! Huwag ka ng mag sitting pretty diyan!” suway nito sa kanya. At inirapan pa siya, umiling na

NAPAHILOT sa noo si Lucas habang tinitignan ang mga sasabak sa interview. His sitting in a chair we’re Theo belongs. “Why the f*ck again I’m here?” he whispered. “Sir?” tawag sa kanya ng temporary secretary ni Thaddeus. “Let’s begin.” Wika ni Lucas at tumango naman ang secretary sa kanya. The interview starts. Hindi alam ni Lucas, high school pa lang naman may pag ka immature na si Theo sa kanilang tatlo. He understands, dahil nga sa kanilang tatlo ito ang bunso. Pero tangina, hindi naman niya inakalang pa punta sa ganitong tagpo ang pagiging demonyo ng pinsan niya. Akalain mong siya pa ang inatasan nitong mag interview sa kanyang iha-hire na bagong secretary. Siya nga ang pinili ng kanilang lolo, dahil magaling raw itong mag handle ng business. E’ totoo ba? Parang hindi naman! Kung alam ng lolo niya ito, kung ano nga ang pinaggagawa ng apo niyang paborito. Umiling iling si Lucas, pagharap niya ay nagtaka siya ng makitang namumutla ang nag-a-apply. Napatikhim si Lucas. “Continue

IISANG sasakyan ang ginamit nila Red. Ang sasakyan ni Theo ang gamit ng mga ito, alas tres ang usapan nila. Nag-exchange sila ng mga contacts, on the way sila sa venue kung saan gaganapin ang kanilang picnic. Malapit lang naman ang lugar pero patigil tigil sila sa daan, bumibili ng mga puwedeng dalhin. Kahit may isa ng sagot sa inumin ay bumili pa rin ang tatlo ng beer-in-can. “Ayos na ba ‘to?” tanong ni Red kay Lucas. Tumango naman si Lucas. “Oo, ayos naman na siguro ‘yan.” “Tara na, tayo na pala ang hinihintay nila e’.” pakita ni Theo sa phone nitong may mensahe. Tumango ang dalawa. Sa oras na ito ay si Lucas naman ang may hawak ng manibela. Mabuti at may malapit na villa rin ang pupuntahin nilang lugar. Kaya ang plano, dahil si Lucas ang mas matanda sa kanila. Sa malamang na hindi siya maglalasing ng todo, kung sakali ring malasing ng tuluyan ang dalawa. Pero si Red naman ay control naman nito ang pag inom ng alak. Magiging tipsy lang siya pero hinidi tuluyang hindi malalasing.

Chapter 11: DealDivina Jaslene Prado P.O.VAgad akong sinalo ni Kenichi, hindi naman ako napuruhan pero nanghina mismo ako sa nalaman. May puot ng galit ang mga titig ang ibinigay ko sa kanya. This man...he knows...he knows Millie is the one who pointed a gun at me. How? Hindi ko alam, at hindi ko alam kung parte ba 'to ng pag-iinis at pagpapahirap niya sa akin? Pero dahil sa labanang nangyari ay nalaman ko ang ginawa ni Millie.I gritted my teeth when he carried me like a damn damsel in mistress. Ayokong isipin, pero kahit anong gawin ko...hindi ko maalis sa isip na si Millie nga...si Millie na kasabayan ko na magmula bata. Ang isa rin sa mga pinagkakatiwalaan ng mga kapatid ko, ang siyang nagtangka sa buhay ko. Wala akong naaalala na hindi pagkakaunawaan ni Milllie para tutokan niya ako ng baril.Na sa matindi niyang galit magagawa niya iyon sa akin...kahit saan ko banda hanapin...wala. Wala akong kahit makita para mapunta sa puntong gusto niya na akong mawala. "Not today, Lily." Lu

Chapter 10: BetrayalDivina Jaslene Prado P.O.VIka-limang araw pa lang namin sa Japan, puwede ko ng ituro kung ano ang kinaibahan. Ayoko mang aminin pero ang isla yata ang lugar na free place nila, habang rito sa Japan ang true nature. Hawig na hawig sa Calle Granda, oo, masasabi ko nung nasa isla ako minsang pumasok sa isip ko na isa lang siguro sila sa mga mababang ranggo ng Mafia.Yes, sabihin na nating marami sila. Puwede rin na bayaran lamang ang mga tauhang kinuha nila, but when blood flow to the ground, their smile, and those laugh...they were more brutal. Pinikit ko ang aking mata nang sunod sunod na putok ang umalingawngaw sa lugar na tinatawag nilang...battleground.Ganitong senaryo ang naririnig ko sa loob ng Calle Granda, pero dahil alaga ako nila kuya. Kailanman ay tanging palaso at baril pa lamang ang nahahawakan ko, na siyang mismong sinasalo ng mannequin o kaya ay puno. Pero ang makita ang sariwang dugo—na tinakpan na nang nagkikinang na salamin lamang kanina. Pigil an

Napapayag na ako sa panliligaw niya. “H-hi,” I smiled at him awkwardly. Ngunit hindi tulad niya, wala man lang akong makitang kahit anong pag-aalinlangan. “It's late, are you sure you're not doing something related to your work?”He shook his head. Hindi ko matagalan ang malamlam niyang pagtitig sa akin. “It's fine, wala na akong ginagawa.” Napanguso ako at tumango.“M-mabuti naman kung ganun,”“About what you said,” he caressed his nape. Tulad ko, hindi na siya makatingin sa camera. Suddenly, he looked shy. “I was just a bit upset earlier.” Nanlaki ang mata ko sa narinig.“U-upset? Why?” nagtatakawang wika kong sabi.He bit his lips. “I-It’s nothing,”Kumunot ang noo ko. “Is this because of the blind date?”Nanlaki ang mata niya. “I know it was so wrong for me to get upset—”Natawa ako nung may napagtanto. “Are you jealous?” mangha ko siyang tinignan. I was teasing him. Kaya hindi ko inaasahan na.“Yes, Miss Ma’am. I guess I’m jealous,” bagsak na balikat na wika niya. Na para bang lug

“Anong gusto mong souvenir, Ma?” rinig kong tanong ni Rhette kay Tita Isabella sa kabilang linya.“Kahit apo na lang, 'nak. Ayos na ako,” sagot ni Tita. Napasipol sina Kuya Cillian, Kuya Axsel, at Kuya Jace sa narinig.“Ayaw mo pala ng souvenir, Ma? Sana noong field trip pa lang namin sa Siquijor, sinabi mo na 'yan; baka may apo ka na ngayon,” biro ni Kuya Jace. Agad siyang nakatanggap ng mahinang sampal sa dibdib mula kay Tita Isabella.“Akala mo namang may nagtatagal sa'yo, Jace!”At nagsimula na nga si Tita Isabella sa panenermon. Habang abala sila, I scooped some strawberry ice cream. Tapos na kaming kumain, kaya panghimagas na lang ang inaatupag ko. Nakauwi na rin ang mga staff at lagpas alas nuwebe na ng gabi, ngunit heto at buhay na buhay pa rin ang kuwentuhan nila.Nakita ko ang sulyap sa akin ni Mama nang bahagyang itulak ni Kazuki ang lalagyan ng ice cream palapit sa akin para maabot ko ito.“Thank you,” wika ko.He just nodded. Tahimik siya buong gabi. Hindi naman sa kilala

Nung tumunog na ang elevator sa 3rd floor ay agad na akong naglakad palabas. Since under renovation ang 3Rd floor, ang dating may office dito ay lumipat sa 4th floor. Pagpasok ko pa lang sa site ay agad akong napangiti nang makitang almost finished na ang lahat. "Good morning, Ma'am Jas," bati sa akin ng mga construction worker."Good morning po," bati ko rin pabalik sa kanila. Tinangunan ako ni Engr. Rivera. Siya ang kasama ko sa proyektong 'to. "Good morning, Engineer.""Good morning, Ma'am Jaslene. Since you're here, simulan na natin ang meeting."Kahit patapos na ang proyekto, dahil sa konting adjustment na gusto ng D&K, kinakailangang magbago ang ilang renders at design. Hindi naman bago ang ganito sa larangan ng trabaho ko. "Gusto ng D&K na baguhin nga iyong color palette. Gusto nilang ibagay ang kulay ng café sa panibagong launch nilang app," paliwanag ni Engineer."I understand, Engineer. So, i-shishift natin from a light ambiance to something darker? Like dark gray or blue? An

Wala akong ideya! Hindi naman kasi nabanggit ni Rhette na may kaibigan siya aside from Ender and Keitaro. Is not that he has to. Hindi niya kailangang sabihin ang lahat sa akin. Nabigla lang ako at gulat dahil nakikita kong close nga ang dalawa. No wonder na pumayag si Kazuki sa maliit na favor ni Rhette.Siya mismo ang kinuhang video tech, kahit pa sinabing hobby lang niya. They knew each other in high school. Naghiwalay man ng isang taon, bumalik na ’yung magkolehiyo. Nakikita kong may matatag silang pagsasama. Kaya hindi ko maiwasang magtaka at magulat.Magtaka kung bakit hindi ko man lang siya nakita o nakilala kahit isang beses. Palagi ko namang naabutan ang tatlong magkakasama, kaya bakit tila hindi ko siya nakikita kapag magkasama na silang apat?That is so impossible for me. At nagulat ako noong sabihin niyang kilalang-kilala niya ako. Paano iyon? Ni hindi nga nagkro-kross ang landas naming dalawa. Pwera na lang kung...iniiwasan ako?Pero bakit naman? Dahil lang...gusto niya ak