Enjoy reading! I will update the next chapter kapag may 8 comments dito sa chapter na'to. Thank you
Kabanata 52 After that, we left Mr. Encinas so he could have time to entertain other guests. We also ate at nagsimula na rin kalaunan ang program. It was short at bumalik ulit ang lahat sa kasiyahan. Some chose to dance. Some chose to start conversation with other guests. Rafael then introduced me to other businessmen and clients he knew. Same cycle din ang nangyari. Nakangiti akong sinagot sila. Mr. Encinas did not find anything suspicious about us earlier, so that means, this is working. Sa kalagitnaan ng pag-uusap, I felt Rafael’s hand grip my waist to grab my attention. “Hmm?” I probed without glancing at him. Abala sa pakikinig sa usapan. He moved and leaned his mouth to my ear so he could whisper. “Stay here. I will just go to Perez's. You can follow me after you're done here.” Nakita ko kung paano natitigilan ang nagsasalita sa harap namin at ang ilang mata pa ay sinisipat kami ng tingin dahil sa ginawang paglapit ni Rafael sa akin. “Alright,” I replied. Isang hapl
Kabanata 51 We stepped outside the salon. Nauna siyang maglakad. I followed him until I saw a sleek, black beast of a car that matched his aura perfectly. Umarko ang kilay ko. This was a different car from before. This is not usually the type he used whenever we got out to eat dinner. That means he got lots of cars, huh? Ibang-iba na talaga siya. Far from the old Rafael who only owned an old model of motor. We got in, and the silence stretched between us for a moment. The scent of his cologne, a clean, masculine scent, filled the car. We drove in silence for a few minutes. The city lights blurred outside the window. The tension in the car was thick. Hindi pa ako kinakabahan para mamaya pero baka pagdating namin ay maramdaman ko na. I want this act to be perfect. I want to play this part right because one wrong move, we are screwed. We pulled up to the hotel where the party was being held. Rafael parked the car while I started checking my make up again through the mirr
Kabanata 50 “Alam kong napag-usapan na natin ito sa call, Maia but I'm just really surprised that you and Rafael are now dating.” Nasa condo nila ako ngayon at pinagmamasdan ko ang anak niya na nasa lapag at naglalaro. Wala ang asawa ng kapatid ko dahil nasa trabaho. And ngayon lang ako nagkaoras para bumisita sa kanila. My sister is sitting on the sofa across where I am sitting. She is wearing her floral dress, crossing her arms while watching me curiously. "I mean, it's too sudden. It never occurred to me that you two…can happen. Considering the past,” she uttered. “I guess fate has plans for us,” I just said, sounding very reserved. I don't want to talk about it more because I knew I might give away the truth. Hindi naman siya umimik agad at sa gilid ng mata ko, alam kong pinapanood niya akong pinagmamasdan ang anak niya. I heard her sighed. “I have a hunch pero sana mali ako, Maia,” anito maya-maya. Saglit na natigilan ako bago ako huminga ng malalim. Alam ko
Kabanata 49 After we talked that night, binalikan ko ng maigi ang mga napag-usapan namin. Inisip ko kung tama ba ang desisyon kong tanggapin ang deal na iyon. Pero sa huli, naisip ko na kung hindi ko naman tatanggapin iyon, mauuwi ako sa paghingi ng tulong kay Mr. De Vera. I heave a sigh. With that, we immediately started the plan. Tama na rin iyon dahil I am running out of time. "Is this really necessary?" I whispered when we entered. Halos magkasabay lang kami dumating kaya nagkasabay kami papasok ng restaurant. May ilang mga customer ang lumingon sa banda namin. "To make this set up work, we will need to go out,” he whispered back. May agad na lumapit na server sa amin. Kilala si Rafael kaya nahinuha ko na madalas siya dito. "VIP, please." Umangat ang isang kilay ko. Bago pa kami igiya ng server sa VIP room, inagaw ko na ang pansin ni Rafael. "Bakit VIP? If we want to be seen going out together, we should not choose the VIP room," bulong ko. Bukod doon, ayoko
Kabanata 48 "...and marry me." Umawang ang labi ko at mabilis na nag-angat ng tingin sa kaniya. Laglag ang pangang tiningnan ko siya. "What?!" Ngayon, hindi ko na napigilan, tumaas na ang tono ko. I get it, okay. I need his help. But really? In this way? Umigting ang panga niya nang nakita ang bayolenteng reaksyon ko. He pursed his lips. Gamit ang dalawang kamay niya sa mesa ay tinulak niya ang sarili para makaahon. Hinila niya ang upuan at preskong umupo na roon na para bang hindi siya nagbitaw ng nakakalokong salita. "Did I hear it right? You want me to marry you?" ulit ko dahil baka nagkamali lang ako ng rinig. He sat there and looked at me. His face is now all serious. He is watching how surprised and bothered I am. "Yes," he replied firmly. Huminga ako ng malalim. I can't help but scoff at that idea. Anong kalokohan ito? Maiintindihan ko ang una niyang kondisyon dahil totoong malaking tulong iyon sa kumpanya. Pero ito? Ano? Gusto niya ako? Imposible iyon
Kabanata 47 Kaya sa huli, late ako ng lagpas isang oras sa meeting. When I entered the restaurant, giniya ako sa tamang table. Pero nagulat ako nang makitang walang Rafael na nakaupo sa assigned table. Sa halip, sa tabing table nito, naroon si Rafael na may kasamang dalawang matanda. Rafael gazed at me when he saw my presence. “This way, Ma’am,” ani ng server at hinila ang upuan para sa akin. Nagtataka man ay umupo ako. Lokohan ba ito? Bakit nasa kabilang table si Rafael? Akala ko ba meeting namin ito? Tinaasan ko siya ng kilay nang nanatili ang titig niya sa akin. He just sighed and gave his attention to the two gentlemen he's with. They look familiar though. At dahil nasa katabing mesa lang sila, naririnig ko ang pinag-uusapan nila. "Well, you are at age, Engineer Valiente. Dapat bumubuo ka na ng pamilya. Or maybe you have a girlfriend now?" the old man chuckled. "Maybe Engineer want to keep it private? Well, it's also nice if you announce it. Be proud. People will look
Kabanata 46 Nagising ako na nasa isang hindi pamilyar na kwarto ako. Sa una ay kumunot ang noo ko at inisip na baka guni-guni ko lang. Pero nang suyudin ko ang paligid, mabilis na napabalikwas ako ng upo nang tuluyang magregister sa akin na hindi nga talaga pamilyar ang lugar na ito. Ginala ko ang tingin. This…is definitely not my room! Nasaan ako? I tried to recall what happened last night. The last scene I could remember was me dancing on the dancefloor and walking out of it and bumping into a…man. “Shit!” Halos sabunutan ko ang buhok. What did I do?! Mabilis na umalis ako sa malambot na puting kama at saka ko nakita ang suot kong parehas pa rin naman sa suot ko kagabi. What the hell happened? Nasa…condo ba ako ng lalaking kasama ko kagabi? Halo-halo na ang mga tanong sa isip ko. Pero wala na akong oras pa para sagutin ang bawat tanong na iyon. All I need to do first is to escape from this place! Dali-daling inayos ko ang suot. I wore my sandals lying on the floor and
Kabanata 45 Three days have passed by since our last interaction and I am still not doing anything to reach out to Rafael again. Nang nakibalita si Ate Ruby ay wala akong naibigay na sagot. Pumasok kami ni Kola sa isang restaurant malapit sa building ng head office ng LA MESA para maglunch. "Sige na kasi! Hindi iyong puro ka trabaho. Mag unwind ka rin. Kahit hindi ka magtatagal sa bar, promise!" patuloy na kumbinsi sa akin ni Kola sa tabi ko. She's been telling me to attend her party at the bar. Ayoko dahil abala ako. “I'm busy, Kola,” ani ko. “Come on! Minsan lang naman ‘to. Pagbigyan mo na ‘ko.” Ngunit natigil ako sa paghakbang kaya napatigil rin siya. As soon as we entered the restaurant, I saw Rafael three tables away, eating alone. "Oh? Bakit?" Umarko ang kilay ko. Bakit napadpad ang lalaking ito dito? Ang layo ng firm niya rito, ah. Nag-iwas ako ng tingin nang nagtama saglit ang titig namin. "I'm craving salmon," saad ko kay Kola bago pa kami daluhan nan
Kabanata 44 “Wala pa rin?” tanong ko, nakikibalita. Umiling si Rio sa harap ko. I checked my email again. Ilang beses ko na chineck pero wala pa rin! Ang last reply ay katulad nang nauna. Hindi daw ma-e-entertain ang meeting na nire-request ko. I sighed, trying to calm myself. “Abala siguro ata si Engineer Valiente,” saad ni Rio. “Why? Does he work 24 hours?” I shot back, medyo mainit ang tono. Tumikhim naman siya. Nakakairita na. Mag-iisang Linggo na pero wala pa ring progress sa plano ko. Hindi rin naman epektibo ang pagsadya ko sa kaniya sa kaniyang firm. “Kukuha ako ng impormasyon, Miss,” sa halip na suwesyon ni Rio. Kumunot ang noo ko. “Impormasyon?” tanong ko, napatingin sa sekretarya. “Naisip ko na baka sobrang abala si Engineer Valiente. Kaya naisip kong maghanap ng impormasyon sa mga lakad niya sa mga susunod na mga araw. Doon baka makatyempo ka at makausap siya,” aniya. Napatuwid ako ng upo. Oo nga naman. Bakit nga ba hindi ko naisip iyon? “You’re right. Do that