Novels by Cristine Jade

Sa isang tahimik na café malapit sa headquarters ng Quantum Technology, magkatapat sina Raven at Eris habang sa mesa nila ay may umuusok na dalawang tasa ng mainit na kape. Ang ilaw ay malamlam, at ang paligid ay tila nagbibigay ng pagkakataon para sa isang tapat na pag-uusap, habang ang mga mata nila ay nakatuon lamang sa isa’t isa.“Raven, alam kong marami kang pinagdaanan. Pero gusto kong itanong sa iyo kung nakahanda ka na bang maging asawa ko?” seryosong tanong ni Eris.“Nakita mo naman na siguro ang malinis kong intensyon sa iyo. Handa akong maging higit pa sa naipakita ko na sa iyo kung papayagan mo,” dagdag pa ni Eris.Hindi agad umimik si Raven, nakatingin lang sa tasa ng kape. Pero nang nagsalita siya ay mariin ang kanyang tinig, puno ng bigat ng nakaraan.“Eris… hindi ko maitatanggi na ikaw lang ang naging sandigan ko nitong mga panahong nag-iisa at walang-wala ako. Pero sana maintindihan mo na hindi pa ako handa sa isang mas mabigat na relasyon nating dalawa. Ang masamang

Malalim na ang gabi. Sa loob ng terminal ng airport ng San Clemente, kapasin-pansin ang isang taong nakaupo sa pinaka-sulok na parte ng lugar. May suot itong baseball cap at shades. Mapapansin na yukong-yuko ito at parang ni ayaw na makihalubilo o tumingin man lang sa ibang mga pasahero roon.Hawak ang tiket at pasaporte, mapapansin ang panginginig ng kamay ng taong iyon, at ang kanyang mga mata ay malikot, tila takot na baka may makakita sa kanya.“Kailangan kong makaalis bago pa ako tuluyang mahuli. Kung makalipad ako ngayong gabi, baka may pagkakataon pa akong magsimula muli,” pagka-usap ni Angie sa sarili. May ilang oras din ang nakalipas nang tumayo si Angie at naglakad patungo sa check-in counter. Pero hindi pa siya nagtatagal na nakapila roon, nang may biglang lumapit na dalawang security personnel sa kanya. Ang isa sa kanila ay nagpakilala bilang bahagi ng security team ng Quantum Technology.“Miss Angie Ong, may alerto mula sa Presidente ng Quantum Technology. Ikaw ay nasa

Nagsimula ng magtayuan ang mga bisita. Mahina silang nagbubulungan habang naglalakad palabas ng simbahan. Naiwan si Ingrid kung saan siya nakaluhod pa rin sa harap ng altar. Hindi inaasahan ni Ingrid ang biglang paglapit sa kanya ni Barbara at ubod-lakas siya nitong hinampas ng mamahaling bag na kanyang dala."Hayop kang babae ka! Kahit noon pa, wala na akong tiwala sa 'yo! Malakas ang kutob ko na hindi ka kailanman gagawa ng matino! Pagkatapos kang pakisamahan nang maganda ng anak ko, nagawa mo pa 'yun sa kanya?!" Sunod-sunod ang ginawang pag-atake ni Barbara, na kahit gusto mang salagin ni Ingrid ang bawat bagsak ng bag sa ulo at katawan niya ay hindi na niya makayang gawin. Naawat lang si Barbara sa ginagawa niya nang nakalapit sa kanya ang asawang si Leo."Tama na, Barbara! Tama na! Nakaganti ka na, tama na! Buntis ang tao sa apo mo,"Humihingal na tumigil si Barbara, pero nanlilisik pa rin ang mga mata na nakatingin kay Ingrid. "Wala akong apo sa kanya! Sa umpisa pa lang, hind

Lumapit si Ingrid, ang kanyang tinig ay mababa, puno ng desperasyon.“Coleen, hindi mo naiintindihan. Hindi ko kayang hayaang masira ang lahat ng pinaghirapan ko. Ipagpalagay mo na lang na wala kang nalalaman.”“Walang alam? Hah! Ingrid… napaka-delikado ng ginagawa mo. N’yo. Saka, hindi ka ba nakukunsyensiya? Pera ng bayan ang pinag-uusapan natin. Ang ninanakaw n’yo.!”“Ninanakaw? Wala akong ninakaw, Coleen! Oo, sila! Pero hindi ako. Taga hatid lang ako ng mga pera. Mensahero lang ako.”“Kahit pa, Ingrid. Kunektado ka pa rin. Magkano ba ang kailangan mong pera? Pahihiramin na lang kita. Tigilan mo na lang ‘to…”“Coleen… hindi libo ang kinikita ko rito… milyon! Milyon, Coleen… maghahatid lang ako ng pera nila, pero milyon ang nakukuha ko. Saan ka pa?” “Aanhin mo ang milyon, Ingrid kung ang kapalit naman nun ay ang buhay mo? Paano kung mabuko ‘yan? Paano kung madamay ka? Makakaladkad ang pangalan mo sa eskandalo, Ingrid. Ang pamilya n’yo. Ingrid… huwag mong ipagpalit ang easy money na

Matiim na tinitigan ni Caleb si Ingrid. “Noon pa man, may tensyon na silang dalawa ni Coleen. At sa araw ng insidente, si Raven ang huling kausap ni Coleen para makipagkita sa kanya doon sa lumang gusali kung saan natagpuan ang bangkay ni Coleen. Kung may ebidensya si Erline laban sa akin, bakit hindi si Raven ang imbestigahan niya?” mariing sabi ni Ingrid. “Ingrid… hindi mo pwedeng basta idamay si Raven para lang makaligtas ka. Oo, hindi sila malapit ni Coleen, pero dahil ‘yun sa ‘yo, sa mga walang kwentang mga kuwento at mga kasinungalingan na sinasabi mo kay Coleen. Para sabihin ko sa 'yo, wala akong nakitang ebidensya na may kinalaman si Raven sa pagkamatay niya,” sagot ni Erline.Nanginginig si Ingrid na sumigaw.“Meron! Iyong recording ng pag-uusap namin ni Coleen ilang oras bago ang kanyang kamatayan!” Nagbaling ng tingin si Ingrid kay Caleb. “Ibinigay ko iyon sa iyo, Caleb.”Sa gitna ng bulwagan, matapos ang sunod-sunod na akusasyon, biglang lumapit ang isang babae mula sa

Si Caleb ay lumapit kay Erline, malamig pero matalim ang kanyang mga mata. “Ibigay mo sa akin ang mga ebidensya. Ako mismo ang mag-iimbestiga. ”Lumapit din si Ingrid kina Caleb at Erline habang hawak-hawak ang laylayan ng kanyang gown.“Caleb… alam mong hindi ako ang may kasalanan. Ginagamit lang ni Erline ang mga ebidensya para sirain ako. O baka naman binayaran ka ni Raven para sirain ako at hindi matuloy ang kasal ko kay Caleb?”“Walang kinalaman si Miss Raven dito. Ginawa ko ang lahat ng ito para sa pagmamalasakit ko kay Coleen.”“Pagmamalasakit? Bakit? Sino ka ba? Sino ka sa buhay ni Coleen? Bakit napaka-determinado mo na imbestigahan ang kamatayan ni Coleen? Ano ba talaga ang relasyon mo sa kanya?”Napangiti si Erline, malamig pero puno ng hinanakit.“Relasyon? Si Coleen ay naging kaibigan ko. Siya ang nag-iisang taong tumanggap sa akin noong high school, noong panahong binully mo ako.”Nagulat si Ingrid, napaatras, kasabay ng paniningkit ng mga mata, tila nag-iisip.“Ano? Hin

Hindi na sumagot si Analyn. Wala na ring sinabi si Edward. Tahimik na nag-usap ang mga mata nila habang sinasariwa ang lahat ng nangyari sa kanilang dalawa mula nung unang nagkakilala sila hanggang sa araw na sumuko na si Edward sa awtoridad.“Gusto ko sana’ng isama rito si Grapes kanina. Gusto ko sana siyang ipakilala sa ‘yo.”“Grapes?” nangingiting tanong ni Edward. “”Yung anak namin ni Anthony. Ilang buwan na pala akong buntis noon, hindi ko alam. Siguro, sa dami at sunod-sunod na problema ko noon, hindi ko namamalayan na ilang buwan na rin pala akong hindi dinadatnan.” Hindi napigilan ni Analyn ang mapangiti.“Bakit Grapes? Lalaki ba siya o babae?” “Kasi sa ubas ko siya ipinaglihi. Pero Antonette talaga ang pangalan niya. Babae.”Lumapad ang ngiti ni Edward. “So, babae pala… Antonette. Parang tunog Anthony din, ah?” Bahagyang natawa si Edward. “Pinagsamang Analyn at Anthony kasi. Si Papa Damian kasi ang nagpangalan sa kanya, so ayaw ko namang kontrahin pa si Papa.”Biglang naw

Pagkatapos ng isang buwan ng kamatayan ni Eric, nagpunta si Analyn sa bahay ng mga Hidalgo. “Ikaw ba si Analyn?” tanong ng matandang mayordoma na sumalubong kay Analyn sa gate.Tumango si Analyn. “Ako nga.”“Halika, sumunod ka sa akin.”Pumasok sila sa loob ng bahay at saka binaybay iyon. Humanga si Analyn sa disenyo nito. Hindi pa siya nakaka-move on sa paghanga sa bahay ng nakita na niya ang lagusan palabas, at humantong sila sa likod-bahay. Mula roon, naglakad pa sila ng ilang metro. Abot-tanaw na ni Analyn ang bundok, pero pala-isipan pa rin sa kanya kung ano ba ang tinutukoy ni Eric sa bahaging ito ng bahay ng mga Hidalgo. Hanggang sa lumantad sa kanya ang ekta-ektaryang tanim ng mga kulay itim na mga rosas.Napatda si Analyn sa kinatatayuan niya. Pakiramdam niya ngayon ay nasa isa siyang panaginip. Naalala niya ang isang eksena noon sa pagitan nila Anthony at Eric.“Iyan na ang pinakamahal na bulaklak na kaya mong ibigay kay Analyn?”Isang bouquet iyon ng mga tulips. Sinamaan

“Walang kikilos! Taas ang mga kamay!”Isa-isang nagsipasok ang mga unipormadong mga pulis at saka nilapitan ang apat na nilalang doon. Pero nagpumilit na makabangon si Eric at saka ubos-lakas na sinipa si Anthony, dahilan para bumagsak ito sa lapag palayo kay Eric. At dahil may iniindang sugat, hindi na nakuha ni Anthony na makatayo pa. “Anthony!” takot na sigaw ni Analyn. Akma sanang tatakbuhin ni Analyn si Anthony pero nagulat siya nang biglang dambahin ni Eric ang tumilapon niyang baril, kaya napahinto sa paglapit si Analyn kay Anthony. Ang unang naisip ni Analyn ay babarilin ni Eric si Anthony. Pero nagkamali siya, lahat sila ng akala. Dahil mabilis na itinutok ni Eric ang baril sa sintido niya.“Sir Eric!!!” sigaw ng sekretarya ni Eric at saka tinakbo ang amo.Nanlaki naman ang mga mata ni Anthony habang nakatingin kay Eric. Habang si Analyn ay nanigas at nanlamig bigla ang katawan. Pilit na inagaw ng sekretarya mula kay Eric ang hawak nitong baril. Pero hindi nagpadaig si

Parehong nagulat ang dalawang lalaki nang narinig nila ang pamilyar na boses na iyon. “Ai! Ano’ng ginagawa mo rito? Umalis ka na rito!”“Analyn! Paano kang napunta rito? Ipinakulong kita para hindi ka maging sagabal dito sa plano ko!”Natuon ang atensyon ni Analyn kay Eric dahil sa sinabi nito.“Alam ko na, Eric. Alam kong ikaw iyon.”Nagsalubong ang mga kilay ni Eric, habang ang baril ay nakatutok pa rin kay Anthony. Dahan-dahang naglakad si Analyn palapit sa kanilang dalawa.“Alam kong gumugol ka ng maraming oras at effort para mapalapit sa akin dahil ang pagkakaalam mo, pinatay ni Papa Damian ang kapatid mo. Eric, inatake siya. Hindi Diyos si Papa Damian. Ginawa niya ang lahat ng makakaya niya para isalba ang kapatid mo. Pero nasa itaas na ang desisyon kung hanggang saan na lang ang buhay niya. Naging determinado ka na maghiganti sa doktor. Inisip mo na huwag na rin siyang mabuhay.”Pinipigilan ni Analyn ang pag-iyak niya habang sinasabi niya iyon. Gusto niyang masabi lahat kay Er

“Noong mga panahong iyon, nasa rurok ang mga negosyo natin. Kasikatan nito noon. Aminado ako, sa sobrang abala namin, napapabayaan ka na namin. Kaya laking pasalamat ko kay Anthony at sa Lolo niya, at kahit paano, nagkaroon ka ng sandaling matutuluyan at makakasama noon habang busy kami. Pero si Fer, laging nakadikit sa amin ni Sixto noon.”“Nung nawala ka, ipinadala sa amin ni Fer ang dalawang anak niya. Si Brittany at si Alfie. Para raw malibang kami, hindi kami malungkot ni Sixto. Tapos nangibang-bansa na siya pagkatapos nun at hindi na bumalik dito sa Tierra Nueva mula noon. Ang bali-balita, may kinakasama na siyang lalaki rin doon.”Napamaang si Analyn sa narinig.“At para manatiling sikreto ang tungkol sa dalawang bata, hindi namin ipinagsabi na hindi namin anak sila Brittany at Alfie. Para na rin hindi na maungkat ang totoong katauhan ni Fer. Hanggang sa nasanay na ang mga tao na anak namin ni Sixto ang dalawa.”“Pero kahit kailan ba hindi ninyo pinaghinalaan si– Tito Fer? Na m

Hindi namalayan ni Analyn na napalayo na siya sa kalalakad. Nakaramdam na siya ng pagod at nakarating sa isang parke. Minabuti niyang maupo na muna roon. May mga batang naglalaro sa parke at naengganyo siyang manood sa paglalaro nila. Pero hindi pa rin maalis sa isip niya ang mga impormasyon na nalaman. Nang umalis na ang mga batang naglalaro ay naiwan pa rin si Analyn doon, nakatingin lang sa kawalan. Sakto na may dumating na isang pamilyar na sasakyan at bumaba roon ang lalaking kanina pa nag-aalala kay Analyn. “Ai-Ai!” Saka lang naputol ang mga iniisip ni Analyn. Nilingon niya ang tumawag sa kanya. “Sabi ni Jiro kanina ka pa umalis sa bahay mo. Ano’ng nangyayari?”“Sinusundan n’yo ko?” Alanganin si Anthony kung sasagutin ang tanong ni Analyn. Pero sa huli ay sinabi rin niya ang totoo. “Kailangan. Ayaw na kitang mawala uli.”Si Analyn naman ang hindi nakasagot. Sa totoo lang, nakaramdam siya ng tuwa sa isinagot ng lalaki. “Bakit ka nandito? Hindi ka ba galit sa akin? Iniiwas