หวังเสวียนรีบเก็บสีหน้าเศร้าและอับอายไปทันที แทนที่ด้วยรอยยิ้มสดใส “ฮวนเอ๋อร์ เธอเป็นคนดีจริงๆ!”จากนั้นก็ยื่นมือออกไป จับมือของเย่ฮวนเอ๋อร์ “ฮวนเอ๋อร์ จากนี้ไปเราคือเพื่อนที่ดีต่อกันแล้วนะ!”ซูอินเอามือของตัวเองวางทับลงไป “ฮวนเอ๋อร์ เสวียนเสวียน จากนี้ไปเราสามคนเล่นด้วยกันนะ”เย่ฮวนเอ๋อร์พยักหน้า “อืม”ในตอนนั้นเอง ร่างสูงสง่างามก็เดินเข้ามา เป็นหลี่หรงหลี่หรงมองเย่ฮวนเอ๋อร์ “น้องฮวนเอ๋อร์”เย่ฮวนเอ๋อร์ “ศาสตราจารย์หลี่ สวัสดีค่ะ”หลี่หรงยิ้ม “น้องฮวนเอ๋อร์ นี่เป็นวันที่สองแล้วที่เธอมาที่นี่ ทุกอย่างปรับตัวได้ดีใช่ไหม”เย่ฮวนเอ๋อร์พยักหน้า “ฉันดีมาก ขอบคุณศาสตราจารย์หลี่ที่เป็นห่วง”ซูอินตาโต “ว้าว ฮวนเอ๋อร์ เธอกับศาสตราจารย์หลี่ก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันด้วยเหรอ”เย่ฮวนเอ๋อร์ไม่อยากทำให้หลี่หรงลำบากใจ แต่หลี่หรงกลับยิ้มอย่างเปิดเผย “ใช่ ฮวนเอ๋อร์เป็นน้องสาวตระกูลที่สนิทกับบ้านฉัน”เมื่อเห็นเขาพูดออกมาอย่างเปิดเผยและเป็นธรรมชาติ เย่ฮวนเอ๋อร์ก็ไม่พูดอะไรอีกเย่ฮวนเอ๋อร์ “ศาสตราจารย์หลี่ คุณไปทำงานเถอะ ที่นี่ฉันสบายดี”หลี่หรง “ได้ น้องฮวนเอ๋อร์ ถ้าต้องการความช่วยเหลือ โทรหาฉ
ฟู่อวิ๋นเซินมีความสุขจริงๆ เขาอยากจัดงานแต่งสองแบบ ทั้งแบบจีนและแบบตะวันตกพร้อมกัน เพื่อให้เย่ฮวนเอ๋อร์กลายเป็นเจ้าสาวที่มีความสุขที่สุดในโลกแน่นอน เขาเองก็อยากเป็นเจ้าบ่าวที่มีความสุขที่สุดในโลกด้วยเย่ฮวนเอ๋อร์จริงๆ แล้วอยากจัดงานแต่งแบบจีน แต่ตอนนี้เธอตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนกว่าแล้ว กลัวว่าร่างกายจะไม่ไหวกับพิธีการใหญ่โตแบบจีน ตอนนี้ทุกอย่างต้องให้ความสำคัญกับลูกก่อนเย่ฮวนเอ๋อร์ยิ้มเล็กน้อย “เราจัดงานแต่งแบบตะวันตกกันเถอะ!”ฟู่อวิ๋นเซินพยักหน้า “ได้ พรุ่งนี้ฉันจะให้คนเตรียมงานแต่งงาน จองชุดเจ้าสาว ฮวนเอ๋อร์ เธอจะต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดแน่นอน!”เย่ฮวนเอ๋อร์สวมกอดฟู่อวิ๋นเซิน การวิ่งมาราธอนแห่งความรักกำลังจะมีตอนจบที่แสนงดงาม เธอวางศีรษะลงแนบอกเขาอย่างมีความสุข “ฟู่อวิ๋นเซิน ขอแค่ทุกวันที่ได้อยู่กับคุณ ก็เป็นความสุขแล้ว!”ฟู่อวิ๋นเซินก็กอดเธอแน่นเช่นกัน…………เช้าวันรุ่งขึ้นเย่ฮวนเอ๋อร์ไปที่มหาวิทยาลัยเอ ขณะที่ฟู่อวิ๋นเซินเริ่มเตรียมงานแต่งงานแล้ว แต่เธอยังต้องเรียนต่อ การเรียนไม่สามารถหยุดกลางคันได้เมื่อเย่ฮวนเอ๋อร์เข้ามาในห้องเรียน ซูอินเพื่อนสนิทก็รีบเข้ามาหา “ฮวนเอ๋อ
ฟู่อวิ๋นเซินมองเย่ฮวนเอ๋อร์ด้วยสายตาเปี่ยมรัก “ผู้หญิงบนโลกนี้มีนับล้าน แต่ฉันชอบเพียงเย่ฮวนเอ๋อร์คนเดียวเท่านั้น!”ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้ม ก่อนจะจูบกันอย่างลึกซึ้งจบจูบ ฟู่อวิ๋นเซินคุกเข่าลงข้างหนึ่ง “ฮวนเอ๋อร์ ถึงแม้ว่าฉันเคยบอกว่าจะให้เวลาเธอคิด ฉันรอเธอได้ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าฉันรอไม่ไหวแล้ว ฉันรอไม่ไหวที่จะได้แต่งงานกับเธอ รอไม่ไหวที่จะให้เธอเป็นคุณนายฟู่ ฮวนเอ๋อร์ แต่งงานกับฉันนะ!”ฟู่อวิ๋นเซินขอแต่งงานแล้วภาพที่ฟู่อวิ๋นเซินขอเย่ฮวนเอ๋อร์แต่งงาน ดึงดูดสายตาผู้คนมากมายให้มามุงดู ทุกคนต่างพากันส่งเสียงเชียร์ “แต่งกับเขา! แต่งกับเขา! แต่งกับเขา!”ท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับและเสียงเชียร์จากผู้คน เย่ฮวนเอ๋อร์ยกริมฝีปากแดงยิ้ม “ฉันยินดี!”เธอพูดว่าเธอยินดีเมื่อได้ยินประโยคนี้ แววตาของฟู่อวิ๋นเซินพลันเอ่อล้นด้วยความยินดี เขาทำสำเร็จแล้ว คำขอแต่งงานของเขาประสบความสำเร็จแล้ว เย่ฮวนเอ๋อร์ยินดีแต่งงานกับเขาแล้ว!ฟู่อวิ๋นเซินลุกขึ้น อุ้มเย่ฮวนเอ๋อร์ไว้ในอ้อมกอดทันที “ดีเหลือเกิน ฮวนเอ๋อร์ เธอเป็นคุณนายฟู่ของฉันแล้วในที่สุด!”เขาอุ้มเธอขึ้นในท่าประคอง แล้วหมุนไปรอบๆ หลายครั้งเสียงเ
เย่ฮวนเอ่อร์พูดว่า เธอรักเขามากฟู่อวิ๋นเซินที่ยืนอยู่นอกประตูยกมุมปากขึ้นยิ้ม เขารู้อยู่แล้ว และรู้มาตลอดหลี่หรงกลับตกใจ เพราะคืนนี้เขาตั้งใจจะสารภาพรัก หากสองตระกูลได้แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กันก็คงเป็นเรื่องที่ดี แต่ตอนนี้ดูเหมือนเย่ฮวนเอ่อร์จะมีเจ้าของไปนานแล้วเย่ฮวนเอ่อร์วางมือลงบนท้องน้อยของตัวเอง แววตาละมุนละไมเผยความเป็นแม่ “พี่หลี่หรง ฉันท้องแล้ว ฉันกับฟู่อวิ๋นเซินมีลูกได้ห้าเดือนกว่าแล้ว”หลี่หรงยิ่งตกใจ เย่ฮวนเอ่อร์ร่างกายบอบบาง ใส่ชุดหลวม ๆ มองไม่ออกเลยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์แต่หลี่หรงก็เป็นคนที่รู้จักวางตัว เขายกยิ้ม ขมวดมุมปากอย่างขื่นขม “น้องฮวนเอ่อร์ ยินดีด้วยนะ”เย่ฮวนเอ่อร์ยิ้ม “ขอบคุณค่ะพี่หลี่หรง ที่มีเพื่อนอย่างพี่ก็ดีมากแล้ว”เธอมีความพอดี เธอเลือกที่จะบอกความจริงก่อนที่หลี่หรงจะสารภาพรัก เพื่อหลีกเลี่ยงความลำบากใจ และยังคงรักษาหน้าของหลี่หรงเอาไว้ ทำให้พวกเขายังเป็นเพื่อนกันต่อไปได้หลี่หรงเข้าใจความหมายของเธอ เขาทำได้เพียงแค่ยิ้มบาง ๆนอกประตู ฟู่อวิ๋นเซินยกมือเคาะ “ก๊อก ก๊อก”เย่ฮวนเอ่อร์ “พี่หลี่หรง ฟู่อวิ๋นเซินมาแล้ว”สิ้นเสียง ประตูห้องก็ถูกผลักเปิด
เย่ฮวนเอ่อร์ยิ้ม “พี่หลี่หรง มาทันพอดีเลยค่ะ! เมนูอยู่ตรงนี้ เรามาสั่งอาหารกันเถอะ”เธอยื่นเมนูให้หลี่หรงหลี่หรงรับมา เปิดดูแล้วพูดขึ้นว่า “น้องฮวนเอ่อร์ พี่จำได้ว่าเมื่อก่อนเธอชอบกินซี่โครงหมูผัดเปรี้ยวหวาน”ตอนนั้นฟู่อวิ๋นเซินเพิ่งรับโทรศัพท์เสร็จ เขาเดินกลับมาถึงหน้าประตูห้องเพราะประตูไม่ได้ปิด ฟู่อวิ๋นเซินจึงได้ยินเสียงหลี่หรงที่กำลังพูดคุยกับเย่ฮวนเอ่อร์ เรื่องราวในวัยเด็กของพวกเขามือที่ฟู่อวิ๋นเซินจับอยู่บนลูกบิดชะงักลง เขาไม่ได้รีบร้อนจะเข้าไป แต่ยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตู ตั้งใจฟังว่าทั้งคู่กำลังคุยอะไรกันเย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “พี่หลี่หรง ฉันไม่ได้ชอบกินซี่โครงเปรี้ยวหวานแค่ตอนเด็กนะคะ ตอนนี้ก็ยังชอบมากอยู่! นาน ๆ ทีพี่หลี่หรงยังจำเรื่องที่ฉันชอบสมัยเด็กได้ด้วย”หลี่หรงยิ้มอบอุ่น “พี่จำได้แน่นอน! ตอนนั้นเธอยังสนิทกับจ้าวอี้ ครอบครัวทั้งสองบ้านยังหมั้นหมายกันไว้ด้วย!”เย่ฮวนเอ่อร์ไม่อยากพูดถึงจ้าวอี้ เพราะไม่มีความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับเขาเลย “พี่หลี่หรง เรื่องของจ้าวอี้ พี่ก็คงเคยได้ยินมาบ้างใช่ไหม ในแวดวงเราไม่มีความลับหรอก เขากลายเป็นอดีตไปแล้ว ฉันไม่อยากพูดถึงอีก”หลี่
หลี่หรง “เธอไม่ลืมก็ดีแล้ว งั้นเราเจอกันคืนนี้”หลังจากวางสาย ฟู่อวิ๋นเซินมองเย่ฮวนเอ่อร์ “คืนนี้คุณมีนัดกับหลี่หรงเหรอ?”เย่ฮวนเอ่อร์พยักหน้า “ใช่ค่ะ วันนี้ที่โรงเรียนฉันเจอพี่หลี่หรง ครั้งนี้ที่ฉันสามารถเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเอได้ก็เพราะพี่หลี่หรงช่วยไว้ วันนี้ฉันเลยอยากเลี้ยงข้าวเขาเพื่อเป็นการขอบคุณ”ฟู่อวิ๋นเซินรู้ดีว่าเย่ฮวนเอ่อร์ไม่ได้มีความรู้สึกอื่นกับหลี่หรง แต่ชัดเจนว่าหลี่หรงนั้นชอบเย่ฮวนเอ่อร์ในสังคมของพวกเขา เด็กสาวอย่างเย่ฮวนเอ่อร์ก็เหมือนคุณหนูที่เป็นเป้าหมายของการแต่งงานเชื่อมสายสัมพันธ์ตระกูลมาโดยตลอดฟู่อวิ๋นเซินไม่ได้ห้าม เย่ฮวนเอ่อร์คือคน ไม่ใช่ของเล่น เธอมีพื้นที่ส่วนตัวของเธอเอง และมีสังคมของเธอเองถึงแม้บางความสัมพันธ์กับเพศตรงข้ามจะทำให้ฟู่อวิ๋นเซินไม่สบายใจ แต่ความรักคือการยอมรับและเข้าใจ เขาอยากอยู่กับเย่ฮวนเอ่อร์ไปอย่างยาวนาน“งั้นคุณไม่รังเกียจถ้าคืนนี้จะมีอีกคนไปด้วยใช่ไหม?”คำถามของฟู่อวิ๋นเซินทำให้เย่ฮวนเอ่อร์ชะงัก “อีกคน? ใครเหรอ?”“คืนนี้ผมไม่มีนัดไหน งั้นพาผมไปด้วยสิ”“คุณจะไปกินข้าวกับพี่หลี่หรงด้วยกันเหรอ?”ฟู่อวิ๋นเซินพยักหน้า “ทำไมล่ะ