ตอนที่2 nc

"พ พ่อ..." ตฤณครางเรียกชื่อพ่อตัวเองเสียงยานคางก่อนจะทิ้งตัวลงนอนราบไปกับโซฟาอย่างไร้สติ ทิ้งให้ความเงียบงันที่แสนอันตรายเข้าปกคลุมพื้นที่ห้องนั่งเล่นที่มีเพียงคนสองคนยืนประจันหน้ากันตามลำพัง

สิงห์ ยืนตระหง่านอยู่เหนือร่างลูกชาย ขมับเกร็งเขม็งจนเห็นเส้นเลือดปูดด้วยความโกรธเมื่อเห็นสภาพลูกชายเมาเละอย่างที่ไม่เคยเป็น สายตาคมกริบกวาดมองร่างเล็กที่ยืนโงนเงนเล็กๆ ทั้งที่คงดื่มมาหนักไม่แพ้กันแต่ยังประคองสติมาได้ท่าทางกร้านโลกกว่าลูกชายของตนอย่างเห็นได้ชัด

สิงห์ก้มมองเจ้าของส่วนสูงราว 170 ตั้งแต่หัวจรดเท้า ความโกรธเคืองที่อีกฝ่ายพาลูกชายเขาไปเสียคนพุ่งสูงขึ้นจนบรรยากาศรอบตัวหนักอึ้ง

"หึ่... ตัวต้นเรื่องสินะ" สิงห์แค่นเสียงทุ้มต่ำพลางก้าวเข้าไปประชิด ร่างสูงบดบังแสงไฟจนเงาทาบทับร่างของอีกคนจนมืดมิด เสียงห้าวทุ้มกดต่ำที่ตฤนกลัวนักหนากำลังต่อว่าเพื่อนสนิทลูกชายที่ลูกคบตั้งแต่ขึ้นปีสี่แต่ไม่เคยเจอกันต่อหน้าสักครั้ง

"พาคนอื่นมาเมาเละเทะแบบนี้คิดว่าตัวเองเป็นเด็กที่แย่ไหม... ควรอนุญาตให้ลูกฉันคบนายต่อมั้ยห้ะ?"

ร่างบางยืนตัวเกร็งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าช้อนดวงตาเรียวรีที่ฉ่ำปรือไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ขึ้นมอง สิงห์ไม่เคยเจอหน้าเด็กคนนี้มาก่อน และในสายตาเขา เพื่อนลูกที่ชื่อภีมคือ 'ศัตรู' ที่พรากวินัยไปจากลูกชายทว่า รอยยิ้มหยันที่มุมปากอิ่มนั่นกลับปรากฎขึ้นราวกับถูกชื่นชม

"ขอโทษครับแดดดี๊~" ภีมเอ่ยด้วยเสียงน่ารักราวกับล้อเลียนอย่างจงใจ ขาเรียวเซเล็กน้อยแต่กลับก้าวเข้ามาชิดร่างกำยำเพียงเสื้อยืดบางกับกางเกงผ้ายืดตัวโคร่งเตรียมนอนจนได้กลิ่นหอมผสมปนเปกับกลิ่นเหล้าเบียร์จางๆ

"ผมก็แค่เห็นว่าตฤนเครียดทั้งเรื่องสอบจบแล้วยังถูกที่บ้านเข้มงวด... ผมไม่มีพ่อแม่ไม่เข้าว่าทำไมตฤณมีพ่อแล้วไม่มีความสุข พอมาเจอพ่อมันก็เลยรู้ว่าพ่อดุ ดุ และดุ น่ากลัวจัง คิกคิก~"

"นี่เธอล้อเลียนฉันเหรอ!!"

มือเรียวเล็กเอื้อมขึ้นมาวางลงบนแผงอกแกร่งของเทรนเนอร์รุ่นใหญ่ นิ้วเล็กๆ ซุกซนลูบไล้ร่างกายอันแสนจะเพอร์เฟคอย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่สิงห์ก็ห้ามไม่ทัน ภีมลากฝ่่ามือร้อนลูบไล้ผ่านมัดกล้ามกว้างและอบอุ่น

"ดุจัง~สายตาที่มองผมเหมือนจะขย้ำให้จมเขี้ยว แด๊ดดี๊รู้ไหมว่ามันทำให้ผมใจเต้นแรงแค่ไหน" ภีมเขย่งเท้าขึ้นไปกระซิบชิดใบหู ลิ้นเล็กแกล้งตวัดเลียผิวแก้มที่มีไรหนวดจางๆ ของสิงห์อย่างถือดี

"นี่.."

"ผมไม่มีพ่อแม่คอยสั่งสอนแบบตฤณก็เลยใจแตกไปหน่อย แดดดี๊จะดุผมมั้ยถ้าผมดื้อ"

สิงห์ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ความโกรธถูกแทนที่ด้วยความพลุ่งพล่านที่แล่นริ้วลงสู่เบื้องล่าง หัวใจเต็นแรงจนคับอกเมื่อเจอเด็กคราวลูกมาขยี้ไฟราคะอย่างที่ไม่มีใครกล้าทำ

"บ้านนี้มีกฎและคนผิดกฎต้องถูกทำโทษ" สิงห์คำราม เสียงทุ้มต่ำพร่าจนคนฟังขนลุกซู่

"คงต้องดุให้เข็ดจะได้เป็นเด็กดีขึ้นมาบ้าง"

สิงห์คว้าหมับเข้าที่เอวบางแล้วกระชากร่างเล็กเข้าหาตัว แรงบีบจากฝ่ามือหนาทำเอาภีมสะดุ้งเฮือก ร่างเบาหวิวถูกเหวี่ยงขึ้นพาดบ่า ก้าวฉับๆ ขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบน ทิ้งตฤนที่นอนไม่ได้สติไว้เบื้องหลัง

ปึ้งงง!

ตุ้บบบ!

ร่างของภีมถูกทุ่มลงบนเตียงหนานุ่มจนกระเด้งกระดอนใบหน้างอง้ำแบบเด็กโดนขัดใจฉายขึ้นบนใบหน้าน่ารักชั่วครู่ทำให้อีกฝ่ายยิ่งดูยั่วยวน ขาเรียวภายใต้กางเกงยีนรัดรูปเนื้อบางพาดหมิ่นเหม่ลงที่ขอบเตียง

"เก่งให้ตลอดแล้วกัน"

สิงห์กระชากเสื้อและกางเกงตัวเองออกโชว์มัดกล้ามล่ำสันที่เป็นลอนชัด ก่อนจะโถมกายหนาขึ้นคร่อมทับจนร่างเล็กแทบจมไปกับที่นอน เขาเลิกเสื้อตัวสั้นของภีมขึ้นจนเผยให้เห็นแผ่นอกบางขาวเนียนที่กำลังกระเพื่อมไหว

"อะ ..แดดดี๊"

"ไม่ชอบเหรอ มายั่วก่อนแท้ๆ"

"เปล่า~ แค่จะบอกว่าผมดื้อนะ ดุแรงๆหน่อย คิกคิก"

"หึ่ แสบ!"

สิงห์ซุกหน้าลงไปไซร้ดมกลิ่นกายหอมหวานอย่างหิวกระหาย ก่อนจะอ้าปากงับเข้าที่ยอดอกสีหวาน ดูดดึงอย่างแรงจนเกิดเสียง 'จ๊วบ' หนักๆ ลิ้นสากระคายบดคลึงยอดอกจนภีมแอ่นอกรับจนตัวสั่น

"อ๊ะ! แด๊ดดี๊ แรงอีก ลงโทษผมแรงๆ "

"ได้จะสั่งสอนเด็กดื้ออย่างนายให้ร้องไห้ไปเลยวิ่งกลับบ้านไปเลยจะได้ไม่มาชวนลูกฉันดื่มอีก!"

"อ๊ะ... ซี้ด... แดดดี๊"

ภีม ครางกระเส่าจนตัวสั่น แอ่นอกบางขาวเนียนรับสัมผัสจาบจ้วงจากริมฝีปากร้อนระอุของสิงห์อย่างเต็มใจ มือเล็กขยุ่มกลุ่มผมสั้นเกรียนที่มีสีเทาแซมดำตามวัยแต่มันไม่ต่างจากผมที่ทำไฮไลท์สุดเท่ในความคิดของภีม

ร่างบางบิดเร่าด้วยความเสียวแล่นพล่านไปทั่วท้องน้อย สิงห์ใช้ฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านฟอนเฟ้นยอดอกอีกข้างอย่างตะกรุมตะกราม ราวกับสัตว์ป่าที่โหยหิวมานานปี เขาบดจูบแลกลิ้นกับเพื่อนลูกชายอย่างดุเดือดกวาดเกลียวลิ้นรัดดึงแรงจนปากเล็กบวมเจ่อ

จ๊วบ~ รสสัมผัสที่ร้อนแรงและดิบเถื่อนทำให้ภีมแทบสำลักความสุขที่พุ่งปรี๊ดขึ้นสมองนี่ไม่ใช่จูบแบบเด็กๆ ไม่ได้เล้าโลมเล่นๆ ให้เขินอายแต่นี่แหละของจริง!

" ฉันจะสอนนายให้รู้ว่าการการมีพ่อคอยดุมันเป็นยังไง!"