Compartilhar

Chapter 3

last update Data de publicação: 2026-04-19 10:16:52

Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng nangyari sa hapunan. Bawat pikit ko, ang nakikita ko ay ang malamig na mga mata ni Riguel at ang takot sa mukha ni Lily. The mansion felt like a living creature, breathing and groaning in the middle of the night. Ang tunog ng mga sanga ng puno na humahampas sa bintana ko ay tila mga daliri na kumakatok, naghahanap ng paraan para makapasok.

Pagsapit ng madaling araw, hindi ko na matiis ang katahimikan ng kwarto ko. I needed to move. I needed to see if Lily was okay. Nagsuot ako ng isang makapal na cardigan at dahan-dahang binuksan ang pinto. The hallway was pitch black, save for the faint moonlight filtering through the high windows.

Naglakad ako nang nakapaa para hindi lumikha ng ingay. I remembered the direction Lily went yesterday. Dinala ako ng mga paa ko sa dulo ng kabilang wing, kung saan mas lalong luma at madilim ang paligid. This part of the mansion felt abandoned. Ang mga wallpaper ay nagbabakbak na, at ang amoy ng amag ay mas lalong tumitindi.

Bigla akong tumigil nang makarinig ako ng isang mahinang kaluskos. It was coming from a small, inconspicuous door hidden behind a heavy velvet curtain.

Dahan-dahan ko itong itinulak. It wasn't a room; it was a narrow staircase leading to an attic. Bitbit ang kaba, umakyat ako. Pagdating ko sa itaas, ang tanging liwanag ay galing sa isang maliit na bilog na bintana sa bubongg.

Doon, sa isang sulok na puno ng mga lumang kagamitan at maalikabok na furniture, nakita ko siya.

Lily was curled up on a thin mat on the floor. Hindi man lang siya binigyan ng tamang kama. She was shivering, clutching her one-eyed doll to her chest. Beside her was an empty bowl—the same bowl Charlotte used to "feed" her. Pero sa lapit ko, nakita ko na ang laman niyon ay tila tira-tirang pagkain na hinaluan ng tubig.

"My God..." bulong ko. Ang galit sa dibdib ko ay tila sasabog na.

"Lily?" tawag ko sa mahinang boses.

Nagising ang bata. Sa sobrang gulat niya, mabilis siyang sumiksik sa sulok, hissing like a wounded animal. She didn't have a voice to scream, pero ang takot sa mga mata niya ay sapat na para marinig ang sigaw niya.

"It’s okay. It’s me, Sofia," lumuhod ako sa maruming sahig, hindi iniintindi ang alikabok sa aking mahal na damit. "I won't hurt you. Promise."

Inabot ko ang kamay ko, at sa pagkakataong ito, hindi siya lumayo. Siguro dahil pagod na siya. O siguro dahil nakita niya sa mga mata ko na totoo ang nararamdaman ko. Dahan-dahan niyang hinawakan ang daliri ko. Her hand was so small, so cold, and so thin.

"Why are you here? Bakit dito ka pinapatulog?" tanong ko, kahit alam kong hindi siya sasagot.

I looked around the small space. May mga drawing sa dingding—puro mga madidilim na kulay. Isang malaking lalakeng walang mukha, isang babaeng may matutulis na kuko (si Charlotte, sigurado ako), at isang maliit na batang umiiyak. Pero sa gitna ng lahat ng iyon, may isang drawing na naiiba. It was a sun and a moon.

Napatigil ako. *The necklace.*

Bago ko pa masuri ang drawing, narinig ko ang mabibigat na yabag sa hagdan.

"Sinasabi ko na nga ba. Mapapel ka talagang babae ka."

Nilingon ko ang pinto. Charlotte was standing there, holding a candle. The light made her face look like a demon’s.

"Charlotte! How can you sleep at night knowing this child is up here in the cold?" sigaw ko. "This is abuse! Isusumbong ko ito kay Riguel!"

Charlotte stepped into the room, her smile mocking. "Go ahead, Madam. Tell him. Master Riguel gave me full authority over this house. He doesn't want to see the child. Paalala lang sa kanya si Lily ng lahat ng sakit na gusto niyang kalimutan. Do you think he’ll listen to a woman he just bought?"

"He’s her uncle!"

"He’s a businessman, Sofia. And you are just a temporary guest," Charlotte walked toward Lily, and the child immediately covered her head with her arms. It was an instinctive move—a move of a child used to being hit.

"Get out of here, Madam. Bago ko pa masabing ikaw ang nananakit sa bata. Who do you think they will believe? Me, who has been here for ten years, or you, the spoiled city girl who wants to run away?"

I wanted to slap her. I wanted to drag her down the stairs. Pero alam ko ang laro niya. She wanted me to react. She wanted me to look unstable.

Hinarap ko si Lily at hinaplos ang buhok niya. "I’ll be back, Lily. I promise."

Pilit kong pinigilan ang luha ko habang pababa ng hagdan. I needed to find Riguel. I didn't care if it was 3:00 AM. I didn't care if he was angry.

I marched toward the main wing, where Riguel’s master suite was located. Hindi ako kumatok. I pushed the heavy double doors open.

The room was vast and smelled of cedar and expensive leather. Riguel was sitting by a fireplace, even though the fire was dying out. He was holding a glass of amber liquid, his shirt unbuttoned halfway.

"I told you not to disturb me, Sofia," he said, not even turning his head.

"I don't care about your rules, Riguel! Have you seen where your niece sleeps? Have you seen what she eats?" lumapit ako sa kanya, my voice shaking with fury. "She’s in an attic, on a floor mat! Charlotte is treating her like an animal!"

Riguel finally turned, his eyes tired and bloodshot. "Charlotte told me Lily prefers to be alone. That she gets overwhelmed in the large rooms."

"And you believed her? Dahil lang mas madaling maniwala kaysa harapin ang responsibilidad mo?"

I stood right in front of him. "Look at me, Riguel! Look at the woman you married. Hindi ako bulag. And I won't be silent while a child suffers in this house."

He stood up, towering over me, his presence cold and suffocating. "You think you’re so righteous? You think coming from the city with your perfect life gives you the right to judge me?"

"My life isn't perfect! My father is a mess, and I’m a contract wife! Pero kahit kailan, hindi ko tinalikuran ang isang taong nangangailangan!"

Riguel grabbed my shoulders, his grip firm but not painful. His face was inches from mine. "You know nothing about Lily. You know nothing about the night my brother died. Every time I look at her, I see his blood on my hands. Is that what you want to hear? Na natatakot ako sa sarili kong dugo at laman?"

I was stunned. The "Titan of Industry," the cold billionaire, was broken.

"That’s not an excuse to let her suffer," I whispered, my anger softening into something else. "She needs a father, Riguel. Or at least an uncle who looks at her with love, not guilt."

Riguel let go of me, his eyes flickering with a moment of vulnerability before the ice returned.

"Go back to your room, Sofia. I’ll talk to Charlotte."

"Promise me you’ll see for yourself. Huwag ka lang makinig sa kanya."

"Go," he growled, turning back to the fire.

I went back to my room, my mind spinning. Riguel’s guilt was deep, and Charlotte was using that guilt as a shield.

Pahiga na sana ako nang may mapansin akong nahulog mula sa bulsa ng cardigan ko. It was a small piece of paper. It must have come from the attic.

Binuksan ko ito. It was another drawing from Lily. But this one was different. It was a drawing of a man in a suit, standing next to a younger version of Riguel. And at the bottom, there were numbers.

*10-15-20.*

Isang petsa? Anong meron sa petsang iyon?

Bigla kong naisip ang narinig ko kanina sa kusina—ang tungkol sa botelyang hawak ni Charlotte. If Riguel was too blinded by guilt to see what was happening, then I had to be his eyes.

Hinanap ko ang necklace ko sa ilalim ng unan. The Sun and the Moon. Lily had drawn the same symbol in the attic. Bakit? Does she know about my past? Or is it just a coincidence?

Sa gitna ng kadiliman ng Scott Estate, alam ko na hindi lang ako isang asawa sa papel. I am a detective in a house of lies. At bawat araw na lumilipas, mas lalong lumalalim ang obsession ko na malaman ang totoo—at protektahan ang batang walang boses sa gitna ng digmaang ito.

I looked at the window. The sun was starting to rise, but for some reason, the shadows in the mansion only seemed to grow longer.

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 8

    Ang gabi na dapat ay puno ng saya dahil sa pagkakaayos namin ni Riguel ay biglang naging kulay kahel at pula. The heat was instantaneous. Ang lumang barn, na gawa sa tuyong kahoy at puno ng mga mamahaling sasakyan at dayami, ay naging isang higanteng sulo sa gitna ng kadiliman ng Scott Estate."LILY!" Ang sigaw ko ay halos mapatid ang aking lalamunan.Nakita ko siya. Sa maliit na bintana sa ikalawang palapag ng barn, ang maliit na kamay ni Lily ay humahampas sa salamin. The smoke was thick, black, and suffocating, swirling around her like a hungry beast."Sofia, stay back!" sigaw ni Riguel. Hubad na ang kanyang suit jacket, at ang kanyang puting polo ay basang-basa na ng pawis."Hindi ko siya pwedeng iwan, Riguel! Charlotte is out of her mind!"Sa ibaba ng barn, nakita namin si Charlotte. She was laughing—isang matinis at nakatatawang tunog na mas nakakatakot pa sa lagitik ng apoy. She was holding a gasoline canister, her clothes stained with soot."Burn! Burn it all!" sigaw ni Char

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 7

    Ang byahe pabalik sa mansyon mula sa villa ay ang pinakatahimik na sandali ng buhay ko. Hawak ni Riguel ang manibela nang napakahigpit na tila ba madudurog ang balat nito. Sa backseat, mahimbing na natutulog si Lily, pagod mula sa takot at gulo ng nagdaang mga oras. Pero ako? Ang isip ko ay tila isang bagyo.*Bella.* Ang kapatid ko sa labas. Ang babaeng buong buhay ay itinuring akong karibal. Bakit siya nandito? At paano niya nalaman ang tungkol sa kwintas?"Riguel, makinig ka sa akin," panimula ko, ang boses ko ay nanginginig. "Hindi ko alam kung anong ginagawa ni Bella dito, pero kilala ko siya. She’s manipulative. Gagawin niya ang lahat para makuha ang gusto niya."Hindi lumingon si Riguel. Ang kanyang panga ay nananatiling matigas. "Sabi ng security, may dala siyang ebidensya, Sofia. Isang kwintas na kaparehong-kapareho ng sa iyo. At isang litrato nating dalawa noong bata pa tayo.""Pero ako ang kasama mo noon! Ako ang binigyan mo ng kwintas!""Alam ko ang nararamdaman ko, Sofia.

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 6

    Ang pag-alis ni Charlotte ay nag-iwan ng isang malaking puwang sa mansyon, pero sa halip na katahimikan, tila napuno ito ng isang bagong uri ng enerhiya. For the first time since I arrived at the Scott Estate, hindi ko naramdaman na may matalas na matang nakabantay sa bawat galaw ko. Pero alam ko, hindi pa tapos ang lahat. Charlotte’s parting words—na hindi ako karapat-dapat—ay tila isang sumpa na nakabitin sa hangin."Sofia, handa ka na ba?"Napalingon ako sa pintuan ng kwarto ko. Nakatayo doon si Riguel. He wasn't in his dusty work clothes. He was wearing a dark navy polo shirt that hugged his broad shoulders perfectly, and his hair was neatly styled."Saan ba talaga tayo pupunta?" tanong ko habang kinakabit ang aking gintong hikaw. I chose a simple but elegant sundress—floral, light, and very 'Pinterest aesthetic.'"Sabi mo, namimiss mo ang siyudad. I can't take you back to Manila yet, but I can show you that the province has its own version of luxury," sabi niya, may maliit na n

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 5

    Ang umaga pagkatapos ng pag-amin ni Riguel ay tila nababalot ng isang kakaibang katahimikan. Hindi na ito ang nakabibinging katahimikan ng takot, kundi isang uri ng paghihintay—isang "calm before the storm." Habang pinapanood ko ang sikat ng araw na tumatama sa bintana ng kwarto ni Lily, alam ko sa loob ko na hindi titigil si Charlotte. Kagabi, nakita ko ang poot sa kanyang mga mata nang paalisin siya ni Riguel. Hindi siya ang tipo ng tao na tumatanggap ng pagkatalo nang ganoon na lang. "Lily, breakfast is here," masiglang sabi ko. Dinala ko ang tray sa kwarto niya. Pinilit kong gawing espesyal ang pagkain niya—pancakes na may hugis puso at sariwang gatas. Pinapanood ko siyang kumain. Dahan-dahan ang bawat subo niya, tila ba tinitiyak niya kung totoo bang sa kanya ang pagkaing iyon. It broke my heart every single time. Paanong ang isang lalakeng kasing-kapangyarihan ni Riguel ay hinayaang maging ganito ang kalagayan ng sarili niyang kadugo? "Sofia?" Napalingon ako sa pinto. N

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 4

    Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng komprontasyon namin ni Riguel. Ang bawat salita niya—ang pag-amin niya ng guilt tungkol sa kapatid niya—ay paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko. Pero mas nanaig ang galit ko para kay Lily. I couldn’t just sit around and wait for Riguel to "talk" to Charlotte. I knew women like Charlotte; they don't listen to talk. They only understand power.Alas-siyete pa lang ng umaga, bumangon na ako. I wore a simple white linen shirt and jeans, tied my hair up in a practical ponytail, and marched straight to the kitchen.Doon, naabutan ko si Charlotte na nagtitimpla ng kape, habang si Lily ay nakaupo sa isang maliit na bangko sa sulok, kinakain ang isang pirasong tuyong tinapayy."Charlotte," tawag ko. My voice was calm but cold as steel.Nilingon niya ako, isang mapanuyang ngiti ang agad na sumilay sa kanyang labi. "Good morning, Madam. Ang aga niyo yata para sa isang 'city princess.' Gusto niyo ba ng kape?""I want Lily’s things moved to the guest ro

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 3

    Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng nangyari sa hapunan. Bawat pikit ko, ang nakikita ko ay ang malamig na mga mata ni Riguel at ang takot sa mukha ni Lily. The mansion felt like a living creature, breathing and groaning in the middle of the night. Ang tunog ng mga sanga ng puno na humahampas sa bintana ko ay tila mga daliri na kumakatok, naghahanap ng paraan para makapasok.Pagsapit ng madaling araw, hindi ko na matiis ang katahimikan ng kwarto ko. I needed to move. I needed to see if Lily was okay. Nagsuot ako ng isang makapal na cardigan at dahan-dahang binuksan ang pinto. The hallway was pitch black, save for the faint moonlight filtering through the high windows.Naglakad ako nang nakapaa para hindi lumikha ng ingay. I remembered the direction Lily went yesterday. Dinala ako ng mga paa ko sa dulo ng kabilang wing, kung saan mas lalong luma at madilim ang paligid. This part of the mansion felt abandoned. Ang mga wallpaper ay nagbabakbak na, at ang amoy ng amag ay mas lal

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status