Compartilhar

Chapter 7

last update Data de publicação: 2026-04-23 10:54:49

Ang byahe pabalik sa mansyon mula sa villa ay ang pinakatahimik na sandali ng buhay ko. Hawak ni Riguel ang manibela nang napakahigpit na tila ba madudurog ang balat nito. Sa backseat, mahimbing na natutulog si Lily, pagod mula sa takot at gulo ng nagdaang mga oras. Pero ako? Ang isip ko ay tila isang bagyo.

*Bella.* Ang kapatid ko sa labas. Ang babaeng buong buhay ay itinuring akong karibal. Bakit siya nandito? At paano niya nalaman ang tungkol sa kwintas?

"Riguel, makinig ka sa akin," panimula ko, ang boses ko ay nanginginig. "Hindi ko alam kung anong ginagawa ni Bella dito, pero kilala ko siya.

She’s manipulative. Gagawin niya ang lahat para makuha ang gusto niya."

Hindi lumingon si Riguel. Ang kanyang panga ay nananatiling matigas. "Sabi ng security, may dala siyang ebidensya, Sofia. Isang kwintas na kaparehong-kapareho ng sa iyo. At isang litrato nating dalawa noong bata pa tayo."

"Pero ako ang kasama mo noon! Ako ang binigyan mo ng kwintas!"

"Alam ko ang nararamdaman ko, Sofia. Pero kailangan nating harapin ito. My past is not something I take lightly."

Pagdating namin sa mansyon, bumungad sa amin ang isang pamilyar na pulang sports car na nakaparada sa tapat ng fountain. My heart hammered against my ribs. Bumaba kami ng sasakyan, at doon, sa grand staircase ng mansyon, nakatayo ang isang babaeng tila ba galing sa isang fashion magazine.

Bella Hatheaway.

Naka-suot siya ng isang mamahaling pulang dress, ang kanyang buhok ay perpektong naka-blowdry, at may hawak siyang baso ng champagne na tila ba siya ang may-ari ng bahay.

"Sofia! Long time no see, sis!" ang boses ni Bella ay matamis, pero puno ng lason.

"Anong ginagawa mo rito, Bella?" hinarap ko siya, pilit na pinatatatag ang aking tayo sa gitna ng pagod.

"I’m just here to claim what is mine, darling. Akala ko ba ay asawa ka lang sa papel? Why are you acting like you own the place?" Binaling ni Bella ang kanyang tingin kay Riguel, at biglang nagbago ang kanyang ekspresyon—naging malambot, naging mapang-akit. "Riguel... finally. It’s been so long."

Lumapit si Bella kay Riguel at hinawakan ang braso nito. I saw Riguel flinch, but he didn't pull away immediately. He was staring at something hanging from Bella’s neckk.

Isang kwintas. Isang **Sun and Moon necklace**.

"Nasaan mo nakuha 'yan?" tanong ni Riguel, ang boses niya ay mababa at puno ng babala.

"Ito?" hinawakan ni Bella ang pendant. "Ito 'yung binigay mo sa akin noong bata tayo, Riguel. Noong gabing nagtatago tayo sa garden nina Papa habang may party sa loob. Don't you remember? You told me I was your sun and you were my moon."

Napakapit ako sa sarili kong kwintas sa ilalim ng damit ko. *Those were my memories! My words!*

"Sinungaling ka, Bella!" sigaw ko. "Ibinigay mo sa akin ang kwintas na 'yan bago ako umalis ng Maynila, Sofia! Sabi mo ay itatago mo muna dahil baka mawala ko sa probinsya! Pinagkatiwalaan kita!"

Tumawa si Bella, isang nakakangilong tunog.

"Riguel, nakikita mo ba? My sister is obsessed. She wants your wealth so bad that she’s stealing my identity. Siya ang kumuha ng kwintas ko, at ang suot niya ngayon ay peke lang!"

"Riguel, huwag kang maniwala sa kanya," pakiusap ko, humarap ako sa kanya. "You saw me. You felt it at the lake today. You know it’s me."

Riguel looked at me, his eyes clouded with confusion and a deep, old pain. "Sofia, she has the photo. The original Polaroid we took in the garden."

Inilabas ni Bella ang isang lumang litrato. Doon, nakita ko ang isang batang lalake (Riguel) at isang batang babae na nakatalikod. The girl had the same hair color as both of us. But on the back of the photo, in faded ink, it said: *To my Bella.*

Nanghina ang mga tuhod ko. *To my Bella?* Paanong nangyari 'yun? Riguel never called me Bella. He called me...

"My little star," bulong ni Riguel, tila nababasa ang isip ko.

"Exactly!" singit ni Bella. "Bella means beautiful, like a star. You always said that."

Dahil sa gulo ng sitwasyon at dahil gabi na, walang choice si Riguel kundi patuluyin si Bella sa mansyon. I felt like I was losing my mind. This was my house! My life! Pero sa isang iglap, naging estranghero ako.

"Riguel, kailangan nating mag-usap," sabi ko nang kaming dalawa na lang sa hallway.

"Not tonight, Sofia. My head is spinning. I saw that photo, and I saw the name. Bakit may pangalan niya doon?"

"Hindi ko alam! Baka pinalitan niya! Baka... baka binura niya ang pangalan ko!"

Riguel looked at me, and for the first time since we kissed at the lake, there was a wall between us.

"The contract is still in place, Sofia. But until I find out who is telling the truth, I need space. Magpahinga ka na."

Umalis siya, iniwan akong mag-isa sa dilim.

Pumasok ako sa kwarto ni Lily, doon ko na lang gustong matulog. Pero laking gulat ko nang makita si Bella na nakaupo sa kama ni Lily, pinagmamasdan ang bata habang natutulog.

"Get out of here, Bella," bulong ko, ang galit ko ay tila bulkan na malapit nang sumabog.

"You really found a good catch, Sofia. A billionaire with a tragic past and a big house. Pero sayang, hindi ka marunong magtago ng alas," tumayo si Bella at lumapit sa akin.

"Paanong napunta sa iyo ang litratong 'yun? At bakit may pangalan mo?"

"Simple lang, sis. Noong bata tayo, ninakaw ko ang diary mo. I saw the photo, and I saw how much you cherished that boy. So, I used a little bit of chemistry to erase your name and put mine. At ang kwintas? Pinalitan ko ang sa iyo ng high-quality replica bago ka umalis. You’re wearing the fake one, Sofia. And Riguel Scott only wants the real thing."

"I will tell him. Isusumbong kita!"

"Go ahead. Pero sino ang papaniwalaan niya? Ang babaeng may 'real' necklace at photo na may pangalan niya, o ang asawang nabaon sa utang ang pamilya at kailangang-kailangan ng pera niya?" Bella smirked, leaning in close. "Stay out of my way, or I’ll make sure Papa goes to jail for the rest of his life for fraud. I have the papers, Sofia."

Napatigil ako. *Papa.* Bella had more than just the necklace; she had leverage.

The next three days were a living hell. Bella acted like the lady of the house. She would sit next to Riguel at breakfast, touching his hand, laughing at his stories. Riguel looked torn—he would look at me with longing, then look at Bella with a sense of "duty" to his childhood promise.

Pero may isang hindi nabilang si Bella. Si Lily.

Lily hated Bella. Tuwing lalapit si Bella, sisipain siya ni Lily o kaya ay itatapon ang pagkain nito.

Isang gabi, habang naglalakad ako sa hardin para magpahangin, nakita ko si Riguel na nakaupo sa bench—ang paborito naming tambayan.

"Sofia," tawag niya.

Lumapit ako pero hindi tumabi sa kanya. "Are you happy now, Riguel? You have your 'Bella'."

"She doesn't feel like you, Sofia. When I touch her hand, it’s cold. When I look into her eyes, I don't see the little girl who saved me from the dark. Pero ang ebidensya..."

"The heart doesn't need evidence, Riguel. It needs truth."

Kinuha ko ang Sun and Moon necklace ko at hinubad ito. Inilagay ko ito sa kamay niya. "If you think this is fake, then throw it away. But remember this: ang batang nakilala mo noon, hindi siya marunong mag-makeup, hindi siya marunong magsinungaling, at ang tanging gusto niya ay makita kang muling ngumiti. That’s me, Riguel. Not her."

Tumalikod ako, pero mabilis siyang tumayo at hinila ako sa baywang. The excitement and the heat between us were still there, more intense than ever because of the jealousy and the pain.

"I want to believe you so bad, Sofia," bulong niya, ang kanyang mga labi ay malapit na sa leeg ko.

"Then believe me. Riguel, look at the necklace under the ultraviolet light in your office. The real one has a hidden inscription that can only be seen under UV.

It’s a serial number from the jeweler. Look at both."

Binitawan niya ako, ang kanyang mga mata ay nanlaki. "Hidden inscription?"

"Yes. My father told me about it when he first bought it for you to give to me. If Bella’s is real, it will have the number 1992. If mine is real, it will have it."

Riguel didn't waste a second. Hinila niya ako patungo sa opisina niya. Eksaktong nakita namin si Bella na nandoon, tila may hinahanap sa mga drawer ni Riguel.

"Riguel! Darling, I was just looking for a pen—"

"Give me your necklace, Bella," malamig na sabi ni Riguel.

"What? Bakit? It’s mine!"

"Give it to me. Now."

Nanginginig na hinubad ni Bella ang kwintas.

Inilagay iyon ni Riguel sa ilalim ng UV lamp sa kanyang desk. Tahimik ang buong kwarto.

Nothing. Walang lumabas na numero.

Pagkatapos, kinuha ni Riguel ang kwintas ko. Inilagay niya ito sa ilalim ng ilaw.

And there it was. Glowing in a faint purple light: **1992**.

"You b*tch," Riguel growled, hinarap niya si Bella.

"You tried to play me. You tried to use my brother’s memory and my childhood promise to get to my money."

"Riguel, wait! I can explain! Sofia stole it from me and switched it!" Bella was crying now, but it was the cry of a trapped rat.

"Get out," Riguel’s voice was like a death sentence.

"And Sofia was right. The heart doesn't need evidence. I knew it was her the moment she stepped into this house. I was just too much of a coward to trust my own feelings."

Riguel called the security. "Escort Ms. Bella Hatheaway out of this province. If she ever comes back, have her arrested for trespassing and attempted fraud."

Nang makalabas si Bella, naiwan kaming dalawa ni Riguel. The air was thick with relief, but also with a new, raw intensity.

"I’m sorry, Sofia. Patawarin mo ako kung nag-duda ako," lumapit siya sa akin, his eyes full of regret and love.

"It’s okay, Riguel. At least now, we know."

Hinila niya ako sa isang mahigpit na yakap. "I’m burning that contract tomorrow. No more ninety days. No more paper wife. You are staying here as my real wife, Sofia Scott. Forever."

But just as he was about to kiss me, may narinig kaming malakas na pagsabog mula sa labas.

Isang sunog. The old barn—the one where the luxury cars were hidden—was in flames. At sa gitna ng apoy, nakita ko si Charlotte. She was holding a torch, a crazed look on her face.

"If I can't have this estate, no one will!" sigaw niya.

And worst of all, nakita ko si Lily. She was trapped on the second floor of the burning barn.

"LILY!" sigaw namin ni Riguel.

The excitement of our reunion was replaced by a deadly race against time.

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 8

    Ang gabi na dapat ay puno ng saya dahil sa pagkakaayos namin ni Riguel ay biglang naging kulay kahel at pula. The heat was instantaneous. Ang lumang barn, na gawa sa tuyong kahoy at puno ng mga mamahaling sasakyan at dayami, ay naging isang higanteng sulo sa gitna ng kadiliman ng Scott Estate."LILY!" Ang sigaw ko ay halos mapatid ang aking lalamunan.Nakita ko siya. Sa maliit na bintana sa ikalawang palapag ng barn, ang maliit na kamay ni Lily ay humahampas sa salamin. The smoke was thick, black, and suffocating, swirling around her like a hungry beast."Sofia, stay back!" sigaw ni Riguel. Hubad na ang kanyang suit jacket, at ang kanyang puting polo ay basang-basa na ng pawis."Hindi ko siya pwedeng iwan, Riguel! Charlotte is out of her mind!"Sa ibaba ng barn, nakita namin si Charlotte. She was laughing—isang matinis at nakatatawang tunog na mas nakakatakot pa sa lagitik ng apoy. She was holding a gasoline canister, her clothes stained with soot."Burn! Burn it all!" sigaw ni Char

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 7

    Ang byahe pabalik sa mansyon mula sa villa ay ang pinakatahimik na sandali ng buhay ko. Hawak ni Riguel ang manibela nang napakahigpit na tila ba madudurog ang balat nito. Sa backseat, mahimbing na natutulog si Lily, pagod mula sa takot at gulo ng nagdaang mga oras. Pero ako? Ang isip ko ay tila isang bagyo.*Bella.* Ang kapatid ko sa labas. Ang babaeng buong buhay ay itinuring akong karibal. Bakit siya nandito? At paano niya nalaman ang tungkol sa kwintas?"Riguel, makinig ka sa akin," panimula ko, ang boses ko ay nanginginig. "Hindi ko alam kung anong ginagawa ni Bella dito, pero kilala ko siya. She’s manipulative. Gagawin niya ang lahat para makuha ang gusto niya."Hindi lumingon si Riguel. Ang kanyang panga ay nananatiling matigas. "Sabi ng security, may dala siyang ebidensya, Sofia. Isang kwintas na kaparehong-kapareho ng sa iyo. At isang litrato nating dalawa noong bata pa tayo.""Pero ako ang kasama mo noon! Ako ang binigyan mo ng kwintas!""Alam ko ang nararamdaman ko, Sofia.

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 6

    Ang pag-alis ni Charlotte ay nag-iwan ng isang malaking puwang sa mansyon, pero sa halip na katahimikan, tila napuno ito ng isang bagong uri ng enerhiya. For the first time since I arrived at the Scott Estate, hindi ko naramdaman na may matalas na matang nakabantay sa bawat galaw ko. Pero alam ko, hindi pa tapos ang lahat. Charlotte’s parting words—na hindi ako karapat-dapat—ay tila isang sumpa na nakabitin sa hangin."Sofia, handa ka na ba?"Napalingon ako sa pintuan ng kwarto ko. Nakatayo doon si Riguel. He wasn't in his dusty work clothes. He was wearing a dark navy polo shirt that hugged his broad shoulders perfectly, and his hair was neatly styled."Saan ba talaga tayo pupunta?" tanong ko habang kinakabit ang aking gintong hikaw. I chose a simple but elegant sundress—floral, light, and very 'Pinterest aesthetic.'"Sabi mo, namimiss mo ang siyudad. I can't take you back to Manila yet, but I can show you that the province has its own version of luxury," sabi niya, may maliit na n

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 5

    Ang umaga pagkatapos ng pag-amin ni Riguel ay tila nababalot ng isang kakaibang katahimikan. Hindi na ito ang nakabibinging katahimikan ng takot, kundi isang uri ng paghihintay—isang "calm before the storm." Habang pinapanood ko ang sikat ng araw na tumatama sa bintana ng kwarto ni Lily, alam ko sa loob ko na hindi titigil si Charlotte. Kagabi, nakita ko ang poot sa kanyang mga mata nang paalisin siya ni Riguel. Hindi siya ang tipo ng tao na tumatanggap ng pagkatalo nang ganoon na lang. "Lily, breakfast is here," masiglang sabi ko. Dinala ko ang tray sa kwarto niya. Pinilit kong gawing espesyal ang pagkain niya—pancakes na may hugis puso at sariwang gatas. Pinapanood ko siyang kumain. Dahan-dahan ang bawat subo niya, tila ba tinitiyak niya kung totoo bang sa kanya ang pagkaing iyon. It broke my heart every single time. Paanong ang isang lalakeng kasing-kapangyarihan ni Riguel ay hinayaang maging ganito ang kalagayan ng sarili niyang kadugo? "Sofia?" Napalingon ako sa pinto. N

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 4

    Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng komprontasyon namin ni Riguel. Ang bawat salita niya—ang pag-amin niya ng guilt tungkol sa kapatid niya—ay paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko. Pero mas nanaig ang galit ko para kay Lily. I couldn’t just sit around and wait for Riguel to "talk" to Charlotte. I knew women like Charlotte; they don't listen to talk. They only understand power.Alas-siyete pa lang ng umaga, bumangon na ako. I wore a simple white linen shirt and jeans, tied my hair up in a practical ponytail, and marched straight to the kitchen.Doon, naabutan ko si Charlotte na nagtitimpla ng kape, habang si Lily ay nakaupo sa isang maliit na bangko sa sulok, kinakain ang isang pirasong tuyong tinapayy."Charlotte," tawag ko. My voice was calm but cold as steel.Nilingon niya ako, isang mapanuyang ngiti ang agad na sumilay sa kanyang labi. "Good morning, Madam. Ang aga niyo yata para sa isang 'city princess.' Gusto niyo ba ng kape?""I want Lily’s things moved to the guest ro

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 3

    Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng nangyari sa hapunan. Bawat pikit ko, ang nakikita ko ay ang malamig na mga mata ni Riguel at ang takot sa mukha ni Lily. The mansion felt like a living creature, breathing and groaning in the middle of the night. Ang tunog ng mga sanga ng puno na humahampas sa bintana ko ay tila mga daliri na kumakatok, naghahanap ng paraan para makapasok.Pagsapit ng madaling araw, hindi ko na matiis ang katahimikan ng kwarto ko. I needed to move. I needed to see if Lily was okay. Nagsuot ako ng isang makapal na cardigan at dahan-dahang binuksan ang pinto. The hallway was pitch black, save for the faint moonlight filtering through the high windows.Naglakad ako nang nakapaa para hindi lumikha ng ingay. I remembered the direction Lily went yesterday. Dinala ako ng mga paa ko sa dulo ng kabilang wing, kung saan mas lalong luma at madilim ang paligid. This part of the mansion felt abandoned. Ang mga wallpaper ay nagbabakbak na, at ang amoy ng amag ay mas lal

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status