Share

Chapter 4

Author: Jane Domingo
last update publish date: 2026-04-19 10:21:17

Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng komprontasyon namin ni Riguel. Ang bawat salita niya—ang pag-amin niya ng guilt tungkol sa kapatid niya—ay paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko. Pero mas nanaig ang galit ko para kay Lily. I couldn’t just sit around and wait for Riguel to "talk" to Charlotte. I knew women like Charlotte; they don't listen to talk. They only understand power.

Alas-siyete pa lang ng umaga, bumangon na ako.

I wore a simple white linen shirt and jeans, tied my hair up in a practical ponytail, and marched straight to the kitchen.

Doon, naabutan ko si Charlotte na nagtitimpla ng kape, habang si Lily ay nakaupo sa isang maliit na bangko sa sulok, kinakain ang isang pirasong tuyong tinapayy.

"Charlotte," tawag ko. My voice was calm but cold as steel.

Nilingon niya ako, isang mapanuyang ngiti ang agad na sumilay sa kanyang labi. "Good morning, Madam. Ang aga niyo yata para sa isang 'city princess.' Gusto niyo ba ng kape?"

"I want Lily’s things moved to the guest room next to mine. Now," diretsong sabi ko.

Napatigil si Charlotte. Ibinaba niya ang kutsarang hawak niya at humarap sa akin nang buong-buo. "Excuse me? Master Riguel said—"

"Master Riguel said he would talk to you, right? Well, I’m his wife, and I’m telling you to move her.

Ngayon din. That attic is no longer her room."

Lalong lumapad ang ngisi ni Charlotte, pero ang mga mata niya ay puno ng poot. "Madam, baka nakakalimutan niyo kung bakit kayo nandito. You are a contract wife. You are here to pay a debt.

Wala kayong karapatang pakialaman ang patakaran sa loob ng bahay na ito."

"Subukan mo ako, Charlotte," lumapit ako sa kanya, hindi kumukurap. "I may be here for a contract, but as long as my name is Sofia Scott, I am the mistress of this house. And if you don't follow my order, I will make sure Riguel finds out exactly what’s in those 'medication' bottles you’ve been hiding."

Nakita ko ang panandaliang pagkagulat sa mga mata niya. Bingo. Tinuon ko ang pansin ko kay Lily, na nakatingin sa amin nang may halong takot at pagtataka.

"Lily, come with me," yaya ko sa kanya.

Hindi gumalaw ang bata, nakatingin muna siya kay Charlotte na tila humihingi ng permiso. I felt another pang of anger. Charlotte gave a stiff, jerky nod, her jaw clenched so tight I thought it would snap.

Dinala ko si Lily sa bagong kwarto niya. It was a beautiful room with a large window overlooking the garden. Malinis ang hangin dito, hindi tulad sa attic. Habang tinutulungan ko siyang mag-ayos, napansin ko ang panginginig ng mga kamay niya.

"It’s okay, Lily. This is your room now. Walang mananakit sa iyo dito," bulong ko.

Kinuha ko ang drawing materials na hiningi ko sa driver kanina bago siya umalis para sa errands.

Inilapag ko iyon sa lamesa. Agad na kuminang any mga mata ni Lily. Kinuha niya ang isang kulay asul na krayola at nagsimulang gumuhit.

Pinanood ko siya. She was so focused, so quiet.

Pero sa likod ng katahimikang iyon, alam kong may malaking kwento siyang gustong isigaw.

Tanghalian na nang muli kaming magkita ni Riguel.

Kakababa lang niya galing sa bukid, pawisan ang kanyang t-shirt at may bakas ng putik ang kanyang bota. He looked rugged, raw, and incredibly masculine. Pero bago pa man ako makapagsalita, hinarap niya ako sa gitna ng sala.

"Sofia, what the hell are you doing?" he barked.

Galit siya.

"I’m making this house livable, Riguel," sagot ko, pilit na hindi nagpapakita ng takot.

"I told you I would handle Charlotte! Bakit kailangang ilipat si Lily sa tabi ng kwarto mo? You’re making things complicated. Charlotte has been complaining about your 'interference' all morning."

"Interference? Riguel, she was starving the child! She was keeping her in a place where even a dog shouldn't sleep!" lumapit ako sa kanya, ramdam ko ang init na nanggagaling sa katawan niya. "If you’re so worried about Charlotte’s feelings, maybe you should ask yourself why you trust a maid more than your own eyes."

"Charlotte has been with this family since before my brother died! She knows this house!"

"She knows how to manipulate your guilt, Riguel!" sigaw ko back. "She knows that as long as you’re drowning in your own shame, you won’t look closely at what she’s doing to Lily. She’s using your brother’s death as a weapon against you!"

Biglang tumahimik ang paligid. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mabigat na paghinga ni Riguel. He looked like he wanted to break something—or me. He stepped closer, his shadow engulfing me completely.

"You think you’re so smart, don't you? You think a few days in this house makes you an expert on my life?" his voice was a low, dangerous growl.

"I don't need to be an expert to see a child in pain," hinarap ko ang kanyang mga mata. "Look at me, Riguel. Are you really going to let that woman run your life just because you’re afraid to face the past?"

For a second, the ice in his eyes flickered. May nakita akong sakit, isang matandang sugat na tila muling bumukas. Pero bago pa siya makasagot, narinig namin ang isang basag na tunog mula sa itaas.

Isang matinis na kalampag, kasunod ang mahinang ungol.

"Lily!" sabay naming sigaw.

Tumakbo kami paakyat ng hagdan. Pumasok kami sa bagong kwarto ni Lily at doon, nakita namin si Charlotte na nakatayo sa gitna ng silid.

May basag na vase sa sahig, at si Lily ay nakasubsob sa sulok, hawak ang kanyang braso na may bakas ng pulang likido.

"What happened here?!" sigaw ni Riguel.

"Master, lilitaw na ang totoo! Sinubukan ko lang siyang tulungan mag-ayos, pero bigla siyang nagwala! She’s unstable, Master! Sabi ko naman sa inyo, ang batang ito ay magdadala lang ng gulo dito sa main wing!" Charlotte was fake-crying, her voice trembling with artificial fear.

Tiningnan ko si Lily. She wasn't throwing a tantrum.

She was shaking. Her eyes were fixed on a small bottle in Charlotte’s pocket—the same bottle I saw earlier.

"Liar!" I pointed at Charlotte. "I saw you! You were threatening her!"

"Sofia, stop it!" Riguel intervened, his head turning from me to Charlotte. "Charlotte, go to the kitchen. I’ll handle this."

"But Master—"

"Go!"

Nang makaalis si Charlotte, lumapit si Riguel kay Lily. Subukan niyang hawakan ang bata pero agad itong umiwas. Lily looked at Riguel not as an uncle, but as a stranger. A stranger who allowed her to be hurt.

I saw the heartbreak in Riguel’s face. It was quick, but it was there.

"Sofia, gamutin mo ang braso niya," maikling sabi ni Riguel bago siya mabilis na lumabas ng kwarto.

Habang nililinis ko ang sugat ni Lily, hindi ako makapagsalita. The tension in the house was reaching a breaking point. I knew Charlotte was planning something big. Hindi siya papayag na basta-basta ko lang mababago ang status quo.

"Lily, I'm sorry," bulong ko habang nilalagyan ng bandage ang maliit niyang braso. "I won't let her touch you again. I promise."

Lily looked at me. Dahan-dahan, kinuha niya ang drawing pad niya at may iginuhit. This time, it wasn't a dark figure. It was two women. Isang babaeng may mahabang buhok at isang maliit na bata. We were holding hands under a big, yellow sun.

Napangiti ako, pero may halong lungkot. I am only here for ninety days. Ano ang mangyayari kay Lily pag-alis ko? Who will protect her when the contract is over?

Sa gabing iyon, hindi ako sa kwarto ko natulog. I stayed by Lily’s side, watching her sleep. The house was quiet, but it was a heavy, suffocating silence.

Alas-dose na nang makarinig ako ng kumatok sa pinto. It was faint. Binuksan ko ito at laking gulat ko nang makita si Riguel. He wasn't wearing his usual cold mask. He looked exhausted.

"Is she okay?" he whispered, looking at the sleeping child.

"Physically, yes. Mentally? She’s a long way from being okay, Riguel," sagot ko.

Pumasok siya sa kwarto at tumayo sa paanan ng kama. He looked so out of place in a child’s room, so large and powerful.

"My brother... he was the golden boy. Everything I’m not. When he died in that accident, I was the one driving. Lily survived, but she stopped speaking that day. I can't look at her without seeing his face in the moment the car flipped."

I stood up and walked toward him. "Riguel, it wasn't your fault. And even if it was, Lily is the only part of him left. Protecting her is the only way you can truly honor his memory. Not by hiding her in an attic."

Riguel looked at me, and for the first time, I didn't see the cold billionaire. I saw a man who was lost in his own grief. He reached out, his hand hovering near my face before he pulled back.

"You’re a dangerous woman, Sofia Hatheaway. You make me want to feel things I’ve buried a long time ago."

"Maybe it's time to dig them up, Riguel."

He didn't answer. He just turned and left the room.

But I knew something had changed. The wall between us had a crack.

Pero habang tinitingnan ko ang dilim sa hallway, alam kong hindi lang si Riguel ang kailangan kong harapin. Charlotte was still out there, and I knew she wouldn't stop until she had me out of this house.

I clutched my necklace. The Sun and the Moon.*

Tomorrow is another day of battle. And I have to be ready.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 8

    Ang gabi na dapat ay puno ng saya dahil sa pagkakaayos namin ni Riguel ay biglang naging kulay kahel at pula. The heat was instantaneous. Ang lumang barn, na gawa sa tuyong kahoy at puno ng mga mamahaling sasakyan at dayami, ay naging isang higanteng sulo sa gitna ng kadiliman ng Scott Estate."LILY!" Ang sigaw ko ay halos mapatid ang aking lalamunan.Nakita ko siya. Sa maliit na bintana sa ikalawang palapag ng barn, ang maliit na kamay ni Lily ay humahampas sa salamin. The smoke was thick, black, and suffocating, swirling around her like a hungry beast."Sofia, stay back!" sigaw ni Riguel. Hubad na ang kanyang suit jacket, at ang kanyang puting polo ay basang-basa na ng pawis."Hindi ko siya pwedeng iwan, Riguel! Charlotte is out of her mind!"Sa ibaba ng barn, nakita namin si Charlotte. She was laughing—isang matinis at nakatatawang tunog na mas nakakatakot pa sa lagitik ng apoy. She was holding a gasoline canister, her clothes stained with soot."Burn! Burn it all!" sigaw ni Char

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 7

    Ang byahe pabalik sa mansyon mula sa villa ay ang pinakatahimik na sandali ng buhay ko. Hawak ni Riguel ang manibela nang napakahigpit na tila ba madudurog ang balat nito. Sa backseat, mahimbing na natutulog si Lily, pagod mula sa takot at gulo ng nagdaang mga oras. Pero ako? Ang isip ko ay tila isang bagyo.*Bella.* Ang kapatid ko sa labas. Ang babaeng buong buhay ay itinuring akong karibal. Bakit siya nandito? At paano niya nalaman ang tungkol sa kwintas?"Riguel, makinig ka sa akin," panimula ko, ang boses ko ay nanginginig. "Hindi ko alam kung anong ginagawa ni Bella dito, pero kilala ko siya. She’s manipulative. Gagawin niya ang lahat para makuha ang gusto niya."Hindi lumingon si Riguel. Ang kanyang panga ay nananatiling matigas. "Sabi ng security, may dala siyang ebidensya, Sofia. Isang kwintas na kaparehong-kapareho ng sa iyo. At isang litrato nating dalawa noong bata pa tayo.""Pero ako ang kasama mo noon! Ako ang binigyan mo ng kwintas!""Alam ko ang nararamdaman ko, Sofia.

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 6

    Ang pag-alis ni Charlotte ay nag-iwan ng isang malaking puwang sa mansyon, pero sa halip na katahimikan, tila napuno ito ng isang bagong uri ng enerhiya. For the first time since I arrived at the Scott Estate, hindi ko naramdaman na may matalas na matang nakabantay sa bawat galaw ko. Pero alam ko, hindi pa tapos ang lahat. Charlotte’s parting words—na hindi ako karapat-dapat—ay tila isang sumpa na nakabitin sa hangin."Sofia, handa ka na ba?"Napalingon ako sa pintuan ng kwarto ko. Nakatayo doon si Riguel. He wasn't in his dusty work clothes. He was wearing a dark navy polo shirt that hugged his broad shoulders perfectly, and his hair was neatly styled."Saan ba talaga tayo pupunta?" tanong ko habang kinakabit ang aking gintong hikaw. I chose a simple but elegant sundress—floral, light, and very 'Pinterest aesthetic.'"Sabi mo, namimiss mo ang siyudad. I can't take you back to Manila yet, but I can show you that the province has its own version of luxury," sabi niya, may maliit na n

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 5

    Ang umaga pagkatapos ng pag-amin ni Riguel ay tila nababalot ng isang kakaibang katahimikan. Hindi na ito ang nakabibinging katahimikan ng takot, kundi isang uri ng paghihintay—isang "calm before the storm." Habang pinapanood ko ang sikat ng araw na tumatama sa bintana ng kwarto ni Lily, alam ko sa loob ko na hindi titigil si Charlotte. Kagabi, nakita ko ang poot sa kanyang mga mata nang paalisin siya ni Riguel. Hindi siya ang tipo ng tao na tumatanggap ng pagkatalo nang ganoon na lang. "Lily, breakfast is here," masiglang sabi ko. Dinala ko ang tray sa kwarto niya. Pinilit kong gawing espesyal ang pagkain niya—pancakes na may hugis puso at sariwang gatas. Pinapanood ko siyang kumain. Dahan-dahan ang bawat subo niya, tila ba tinitiyak niya kung totoo bang sa kanya ang pagkaing iyon. It broke my heart every single time. Paanong ang isang lalakeng kasing-kapangyarihan ni Riguel ay hinayaang maging ganito ang kalagayan ng sarili niyang kadugo? "Sofia?" Napalingon ako sa pinto. N

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 4

    Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng komprontasyon namin ni Riguel. Ang bawat salita niya—ang pag-amin niya ng guilt tungkol sa kapatid niya—ay paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko. Pero mas nanaig ang galit ko para kay Lily. I couldn’t just sit around and wait for Riguel to "talk" to Charlotte. I knew women like Charlotte; they don't listen to talk. They only understand power.Alas-siyete pa lang ng umaga, bumangon na ako. I wore a simple white linen shirt and jeans, tied my hair up in a practical ponytail, and marched straight to the kitchen.Doon, naabutan ko si Charlotte na nagtitimpla ng kape, habang si Lily ay nakaupo sa isang maliit na bangko sa sulok, kinakain ang isang pirasong tuyong tinapayy."Charlotte," tawag ko. My voice was calm but cold as steel.Nilingon niya ako, isang mapanuyang ngiti ang agad na sumilay sa kanyang labi. "Good morning, Madam. Ang aga niyo yata para sa isang 'city princess.' Gusto niyo ba ng kape?""I want Lily’s things moved to the guest ro

  • 90 Days with the Hidden Billionaire   Chapter 3

    Hindi ako nakatulog nang maayos pagkatapos ng nangyari sa hapunan. Bawat pikit ko, ang nakikita ko ay ang malamig na mga mata ni Riguel at ang takot sa mukha ni Lily. The mansion felt like a living creature, breathing and groaning in the middle of the night. Ang tunog ng mga sanga ng puno na humahampas sa bintana ko ay tila mga daliri na kumakatok, naghahanap ng paraan para makapasok.Pagsapit ng madaling araw, hindi ko na matiis ang katahimikan ng kwarto ko. I needed to move. I needed to see if Lily was okay. Nagsuot ako ng isang makapal na cardigan at dahan-dahang binuksan ang pinto. The hallway was pitch black, save for the faint moonlight filtering through the high windows.Naglakad ako nang nakapaa para hindi lumikha ng ingay. I remembered the direction Lily went yesterday. Dinala ako ng mga paa ko sa dulo ng kabilang wing, kung saan mas lalong luma at madilim ang paligid. This part of the mansion felt abandoned. Ang mga wallpaper ay nagbabakbak na, at ang amoy ng amag ay mas lal

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status