LOGIN“ฉันกับเขาอาจจะไม่ได้แต่งงานกันก็ได้ เพราะเขาอาจจะมีแฟนแล้ว ดังนั้น...ฉันคงไม่ก้มมองหัวแม่เท้าของเขา และไม่ต้องบอกเขาทำท่าโอเคเพื่อกะขนาดไอ้นั่นของเขาหรอก”
“แต่รู้ไว้ก็ไม่เสียหายนะแก” อลิสพูดพร้อมกับจ้องหน้าเพื่อนด้วยสายตาจริงจัง
พราวฟ้ากับใบเตยก็จ้องหน้าเรนนี่เหมือนกัน และมองด้วยสายตาจริงจังด้วย
เมื่อทั้งสามคนเอาแต่จ้องหน้าเธอ โดยที่ไม่พูดอะไร ต่างพร้อมอกพร้อมใจกันกดดันเธอขนาดนี้ คนที่ถูกเพื่อนกดดันจึงพยักหน้าน้อย ๆ และบอกว่า
“โอเค...ฉันจะพยายามสังเกตตามที่พวกแกแนะนำก็แล้วกัน แล้วจะมาบอกพวกแกนะว่า พี่คิณใหญ่หรือเล็ก”
“ดีมาก” ใบเตย พราวฟ้าและอลิสพูดขึ้นพร้อมกัน สามสาวยิ้มพอใจที่เพื่อนจะทำตามที่แนะนำ
ตอนที่ 3
ในที่สุดก็ได้เจอกัน
“เรนนี่...ถึงไหนแล้วลูก”
คุณรสรินโทรตามลูกสาว เมื่อใกล้จะถึงเวลานัดแล้ว แต่เรนนี่ยังไม่ถึงร้านอาหาร
“ใกล้จะถึงแล้วค่ะหม่ามี้ แต่รถติดมากเลย เรนนี่อาจจะไปถึงช้านะคะ”
เพราะมัวแต่คุยกับเพื่อน ๆ เพลินจนลืมเวลา ทำให้เรนนี่ออกมาช้า
“ขับรถดี ๆ นะลูก”
“ค่ะ หม่ามี้”
เรนนี่กดวางสาย แล้วมองถนนเบื้องหน้า ยามเย็นแบบนี้ รถค่อนข้างติด เธอต้องไปถึงร้านอาหารช้าแน่นอน
หลังจากวางสายจากลูกสาวแล้ว คุณรสรินก็หันไปคุยกับคุณประภา
“เรนนี่กำลังมาค่ะคุณพี่ อาจจะถึงช้านิดหนึ่ง เพราะรถติดมาก”
“น่าจะมาถึงเวลาใกล้ ๆ กับตาคิณแหละ รายนี้ทำงานจนลืมเวลา หายใจเข้าก็งาน หายใจออกก็งาน พี่ล่ะกลัวไม่ได้ลูกสะใภ้ กลัวไม่มีหลานอุ้มเหลือเกิน” คุณประภาว่าแล้วก็ถอนหายใจ
คุณรสรินยื่นมือไปบีบมือคุณประภาเบา ๆ และยิ้มให้กำลังใจกันและกัน
“หวังว่าลูกของพวกเราจะเข้ากันได้ดีนะคะคุณพี่ น้องก็อยากได้ลูกเขยที่ไว้ใจได้ จะได้มาช่วยดูแลเรนนี่”
คุณประภายิ้ม “พวกเขาจะต้องเข้ากันได้ดีแน่นอน และพี่เชื่อว่าตาคิณจะต้องเอ็นดูเรนนี่ เพราะเรนนี่น่ารัก พี่เองก็รักและเอ็นดูเรนนี่มาก ๆ”
ผู้ใหญ่สองคนยิ้มให้กันอย่างมีความหวัง ทั้งสองรู้จักกันมานาน สนิทสนมและรักใคร่กันดี จึงเกิดความคิดอยากให้ลูกชายกับลูกสาวของสองบ้านแต่งงานกัน
ส่วนคุณอินทัช...สามีคุณประภา กับคุณทรงศักดิ์...สามีของคุณรสริน ต่างมองหน้ากันยิ้ม ๆ เรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวทั้งสองมอบให้เมียจัดการ เมียว่าอย่างไรพวกเขาก็ว่าตามนั้น วันนี้เมียนัดมากินข้าวด้วยกัน พวกเขาก็มาตามใจเมีย แต่ในส่วนของการบริหารกิจการ ทั้งสองเป็นคนมีฝีมือบริหารที่ยอดเยี่ยม และเป็นที่ยอมรับในวงการธุรกิจของตน
เสียงเคาะประตูห้องอาหารวีไอพีดังขึ้น ทุกคนหันไปมองทางเดียวกัน ร่างสูงของอคิณเดินเข้ามา เขายกมือไหว้ผู้ใหญ่
“สวัสดีครับ คุณน้ารส คุณน้าศักดิ์”
คุณรสรินกับคุณทรงศักดิ์รับไหว้ และยิ้มให้ชายหนุ่ม
“สวัสดีจ้ะอคิณ น้องใกล้จะมาถึงแล้วล่ะ พอดีรถติดไปหน่อยก็เลยมาช้านิดหนึ่งค่ะ”
คุณรสรินรีบออกตัวแทนลูกสาว เพราะอคิณมาถึงตรงเวลานัดไม่ขาดไม่เกิน แต่ลูกสาวของท่านยังมาไม่ถึง
อคิณยิ้มบาง เขานั่งลงที่เก้าอี้ว่างคู่กัน คาดว่าผู้ใหญ่คงจงใจเว้นที่นั่งไว้ให้เขากับเรนนี่
อคิณนั่งยังไม่ทันถึงนาที เสียงโทรศัพท์ของคุณรสรินก็ดังขึ้น เรนนี่โทรมาบอกว่า เธอขับรถชนท้ายรถคันอื่น
“เป็นอะไรมากไหมลูก”
“รถไม่เป็นอะไรมากค่ะ เรนนี่ก็ไม่เป็นอะไรเลย หม่ามี้ไม่ต้องห่วงนะคะ แต่เรนนี่ต้องรอประกันค่ะ คงไปตามนัดไม่ได้แล้ว”
“ไม่เป็นไรลูก เดี๋ยวค่อยเจอพี่เขาวันหลังก็ได้ เรนนี่จัดการปัญหาให้เรียบร้อยก่อนนะ โทรบอกเฮียโรมหน่อยดีไหม”
“เรนนี่จัดการเองได้ค่ะ ไม่รบกวนเฮียโรมหรอก เรนนี่ฝากหม่ามี้ขอโทษพี่คิณกับคุณลุงคุณป้าด้วยนะคะ”
“อืม...เดี๋ยวหม่ามี้ขอโทษแทนเรนนี่เองนะลูก”
“ขอบคุณค่ะหม่ามี้”
เป็นอันว่า นัดวันนี้ คนที่ผู้ใหญ่อยากให้มาเจอหน้าพูดคุยกันก็ไม่ได้เจอ คนที่มาตามนัดไม่ได้ว่าอะไร สีหน้าของเขาเรียบเฉย ไม่บ่งบอกอารมณ์
“ต้องขอโทษแทนเรนนี่ด้วยนะคะ” คุณรสรินขอโทษขอโพยทุกคนแทนลูกสาว
“ไม่เป็นไรหรอกรส พวกเราเข้าใจ ตาคิณก็เข้าใจ ว่าแต่...เรื่องที่ว่าจะให้เรนนี่ไปสมัครงานที่บริษัทล่ะ ว่าไง เรนนี่จะไปสมัครวันไหน”
“เรนนี่ไปยื่นใบสมัครงานวันนี้แล้วนะคะคุณพี่”
“ไปวันนี้เหรอ เอ...วันนี้ตาคิณอยู่ที่บริษัททั้งวันเลยนะคะ คิณเจอน้องไหมลูก”
“ไม่ครับ”
“คิณไม่ให้น้องเข้าพบเหรอ” คุณประภาถามเสียงเข้ม
“วันนี้ไม่มีใครมาขอเข้าพบผมเลยครับ คุณแม่”
คุณรสรินทำหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่งและบอกอคิณว่า
“เอ...แต่น้าบอกน้องแล้วนะคะว่าให้ไปหาคิณ คิณแน่ใจนะว่าไม่มีใครไปขอเข้าพบ”
ผู้ใหญ่พากันมองหน้าอคิณ ทำให้คนที่ถูกมองถอนหายใจบางเบา กรุ่น ๆ ในอก เมื่อยัยน้องทำให้เขาถูกมองว่าเป็นคนใจร้ายไม่ให้เธอเข้าพบ
“เอาอย่างนี้แล้วกันครับคุณน้า พรุ่งนี้ให้น้องไปหาผมที่บริษัทนะครับ ผมจะสัมภาษณ์งานน้องเอง และจะหาตำแหน่งงานที่เหมาะสมกับน้องให้น้องทำ ดีไหมครับ”
“ดีจ้ะ” คุณรสรินกับคุณประภาตอบพร้อมกัน ทั้งสองยิ้มพอใจ
ลูก ๆ ได้เจอหน้ากัน ได้ทำงานด้วยกัน ได้ใกล้ชิดกัน พวกเขาน่าจะมีใจให้กันและแต่งงานกันในเร็ววัน
เรนนี่ว่าพลางกดบั้นท้ายลง หนีบลำเอ็นไว้ด้วยกลีบเนื้อนุ่มอุ่นอ้าว เธอก้มลงไปจูบปากเขาเบา ๆ หยอกล้อด้วยการดูดกลีบปากล่างแล้วดึง กดปากย้ำ ๆ จุ๊บเบา ๆ หลายที“เรนนี่...”อคิณครางเรียกเสียงดุ เพราะน้องยั่วเขามากเกินไปแล้วเรนนี่ยิ้มพราว เธอเอาใจผัวด้วยการกดปากแนบสนิทแล้วจูบเขาอย่างอ่อนหวาน ปรนเปรอเขาด้วยจูบอย่างสุดฝีมือ“เรนนี่จ๋า...พี่อยากจับมันยัดเข้าไปในตัวหนู”อคิณบอกคลอเคลียปากนุ่ม“ดูดนมหนูก่อน แล้วหนูจะจัดการให้”เรนนี่ขยับยกลำตัวส่วนบนขึ้น เธอวางสองมือคร่อมศีรษะสามี โน้มตัวลงไป ขยับให้เม็ดหัวนมป่ายปัดที่ปากอุ่นร้อนของเขาอย่างยั่วยวนอคิณไม่ปล่อยให้เมียรอนาน เขากำสองเต้าอวบอิ่มคลึงเคล้น บีบฐานเต้านมข้างหนึ่ง ทำให้ยอดทรวงผลิพุ่ง แล้วจึงดูดแรง ๆ และตวัดลิ้นเลียระรัว“อ๊า ! พี่คิณ...”เรนนี่เสียวมาก เสียวจนหอบหายใจแรง ร่องรักเปียกแฉะ และเรียกร้องอยากได้ความใหญ่โตมาเติมเต็มเรนนี่ขยับตัวลุกขึ้นนั่งยองคร่อมสามี เธอกดมือสองข้างลงบนหน้าท้องแกร่ง“พี่คิณขา...เข้ามาใสตัวเรนนี่สิคะ เรนนี่อยากขย่มพี่คิณแล้ว”อคิณสูดลมหายใจลึก เขาจับส่วนหัวมนทู่จี้จมตรงปากทางรักชุ่มฉ่ำ ยัดเข้าไปตื้น ๆเรนนี่สูด
พอตั้งหลักได้ พราวฟ้าก็ใช้มือสาดน้ำใส่อลิส แต่คนแกล้งเพื่อนก่อนไม่ยอม อลิสสาดน้ำใส่พราวฟ้าเหมือนกัน พอเล่นกันจนเหนื่อย พราวฟ้าก็โผไปเกาะแพ แล้วยื่นมือให้เรนนี่เป็นคนดึงเธอขึ้น ส่วนอลิสก็ยื่นมือไปให้ใบเตยเป็นคนช่วยดึงขึ้นจากน้ำพอจับมือเพื่อนที่นั่งอยู่บนแพได้ สองสาวที่อยู่ในน้ำก็มองหน้ากัน แล้วยิ้มอย่างรู้กัน ทั้งสองดึงเพื่อนที่ยังนั่งอยู่บนแพให้ตกลงมาในน้ำเหมือนกันเสียงกรีดร้องและเสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง ทีนี้ต่างคนต่างไม่ยอมกัน สาดน้ำใส่กันอย่างสนุกสนานเรนนี่หัวเราะเสียงใส และยิ้มกว้างสนุกสนานอคิณมองเรนนี่ตลอดเวลา เขาไม่ละสายตาไปจากเมียเลย พอเห็นเธอยิ้ม หัวเราะ และสนุกกับเพื่อน ๆ เขาก็ยิ่งมองเพลิน มองไปก็ยิ้มไปหลังจากกลับมาจากล่องแพ อาบน้ำ และเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว อคิณพาสาว ๆ ไปกินข้าวที่ร้านอาหารของโรงแรม เมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้ว เรนนี่ไปคุยกับเพื่อน ๆ อีกห้อง อคิณนอนรอเมียที่ห้องเรนนี่คุยกับเพื่อนเพลินจนเที่ยงคืนเธอถึงกลับห้อง พอเปิดประตูเข้ามาเห็นว่าพี่คิณนอนหลับแล้ว เธอจึงปิดไฟ เปลี่ยนชุดนอน แล้วคลานขึ้นเตียงไปนอนเบียดเขาคนที่หลับไปแล้ว พอมีคนตัวอุ่น ๆ มานอนเ
สัปดาห์ที่แล้ว เรนนี่บอกสามีว่า เธอเคยถ่ายรูปรีสอร์ตที่เขาและเธอเคยไปพักตอนแต่งงานกันใหม่ ๆ ส่งไปให้เพื่อนดู เพื่อนของเธอชอบมาก และเคยชักชวนกันไปพักที่นี่ด้วย เพราะเธอคิดว่าเธอกับเขาคงหย่ากันตามกำหนด 99 วัน แต่พออยู่กันมานานเป็นปี เรนนี่ก็ยังไม่มีโอกาสได้พาเพื่อนไปเที่ยวที่รีสอร์ตนั้นสักทีพอเมียพูดถึงรีสอร์ตนั้น อคิณก็จำได้ว่า เขาเคยเกี่ยวก้อยสัญญากับเมีย ว่าจะพาเธอกลับไปเที่ยวที่นั่นอีก วันหยุดสุดสัปดาห์นี้ เขาจึงชวนเธอกับเพื่อนของเธอมาพักที่รีสอร์ตเดิม โดยมีเขาเป็นเจ้ามือออกค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ให้ทุกคน พร้อมทั้งรับบทบาทเป็นพนักงานขับรถด้วยอคิณจองห้องพักไว้สองห้อง สำหรับเพื่อนของเรนนี่นอนห้องเดียวกันทั้งสามคน ส่วนเขานอนกับเมีย พอมาถึงรีสอร์ต เพื่อน ๆ ก็แยกเอากระเป๋าไปเก็บในห้อง เรนนี่กับอคิณก็แยกเข้าห้อง ไปพักผ่อนกัน และนัดกันว่าช่วงบ่ายจะไปล่องแพเปียก“เรนนี่เก็บเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้วค่ะ พี่คิณนอนพักเถอะนะคะ เรนนี่จะไปคุยกับเพื่อน”เรนนี่คิดว่าสามีขับรถมาตั้งไกลน่าจะเหนื่อย เขาควรได้นอนหลับพักผ่อน เธอก็จะไปคุยกับเพื่อนอีกห้อง จะได้ไม่รบกวนเขาคนที่นอนพักสายตาอยู่บนเตียงถอนหายใจ
พอออกมาจากห้องจัดงาน อคิณก็เปลี่ยนมาจับมือบาง เขาพาภรรยามายืนรอขึ้นรถที่หน้าโรงแรม ระหว่างรอคนขับรถวนรถมารับ เรนนี่เงียบ ไม่พูดไม่จา กระทั่งได้ขึ้นมานั่งบนรถด้วยกัน“เรนนี่”“คะ” เรนนี่ขานรับโดยไม่หันไปมองคนเรียกอคิณยิ้มเอ็นดูภรรยา ในเมื่อเธอไม่หันมามอง เขาก็อุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตักซะเลย“พี่คิณ !” เรนนี่ทุบอกกว้างของพ่อคนเนื้อหอมไปหนึ่งที“เป็นอะไรครับ งอนพี่เหรอ”“ไม่ได้งอนสักหน่อย”“ไม่งอนแล้วทำไมหน้าบึ้งครับ”“เรนนี่แค่เหนื่อย แล้วก็เมื่อยขาค่ะ”“เมื่อยขาเหรอครับ พี่นวดให้นะ”“ไม่ต้องค่ะ” เรนนี่จับข้อมือแกร่งไว้แน่น ไม่ยอมให้เขาบีบนวดให้พอน้องไม่ให้นวดขา คนรู้ทันเมียก็หอมแก้มนวลฟอดใหญ่“พี่คิณ !” คนงอนจิกตาดุมองอย่างเอาเรื่อง“งอนก็ยอมรับมาว่างอน พี่จะได้ง้อ”“ไม่ต้องมาง้อเลย พ่อหนุ่มเนื้อหอม”อคิณหัวเราะในลำคอ“ไม่ต้องหัวเราะเลยนะคะ เดินไปทางไหนก็มีแต่ผู้หญิงยิ้มให้ แล้วพี่คิณก็รู้จักไปทั่วเลย เนื้อหอมจนน่าหมั่นไส้”“ที่แท้ก็งอนเรื่องนี้เอง พี่ก็นึกว่าเรนนี่งอนเรื่อง…” อคิณเงียบครู่หนึ่ง เขายื่นหน้าไปใกล้น้อง กระซิบว่า “เรื่องที่พี่ไม่ซ้ำเมื่อเช้า”เรนนี่หยิกอกกว้างไปหนึ่งที“คนห
“เรนนี่...หนูแตกแล้ว”อคิณขยับบั้นเอวถี่ยิบ โถมถั่งอัดแก่นกายใส่ร่องสาว เขาเสียวจนน้ำปริ่มหัว“ตอดแรงเกินไปแล้ว เรนนี่ !”อคิณรัวบั้นเอวซอยลำกายใส่ร่องฟิตถี่ยิบ และกระแทกแรงครั้งสุดท้าย หัวมนอวบแหวกร่องปักลึกในส่วนอ่อนนุ่ม เขาปลดปล่อยตัวเองในร่องสาว กายแกร่งกระตุกเฮือก ๆ เพราะถูกร่องเนื้อตอดรัดรีดเค้นน้ำ“เรนนี่จ๋า...เมียจ๋า อื้ม...พี่ชอบอยู่ในตัวหนูจังเลย”อคิณพร่ำเพ้อเสียงแหบแห้ง เขาพรมจูบใบหน้าสวยอย่างหลงใหล จูบอ่อนหวานให้รางวัลคนน่ารักที่ยอมให้เขารักบนโต๊ะในห้องทำงาน....บทรักเร่าร้อนสิ้นสุดลงแล้ว ทว่าความหวามหวาน ละมุนซาบซ่านยังคงโอบล้อมรอบกายเรนนี่นั่งอิงแอบอยู่บนตักแกร่ง แก้มเนียนซบอยู่กับอกกว้าง สูดกลิ่นหอมแบบผู้ชายที่เธอคุ้นเคยและหลงใหล“พี่คิณคะ...”“ครับ” ขานรับแล้วก็ก้มหอมหัวน้องหนึ่งฟอดใหญ่“ถ้าเกิดว่า เลยเก้าสิบเก้าวันไปแล้ว เรนนี่ไม่อนุญาตให้พี่คิณหย่านะคะ”อคิณหัวเราะในลำคอ เขากระชับวงแขนกอดน้องแน่นขึ้น“ถึงเรนนี่อยากหย่า พี่ก็ไม่เซ็นใบหย่าให้หรอกครับ”เรนนี่อมยิ้มอยู่กับอกกว้าง“แล้วถ้าเลยเก้าสิบเก้าวันไปแล้ว เรนนี่ทำตัวไม่น่ารัก เอาแต่ใจ ขี้หึง ขี้หวง ล่ะคะ พี่คิณจ
“รู้ไหมว่าให้ผัวอดนาน ๆ มันไม่ดี”“ไม่ดียังไงคะ”เรนนี่ยิ้มยั่ว ยกสองแขนขึ้นคล้องลำคอแกร่ง ขยับยกขาขึ้นรัดเอวสอบ ทำให้กระโปรงสั้นร่นขึ้นไปกองตรงเอวคอด เธอใช้ส้นเท้ากดเหนือบั้นเอวด้านหลัง ทำให้สองกายแนบชิดจนเธอรับรู้ได้ถึงการกระตุกของลำเอ็นอวบใหญ่อคิณกัดฟันแน่น เขาตะปบบั้นท้ายอวบอัดด้วยมือข้างหนึ่ง มืออีกข้างบีบขยำกำเต้านมอวบ เขามองสบตาคนขี้ยั่ว“เพราะหนูจะโดนแทงยับ”“อื้อ !”เรนนี่ครางประท้วงในลำคอ เมื่อคนที่อัดอั้นมาหลายวันจูบเธออย่างดุดัน ปากอุ่นร้อนบดขยี้ปากอิ่มรุนแรง เขาสอดลิ้นเข้ามาลิ้มรสความหวานซ่านในปากนุ่ม ดูดดึงเอาแต่ใจปากเขาจูบ มือก็ดึงชายเสื้อออกจากขอบกระโปรง แล้วแกะกระดุมเสื้อที่เธอสวมออกจนหมด เสื้อชั้นในถูกรั้งขึ้นไปกองเหนืออกอวบ พี่คิณเลื่อนมือไปประคองแผ่นหลังเนียน ในตอนที่เขาเลื่อนใบหน้าลงมาดูดเต้านมอวบอิ่มเต็มปากเต็มคำ เขาดูดแรง ทั้งไล้เลียและขยี้เม็ดหัวนมจนร่างบางเสียวสยิว ร่องสาวหลั่งน้ำหวานฉ่ำแฉะ เปียกลื่นเต็มหว่างขาอคิณดูดสองเต้าจนเปียกชุ่มมันวาว แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมาจูบปลายคางเล็ก เขาหอบหายใจแรง ในตอนที่เลื่อนมือลงไปกลางหว่างขา เบี่ยงเป้ากางเกงในไปไว้ข้างขาหนีบ







