เพลิงเขมราช

เพลิงเขมราช

last updateHuling Na-update : 2026-03-20
By:  ลัลน์Ongoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
79Mga Kabanata
1.2Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ใครต่อใครต่างกล่าวหาว่า ‘อมายา’ เป็นฆาตกร ที่ฆ่าลูกเมียของ ‘เขมราช’ อย่างเลือดเย็น นั่นก็เพราะมีหลักฐานมัดตัว แต่ทว่าเธอ ‘ไม่ได้ทำ’ กระนั้นใครเล่าจะเชื่อ โดยเฉพาะเขา... ชายผู้กุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวง ความแค้นของเขาคอยตามหลอกหลอน หลับตายังฝันเห็น ตื่นมาก็ยังรู้สึก... มันทรมานเหมือนตายทั้งเป็น แต่เพลิงแค้นไม่มีวันมอดลง จนกว่าเธอจะได้ชดใช้อย่างสาสม แม้ในวันเธอกำลังจะให้กำเนิด 'ลูกของเขา' เขมราชกลับย้ำแผลใจให้ลึกลง เพราะเขาต้องการแค่ลูก ส่วนเธอนั้นไม่มีความหมาย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่รอเวลากำจัดทิ้ง...

view more

Kabanata 1

บทนำ

La douce lueur des lumières du miroir se reflétait sur ma robe de soirée asymétrique pêche à une épaule, et je ne pouvais m'empêcher de ressentir une fierté momentanée de ma création. J'avais passé des jours à confectionner cette robe juste pour ce soir et je ne pourrais pas être plus heureuse du résultat. Ce soir, le Sky Pack organisait une fête, mais le résultat de ma robe n'était qu'une des nombreuses raisons pour lesquelles j'étais heureux ce soir. Des cours d'anticipation à travers moi ; ces rassemblements sont des occasions privilégiées de rencontrer son conjoint. Même si je n'ai pas encore dix-huit ans, d'ici minuit, mon compagnon sera révélé à Poppy. Un cri de joie m'échappe : j'ai du mal à contenir mon excitation.

La perspective que le désir de mon cœur se révèle être mon compagnon danse dans mes pensées et cette idée apporte une vague de joie. Pourtant, sous la surface, une réalité qui donne à réfléchir jette une ombre. Même s’il se révèle être mon compagnon, une lourde inquiétude me ronge : il se peut qu’il ne m’accepte pas. Lui et son frère avaient déjà les yeux rivés sur elle en tant que leur Luna, et ils attendaient juste minuit pour que l'univers la leur donne.

Je me force à sourire, essayant de repousser les pensées inquiétantes. Une prière silencieuse s'échappe de mes lèvres, espérant contre toute attente que mon compagnon soit quelqu'un d'autre, quelqu'un qui me chérira et me sauvera de cet abîme émotionnel. Cela me fait mal de qualifier ma maison d'enfer, mais depuis qu'elle est entrée dans cette maison, tout a changé. Il s'est transformé d'un lieu de joie et de bonheur en un lieu de tristesse.

Si seulement mon frère ne l'avait pas fait… J'hésite, incapable d'exprimer pleinement ce sentiment. La honte m'empêche de souhaiter ouvertement du mal à quelqu'un. J'aurais aimé qu'elle n'arrive jamais, mais une partie contradictoire de moi hésite à souhaiter sa disparition.

Je me regarde une dernière fois devant le miroir. Les yeux bruns de biche qui brillaient autrefois semblent plus pâles maintenant, et mes cheveux d'un noir absolu sont relevés en une queue de cheval haute. Les lèvres roses sont ornées d’une simple touche de brillant à lèvres. Je prends une profonde inspiration, rassemblant la force d’affronter la nuit qui s’annonce. Mon sac à main à la main, je sors, prêt à entrer dans la soirée.

Alors que je descends les escaliers, les voix familières de mes parents et des siennes parviennent à mes oreilles. Me préparant mentalement, je les rejoins au pied de l'escalier.

"Enfin! " Maman s'exclame en me voyant. Elle, une femme posée avec des boucles auburn tombant gracieusement sur ses épaules, est vêtue d'une belle robe noire. Son maquillage est subtil mais élégant, accentuant ses traits avec une touche de sophistication. Un soupçon d’agacement persiste dans son ton, quelque chose que je choisis d’ignorer.

« Salut, maman », je salue avec un sourire, essayant d'ignorer la nuance d'irritation.

«Tu devrais apprendre à ressembler davantage à ta sœur. Elle ne nous a pas fait attendre », remarque papa en ajustant ses boutons de manchette, visiblement agacé. Papa est l'Alpha de notre meute, la meute argent. Il est grand, avec des cheveux noirs encadrant un visage fort et ciselé, et ses yeux bruns.

Ma langue ose lui rappeler qu'Alice, ma sœur adoptive, vient également d'arriver, mais je me retiens sagement.

"Cela ne se reproduira plus", j'assure.

"C'est bon papa, on peut y aller," dit Alice en ajustant sa cravate. Elle ne m'avait pas vu car elle me tournait le dos.

« Bonjour, Alice », dis-je, et elle se retourne finalement. Ses yeux verts s'écarquillèrent et une lueur de colère traversa son visage avant d'être remplacée par un faux sourire.

"Oh ma déesse, Hannah, ta robe…" elle fait semblant de haleter en courant vers moi. Je recule d'un pas et plisse les yeux.

«C'est tellement beau», s'exclame-t-elle, les yeux pétillants en l'admirant.

«Merci», je réponds prudemment. Ses compliments sont inhabituels et je sens quelque chose de plus derrière eux.

"Tu ne penses pas que ça m'irait bien, papa?" demande-t-elle en battant des yeux.

J'aurais dû le voir venir.

« Ce serait le cas, ma chérie. Tout ce que vous portez vous irait à merveille », répond-il, et un serrement de cœur me serre le cœur. Il ne m'a pas complimenté à mon arrivée, mais la même robe serait magnifique sur Alice.

Et moi, ta vraie fille ? La robe ne me va-t-elle pas très bien ? J'ai envie de crier, mais je garde mes sentiments refoulés comme toujours.

« Dommage qu'Hannah le porte. J'aurais adoré», fait-elle la moue.

« Si tu souhaites le porter, Hannah devrait te le donner. Tu es sa sœur, après tout », ajoute maman, me choquant par ses mots.

"Oui, Hannah, donne la robe à ta sœur", intervient papa, et mon choc s'intensifie. Sont-ils sérieux en ce moment ?

Je les regarde, perdu pour les mots. Ils n'ont pas complimenté ma robe à mon arrivée mais m'ont grondé, et maintenant ils veulent que je remette ma robe à Alice juste parce qu'elle le veut – sans aucune raison valable.

En fermant les yeux, j'expire. Je ne devrais même pas être surpris ; Je devrais y être habitué maintenant. Mais comment pourrais-je ? Ces deux personnes étaient mes parents, ceux qui m'ont créé et qui m'ont aimé jusqu'à son arrivée. Les larmes commencent à me remplir les yeux.

"Aucun problème. Je vais monter et me changer. » Je me détourne d'eux alors que les larmes coulent.

Je monte les escaliers jusqu'à ma chambre, enlevant rapidement la robe. En le remettant à un oméga qui m'a suivi, je lui demande de le donner à Alice.

«Tu n'aurais pas dû donner ta robe à cette salope. Tu as passé des heures à y arriver, » la voix en colère de Poppy résonne dans mon esprit.

« Et qu’aurais-je pu faire d’autre ? Il a dit non et a incité papa et maman à me détester davantage à cause d'elle.

"Non! Mais tu aurais dû mentir ou faire quelque chose. Cette salope n'aime même pas la robe. Elle voulait probablement juste le porter parce qu’il te va si bien.

"Je sais."

"Putain! Parfois, j'aimerais vraiment que ton frère ne la ramène pas à la maison.

"Dommage qu'il l'ait fait, et je l'ai perdu dans le processus aussi."

"Tu sais que s'il était là, ça n'arriverait pas, n'est-ce pas ?"

"Oui, je le fais."

Poppy soupire. "Prions simplement ce soir pour que ton compagnon finisse par être quelqu'un d'extraordinaire et nous emmène loin d'elle, et nous n'aurons jamais à nous soucier de cette salope."

"Avec un peu de chance."

Je coupe ma connexion avec Poppy et finis d'enfiler ma deuxième robe. En sortant, je rejoins ma famille pour partir. Alice me sourit alors que je m'installe sur la banquette arrière à côté d'elle, et je me force à sourire en retour. Même si elle ne le dit pas, elle se réjouit en ce moment d'avoir pu porter la robe, j'ai passé des nuits infatigables à coudre. Poppy grogne dans ma tête, mais je continue de garder mon sourire jusqu'à la salle. Une fois minuit passé, je n'aurai plus à la supporter. Je ne peux pas attendre.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
79 Kabanata
บทนำ
บทนำว่ากันว่าความทรงจำเกี่ยวพันกับความรู้สึกเสมอ และบางครั้ง... มันแยกจากกันแทบไม่ได้ แล้วจะเป็นไปได้ไหมหากจะลืมความทรงจำเลวร้าย จะได้ไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไปอมายาเงยหน้ามองบ้านตัวเองแล้วปล่อยให้น้ำตาไหล ไม่รู้ว่าติดคุกเพราะความผิดที่ไม่ได้ก่อกับการเป็นลูกเมียชังในบ้านหลังนี้อย่างไหนจะดีกว่ากัน“เข้าไปข้างในสิ”สารภีเมียรักของผู้เป็นพ่อบอกด้วยแววตาเหยียดหยาม หล่อนคือคนที่ไปรับเธอออกมาจากสถานีตำรวจ ด้านอมายากำหมัดแน่นเพราะรู้ดีใครรออยู่ในนั้น“พี่ออยกลับมาแล้ว”ทันทีที่เข้ามาในบ้าน เอมมาลินก็บังคับวีลแชร์เข้ามาหา หล่อนเป็นน้องสาวคนละแม่แต่หน้าเหมือนกับเธอราวกับฝาแฝดเอมมาลินเดินไม่ได้ตั้งแต่อายุสิบสามเพราะอุบัติเหตุที่เกิดจากอมายาและคุณพิยดาผู้เป็นแม่ นั่นคือสิ่งที่อธิบายที่มาสถานะ ‘ลูกชัง’ ของเธอได้เป็นอย่างดี แต่ถึงเธอจะเป็นที่เกลียดชังแค่ไหน เรื่องพวกนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอควรเจอเผียะ!!!อมายาฟาดฝ่ามือเข้าเต็มหน้าน้องสาว เสียงเปรี๊ยะแตกในหูของเอมมาลินพร้อมกับเลือดที่กบมุมปาก หล่อนยกมือลูบแก้ม เงยหน้ามองคนเป็นพี่อย่างไม่เข้าใจ“ตายจริง! เป็นบ้าอะไรยัยออย”สารภีตกใจรีบเข้ามาโอบบุ
last updateHuling Na-update : 2026-02-14
Magbasa pa
1 ผู้หญิงบ้า
เขมราชนั่งคู้ตัวตรงมุมห้องแล้วกอดรูปเมียรักที่จากไปพร้อมกับลูกในท้อง ขณะที่ความเศร้ากำลังกัดกินจิตใจ เขาได้ปล่อยให้น้ำตารินไหลไม่ขาดสาย คิดถึงอุ่นไอจากอ้อมกอดมีนรญา โหยหาความอ่อนหวานของเธอจนแทบบ้า และทรมานยิ่งกว่าที่ต้องบอกกับตัวเองว่าจะไม่มีหล่อนอีกแล้วถ้าไม่ใช่เพราะความริษยาของผู้หญิงบ้าคนนั้น เขากับหล่อนคงได้เข้าพิธีวิวาห์ และสองเราคงได้เฝ้ารอวันที่ลูกน้อยจะได้ลืมตาขึ้นมาดูโลก“พี่ขอโทษนะมีน ฮือ ๆๆ”ขอโทษที่เขาดูแลปกป้องเธอกับลูกในท้องให้ปลอดภัยจากอมายาไม่ได้ และถ้าเขาไม่ปล่อยให้มีนรญาออกไปข้างนอกในคืนปาร์ตี้สละโสดตามลำพัง มันก็คงไม่เป็นอย่างนี้ไม่คิดว่าอมายาจะโกรธแค้นถึงขนาดต้องฆ่ากัน แต่เขาน่าจะฉุกคิดให้เร็วกว่านี้ว่าเธอไม่มีทางปล่อยให้ใครมีความสุขอยู่บนความทุกข์ของตัวเองเขาเคยคบหากับอมายา ตอนนั้นเธอเรียนอยู่ชั้นปีที่หนึ่ง ส่วนเขาเป็นรุ่นพี่ปีสุดท้าย เธอเป็นคนสวยสายลุยในแบบที่เขาชอบ เป็นผู้หญิงที่ทำให้เขารู้จักคำน้ำเน่าอย่าง ‘รักแรกพบ’แต่เธอหึงหวงมากเกินไปจนเขาอึดอัด อมายาตามไปมีเรื่องตบตีกับผู้หญิงทุกคนที่เกาะแกะเขาไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ประจำคณะ จนตัวเองโดนทัณฑ์บน ส่วนเขาก็ถู
last updateHuling Na-update : 2026-02-14
Magbasa pa
2 แรงกดดันที่ถาโถม
เพราะชีวิตมันไม่ง่าย อมายาถึงได้เรียนรู้ว่าอย่าอ่อนแอให้ใครเห็น และทุกครั้งที่ถูกรังแกก็ต้องปกป้องตัวเองให้ได้แม้จะรู้สึกเจ็บปวดเหมือนแตกสลายก็ตาม‘ย่ารู้ว่าออยน่ะเป็นนักสู้’คำพูดของคุณย่าอิงอร คนเพียงคนเดียวที่รักและจริงใจต่อเธอยังคงชัดเจนเสมอในความทรงจำ แต่ตอนนี้อาการป่วยของท่านทรุดลงจนเธอกลัวจะสูญเสียท่านไปจริง ๆ“หลานย่า มาหาย่าแล้วเหรอ”มือเหี่ยวย่นสัมผัสใบหน้าบวมช้ำ อมายากุมมือท่านแล้วหลับตาซึมซับไออุ่นที่เธอหาได้จากย่าเท่านั้น“ใครทำให้หน้าออยเป็นแบบนี้ลูก... พ่อออยเหรอ”“ไม่ใช่ค่ะคุณย่า” เธอโกหกคำโต ไม่อยากทำให้ท่านไม่สบายใจ “ออยทะเลาะกับเพื่อนน่ะค่ะ แต่ไม่มีอะไรแล้ว”อิงอรส่ายหน้าน้อย ๆ ปากคลี่ยิ้มเอ็นดู ข้อนิ้วสัมผัสไปตามรอยเขียวช้ำบนใบหน้าหลานสาว ความอ่อนโยนของย่าทำให้อมายากล้าลดเกราะกำบังใจที่จะพังแหล่ไม่พังแหล่ลง แล้วปล่อยน้ำตาให้รินไหลอยู่ภายในวงล้อมแสนอุ่นใจที่สัมผัสได้จากท่าน“โตขนาดนี้แล้ว ยังไม่เลิกตบตีกับชาวบ้านเขาอีกเหรอลูก”หญิงชรารู้ดีว่าที่หลานสาวแสดงออกรุนแรงก็เพื่อปกป้องตัวเอง ทั้งจากครอบครัวและคนรอบข้างที่หาความจริงใจไม่เจอ ทว่าไม่มีสิ่งใดที่มันจะดีหรือเลวร้
last updateHuling Na-update : 2026-02-14
Magbasa pa
3 หลอกตัวเอง
อมายารับจุมพิตอ่อนโยนอีกครั้ง ริมฝีปากของเขาสร้างกระแสวาบหวามร้อนแรงไปทั่วสรรพางค์กาย ผิดกับความป่าเถื่อนที่เขากระทำเมื่อตอนเช้า ทำให้หญิงสาวตอบรับการเชิญชวนของเขาอย่างว่าง่ายกลิ่นแอลกอฮอล์จากลมหายใจเขาฉุนจัดจนแทบทำให้เธอมึนเมาตามไปด้วย ในขณะที่ลิ้นร้อนของเขาก็กระหวัดพันเกี่ยวสร้างความซ่านเสียวให้หญิงสาวแสนบริสุทธิ์อย่างเธอได้มากมาย ฝ่ามือไม่นุ่มไม่หยาบจนเกินไปที่ถูไถบนปทุมถันก็ทำให้เธอรุ่มร้อนจากความปรารถนาล้ำลึกเกินบรรยาย“อือ... พี่เฟลม”เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อเขาเริ่มใช้ลิ้นสำรวจตามร่างกาย ไล่ตั้งแต่กรอบหน้า ปลายคาง ซอกคอขาว ไหปลาร้า ลงมาจนถึงเนินถันเต่งตึง ก่อนจะอ้าปากงับยอดอกสีชมพูหวานเข้าไปในช่องปาก แล้วดูดดึงจนแก้มที่เต็มไปด้วยไรเคราสีเขียวเย้ายวนนั้นตอบเข้าไป พาให้ลมหายใจสาวสะท้านเฮือกและปั่นป่วนในช่องท้องอย่างบอกไม่ถูกเขาเซ็กซี่เหลือเกิน...ในเวลาที่สมองกำลังมึนตื้อด้วยฤทธิ์รักที่เขามอมเมา อมายากลับตระหนักได้ว่าผู้ชายที่กำลังเคลื่อนไหวเหนือร่างนี้น่าปรารถนาเพียงใด มือบางค่อย ๆ ลูบศีรษะเขาราวกับจะทำให้ตัวเองแน่ใจว่านี่คือเขาจริง ๆ ไม่ใช่แค่ฝันไป พลางก็แอ่นอกเข้าหาเมื่อคลื
last updateHuling Na-update : 2026-02-14
Magbasa pa
4.1 สิ่งที่เขาทิ้งไว้
“มีธุระอะไรไอ้เฟลม” ชาวีที่เพิ่งออกเวรกรอกเสียงเข้าไปในสาย นานแล้วที่เขมราชไม่ได้ติดต่อเขาเป็นการส่วนตัว ก็คงตั้งแต่ที่มันเลือกจะทิ้งอมายาเพราะอ้างว่ารับนิสัยน้องไม่ได้ แต่ไม่นานก็เปิดตัวคบกับเพื่อนสนิทของน้อง เท่ากับว่าที่เขายอมหลีกทางให้ ไม่ต่างกับการปล่อยให้มันทำร้ายจิตใจของผู้หญิงที่เขารัก [ดีใจนะที่มึงยังไม่ลบเบอร์กู] เขาจับความไม่พอใจในน้ำเสียงของอดีตเพื่อนรักได้ เพราะการยื่นมือเข้าช่วยเหลืออมายาก็เท่ากับประกาศสงครามกับเขมราชไปแล้วนั่นเอง “มึงคือไม่กี่คนที่เหี้ยจนกูต้องจดจำไปจนวันตาย” [จะเหี้ยเท่าว่าที่เมียมึงหรือเปล่านะ] “อย่าลามถึงน้อง ไม่งั้นกูจะตามเอาตีนไปยัดปากมึงถึงที่” [มาสิ ตอนนี้กูอยู่คลับ... ห้อง 12B นอนอยู่กับว่าที่เมียมึงเนี่ย จะมาทำแบบแซนด์วิชก็ได้นะ ผลัดกันเข้าทั้งปากทั้งตูด แตกพร้อมกันแม่งคงดีเข้าไปใหญ่] “ไอ้ทุเรศ!!!” [แต่ว่าที่เมียมึงดูจะชอบนะ] “มึงโกหก!
last updateHuling Na-update : 2026-02-17
Magbasa pa
4.2 สิ่งที่เขาทิ้งไว้
“คิดดี ๆ ก่อนจะพูดคำนี้ออกมานะคะ” “...” อมายานิ่วหน้ามองเขา ความจริงจังในแววตาชาวีพาให้เสียวสันหลังวาบ “เพราะทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับคำตอบของออย” “พี่แชมป์...” เขาหลบสายตาตัดพ้อของเธอแล้วพูดต่อไปอย่างไม่แยแส “ถ้าออยมั่นใจว่าตัวเองบริสุทธิ์ พี่จะร่วมหัวจมท้ายไปกับออย พี่จะทำให้ออยเห็นว่าพี่ตัดสินใจไม่ผิดที่ร่วมสู้ไปด้วยกัน แต่ถ้าออยเลือกที่จะปฏิเสธพี่เพื่อจะได้วิ่งตามในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้อย่างไอ้เฟลม... มันก็เท่ากับว่าออยยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วค่ะ ไม่ต้องรอให้ศาลตัดสินหรอก ส่วนพี่ก็คงไม่จำเป็นจะให้ความช่วยเหลืออะไรออยอีก” อมายาดึงมือออกมาจากเขา รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนี้ เพราะแค่ไม่อยากสร้างปัญหาให้คนที่มีบุญคุณต่อกัน ไม่ได้จะไล่ตามใครอย่างที่เขาว่า แต่ลึกลงไปก็เข้าใจได้ถ้าเขาจะไม่มั่นใจ หากสิ่งที่เขาทำอยู่ไม่ต่างจากการบีบบังคับให้เธอยอมเป็นของเขาเพื่อแลกกับความช่วยเหลือ และเพื่อที่เขาจะได้ชนะคนที่ทำให้เขารู้สึกพ่ายแ
last updateHuling Na-update : 2026-02-18
Magbasa pa
4.3 สิ่งที่เขาทิ้งไว้
ชีวิตคนเราพอได้มีเรื่องมันก็มีเข้ามาไม่หยุดไม่หย่อน นี่เป็นอีกวันที่อมายาต้องตื่นขึ้นมาเจอ ‘เรื่อง’ ที่เข้ามาพร้อมกันทีเดียว หนึ่งคือมีข่าวลงให้ว่อนว่าคุณหมอชาวีคนดังเตรียมวิวาห์สาวเลือดร้อนที่เพิ่งมีคดีฆาตกรรมว่าที่เจ้าสาวของแฟนเก่า ป่านนี้พ่อแม่ชาวีคงเห็นแล้วเหมือนกัน เขาจะเป็นอย่างไรบ้าง แล้วจะคิดว่าเธอคือคนที่ปล่อยข่าวนี้หรือเปล่าและเรื่องที่สองคือทนายความเพิ่งให้เลขาส่งอีเมลมาถอนตัวจากคดีของเธอ ให้เหตุผลว่าเขาไม่คิดว่าเธอจะรอด ทั้งที่ตอนแรกเขามั่นใจนักหนา อดคิดไม่ได้ว่าเกิดเรื่องอะไรกับทนายหรือเปล่าอาจเป็นไปได้ว่าโดนข่มขู่จากคู่กรณีของเธอความร้อนใจทำให้อมายาคว้ากระเป๋ากับกุญแจรถขับตรงไปยังสำนักทนายความชื่อดัง แต่ความจริงก็กระแทกหน้าเธออย่างจังเมื่อเห็นทนายชื่อดังเดินออกมาส่งเขมราชที่ลานจอดรถด้วยท่าทางนอบน้อมทุกสิ่งปะติดปะต่อจนชัดเจน“ไอ้เลว!” หญิงสาวกำหมัดแน่น จ้องเขมราชที่กำลังยิ้มแย้มกับอดีตทนายความของเธอตาเขม็งเขายิ้มแบบนั้นได้ทั้ง ๆ ที่เพิ่งเล่นสก
last updateHuling Na-update : 2026-02-19
Magbasa pa
5.1 เหตุผลของหัวใจ
อมายาตั้งใจจะไปหาคุณย่าผู้เป็นเหมือนยาใจ แต่ระหว่างทางเธอแวะร้านขายยาข้างตลาดที่ใกล้ที่สุดก่อน ซึ่งเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเพราะชายสวมหมวกกันน็อกวิ่งเข้ามากระชากกระเป๋า“กรี๊ดดดดด เอามานี่นะ”“ปล่อยสิวะนังนี่”“ช่วยด้วยค่ะ ตำรวจ ช่วยด้วย”หญิงสาวตกใจร้องลั่นแต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือจากสมบัติตัวเอง จนถูกมันซัดหน้าหงาย มันได้กระเป๋าแล้วกลับไม่ยอมไปแต่ดึงมีดพกออกมาจ้วงแทงหน้าท้องบอบบางสองทีก่อนพวกมันจะวิ่งหนีไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัวอมายารู้สึกถึงความเย็นของโลหะที่เสียดแทงเข้ามาในกล้ามเนื้อ สมองรับรู้ว่าตัวเองโดนแทงก่อนจะรู้สึกเจ็บด้วยซ้ำ เธอก้มมองหน้าท้องตัวเองที่เลือดพุ่งออกมาเหมือนเปิดก๊อกก็อึ้งจนแทบหยุดหายใจ และรีบยกมือขึ้นปิดแผลห้ามเลือดเอาไว้ขณะที่ความเจ็บเริ่มแผ่กระจายจากบาดแผลอย่างรวดเร็ว จนทั้งร่างทรุดลงไปกองกับพื้นพลเมืองดีแถวนั้นเข้าให้การช่วยเหลือ สติอมายาเริ่มเลือนรางลงทุกขณะจากการเสียเลือดมาก แต่ใบหน้าที่ลอยอยู่ในความคิดกลับเป็นใบห
last updateHuling Na-update : 2026-02-20
Magbasa pa
5.2 เหตุผลของหัวใจ
ผัวะ! ชาวีชกเข้ากรามซ้ายของอีกฝ่ายอย่างจังเพราะไม่อยากทนฟังมันพูดพล่อย ๆ เพราะนั่นไว้ใช้สำหรับผู้หญิงเลวที่มีพฤติกรรมย่ำแย่ยิ่งกว่าโสเภณี ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่อมายา “เก็บเอาคำพวกนี้ไปใช้กับผู้หญิงข้างถนนของมึงดีกว่า อย่ามาลามปามน้อง” เขมราชยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากก่อนถ่มเลือดลงใกล้เท้าเพื่อนเก่าแล้วกระชากสาบเสื้ออีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง “มึงจะเป็นศัตรูกับกูให้ได้สินะ” “กูไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับใคร กูแค่ช่วยผู้หญิงที่กูรัก เหมือนที่มึงเป็นหมาบ้าแบบนี้ก็เพราะเมียมึงไง” ชาวีผลักเขมราชออกเต็มแรง “โอเค...” เขมราชรู้แล้วว่าคงเปลี่ยนใจเพื่อนเก่าไม่ได้ ต่อไปคงเหลือทางสุดท้ายคือตาต่อตาฟันต่อฟัน “ไว้ค่อยมาตกลงกันนะว่ามึงจะนอนกับออยวันคู่หรือวันคี่” “ไอ้เฟลม!!!” “บายครับคุณเพื่อน” เขายกยิ้มหยันแล้วเดินจากไปเสีย อยู่นานกว่านี้อาจได้ฟัดกับชาวีเหมือนหมา ส่วนนายแพทย์หนุ่มอยากจะเอาเท้ากระแทกปากมันนัก แต่เรื่องที่เขมราช
last updateHuling Na-update : 2026-02-21
Magbasa pa
5.3 เหตุผลของหัวใจ
ข่าวลือที่เขมราชร่วมมือกับอมายากำจัดมีนรญาเพราะไม่อยากรับผิดชอบลูกในท้องแพร่สะพัดไปทั่ว k holding แม้ไม่สมเหตุสมผล แต่มีคนเชื่อ ข่าวเริ่มแพร่เข้ามาในแวดวงคนรู้จักและพาร์ตเนอร์บริษัท ทำเอาชายหนุ่มที่หัวเสียหนักต้องมาโรงพยาบาลเพราะต้องมีคนรับผิดชอบความโกรธและฉุนเฉียวที่เกิดขึ้นตลอดหลายวัน และเขาเชื่อว่าคนที่ปล่อยข่าวเสียหายคืออมายาแต่อมายากำลังนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง เขาตัดสินใจนั่งมองเธอทุรนทุรายไม่ได้ปลุกให้ตื่นจากฝันร้าย ปล่อยให้บาปกรรมเล่นงานคนอย่างเธอในความฝันด้านอมายาฝันว่าร่างของแม่เต็มไปด้วยเลือดและท่านกำลังเดินจากเธอไปเรื่อย ๆ ในฝันนั้นเธอวิ่งตามไปจนหมดแรงแต่ไม่อาจคว้ามือท่านเอาไว้ได้ และเป็นเธอเสียเองที่รู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย สุดท้ายเธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมอาการเจ็บแผลจากการดิ้นแรง พลางหอบหายใจเข้าปอดอย่างแรง“เก่งนี่ที่ยังไม่ตาย” เสียงคุ้นหูทำให้หญิงสาวหันไปมองที่โซฟา เห็นเขมราชนั่งไขว่ห้างอยู่ก็ถึงกับกลืนน้ำลาย แววตาเขาไม่เป็นมิตรและเธออยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมจะต่อกร“คุณต้องการอะไร”
last updateHuling Na-update : 2026-02-22
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status