รักในเงาเพชร:ความลับใต้เงารัก The Diamond Shadow Series3

รักในเงาเพชร:ความลับใต้เงารัก The Diamond Shadow Series3

last updateآخر تحديث : 2026-05-09
بواسطة:  ลาเต้หวานมันمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
72فصول
547وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"สิบกว่าปีที่เขาซ่อนความรู้สึกไว้ใต้เงาของคำว่า พี่ชาย ประคองความรักที่ล้ำค่ายิ่งกว่าเพชรเม็ดใดในโลกไว้อย่างสุดหัวใจ แต่ในคืนที่ความมืดมิดและพิษร้ายเข้าครอบงำสติ กำแพงที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตกลับพังทลายลงเพียงเพราะเสียงอ้อนวอน เมื่อเส้นกั้นพังลง... เขาควรจะเป็น ที่พึ่งสุดท้าย หรือ คนร้ายที่ขโมยพรหมจรรย์ และเธอจะทำอย่างไร... เมื่อความอบอุ่นในค่ำคืนนั้น อาจเป็นเพียงความรับผิดชอบที่เขาจำใจมอบให้ในนามของ... ความสงสาร" ความลับเกี่ยวกับตัวเธอที่เขาปกปิดเอาไว้จะเปิดเผยอย่างไร?

عرض المزيد

الفصل الأول

ชอบเสื้อกาวน์

婚姻届を提出するため、私は区役所で赤城和也(あかぎ かずや)を待っていた。

窓口の職員が退勤する時間になっても、彼は現れなかった。

最初の電話では「仕事が忙しいから待ってくれ」と言っていた。

二時間後、再度電話をかけると、もう繋がらなくなっていた。

握りしめた婚姻届は、すでにぐしゃぐしゃにしわくちゃになっていた。

「お客様、私どもは閉庁時間です。本日はお手続きされませんか?」

一日中待ち続ける私に、職員が声をかけてくれた。

私はぼんやりと首を振った。

「結構です。今日はやめます」

区役所を出ると、退勤する職員たちが私を見てささやき合っていた。

「あの方、何度か見かけるよね。いつも一人で婚姻届を出しに来てるけど……」

「そういえば、ずっと誰かを待っているみたいだけど、結局来ないんだよね」

表情は冷静でも、心はに乱れていた。

恥ずかしさで顔を上げられず、足早にその場を離れた。

これで七度目だ。和也との婚姻届提出に失敗したのは。

タクシーを待っていると、突然彼が現れた。

息を切らしながら走り寄ってきて、申し訳なさそうに笑った。

「ごめん、結衣(ゆい)。急な仕事が入っちゃって。まだ間に合う?」

私は無言で笑った。

前回の婚姻届提出日も「仕事」だった。

その前も「仕事」を理由にすっぽかされた。

今回はもう指摘する気力もなく、ただ淡々と言った。

「遅すぎたわ。職員はもう帰っちゃった」

和也は憤慨した様子で腕時計を見ると、区役所の職員を非難した。

「まったく、定時きっちりに帰るなんて。一分だって待てないのかよ」

そう言うと、私の手を取って自分の胸に当てた。

「渋滞だったから、ここまで走ってきたんだ。本当に疲れたよ」

私は彼をじっと見つめ、鼻の奥の痛みをこらえた。

バカじゃない。

彼が走ってきたかどうか、そのくらいはわかる。

唇を噛みしめ、初めて問い詰めた。

「走ってきたのなら、どうして一滴も汗をかいていないの?」

彼の額はカラッと乾いていた。

汗どころか、湿り気すらなかった。

私の言葉で、和也の表情が一変した。

眉をひそめ、怒気を含んだ声で言い放った。

「何が言いたいんだ?俺が嘘つきだと?わざと結婚を避けてるって言うのか?

必死で走ってきたのに、信じてくれないのか?結衣、お前がそんな冷たい女だとは思わなかった!」

逆ギレの見事さには呆れるばかりだった。

このヒステリックな叫びは、ただのやましさの表れにしか見えない。

眉間を押さえ、もうこれ以上やり合う気が失せた。

「和也、真実はあなたが一番よく知っているでしょう」

そう言って立ち去ろうとすると、冷たい声が追いかけてきた。

「ああ、わかってるよ。ならもう俺に頼るなよ!結婚だの婚姻届だの、しつこく迫ってくるな!

今回はどれだけ我慢できるか、見物させてもらうよ!」

私は負けずに振り向かなかった。

ただ、下唇を噛みすぎて、血の味がした。

数歩歩いたところで、携帯にメッセージが届いた。

【結衣、また婚姻届で失敗したの?残念ね。でも大丈夫、八度目はきっと成功すると思うわよ!】

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
72 فصول
ชอบเสื้อกาวน์
บ้านทรงไทยริมน้ำเจ้าพระยา, 10 ปีก่อน ในวันที่ ครอบครัวรัตน์เวทต์ ตกอยู่ในความสับสนหลังการเสียชีวิตของ ประมุขใหญ่ กรองแก้ว เลือกที่จะหันหลังให้กับความวุ่นวายนั้นแล้วพา พัชรา ที่อุ้มท้องแก่กลับมายังบ้านไม้ทรงไทยหลังเก่าริมน้ำเจ้าพระยา อันเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายที่เธอมี ท่ามกลางเสียงระลอกน้ำที่กระทบตลิ่งและความเงียบงันที่ผิดปกติ กรองแก้ว มักจะยืนมองไปที่ท่าน้ำด้วยแววตาว่างเปล่า เหมือนรอคอยใครบางคนที่หายไปในคืนฝนตกหนัก... ใครคนนั้นที่ทิ้งไว้เพียงความทรงจำจาง ๆ และปริศนาที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง และที่บ้านหลังนี้เอง... มะปราง ก็ได้เติบโตขึ้นพร้อมกับกลิ่นดอกจำปีที่ลอยมาตามลม แสงแดดสีส้มยามเย็นระยิบระยับบนผิวน้ำเจ้าพระยา จักรยานแม่บ้านสีเงินเคลื่อนไปตามทางเดินริมน้ำอย่างมั่นคง ศรัณย์ หนุ่มน้อยลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ปั่นจักรยานโดยมี มะปราง เด็กสาว14ปี ซ้อนท้าย แผ่นหลังของเขานิ่งสงบพอที่จะเป็นที่พึ่งให้เด็กสาวได้เสมอ “พี่ศรัณย์…จบ ม.6 แล้ว พี่ต้องไปเรียนบริหารตามใจคุณลุงจริงๆ เหรอคะ?” มะปรางถามขึ้นเสียงแผ่ว มือเล็กกำชายเสื้อนักเรียนของเขาไว้แน่น ศรัณย์มองตรงไปข้างหน้า แววต
اقرأ المزيد
แค่ผ่านมา
หน้าตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยชื่อดัง แสงแดดยามบ่ายแผดจ้าพอๆ กับความตื่นเต้นของเหล่านักศึกษาปี 4 ที่เพิ่งก้าวออกจากห้องสอบวิชาสุดท้าย มะปราง (มณีลดา ก้องเกียรติไพบูลย์) ถอนหายใจยาวพลางบิดขี้เกียจจนสุดตัว เธอสลัดภาพเจ้าหญิงผู้อ่อนหวานในบ้าน "ก้องเกียรติไพบูลย์" ออกจนหมด เหลือเพียงนักศึกษาศิลปะสุดเซอร์ที่สะพายย่ามเปื้อนสีและใบหน้าแต้มรอยยิ้มสดใส "จบสักที! ชีวิตนักศึกษาของฉัน!" มะนาว ตะโกนก้องพลางกระโดดกอดคอ น้ำหวาน "เบาๆ ยัยนาว อายคนอื่นเขาบ้าง" น้ำหวานปรามแต่ใบหน้าสวยกลับเปื้อนยิ้ม "แต่ก็จริง... สอบเสร็จแบบนี้ มันต้องฉลอง!" ทันใดนั้น เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นรอบบริเวณ เมื่อรถสปอร์ตคูเป้คันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าตึก ชายหนุ่มร่างสูงสง่าในชุดเชิ้ตพับแขนดูภูมิฐานก้าวลงมาจากรถพร้อมช่อดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าอ่อนช่อโตที่ดูแพงลิบลิ่ว พี่ธีร์ (ธีรภพ รัตนไพศาล) เดินตรงไปหา มิ้น ที่ยืนยิ้มเขินอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อน "ยินดีด้วยนะมิ้น สอบวันสุดท้ายแล้วใช่ไหมครับ" ธีร์ยื่นช่อดอกไม้ให้ด้วยสายตาอ่อนโยน ทำเอาบรรยากาศรอบข้างกลายเป็นสีชมพูในพริบตา มะปรางยืนเท้าคางมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาละห้อย ป
اقرأ المزيد
ไม่ใช่เมาธรรมดา
ไนท์คลับหรูPM99 โซน VIP เสียงเพลงดังกระหึ่มเสียงเบสหนัก ๆ กระแทกกระทั้นสอดประสานไปกับแสงไฟนีออนสลัวสีน้ำเงินและม่วง สร้างบรรยากาศมึนเมาที่ชวนให้ผู้คนปลดปล่อยตัวตนออกมา สาว ๆ ทั้ง 4 คน มิ้น มะนาว น้ำหวาน และ มะปราง กำลังหัวเราะร่าพร้อมชนแก้วกันอย่างสุดเหวี่ยงตามประสาคนเพิ่งหลุดพ้นจากกองหนังสือสอบ โดยเฉพาะ มะปราง ที่วันนี้สลัดลุคสาวหวานทิ้งไปจนหมดสิ้น เธออยู่ในชุดเดรสเข้ารูปสีนวลที่ขับผิวขาวผ่องให้เด่นสะดุดตาใบหน้าสวยแต่งแต้มสีสันจนดูโตเป็นสาวสะพรั่ง รอยยิ้มร่าเริงที่เธอมอบให้เพื่อน ๆ และเสียงหัวเราะใส ๆ นั้นดึงดูดสายตาผู้ชายแทบทั้งคลับ... รวมถึงคนบนชั้นVIPโซนส่วนตัว สายตา จากมุมที่มืดที่สุดของชั้นลอยกำลังจ้องมองลงมาเบื้องล่างด้วยอารมณ์ที่แตกต่างกัน วิศรุตกระตุกยิ้ม ขยี้ตาตัวเองเหมือนไม่เชื่อสายตา ยัยแมวเปรี้ยว วันนี้เปรี้ยวเกินไปแล้วนะ“ ”มึงรู้จักเหรอไอ้รุต “ธีร์ถาม เจอที่ห้างวันก่อน ผู้หญิงอะไรปากดีชะมัดเรียกกูหมาแก่ทุกคำ น่าขยี้ให้จมเขี้ยว” ศรัณย์ ยืนนิ่งอยู่ริมระเบียงกระจก มือหนากำแก้วบรั่นดีแน่นจนเห็นเส้นเลือดขึ้น สายตาเย็นชาจ้องเขม็งไปที่ร่างบางในชุดเดรส‘จะใสมาสั้นอะไรข
اقرأ المزيد
ความอดทนที่สูญเปล่า
ภายในรถสปอร์ตคันหรูเต็มไปด้วยความอึดอัดที่แทบจะระเบิดออกแสงไฟจากข้างทางที่พาดผ่านเข้ามาเป็นระยะ เผยให้เห็นร่างเล็กที่กระสับกระส่ายอยู่บนเบาะข้างคนขับ มะปรางพยายามขดตัวเข้าหาความเย็นจากเครื่องปรับอากาศ มือบางจิกกำเบาะแน่นจนสั่นเทา เหงื่อเม็ดใสผุดซึมเต็มกรอบหน้าและลำคอระหงจนเส้นผมเปียกชื้น แก้มของเธอแดงซ่าน ลมหายใจที่พ่นออกมาแต่ละครั้งร้อนผ่าวจนคนข้างกายรู้สึกได้ ศรันย์จ้องมองถนนเบื้องหน้าด้วยแววตาเคร่งเครียด มือที่กุมพวงมาลัยบีบแน่นจนเส้นเลือดหลังมือปูดโปน เขาเหลือบมองมะปรางด้วยความสงสารและโกรธแค้นคนที่ทำกับเธอแบบนี้ แต่สิ่งที่เขารู้ดีที่สุดในตอนนี้คือ เขาพามะปรางกลับบ้านไม่ได้ ถ้าสภาพของเธอถูกพบเห็นในคฤหาสน์ เรื่องนี้จะกลายเป็นไฟลามทุ่งที่แผดเผาทุกอย่าง รวมถึงเกียรติของเธอด้วย เขาจึงตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าสู่โรงแรมหรูที่ใกล้ที่สุด จัดการจองห้องพักในนามส่วนตัวอย่างรวดเร็วเพื่อเลี่ยงความวุ่นวาย เมื่อถึงห้องพัก ศรันย์ประคองร่างที่แทบจะไร้เรี่ยวแรงของมะปรางให้นอนลงบนเตียงกว้าง เขาเร่งมือจัดการทุกอย่างตามที่สติที่เหลืออยู่จะนึกได้ “ดื่มน้ำหน่อยนะมะปราง... ทานยานี่เข้าไปด้วย มันจะช่ว
اقرأ المزيد
ฤทธิ์ยาหรือฤทธิ์รักNC18+
ริมฝีปากอุ่นนุ่ม ร้อนทาบทับลงมาบนปากเธออีกครั้งเขาเริ่มขบเม้มแรงขึ้น ลิ้นรุกล้ำเข้ามาในโพรงปาดแล้วค่อยๆดูดดึงปลายลิ้นชิมความหวานในโพรงปาก สร้างความสยิวให้เธอจนรู้สึกแทบขาดใจ”อือ..อือ..“เธอหลุดครางเสียงแผ่ว ร่างกายส่วนล่างบดเบียดที่ต้นขาของเธอ เธอรับรู้ได้ถึงความแข็งขัน มือหนาลูบไล้แผ่นหลังของเธอไล่ลงมาบีบเคล้นก้นงอนงาม ยิ่งเขาจูบแรงขึ้นน้ำหนักที่มือยิ่งแรงตามไปด้วย เธอร้อนไปทั้งตัวเบียดกายเข้าหาเขา“อือ..พี่หมอ..” เขาเลื่อนมือข้างหนึ่งมานวดเคล้นเต้างามยิ่งสร้างความวาบหวิวไปทั้งร่าง เขาถอนจูบและเลื่อนริมฝีปากมาครอบครองเต้างามกลมกลึง ยิ่งเพิ่มความเสียดเสียวให้เธอ เขาเลื่อนมืออีกข้างขยับมาลูบวนตรงกายสาวพร้อมขยี้ติ่งเสียวจนเธอเผลอครางออกมา “อือ..พี่หมอ..ศรัณย์”เธอหวีดร้องเหมือนขาดใจ “เจ็บนิดนึงนะ” นิ้วเรียวของเขารุกล้ำเข้ามาในร่องสาว เขาจูบซับเพื่อให้เธอคลายกังวลแล้วค่อยๆขยับนิ้วมือเข้า ออก เพื่อลดความเจ็บ ในช่องทางรักน้ำหวานยังคงไหลรินออกมาจนฉ่ำชื้น ศรัณย์เชยคางมนขึ้นมาเพื่อให้เธอหันมาสบตากับเขาตรงๆ ดวงตาคมกริบของเขาไหวระริก เต็มไปด้วยความรักที่ปิดบังไม่มิดและความโหยหาที่รอคอยมาแส
اقرأ المزيد
หลบหน้าน้องสาวข้างบ้าน
6.หลบหน้าน้องสาวข้างบ้าน รถยุโรปสีดำจอดนิ่งอยู่ที่หน้าร้านขายยาขนาดใหญ่ใจกลางเมือง ศรัณย์หันมองร่างบางที่นั่งคุดคู้ข้างกาย มะปรางในตอนนี้ดูเปราะบางเหมือนแก้วที่พร้อมจะแตกสลาย สายตาของเธอเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย "รออยู่ในรถนะ พี่ไปไม่นาน" ศรัณย์เอ่ยเสียงนุ่ม เขาเปิดประตูลงไปเพียงครู่เดียว ก่อนจะกลับมาพร้อมถุงร้านยาและน้ำดื่มขวดใหม่ ศรัณย์แกะแผงยาเม็ดหนึ่งออกมาแล้วส่งให้เธอพร้อมน้ำ "ทานยานี่ซะ... ยาคุมฉุกเฉิน" เสียงทุ้มต่ำสะดุดไปนิดเมื่อต้องพูดคำนี้ "พี่ขอโทษที่ต้องให้ทาน แต่มันจำเป็นสำหรับเราในตอนนี้... ส่วนนี่เป็นยาแก้ปวดกับยาลดไข้ ทานดักไว้ก่อน เพราะเมื่อคืนเธอนอนน้อย ร่างกายอาจจะปรับสภาพไม่ทัน" มะปรางรับยามาถือไว้ มือสั่นเทาเล็กน้อย ความรู้สึกอัปยศแล่นริ้วขึ้นมาจุกที่ลำคอเมื่อเห็นประเภทของยา แต่มันก็คือความจริงที่เธอต้องยอมรับ... เธอรับยาเข้าปากแล้วดื่มน้ำตามเงียบ ๆ โดยไม่สบตาเขา ศรัณย์มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกผิดเต็มอก เขาเอื้อมมือไปลูบศีรษะเธอเบา ๆ "พี่ไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้... แต่พี่สัญญาว่าจะจัดการทุกอย่างให้ถูกต้อง" แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงม
اقرأ المزيد
ความรับปิดชอบตรวจร่างกาย
7ความรับผิดชอบ ตรวจร่างกาย หลังผ่านคืนวุ่นวายมาได้ 2 วัน หนุ่มๆ ก็นัดเจอกันในสภาพที่แต่ละคนมี รอยความเครียด และรอยรักปรากฏอยู่บนหน้า วิศรุตเอาแต่นั่งจ้องโทรศัพท์ ดูรูปโปรไฟล์ไลน์ของน้ำหวานวนไปวนมา "พวกมึง... กุว่ากุเป็นโรคติดต่อว่ะ วันก่อนกุเรียกเด็กที่คลับมา กุกลับรู้สึกหยึยๆ เข้าใกล้ใครไม่ได้เลย ในหัวแม่งมีแต่กลิ่นน้ำหอมยัยแมวเปรี้ยวนั่น... รสชาติของน้ำหวานนี่มันแซ่บจนกุกินคนอย่างอื่นไม่ได้เลยเหรอวะ" พายุไม่ได้พูดอะไร แต่เขาควัก ธนบัตร 500 บาทกับ กระดาษโน้ต ออกมาวางบนโต๊ะเสียงดังปัง! จนเพื่อนๆ สะดุ้ง "พวกมึงดู... ยัยนั่นหลอกด่ากูว่าเป็นผู้หญิงขายบริการยังไม่พอ ยังทิ้งตังค์ไว้ให้กู 500 เป็นค่าตัว! เกิดมาไม่เคยมีใครกล้าตบหน้ากูด้วยเงินห้าร้อยแบบนี้มาก่อน... ยัยมะนาว! อย่าให้กูเจอตัวนะ กูจะคิดดอกเบี้ยให้ท่วมตัวเลย!" พายุเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่ในสายตาคือความแค้นที่ปนความหลงใหล ธีร์นั่งยิ้มกริ่มอย่างมีความสุขที่สุดในกลุ่ม "พวกมึงก็ใจเย็นๆ กันหน่อยสิ... ดูอย่างกูสิ ดูแลน้องมิ้นอย่างดี คืนนั้นกูไม่ให้น้องกลับบ้านหรอก สภาพนั้นอันตรายจะตาย" วิศรุตหันมาแขวะ "ดูแลดีจนต้องไปกว้านซื้
اقرأ المزيد
หน้าที่
8หน้าที่ “พี่หมอ... อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ปรางขอร้อง” มะปรางกระซิบเสียงสั่น พลางเหลือบมองไปทางห้องนอนของแม่พัชราด้วยความกังวล “คุณแม่หลับแล้วจริงๆ ถ้าพี่เข้าไปตอนนี้ท่านจะตกใจนะคะ” ศรัณย์นิ่งไปครู่หนึ่ง เขาลดกระเป๋าหมอในมือลงแต่ยังไม่ยอมถอยห่าง “ได้... ในเมื่อบอกว่าคุณป้าหลับ พี่จะไม่เข้าไปกวน แต่ในฐานะหมอเจ้าของไข้ พี่ต้องถามอาการโดยละเอียดจาก ‘คนดูแล’ หน่อยว่าที่คุณบอกว่าไม่สบาย... อาการเป็นยังไง?” เขารุกคืบเข้ามาจนมะปรางต้องถอยหลังไปจนติดราวระเบียงไม้ ลมพัดแรงจากแม่น้ำเจ้าพระยาทำให้กลิ่นดอกจำปีและกลิ่นน้ำหอมสะอาดจากตัวศรัณย์ตีรวนกันจนมะปรางมึนงง “ก็... ก็มีไข้นิดหน่อยค่ะ แล้วก็เพลียๆ” มะปรางก้มหน้าตอบ ไม่กล้าสบตาคมกริบคู่นั้น “เหรอครับ...” ศรัณย์แค่นยิ้มเย็น มือหนาข้างหนึ่งยันราวระเบียงไว้ กักตัวร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนกลายๆ “แต่แปลกนะ มะปรางลืมไปหรือเปล่าว่าพี่แวะมาดูคุณป้าเมื่อวานตอนบ่าย อาการท่านปกติดีทุกอย่าง ความดันเสถียร ผลเลือดไม่มีอะไรน่าห่วง... หรือว่าพัลส์ของคนไข้จะเปลี่ยนไปเพียงแค่ชั่วข้ามคืน?” มะปรางเม้มปากแน่นจนห่อเลือด เธอรู้ตัวแล้วว่าความแตกอย่างยับเยิน “พี่ให
اقرأ المزيد
มัดจำ
มะปรางยืนกำซองเอกสารแน่น รู้สึกประหม่า"คุณพ่อคะ... คือเรื่องที่ปรางขอไปเรียนต่อที่ปารีส ปรางเตรียมแผนการเรียนกับงบประมาณมาให้คุณพ่อพิจารณาค่ะปรางสัญญาว่าถ้าเรียนจบจะกลับมาช่วยงานที่บริษัทให้เต็มที่..." ก้องภพขมวดคิ้ว พลิกดูเอกสารผ่านๆ"ปารีสเหรอ? มะปราง... พ่อว่ามันไกลไปหน่อยนะ แล้วช่วงนี้โปรเจกต์ใหม่ของบริษัทก็กำลังยุ่ง พ่ออยากให้เราอยู่ที่นี่ช่วยเป็นหูเป็นตาให้พ่อมากกว่า" มะปรางหน้าเสียเล็กน้อย"แต่คุณพ่อคะ หลักสูตรนี้มันดีที่สุดในสายงานนี้ ปรางอยาก..." วิยะดาเปิดประตูเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง ในมือถือถ้วยรังนก"คุยอะไรกันอยู่คะเสียงดังเชียว อ๋อ... เรื่องที่หนูมะปรางจะไปเมืองนอกใช่ไหมคะคุณก้อง" ก้องภพขมวดคิ้ว"คุณ.. รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ?" วิยะดาวางถ้วยรังนกลงบนโต๊ะ แล้วเดินไปบีบไหล่มะปรางเบาๆ อย่างสนิทสนม"รู้สิคะ น่าจะสนับสนุนแกนะคะคุณก้อง เด็กสมัยนี้ถ้าไม่ได้ภาษาหรือประสบการณ์ต่างประเทศจะเสียเปรียบเอาได้ อีกอย่าง... มะปรางโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ให้แกไปเปิดหูเปิดตาบ้างเถอะค่ะ" มะปรางมองวิยะดาด้วยความแปลกใจและซึ้งใจ"คุณน้าวิ... ขอบคุณนะคะที่เข้าใจปราง" วิยะดายิ้มหวานให้มะปราง ก่อนจ
اقرأ المزيد
ตีตราจองNc18+
มะปรางเดินเลี่ยงออกมาทางสวนดาดฟ้าที่เงียบสงบ เธออยากสูดอากาศบริสุทธิ์ก่อนจะจากบ้านเกิดไป แต่แรงกระชากที่ข้อมือทำให้เธอสะดุ้ง “เรามีเรื่องต้องคุยกัน... มณีลดา" "พี่หมอ... ปล่อยค่ะ ปรางไม่มีอะไรจะคุย พี่หมอควรจะไปคุยเรื่องงานหมั้นกับพี่เกดมากกว่านะคะ..." ศรัณย์ดึงมะปรางเข้ามาพิงอกแน่น"ฟังนะปราง! พี่ไม่ได้จะหมั้นกับเกด วันนั้นที่บ้านพี่ไปเพื่อจะบอกพ่อกับแม่เกดว่าพี่ 'มีคนที่พี่รักแล้ว' และพี่จะรับผิดชอบแค่ปรางคนเดียว... ที่พี่ทำหน้ายักษ์ใส่ เพราะพี่กลัวตัวเองจะคุมอารมณ์ไม่ได้เวลาอยู่ใกล้ปรางต่างหาก!" มะปรางชะงัก น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลออกมา ”ไปหาที่เงียบๆคุยกันดีกว่า ว่าแล้วศรัณก็พาเธอไปในห้องVIP บรรยากาศภายนอกยังคงมีแสงสีของเมืองหลวงและเสียงดนตรีแว่วมาเบาๆ แต่ภายในห้องกลับเงียบสนิท มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงลมหายใจของคนสองคน ศรัณย์ดันร่างบางของมะปรางให้แผ่นหลังพิงกับประตูที่เพิ่งล็อคสนิท ศรัณย์เสียงทุ้มต่ำพร่ามัว"ที่พี่บอกว่ากลัวคุมอารมณ์ไม่ได้เวลาอยู่ใกล้ปราง... พี่ไม่ได้พูดเล่นนะ" สายตาคมกริบของศรัณย์กวาดมองใบหน้าหวานที่กำลังหน้าแดงซ่านเขาไม่ร
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status