INICIAR SESIÓN<3
“Minsan kasi, nakakalimutan ni Daddy na hindi lang siya ang Selverino sa bahay na 'to.”Natigilan si Mr. Robot.Naramdaman ko ang literal na paghinto ng hangin sa paligid namin. Ang kaniyang mga mata ay biglang nanlaki, nakatutok nang direkta sa akin.“What do you mean, Master Lara?” mababa, garalgal, at tila nanginginig niyang tanong.Humarap ako sa kaniya at kumindat. “Nung bata kasi ako, palagi akong naiiwan sa itaas. Curious ako kung ano bang ginagawa niya sa baba. Kaya nung nagkaroon ako ng chance na ma-access ang main terminal natin sa kwarto ko... I kind of tweaked the logic parameters ng scanner na 'to.”Itinaas ko ang kanang hinlalaki ko at iwinagayway sa mismong harapan ng mukha niya.“DNA-level biometric sequence ang kailangan niya, tama? Well, last time I checked, I share fifty percent of Diego Selverino’s exact biological DNA. Kasi anak niya ako. Naglagay ako ng bypass code. Kapag idinikit ko 'yung thumbprint ko, babasahin ng scanner 'yung biological match ko kay Daddy, a
Nagsimula ang aming paglilibot bandang hapon.Naligo muna ako at nagpalit ng isang komportableng oversized sweater at shorts, habang si Mr. Robot ay nanatili sa kaniyang puting V-neck shirt at gray sweatpants.Magkahawak-kamay kaming naglalakad sa malalawak at tahimik na pasilyo ng Selverino Mansion. O mas tamang sabihin, nakakapit ako sa braso niya na parang linta habang siya ay naglalakad na parang isang sundalo sa gitna ng misyon.“Ito ang West Wing,” paliwanag ko na parang isang tour guide habang naglalakad kami sa hallway na puno ng mga abstract paintings. “Dito 'yung mga guest rooms na walang laman. Wala naman kasing bumibisita sa amin. Kaya puro alikabok lang 'yung ini-scan mo diyan.”Wala siyang sinabi. Ang kaniyang mga mata ay diretso, sinusuri ang mga cameras na nakakabit sa bawat sulok ng kisame. Napansin ko kung paano niya kinakabisado ang mga spots. Bawat liko namin, alam niya kung saan eksaktong titigil para hindi mahagip ng lente ng camera.Ang galing! Ang advanced niya
“Yes, Master Lara.”“Bakit parang bored na bored 'yung system mo? Gusto mo bang maglaro tayo? Or maybe we can do some physical activities para ma-exercise 'yung hydraulic joints mo?” nakangiti kong suggestion.Ang panga niya ay umigting. “Physical activities... are not required.”“Hindi! I insist!” mabilis akong tumayo at hinila ang braso niya. “Tara sa gym! Magwo-workout tayo. Tutal kailangan mo akong sundan kahit saan, di ba? Edi ikaw magiging spotter ko!”Wala siyang nagawa kundi ang magpakaladkad sa akin papunta sa indoor gym ng mansyon.Pagpasok namin, pinaupo ko siya sa isang bench habang nagsimula akong mag-stretching. Suot ko ang isang hapit na hapit na yoga pants at sports bra. Habang ginagawa ko ang mga bending routines ko, sinadya kong sawayin ang tingin niya.Gusto kong makita kung gaano kabilis mag-react ang optical sensors niya sa isang babaeng nag-i-stretching sa mismong harapan niya.At hindi ako nabigo.Kahit pilit siyang nakatingin sa mga ventilation shafts at securi
“Sige ba! Game ako diyan, baby bot!” masigla kong sagot habang nakadikit pa rin ang pisngi ko sa matigas niyang dibdib.Ang bango-bango niya talaga. Amoy ulan na humalo sa mamahaling panlalaking pabango na hindi ko naman inispray sa kaniya. Siguro built-in na 'yung scent disperser niya sa pores ng synthetic skin niya. Grabe, Daddy, you outdid yourself!Naramdaman ko ang marahas na pagbuntong-hininga ni Mr. Robot. Ang kaniyang malalaki at maiinit na kamay ay dahan-dahang humawak sa magkabilang balikat ko, pilit akong inilalayo nang kaunti upang makita niya ang mukha ko.“Owner Lara. This is not a game,” pormal at mababa niyang sabi. Ang kaniyang mga mata ay madilim, nag-i-scan muli sa paligid ng kwarto na parang may nagtatagong kalaban sa ilalim ng kama ko. “The 48-hour protocol is strict. Physical proximity must be maintained at a zero-point-five meter radius. If you move, I move. If you stop, I stop. Do you comprehend?”Napahalakhak ako at pinalo nang mahina ang kaniyang matipunong b
THIRD PERSON’S POVNang makasiguro si Snyder na tuluyan nang nakatulo si Lara at humihinga na ito nang payapa sa ibabaw ng sofa, dahan-dahan siyang humarap.Tinitigan niya ang dalaga. Ang magandang mukha nito na may bakas pa ng natuyong luha at ang namumulang mga labi nito mula sa kanilang halik.Ipinikit ni Snyder ang kaniyang mga mata at huminga nang napakalalim. Ang kaniyang mga daliri ay nanginginig pa rin.Muntik na. Muntik na niyang masira ang buong undercover mission dahil lang sa isang halik.Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa banyo ng kwarto. Isinara niya ang pinto at inilock ito. Humarap siya sa salamin at tiningnan ang sariling repleksyon. Basang-basa siya ng pawis, at ang kaniyang mga mata ay nag-aapoy pa rin sa matinding emosyon.Inabot niya ang kaniyang tainga at pinindot ang isang napakaliit at nakagagagong earpiece na nakatago sa loob ng kaniyang ear canal.BZZZT.Isang malamig at encrypted na static sound ang umalingawngaw sa kaniyang earpiece, kasunod ng isang bo
Nakatitig lang ako sa kaniya, tuluyang natulala sa paraan ng paghawak niya sa pisngi ko. Ang tibok ng puso ko ay naging napakabilis, nag-uunahan sa dibdib ko na parang gustong kumawala.Ang amats ng alak ay mas lalong lumala, nagbibigay sa akin ng lakas ng loob na gumawa ng mga bagay na hindi ko maiisip kapag matino ang isip ko.Inilapit ko ang mukha ko sa kaniya, binababa ang tingin sa kaniyang mapupula, makakapal, at perpektong mga labi.“Mr. Robot...” utal at paos kong bulong, ang hininga ko ay amoy matamis na red wine at direktang tumatama sa kaniyang mga labi. “May... c-can I try kissing you?”Nakita ko kung paano biglang nanlaki ang kaniyang mga mata sa tanong ko. Ang panga niya ay marahas na umigting, at ang kaniyang adam's apple ay gumalaw sa isang mabilis na paglunok. Ang kaniyang hinlalaki na nasa pisngi ko pa rin ay bahagyang nanigas.“Lara... stop,” garalgal at pilit niyang banta, ngunit ang kaniyang boses ay nanginginig sa matinding pagpipigil.“Gusto ko lang i-test kung
APAT NA TAON ANG LUMIPAS.LEONREI FERUZZI’S POV“Daddy, no! I don’t want that! It looks like plastic!”Napabuntong-hininga ako habang hinihilot ang sentido ko. Nasa loob kami ng custom-made na bulletproof black Maybach, binabagtas ang trapikong kalsada ng Maynila.Sa labas, ako ang kinatatakutang p
“M-Ma... nasaan ang baby?” bungad ko.Tumayo ang foster mother ko. Wala man lang reaksyon sa mukha. May kinuha siyang isang maliit na kumot na may bahid ng dugo, at inabot iyon sa akin. Walang galaw. Walang tunog.“P-Patay na,” malamig na sabi niya. “Mahina raw ang baga. Binalot na namin para maipa
ROSELEI RIVAMONTE’S POVMasakit.Iyon ang unang pumasok sa isip ko nang unti-unting magising ang diwa ko.Parang binugbog ang buong katawan ko. Dumilat ako at sinalubong ang manipis na sinag ng araw mula sa basag na bintana ng abandonadong kwarto.Gumalaw ako at naramdaman ko ang isang mabigat na b
“I’m gonna prove na to you, malulula ka sa sarap ng hotdog ko…”Pagkasabi noon, walang pasabi niyang inabot ang labi ko, dinampi ang mainit at malambot niyang labi.Awtomatiko akong napakapit sa leeg niya at napapikit, bigla niyang ginalaw ang mga labi niya, ang halik niya ay mapusok, nag-aalab, at







