Se connecter“Mabel, please get me a copy of the proposal sent by Animatrix. I need to review it first bago ko ipasa kay Ivy,” anang dalaga, habang tumitipa sa kanyang laptop. She was answering her emails. Natambak na ang mga iyon dahil lang sa hindi siya pumasok ng isang linggo. Kaya naman minamadali ng dalaga ang pagsagot sa mga iyon.Gaya ni Ralph, bumalik na rin sa pagtatrabaho si Elize. Yaman din lamang na hindi siya pwedeng lumabas sa banssa, might as well make the most of her time. She wants to be productive kahit na marami silang kinakaharap ni Ralph ngayon.“Okay po, Ma’am,” sagot ni Mabel, agad na tumalima sa utos ng amo. Hindi nagtagal, bumalik ito. “Ma’am, may tawag po kayo sa landline natin,” anunsiyo ng sekretarya.Agad na nag-angat ng tingin si Elize, nangunot-noo. “From who?”“Mula daw po sa city jail, Ma’am.”“From what?” bulalas ng dalaga, nagtaka. Who’s calling her from inside the prison? “I’ll just take it from here, Mabel. Thank you.” Agad na kinuha ni Elize ang headset ng lan
“That’s it? That’s all you have?” sarkastikong tanong ni Ralph kay Dylan habang nag-uusap-usap ang mga ito sa penthouse ni Ralph.Just half an hour ago, si Elize mismo ang nagpatawag kay Dylan at kay Xander. After learning from Mark everything that has transpired that day, she knew she cannot just sit back and just let Ralph solve his problems.They are married now, partners in every way. And if he needs to get justice for his parents, then she will help him get it.“Ralph, please. Don’t let your anger get the better of you again,” ani Elize, inabot ang braso ng asawa. Magkatabi ang dalawa sa sofa.“If we’re going to let the law deal with Margarita, then we need to have a solid evidence against her,” paliwanag ni Dylan. “Pwede nating gamitin ang statement ni Tonya. But then again, it’s not solid if we cannot present evidence about the allegations. Besides, they can always refute that Tonya has a mental health condition. Also, she maybe lucid now, but until when? Remember, we only ga
Kanina pa nagpaparoo’t parito si Elize sa loob ng penthouse ni Ralph. Hinihintay niya ang pag-uwi ng asawa mula sa Del Fierro Minings. He promised her they’d have lunch together. Subalit, mag-aalas tres na ng hapon wala pa rin ito. She tried calling his cell but it seemed he turned his phone off. Sinubukan din niyang tawagan si Mark subalit hindi rin ito sumasagot. At talagang nag-aalala na siya para kay Ralph.Naghahalo-halo na sa isip niya ang iba’t-ibang masasamang senaryo. Na kahit ilang beses niyang pilit iwaglit sa isip, naiisip pa rin niya.She is more than worried.Maya-maya pa, tumunog ang kanyang cellphone. Agad iyon pinulot ng dalaga at sinagot ang tawag.“Hello, Ms. Elize. Security poi to dito sa DFV. Nagbilin po si Sir Mark na papuntahin kayo rito sa kumpanya ngayon din."Kumurap ang dalaga, lalong nilunod ng kaba ang dibdib. May nangyari bang masama? Bakit hindi na lang siya direktang tinawagan ni Mark? Ipinilig ng dalaga ang ulo. Later,she thought. She’ll entertain her
Humikbi si Tonya, nagpunas ng luha. Mabigat para sa matanda ang mga alaalang ikinuwento nito kay Ralph. Iyon din ang dahilan kung bakit nawala siya sa kanyang katinuan pansamantala nang magbalik siya sa kanyang pamilya matapos siyang mapalayas sa mansiyon. Na lalo pang pinalala ng kanyang sakit na dementia.Kung ang matandang babae ang masusunod, ayaw na niya sanang maalala ang trahedyang nangyari sa mansiyon ng mga Del Fierro. Kaya lang, sa edad niyang iyon, alam din niyang hindi na magtatagal ang kanyang buhay. Kaya naman handa na siyang isiwalat ang lahat kay Ralph bago pa man muling maagaw ng paglimot ang kanyang katinuan. Tapos na siyang matakot. Hindi na siya natatakot mamatay para sa katotohanan.“Yaya, nang umagang ‘yon, n-nakita mo pa bang buhay sina Mommy at Daddy?” tanong ni Ralph, maya-maya.Tumango si Tonya. “O-oo, Ralph. Sabay na bumaba ang Mommy at Daddy mo nang umagang ‘yon. Sabay din silang kumain ng agahan at—“Umigting ang panga ng binata. “I understand that, Yaya.
Almost 20 years ago“Mommy, why do we need to Grandpa’s house again?” tanong ng sampung taong gulang na si Ralph sa ina na si Janessa. Kasalukuyang naglalakad ang mag-ina patungo sa mansiyon ng mga Del Fierro na ilang bahay lang ang pagitan mula sa kanilang bahay.Ngumiti si Janessa, niyuko si Ralph. “Because your Grandpa wants to see you everyday,” anang ginang.“What about Dad? Is he not coming with us?” muling tanong ng paslit.“Your Dad’s already at the mansion, Ralph. Kanina pa niya tayo hinihintay roon. Kaya kung ako sa ‘yo, we better hurry up. You don’t want your Dad waiting for us for too long, don’t you?”Hindi sumagot ang batang si Ralph, umiwas ng tingin, bahagyang lumabi. “Ayokong kalaro si Simon, Mommy. He’s always angry at me. Grandma is angry at me too,” anang paslit, puno ng pag-aalinlangan ang tinig.Sandaling bumakas ang awa sa mukha ni Janessa. Hindi na bago sa babae ang masamang pakikitungo nina Margarita, ang ikalawang asawa ni Don Pedro, at ng apo nitong si Simon
Maingat na inilapag ni Ralph ang dalang mga bouquet ng bulaklak sa dalawang nitso na nasa harapan ng binata. Malinaw na nakaukit sa marmol ang pangalan ng mga magulang.He can still remember vividly that one rainy afternoon that seemed to be a lifetime away now. He didn’t want to leave that place. That place was where his parents were laid to rest. Doon din nangako si Don Pedro na aalagaan siya nito nang mabuti at na hanggang nasa poder siya nito, walang mangyayaring masama sa kanya. But... none of those happened. Growing up, he had a house but never a home.He had everything all the world needed but never that thing he needed the most.He was surrounded by people, strangers who were tasked to keep him safe. But he didn’t have someone who really cares, someone who would take his side… always.Nevertheless, he is who he is today because of the cruelty he endured growing up. And now…“Grandpa got sick, Dad, Mom. I have taken over Del Fierro Minings. He gave me every single share he has
Hindi agad nakapagsalita si Calvin, lalong namutla sa sinabi ni Ralph. Matagal na panahon nang nagtataka ang lalaki kung paano at kailan niya iniligtas si Elize, na noon ay laging binabanggit ng dalaga. But he cannot recall any instances that he did that. All he knew was that, after a freak accide
Ang pag-ingit pabukas ng pinto ng pantry ang nagpangyari upang mapatingin si Elize sa direksyon niyon. Agad na napatuwid ang likod ng dalaga mula sa pagkakaupo sa silya nang makita sa pinto ang bulto ni Ralph.“H-how are you h-here—“ bulong ng dalaga, ni hindi makumpleto ang nais sabihin.Kanina la
“W-what are you doing h-here, Calvin? W-why are you—“ halos hindi masabi-sabi ni Elize ang nais niyang sabihin. She was too confused by Calvin's presence there--- her workplace, a place which should be one of her safe spaces.Marahang nagbuga ng hininga si Calvin, sinubukang humakbang palapit sa da
“There’s our man, Xander!” anunsiyo ni Cyrus habang papalapit ang binata sa table na inuukopahan ng kanilang barkada sa isang sikat na bar sa siyudad.Nang tuluyang makalapit ang binata, agad itong inabutan ni Cyrus ng isang bote ng beer. “Thanks,” ani Xander, humanap ng mauupuan sa section na inuu







