Chapter 7: An Invitation

“Are you sure okay ka lang, El? Gusto mo doon na lang ako matulog sa inyo? We can do a sleepover,” ani Ivy kay kay Elize nang manatiling tahimik ang kaibigan habang nakatanaw sa papalubog na araw sa ‘di kalayuan. Nakaupo ang dalawa sa buhanginan ng resort kung saan sila kasalukuyang naroon.

They took a drive outside the city because Elize wanted to clear her head after talking to Calvin. At bilang isang supportive na kaibigan, sinundan ni Ivy si Elize. Hindi nito iniwan ang kaibigan. Hanggang sa mapadpad sila sa isang beach resort, dalawang oras ang layo  mula sa siyudad.

Ang masaya sanang celebration lunch na balak ng dalawa, nauwi sa isang simpleng lunch sa resort na halos hindi rin kinain ni Elize.

“I’m really stupid before, am I?” ani Elize, bumaling kay Ivy.  Ayaw niya sanang magpaapekto  sa muli nilang pagkikita ni Calvin. Subalit, magsisinungaling siya kung sasabihin niyang she was not affected by it even for a little bit.

Seeing Calvin again, was a reminder of how she stupidly threw her life away four years ago. Four years. Hanggang ngayon hind pa rin siya makapaniwala na iniwanan niya ang lahat sa Maynila—ang pamilya niya, ang mga kaibigan niya at ang mga pangarap niya para lang kay Calvin.

Sa totoo lang, kahit na hugit dalawang buwan na ang nakakalipas mula nang makabalik siya sa kanila at maayos na ulit ang relasyon niya sa mga magulang, minsan, nagu-guilty pa rin siya sa ginawa niyang pagsuway sa mga ito nang kusa siyang sumama  kay Calvin. She’s trying to shake that feeling off everyday. She knew she hurt a lot of people when she left. At wala nang ibang nasa isip niya kundi ang paano makakabawi sa mga mahal niya sa  buhay. But she always felt lacking, guilty and still unworthy of forgiveness.

Inabot ni Ivy ang kamay ng kaibigan. “Be kind to yourself, El. We all make mistakes. Ang importante ngayon, itinama mo na ang pagkakamali mo. We love you, El. And all of us are happy that you are now back with us. And as for Calvin, he is really a dickhead! Kung ako lang ‘yon kanina, pinagsasampal ko na ang gagong ‘yon. Imagine, saan siya kumuha ng lakas ng loob at kapal ng mukha para magpakita pa sa ‘yo after everything he did?” Umirap ang dalaga, nagbuga ng hininga “Are you feeling any better now?”

Tumango si Elize. “Thank you for coming with me here today. Sorry I ruined our celebration lunch,” anang dalaga lumabi.

“It’s okay. Bukas na lang ulit after we signed the contract with DFV!” malawak ang ngiting sagot ni Ivy, nagniningning ang mga mata.

Lumawak na rin ang ngiti ni Elize. Bumalik ang excitement sa newly acquired project nila ni Ivy. Forgiving herself is really a process. She knew it will take some time. She just needs to look beyond her mistakes and focus on the blessings thrown her way.

She’s now owns an ad agency. They just closed a big project early that day. Those things are worth celebrating. Everyday.

Hindi naglaon, nag-aya na ring umuwi si Elize. Gaya nang pagpunta nila roon, nag-convoy ang magkaibigan pauwi.

Pasado alas siete na nang gabi nang makauwi si Elize sa kanila. Subalit hindi pa man nakakababa sa kanyang saasakyan ang dalaga, sinalubong na siya agad ni Felicia at kinausap.

“Elize, anak. May emergency. Tumawag ang Tita Marjorie mo at sinabing tumakas na naman daw si Gabbie at nagpunta dito sa Maynila nang hindi nagpapaalam. Tinawagan  na namin ng Daddy mo ang lahat ng pwedeng tawagan, pati sina Tito Luis at Tita Macy mo. Wala rin daw sa kanila si Gabbie. Do you know any place she can go?”

Napabuga ng hininga si Elize. Gabbie is her nineteen-year old her cousin from Cebu. Stubborn and willful, gaya rin niya noon. Ang kaibahan lang, Gabbie is spoiled rotten by her father’s sister Marjorie. Kaya ganoon na lamang kalakas ang loob nito na lumuwas-luwas nang Maynila nang walang paalam.

Recently, nagkita sila nito, sa get-together dinner ng kanilang angkan mula nang makauwi siya. Gabbie sneaked out again that night. Gusto raw makipag-meet-up sa mga friends nito na nakilala nito sa isang gaming app. She remembered she wants to go to a bar and--

“Okay, Mom. Iikot na lang ako sa mga pwede niyang puntahan. Call me for updates,” ani Elize bago muling minaniobra ang sasakyan palabas ng kanilang gate.

Agad na tinumbok ni Elize ang bar na tinanong ni Gabbie sa kanya noong huli silang magkita. Pamilyar sa kanya ang lugar na iyon dahil nadadaanan niya iyon kapag pumapasok siya sa GEM. She knew her way around that area.

Kaya naman matapos mag-park, agad na pumasok sa loob ng bar ang dalaga. Maingay, mausok at puno ng tao. Iyon ang sumalubong na eksena kay Elize. Subalit dahil determinado siyang makita ang pinsan, nakipagsiksikan ang dalaga makapasok lang sa loob.

Once inside, sa bartender siya dumiretso. Pinakita niya ang picture ni Gabbie, subalit hindi pa raw nito nakikita roon ang pinsan.

Wala sa sariling napaupo sa stool si Elize, tahimik na ipinagala ang tingin sa maingay na bar. Kung wala roon si Gabbie, saan niya hahanapin ang pinsan?

Nasa ganoong pag-iisip si Elize nang bigla ibaba ng bartender ang isang kopita ng ladies drink sa harap niya. 

Confused, umiling ang dalaga. “N-no, I didn’t order one.”

Ngumiti ang lalaking bartender. “It’s from VIP Room #3, Ma’am,” sagot nito, tinuro ang taas ng bar.

Nag-angat ng tingin si Elize. Mula sa tapat ng isang pinto na may nakasulat na #3, nakatayo ang pamilyar na bulto ni Ralph Del Fierro. May hawak itong bote ng mamahaling beer, may tipid na ngiti sa labi habang nakatingin sa kanya.

What was he doing there? Sa dami ng tao sa loob ng bar na ‘yon, nakita siya nito agad?

Nangunot-noo ang dalaga. Nag-isip.

Maya-maya pa, nakita niyang may lumapit na lalaki kay Ralph. May ibinulong si Ralph dito bago ito bumaba ng hagdan, patungo sa kanya.

“Good evening, Ms. Monteverde. I’m Mark, Mr. Del Fierro’s assistant. My boss wants to invite you for a talk upstairs,  in his VIP room.”

Kumurap si Elize. “A-a talk? Is this about our p-project?”

Marahang umiling si Mark, bahagyang ngumiti. “I’m sorry. But I have no idea. You have to ask him that yourself. This way please, Ma’am,” sabi pa nito, inilahad ang kamay sa direksyon ng hagdan.

Sandaling nagtalo ang isipan ni Elize, subalit sa bandang huli, tumayo na rin ang dalaga mula sa stool. She thought it’s not proper to turn down an invitation from a new client. Maingat na kinuha ni Elize mula sa counter ang ladies drink na para sa kanya bago, “After you,” anang dalaga sa assistant ni Mr. Del Fierro.