เข้าสู่ระบบ‘Nasaan ako?’ iyon ang unang pumasok sa isip ni Elize nang magising kinabukasan. She was in an ufamiliar room, without any clear memory of what happened last night.Last night, pag-uulit ng dalaga sa isip. Hindi niya alam kung anong nangyari kagabi at kung paano siya humantong sa silid na iyon. And how the hell did she have that splitting headache!Napasapo sa kanyang ulo ang dalaga, bumangon sa kama.“Good morning!” anang pamilyar na tinig kung saan.Bumaling si Elize sa bandang kanan ng silid. Upang mapasinghap lamang nang makita roon si Ralph, prenteng nakasandal sa pinto nang sa tingin niya ay isang walk-In closet.Lalong hindi napagsalita si Elize, kumapit sa kumot na tumatakip sa kanyang kahubdan. Lalong nanirik ang lohika ng dalaga nang mapagtanto niyang wala siyang ni isang saplot sa kanyang katawan! She also felt sore all over, especially down there. Especially down there!Oh god! She did not…“Sa tingin ko unti-unti mo nang naaalal ang nangyari kagabi. Tama ba ‘ko, Elize?” p
“Dammit, Mark! Can’t you drive faster?” singhal ni Ralph sa assistant na noon ay siyang nasa manibela. Patungo sila sa penthouse ng binata dahil malapit lang iyon sa bar kung saan sila galing.“I’m trying my best, Sir,” sagot naman ni Mark, bakas na rin ang taranta sa tinig bago lalong binilisan ang pagpapatakbo ng sasakyan.Napabuga ng hininga si Ralph, niyuko ang nakasiksik pa rin na bulto ni Elize sa kanya. Beads of sweat was already forming on her forehead. Her skin feels hot and she cannot stop moaning as if…Lumunok ang binata nang biglan hilahin ni Elize ang kanyang kwelyo na siyang nagpangyari upang maging gagahibla na lamang ang pagitan ng kanilang mga mukha. Namumungay ang mga mata nito habang titig sa kanya. At magsisinungaling siya kung hindi siya naapektuhan sa mga kinikilos nito. Sa katunayan, nakakaramdam na rin siya kanina pa ng init na hindi niya alam kung saan nagmumula. Subalit patuloy niya iyong nilalabanan. He must keep a level-head. Hindi siya dapat nagpapadala s
“Ms. Monteverde, we meet again,” bati ni Ralph kay Elize pagkapasok na pagkapasok ng dalaga sa loob ng VIP Room ng binata.“Mr. Del Fierro, thank you for the drink,” pormal na bati ng dalaga.“Please, don’t be too formal. Wala na tayo sa opisina. Call me, Ralph,” anang binata, umupo na sa sofa na naroon. “Please have a seat and make yourself comfortable."Tensiyonadong ngumiti si Elize. Malawak ang VIP Room. Subalit mag-isa lang si Ralph sa loob. He had the room all for himself. Wala ba itong kaibigan na pwedeng makasama kapag gusto nitong lumabas?Well with his reputation of being cold and ruthless, hindi na rin siya magtataka kung iwas ang lahat ng tao rito. She wonders how he copes up with loneliness.Maingat na umupo sa katapat na sofa si Elize. “What do you want to talk about, Mr. Del—I mean, Ralph?”Sandaling tumitig si Ralph sa kanya, ngumiti. “Wala naman masyado. I just want to know why you are here, just like me, alone.”Marahang ibinaba ni Elize ang kopita na hawak sa maliit
“Are you sure okay ka lang, El? Gusto mo doon na lang ako matulog sa inyo? We can do a sleepover,” ani Ivy kay kay Elize nang manatiling tahimik ang kaibigan habang nakatanaw sa papalubog na araw sa ‘di kalayuan. Nakaupo ang dalawa sa buhanginan ng resort kung saan sila kasalukuyang naroon.They took a drive outside the city because Elize wanted to clear her head after talking to Calvin. At bilang isang supportive na kaibigan, sinundan ni Ivy si Elize. Hindi nito iniwan ang kaibigan. Hanggang sa mapadpad sila sa isang beach resort, dalawang oras ang layo mula sa siyudad.Ang masaya sanang celebration lunch na balak ng dalawa, nauwi sa isang simpleng lunch sa resort na halos hindi rin kinain ni Elize.“I’m really stupid before, am I?” ani Elize, bumaling kay Ivy. Ayaw niya sanang magpaapekto sa muli nilang pagkikita ni Calvin. Subalit, magsisinungaling siya kung sasabihin niyang she was not affected by it even for a little bit.Seeing Calvin again, was a reminder of how she stupidly
“I-I just want to talk to Elize,” pahayag ni Calvin, seryoso. Titig na titig ang binata kay Elize. Lalong nagbuhol ang mga kilay ni Ivy, namaywang “Talk? Ano pang pag-uusapan ninyo? Have you not done enough to my friend—“Hinawakan ni Elize ang braso ni Ivy, sandaling pinuno ng hangin ang dibdib bago nagsalita. “Let me talk to him, Ivy.”“P-pero, El—““It’s okay. I-I can handle him,” paniniguro ni Elize bago humakbang palapit kay Calvin. Tumigil siya ilang hakbang ang layo sa dating nobyo. Hindi niya alam kung anong nangyari dito but he looked different. Nangingitim ang ilalim ng mata nito. Magulo ang buhok nito. Gusot din ang t-shirt na suot. He looked like he went to hell and back. Malayong-malayo sa well-groomed na Calvin na kilala niya. Subalit, kung ano mang nangyari dito matapos siyang umalis sa Sta. Ignacia, wala na siyang pakialam. She’s over him.“Bakit ka nandito, Calvin?” diretsong tanong ni Elize.“I-I just… want to explain, Elize,” umpisa ni Calvin, bakas ang pagkataran
Malakas pa rin ang pagkabog ng dibdib ni Elize kahit natapos na niya ang kanyang presentation. Ang akala niya, kay Mr. Blanco lang sila magpe-present ng proposal ni Ivy. Hindi niya akalain na kasama pala sa panel ang mismong may-ari ng DFV na si Mr. Ralph Del Fierro.Halos umurong silang dalawa ni Ivy kanina sa papasok sa audio-visual room nang ipakilala ni Mr. Blanco si Ralph del Fierro. Kung pwede lang magpa-reschedule ng presentation, marahil kanina pa ginawa ni Elize. Subalit, alam niyang unprofessional iyon. At sa gaya ng GEM na isa palang start-up ad agency, hindi maganda sa imahen ng kanilang kumpanya kung magba-back out siya.And so, she gathered her wits. Controlled her emotions and be as professional as she can be. She already did her best. Now she awaits for the verdict.“We are open for any of your feedback, Sirs,” si Ivy, may nginig ang tinig, mabilis na sumulyap kay Elize na noon ay umupo na sa tabi niya. Sa ilalim ng mesa, naghawak-kamay ang magkaibigan.Nag-usap na sil







