เข้าสู่ระบบIkalawang araw na mula nang magkita sila ni Mrs. Conchita. Hindi pa rin sila nagkikita ni Arthur, at ipinagpasalamat niya iyon. Hindi niya kasi alam kung paano ito haharapin pagkatapos ng mga nalaman niya tungkol kay Clarisse at tungkol sa sakripisyong ginagawa nito para sa ex. Lagi pa rin naman si
"Oh, no, please don't cry, iha." Nagmamadaling kumuha si Mrs. Conchita ng panyo mula sa bag nito saka ipinahid sa mga pisngi niya. Saka lang niya naalalang nasa harap pa pala niya ang matanda. Nahihiyang pinigilan niya ang kamay nito sa pagpahid ng mga luha niya, saka kumuha ng tissue at siya na mi
Parang déjà vu ang pakiramdam nang pumasok siya sa restaurant na iyon. Kahit ilang taon na ang lumipas mula nang makipagkita sa kanya si Mrs. Conchita nang silang dalawa lang sa lugar na iyon, bumabalik muli ang kaba at ang hindi niya maintindihang pakiramdam. Nakatanggap siya ng tawag mula sa mata
Dahil sa naalala ay nilunok nga niya lahat. Napahawak sa ulo niya si Arthur habang nakatunghay sa kanya. Nang wala nang lumabas mula sa ari nito ay saka niya inuluwa ang subo-subo sa bibig. Parang nawalan ng lakas na napaupo siya sa sahig at napasandal sa dingding. Mabilis na itinaas ni Arthur ang
Wala sa loob na kinagat niya ang pang-ibabang labi habang umaakyat ang kamay niya sa pisngi nito. Nakita niyang may mumunting balbas na itong tumubo. Sa sobrang busy yata nito ay hindi man lang ito nakapag-shave man lang. Iyon pala iyong kumikiliti sa mukha niya no'ng naghalikan sila. Pero mas nag
Nagiging busy si Arthur nang mga sumunod na mga araw. Lagi naman itong nag-uupdate sa kanya. Sa tuwing tatawag ito sa gabi ay halata niya ang pagod sa boses nito, kaya't iniintindi niya kahit tatlong araw na silang hindi nagkikita ng nobyo. Mas nagiging madalas ang activities nito sa school. Mi
"I'm really trying to hold my temper, Jenna, but you always provoke me. Why do you hate Chelsea so much when she's one of the sweetest girls I've known? Kailangan ba talagang umabot uli kayo sa sakitan? She's running away from you, crying! What did you do to her this time?" Hindi niya inaasahan ang
Hindi itinago ng lalaki ang paghanga sa mga mata nito habang hinahagod siya nito ng tingin. Naiilang naman siya sa klase ng titig ng lalaki. "My name is Gilbert. Gilber Sullivan," inabot nito ang isang kamay sa kanya. Napilitang nakipagkamay na rin siya. "Jenna Alegria," matipid na sagot niya. "
Mabuti na lang at nagsimula na agad ang Runway fashion show. Do'n na natuon ang atensiyon niya at tuluyang nakalimutan ang dalawa sa tabi. Hindi niya mapigilang mamangha sa mga gawa ng mga designers na naging idolo niya. Iyong excitement niya na makita mismo ang mga designs ng mga ito nang malapita
Napangiti siya nang maalala si Patrick. Itinudo na talaga nito ang pabor na ginawa sa kanya at inihilera pa siya sa mga importanteng tao sa larangan ng fashion. "What are you doing here?" Agad siyang napalingon sa boses na may halong disgusto. Alam na niya kung sino iyon pero gusto pa rin niyang







