登入Ikalawang araw na mula nang magkita sila ni Mrs. Conchita. Hindi pa rin sila nagkikita ni Arthur, at ipinagpasalamat niya iyon. Hindi niya kasi alam kung paano ito haharapin pagkatapos ng mga nalaman niya tungkol kay Clarisse at tungkol sa sakripisyong ginagawa nito para sa ex. Lagi pa rin naman si
"Oh, no, please don't cry, iha." Nagmamadaling kumuha si Mrs. Conchita ng panyo mula sa bag nito saka ipinahid sa mga pisngi niya. Saka lang niya naalalang nasa harap pa pala niya ang matanda. Nahihiyang pinigilan niya ang kamay nito sa pagpahid ng mga luha niya, saka kumuha ng tissue at siya na mi
Parang déjà vu ang pakiramdam nang pumasok siya sa restaurant na iyon. Kahit ilang taon na ang lumipas mula nang makipagkita sa kanya si Mrs. Conchita nang silang dalawa lang sa lugar na iyon, bumabalik muli ang kaba at ang hindi niya maintindihang pakiramdam. Nakatanggap siya ng tawag mula sa mata
Dahil sa naalala ay nilunok nga niya lahat. Napahawak sa ulo niya si Arthur habang nakatunghay sa kanya. Nang wala nang lumabas mula sa ari nito ay saka niya inuluwa ang subo-subo sa bibig. Parang nawalan ng lakas na napaupo siya sa sahig at napasandal sa dingding. Mabilis na itinaas ni Arthur ang
Wala sa loob na kinagat niya ang pang-ibabang labi habang umaakyat ang kamay niya sa pisngi nito. Nakita niyang may mumunting balbas na itong tumubo. Sa sobrang busy yata nito ay hindi man lang ito nakapag-shave man lang. Iyon pala iyong kumikiliti sa mukha niya no'ng naghalikan sila. Pero mas nag
Nagiging busy si Arthur nang mga sumunod na mga araw. Lagi naman itong nag-uupdate sa kanya. Sa tuwing tatawag ito sa gabi ay halata niya ang pagod sa boses nito, kaya't iniintindi niya kahit tatlong araw na silang hindi nagkikita ng nobyo. Mas nagiging madalas ang activities nito sa school. Mi
"Did you introduce yourself to Jenna already?" Kahit matanda na ang lola niya ay hindi pa rin maikakaila ang pagiging demanding at bossy nito sa tono ng pananalita. Kung naiiba lang ay siguradong manginginig na sa boses pa lang ng abuela. Kalmadong umupo si Zian sa swivel chair sa harap ng mesa ng
"Hey po, do you know who my father is?" Mabilis na nilingon ni Jenna ang anak nang marinig ang boses nito. Hindi niya napansin na bumaba pala ito ng cart bago pa siya naglakad palayo sa mga lalaking sumalubong sa kanila sa airport. "Xavier!" Agad na tawag niya rito sabay hawak sa kamay ng bata. "
"Yes! Wherever mommy goes, I'll go!" Kumikislap pa ang namimilog na mga mata ng batang lalaki habang sinasabi iyon na tumatalon-talon pa. Jenna couldn't help but stare at him in amazement. Sa tuwing tinititigan niya ang mukha ng anak ay hindi niya mapigilan ang kagalakan ng puso. Hindi pa rin siya
Sa loob naman ng sasakyan ay agad na napasandal si Zian. Hindi niya alam kung bakit imbes na matuwa at sa wakas ay nakita na niya ang babaeng hinanap sa loob ng anim na taon ay kabaliktaran ang nararamdaman niya. Bakit parang iba ang babaeng iyon sa babaeng laging nasa alaala niya? Why did he fe







