LOGIN"Hey, sorry late kami." Bumukas ang pinto ng private room at pumasok ang isang male classmate—at sa likod nito, kasunod na pumasok si Vincent.Nagtagpo ang mga mata nina Kate at Vincent sa hangin. Si Gabriel na nakaupo sa tabi ni Kate ay biglang natulala. Hinila nito ang damit ni Kate at bumulong, "Hindi ko alam na darating siya ah."Ang lalaking kasama ni Vincent ay tumawa nang malakas. "Nakauwi pala si Vincent sa Maynila kaya isinama ko na rin siya rito."Nakatayo si Vincent sa may pintuan habang halatang-halata ang ilang at pagkahiya sa mukha niya. "Akala ko... nasa Europe ka."Wala siyang binanggit na pangalan sa salitang "ka," pero alam ng lahat sa kwarto na kay Kate niya 'yon sinasabi.Ano namang isasagot ni Kate? Kung alam niyang darating si Vincent, hinding-hindi siya pupunta. Pero akala rin niya ay nasa ibang bansa p rin ito, kaya hindi niya inakalang magkakasalubong sila sa isang simpleng reunion sa Maynila.Sa sandaling iyon, gustong-gusto ng umurong at lumabas ni Vincent. P
Pagkatapos ng ikalawang performance, muling inayos at pinaganda nina Kate at Frank ang mga dance moves, hanggang sa mabuo na ang final version para sa Edinburgh Art Festival.Sa oras na ito, malapit na ang summer break.Naitawid at matagumpay na natapos ni Kate ang kanyang thesis. Pagkatapos non, kailangan nilang umuwi ni Frank sa Pilipinas para mag-apply ng bagong visa. Inatasan niya si Darlene na mamahala sa patuloy na rehearsals, habang mag-uusap na lang sila sa group chat kapag may mga usapin.Dahil nakarehistro ang residence ni Frank sa Maynila, kailangan nitong umuwi roon para mag-ayos ng ilang documents, habang si Kate naman ay dumiretso rin papuntang Maynila.Wala sa Maynila ang kuya niya, pero si Mr. Greco mismo ang sumundo sa kanya sa airport."Tito!" Exciting para kay Kate na muling makahinga ng pamilyar na hangin ng Maynila.Parang usok na lang ang nakaraan, at ang mga lumang sakit ay naglaho na ring parang ulap. Si Kate, na dalawang taon ang nakakalipas ay gustong-gusto ng
Tinamaan ang damdamin ni Frank, kaya niyakap niya nang mahigpit si Kate. "Sorry, ako ang may kasalanan. Hindi ko na uulitin ito."Ngumiti si Kate. "Hmm, gutom na ako."Mabilis na nagre-react si Frank. "Edi umuwi na tayo agad!"Mabilis siyang lumuhod sa harap ni Kate, kinuha ang mga kamay nito para ipatong sa kanyang mga balikat, at binuhat ito sa kanyang likod. Mabilis siyang tumakbo palabas ng university campus, habang ang mga estudyanteng nakakakita sa kanila ay nagsisigawan at naghihiyawan sa kilig.Matapos ang araw na iyon, matagal-tagal ding hindi na muling nakita ni Kate si Vincent. Minsan, nakakasalubong niya si Anna na mag-isang namimili sa supermarket, pero wala si Vincent sa tabi nito.Isang araw sa clinic, narinig din ni Kate ang pagrereklamo nina Mingming at ng iba pang mga nurses. "Bakit kaya hindi na nagpapadala ng free pastries ang Cookie House? Ilang araw na rin silang huminto ah."Saway naman ng isang nurse sa kanya, "Binibigyan na nga tayo nang libre noon, huwag ka na
"Vincent!" Lumingon si Kate at tinawag siya.Huminto si Vincent, lumingon, at may kaunting gulat sa mga mata habang naghihintay sa susunod niyang sasabihin."Bakit mo itinayo ang Cookie House sa lugar na ito?"Bumuntong-hininga ng bahagya si Vincent. "Ito ang property na iniwan ng biological father ko—ang tatay na ayaw kong kilalanin noon. Dati itong liquor shop. Wala na akong perang natitira para bumili ng bagong pwesto sa ibang lugar. Kung nagdudulot pa rin ito ng istorbo sa 'yo, pwedeng ako na lang ang...""Huwag na," putol ni Kate sa kanya. May sarili na silang buhay at hindi naman siya ganun kadominante para paalisin ito sa sarili nitong property.Tumingala si Kate at pumasok na sa loob ng clinic. Mula sa likod niya, narinig niya ang boses ni Anna."Anong nangyari?""Wala naman. Tara na, anong gusto mong kainin para sa dinner ngayong gabi?""Magluto tayo ng pasta.""Bolognese or seafood?""Kahit ano, basta ikaw ang magluto."Ito ba talaga si Vincent? Ang lalaking marunong na palan
Pagkauwi niya nang gabing iyon, puno ang utak niya ng mga kaganapan sa performance. May buong recording ang troupe kaya pinanood niya 'yon nang paulit-ulit para humanap ng mga pagkakamali at mga parte na pwede pang pabilisin o pagandahin.Nang maayos na niya ang lahat at naisulat sa kanyang notebook, napansin niyang umalis na pala si Frank nang hindi man lang nagpaalam sa kanya.Naalala niya ang tinapon nitong napunit na card kanina sa auditorium.Napabuntong-hininga si Kate. Kukunin pa lang niya ang phone para mag-send ng message nang biglang mag-text si Sofia: Ate, nag-away ba kayo ni Kuya?Kate: Hindi naman, bakit?Nagtaka rin si Kate.Sofia: Pagkauwi kasi ni Kuya, hindi man lang nagsasalita. Nakasimangot lang at nagkulong agad sa kuwarto niya.Kate: Hindi kami nag-away, sige itatanong ko sa kanya.Sofia: Huwag mong tanungin!!!May tatlong exclamation marks pa.Kate: Bakit naman?Sofia: Huwag mo siyang sanayin sa ganyan! 'Yung spoiled brat attitude niyang 'yan, sobrang nakakapikon k
Minsan, napakakakaiba talaga ng pagkakataon kapag nagtatagpo ang landas ng dalawang tao.Hindi alam ni Kate kung gaano na katagal ng nakatayo ang cake shop ni Vincent doon. Bago ang huling beses na 'yon, hindi man lang niya ito nakasalubong kahit kailan. Pero mula nang magkita sila ulit, parang palagi na lang silang nagkakasalubong.Minsan, nakikita niya si Vincent na kasama si Anna na namimili sa supermarket. Minsan naman, nakikita niya itong nagdedeliver ng cake sa iba. At tuwing magkakasalubong sila, simpleng tango lang ang ibinibigay sa kanya ni Vincent, o minsan ay hindi man lang siya nito napapansin.Talagang ginawa nito ang sinabi niya noon.. Ginawa niya ang hiling ni Kate noon—na kapag nagkita silang muli, maging tulad na lang sila ng magkasalubong na strangers sa kalsada.Kahit ang pananamit at ayos nito ay nagbago na nang tuluyan. Noon, palagi itong nakasuot ng formal suit, maayos at walang kapintasan. Kahit ang bawat hulo ng buhok nito ay maayos na nakasuklay at walang kahit
MAINGAT na inobserbahan ni Mitch ang sitwasyon at saka siya sumingit sa tamang sandali.“Vincent, huwag kang magalit dahil sinasabi ng lahat na hindi maganda ang asawa mo,” malumanay niyang sabi. “They’re just worried about you. Think about it—ilang taon na kayong magkakaibigan. Kahit may nasabi sil
NGUNIT ang labis na pinalaking pagtatanghal na iyon ay lalo lamang nagdulot ng walang tigil na tawanan sa loob ng private room. Si Mitch, na nakaupo sa tabi ni Vincent, ay halos mapatawa nang husto at napasandal pa sa balikat nito.At si Vincent ay tahimik lang. Wala siyang sinabi kahit isang salita
NILABAG ni Vincent ang sarili niyang patakaran, uminom siya ng alak. Halata iyon sa boses niya sa video. Medyo lasing na siya. Paos, masigla, at hindi na kontrolado ang sitwasyon.Ngunit si Vincent? Sisigaw ng ganito?Sa alaala ni Kate, si Vincent noong high school ay malamig at mataas ang tingin sa
SA BANYO, maririnig ang tuluy-tuloy na lagaslas ng tubig. Si Vincent iyon, naliligo. Ala-tres na ng madaling-araw at kakauwi lang niya. Nakatayo si Kate sa tapat ng pinto ng banyo. May gusto sana siyang pag-usapan nila.. May kaba sa dibdib niya, and she wasn’t sure kung papayag ba ito sa sasabihin n







