2.2 : Ebidensya

Si Marielle ay attention seeker. Matagal nang napatunayan iyon ni Xavier. Magaling rin itong artista. Makakaya nitong umaktong nasasaktan kahit hindi naman. All in all, she's really a manipulator. Kilala ni Xavier kahit ang kalingkingan. Kung paano sila nagkakilala ay ayaw niyang muling balik-balikan.

She was an eye-catcher. Nakasunod ito sa kanya unang araw ng magtagpo sila. Nagkaroon ng auction sa pag-aari niyang hotel at imbitado si Marielle bilang isa sa mga special guests. He never knew her before, sa auction lamang niya namumukhaan ang babae. Simula noon ay palagi itong nagpapadala sa kanya ng mensahe. Araw-araw, bawat oras until they became lovers.

Tumayo si Xavier. Tumalikod nang hindi si Marielle nililingon. Patuloy ito sa pagdadabog. Sinisigaw ang pangalan niya ngunit hindi niya itinigil ang paglalakad. Diretso siyang nagtungo sa elevator upang magpahinga sa kanilang kwarto. Hindi niya alam ay nakasunod pala ito. Nanlalaki ang mga mata na iniharang ang paa upang pigilan ang pagsara ng pintuan sa elevator.

Pumasok ito. Akala niya ay muling sisigawan siya, tatampalin o kahit ang magmura. Wala sa mga iyon ang nangyari. Sa halip ay misteryoso itong nabago ang timpla. Iniangkla nito ang mga braso sa kanya at idinantay ang ulo sa balikat niya.

"I'm sleepy, babe. Let's cuddle." Mahinahon ang boses, si Xavier ay lihim na napamura. She's always having an attitude na hindi niya maipaliwanag. Iyon ang pinag-aralan ni Xavier sa loob ng limang taon. For some reason he assumed that Marielle has a disorder. Hindi niya matino. Ang pagbabago ng ugali nito na tila ay walang nangyari ay hindi na normal para sa kanya.

Hindi parin siya nasanay.

Nang sila'y makarating sa unit room ay inilayo niya ang sarili kay Marielle. Nagreklamo ito. Nagsusungit na naman at nagdadabog. Diretsong tinungo ni Xavier ang pinakailalim ng drawer compartment. Kinuha niya roon ang isang brown envelope at inilapag sa harapan ni Marielle.

"Buksan mo," utos niya. Nakapoyus ang kanyang mga braso. Naghihintay na gagawin nito iyon.

Tumama ang paningin nito roon. Ngunit wala itong balak na sundin ang kanyang sinabi, sa halip ay ihinakbang nito ang mga paa nakabukas ang magkabilang braso upang yakapin siya, ngunit nahinto si Marielle nang iminuwestra niya ang kamay para ito ay tumigil.

"I want you to open the envelope saka ko gustong gawin mo ang mga gusto mo."

"Really?" Nagningning ang mga mata nito sa labis na galak. Tumalikod upang abutin ang brown envelope at pinunit ang bukasan niyon. Sa mga sandaling nakita nito ang mga nilalaman, biglang naglaho ang mga ngiti sa labi nito. Binalingan siya. Nanlaki ang mga mata hindi dahil sa galit kundi ay sa nakikita ni Xavier na pagkasindak nito. However, he managed to remained calm.

"Tapos na tayo, Marielle."

Tinungo niya ang lagayan ng idiniposito niyang maliit na bagpack roon. Plano niyang bukas niya ipapakita rito ang brown envelope na nakapaloob ang mga litrato bilang ebidensya. Ngunit sa pagdadabog nito ay mas napapadali ang pakikipaghiwalay niya rito. That was the ace he had at hand. Mas kalmado, mas delikado.

"No!" Inagaw ni Marielle ang hawak niyang bagpack. "Hindi ka aalis. Walang aalis, Xavier! Magkasama tayong pumunta rito, magkasama rin tayong uuwi." Sikmat nito. Nilingon ang mga litrato na nakapatong sa lamesa. Dinampot ni Marielle iyon.

"Ito ba? Ito ba ang pinagbabasehan mo upang hiwalayan ako? Ganoon na ba kakitid ang utak mo upang maniwala sa mga ganyan, Xavier? Madali na lamang palitan ang itsura ng tao kung gugustuhin. Edited ang mga iyan!" Itinapon nito ang mga litrato sa kung saan. "Hindi ka aalis!"

Despite her rage. Nanatiling nakapokus si Xavier sa plano niya. Bumuntong-hininga siya at hinarap si Marielle. Taking all the courage and persistent. Sinabi niya lahat ng kanyang mga hinaing. Kung gaano siya rito ka dismayado. Kung gaano siya nito pinamukhang bobo. Wala siyang nilampasan. Lahat ng mga hinanakit at ang mga ebidensya na kanyang nailikom ay binunyag niya lahat-lahat.

"...you're always stated everything like you never did, Marielle. Kilala mo akong tao. Hindi rin ako ignorante sa ganyang mga aksyon. I may not be around you ngunit marami akong koneksyon. You cheated on me with the man you met at the Paris Fashion show. Iyon rin ang dahilan mo kung bakit ka apat na beses umaalis ng bansa hindi ba?"

Sandali itong natigilan. Ang reaksyon ay kitang-kita ni Xavier kung paano nabago. Marielle smiled at him.

"Oo nga pala. Nakalimutan kong matalino ka pala, Xavier."

"So let's end this up. I can't take it any longer. I'm leaving."

"Who says you can?" Panunuyo nito. Hinaplos at hinawakan siya sa braso. "Let's have a night together for the last time, Xavier. Saka kita hahayaan na makaalis."

"I'm sorry but I can't," itinabing niya ang kamay nito't diretso siyang lumabas sa unit room. Leaving Marielle shouting his name agonized and frustrated.