เข้าสู่ระบบNang siya ay makabalik, diretso siyang nagtungo sa pagmamay-ari na restobar ni Kevynn. Gabi na nang siya'y makarating. Tuluyan na niyang pinutol ang koneksyon niya kay Marielle. Nakabili na siya ng bagong sim card upang maiwasan ang pangungulit nito sa kanya.
Naroon rin si Remo, isa sa kaibigan niyang SEAL. Napabisita ang lalaki dahil may command operation ito sa susunod na linggo. Hindi lingid sa kaalaman ng mga kaibigan ang relasyon niya kay Marielle. Nauso pa lamang ang laruang telepono, sabi ni Remo ay baka mabilis pa nitong nalaman ang pagtataksil ng nobya niya. His parents never knew. Hindi rin alam ng mga ito na nakabalik siya ng mas maaga mula sa Tagaytay. His parents only knew Marielle as a pure and demure woman, but was not. Both his lovelife and family were all unspoken. Lalo nang malaman niyang gusto ng mga itong pakasalan niya sa lalong madaling panahon si Marielle sa utos mismo ng kanyang ama. Siya mismo ay tumanggi. Anoman ang plano ng mga magulang niya ukol sa mana na kanyang makukuha, he never dared to withstand all that. Malaki na siya at may sariling utak. Ayaw niya na pinangungunahan siya. Marielle was not the woman for him. Yet, his parents wanted a grandchildren from him. Bakit ba mas excited ang mga magulang niya kaysa sa kanya? Napailing si Xavier. Hindi naman tumatakbo ang oras. Gusto muna niyang i-enjoy ang sarili. Kung gaano nga ba kasimple ang buhay bilang isang lalaki. His life has a directory. Alam niya kung ano at hindi ang gagawin. Xavier has already planned everything only for him. He even had his own chain of hotels. Wala na siyang hahanapin pa. Ay mali, mayroon pala. Babae. Babaeng tapat sa kanya. Iyon lang sana ang hinihiling niya this time. Once he will meet her, figuring out her attitude. Hindi niya hahayaan ang babaeng iyon na makawala. Malaki ang ipinagpasalamat niya dahil sa wakas ay nakalaya na siya sa isang relasyon na wala rin namang patutunguhan. This time, hahayaan niya ang pagkakataon upang kumilos para sa kanya. Hindi niya mamadaliin. "Your spacing out, Xavier, bud. Iniisip mo ba iyong girlfriend mo?" "Correction, Kevynn. Ex-girlfriend." Pagtatama ni Remo kay Kevynn. Inakbayan siya nito. Si Remo ang katabi niyang nakaupo sa high stool. Kaharap nila si Kevynn na boluntaryong nagtatrabaho sa sariling restobar bilang isang bartender. He can't understand his friend. Napaka-workaholic nito. Maganda rin ang relasyon nito sa mga empleyado. Katunayan, siya, si Remo at ang iilan pa sa mga kaibigan niya ay pinagawan ni Kevynn ng mga VIP room. Ang layunin ay kung sakali lamang na magdamag silang maglalasing, doon na sila maaaring magpapalipas ng gabi. Para sa kanya ay advantage rin iyon. Iwas disgrasya rin kung magmamaneho nang langong-lango. Knowing his friends. Lahat ay matitigas ang ulo. Matitigas pa ang ulo sa ibabang bahagi na natatakpan ng pantalon. "Ano na ang plano mo ngayon, Xavier, bud?" Tanong ni Remo. Tinutungga na ngayon ang baso ng alak. Iniumang nito sa kanya ang isa pang baso na may laman. Wala siyang rason upang tumanggi. Although, he was happy for breaking up with Marielle. Bahagi ng puso niya ay nabiyak. Marahil sa kaalamang limang taon ang nasayang, hindi rin ni Xavier maisip ang mga sandaling intimate sila pagdating sa sex. He shook his head. Enough for all. For everything. Ha has to give himself a break. "Magpapahinga." Tanging naisagot niya kay Remo. "Ang tanong, ay anong klase nga ba nang pahinga?" May halong kahulugan ang sinabi ni Kevynn. Saka ito sinundan nang halakhak. "Knowing you, Vitale. Imposibleng makapagpahinga iyang t***d mo lalo at single ka na naman ngayon." "No any other physical activities this time. Including sex. I'm out of that." "Ayun!" Nag-aperan si Kevynn at Remo. Si Remo ay itinungga muli ang baso ng alak bago siya nilingon. "Muntik ko nang makalimutan, stick to one ka pala." Pahayag nito. Tumango naman siya. "With or without a woman. I still had to reserved myself for the right one. Ayaw kong magkasakit ng AIDS." Humalakhak si Remo at Kevynn. Siya naman ay napailing-iling. Hindi hadlang kay Kevynn ang makipag-usap sa kanila gayong may mga customers na nag-oorder ng inumin. He had trained a well-proven bartenders upang maka-assist rito kung sakali mang mapapasarap ang usapan nila. Sa hindi niya malaman na dahilan. Tila ay may sariling kaisipan ang leeg niya at lumingon sa bahaging kaliwa na kanyang inuupuan. Xavier saw a woman, head was low. Bumaba ang tingin niya sa suot nitong magandang damit. Kahit nakababa ang ulo, ang mukha na natatakpan ng buhok ay nakaharap sa bahagi niya, hindi ni Xavier maipaliwanag kung bakit may kakaiba. Her curves were emphasized by the dress she's wearing. The woman shouted with charisma. Iyon lamang ang natatanging babae na agaw-pansin sa mga nakararami. Given the fact that the bar already became wild. Sa mga ganitong oras ay hindi na mapipigilan ang mga tao. Iilan ay naghahanap nang pampainit ng katawan o hindi kaya ay upang maglasing lang. He was curious. Was the woman all alone? "Lapitan mo, bud!" Muntikan niyang masuntok ang mukha ni Kevynn at Remo sa gulat. Masyadong malapit ang mga mukha nito sa kanya at nakatingin rin sa babaeng binibigyan niya ng pansin. Inayos niya ang paraan nang pagkakaupo. Inabot ang bote ng alak na nasa kamay ni Kevynn at tinungga iyon nang walang pag-aalangan. "Hoy! Hoy! Hoy! Ano iyan, Xavier? Umayos ka nga!" Binawi nito ang bote ng alak saka siya sinermonan. "May jetlag ka pa sa byahe. Huwag mong patayin ang sarili mong ugok ka! Kung broken-hearted ka naman," ininguso nito ang bahagi ng babaeng nakaluklok ang ulo sa lamesa. Nasa kaparehong linya lang ito sa high stoll chair na inuupuan niya, "lapitan mo. Walang masama kung makipagkilala ka lang naman." "No, thanks. I'm not interested," but his movements stated otherwise.Pareho silang hinahalikan ang bawat isa na puno nang kasabikan, walang pagtitimpi, puro at totoong nararamdaman. He was gentle and she wanted more.Ang hindi inaasahang eksena ay nauwi sa isang mainit na pagtatalik. Ang mga puso nila ay pareho ang ninanais. Ang makapiling ang isa't-isa habang nasa iisang lugar sila sa Vista Grande. Hindi ni Amanda alam kung ano ang magiging reaksyon nito kung sakali mang darating si Lewis. Siguradong sapat lamang ang kaalaman nito na si Lewis ang iniisip nitong nobyo niya. Amanda just played along.Akala niya ay titigil si Xavier ngunit nagkakamali siya roon. Mas lalo nitong inilapit ang sarili sa kanya."...ohh, X-Xavier..." Ungol ni Amanda.Nakapasok sa loob niya ang pagkalalaki nito. From that moment on, nararamdaman ni Amanda ang kasikipan ng kanyang pagkakabae maging si Xavier man. Ngunit wala itong sinabi, patuloy lamang sa pag-ulos sa kanyang loob."Why you're still the same as ever. You had boyfri
"...double-check everything because it is necessary. Wala tayong matibay na pruweba sa pagkakakilanlan ng babaeng nagdulot nang gambala, kaya'y maigi nang sigurado at maingat." Tumango si Charles. Ito ang kausap ni Xavier. Ito rin ang pangulo ng mga security personnel sa Vista Grande. "Any guests or visitors please double-check if it matched to the picture we had, but do not make it obvious, lalong-lalo na sa harapan nila." muli niyang tugon. Sa ikalawang pagkakataon ay tumango si Charles. "Masusunod po, Mister Vitale. Naatasan ko na ang in-charge sa entrance at exit. Areglado na iyon ang kanilang gagawin." "Good. Maaari ka nang makabalik sa trabaho mo." Saka ito umalis sa kanyang harapan. Iginala ni Xavier ang paningin. Nahagip ng mga mata niya si Amanda na nakatitig. Kasama nito ang dalawang kaibigan
Umigting ang panga ni Xavier. "Come and let's check the CCTV footage." Nang hindi siya gumalaw. Hinila siya nito paalis sa kwarto na iyon. Dala ni Xavier ang kahon, hindi inalis ang sulat na nakapaloob. Malakas ang naging tambol ng dibdib ni Amanda nang makitang lalaking naka-uniporme ng Hotel and Resort ang naglagay roon bago kumatok. Xavier find it hard to identify who that man was. Nag-anunsyo ito nang madaliang pagpupulong. Pinatawag lahat ng mga empleyado upang suriin ang katauhan ng lalaki. Naroon si Amanda sa isang tabi, tahimik. Iniisip ang mga pangyayaring hindi nauugnay sa hinahangad niyang katiwasayan habang malayo sa syudad. Wala siyang ka-samaan nang loob. Nakaupo siya sa katabi na inuupuan ni Xavier. Sa Kabila niyon ay gusto rin niyang matukoy ang pagkakakilanlan ng lalaki at nang malaman niya kung ano ang dahilan at bakit ginawa nito iyon.
Ang paglipas nang araw para kay Amanda ay tila likido na isinaboy sa parang. Ikalawang linggo na nanatili siya sa Hotel and Resorts na walang kapayapaan. Pilit siya na nilalabanan ang sarili sa nakaraan nilang dalawa ni Xavier. Sa pagtungo niya sa lugar na inaasahan niya ang katiwasayan ay isang malaking kahibangan. Araw-araw ni Amanda hinaharap ang bawat bangungot nang mapag-matyag na tinginan ng mga guests at staffs. May iilan ang ngumingiti, karamihan naman ay pasimple siyang iniirapan sa tuwing napapagawi ang kanyang paningin. Hindi naman siya apektado, iyon nga lang ay batid niyang inggit ang posibleng magiging dahilan kung bakit magiging masama siya sa paningin nang iba. Sabado sa araw na iyon nang siya'y kinatok sa unit room. "Ano po ang sadya?" Tanong niya sa isang babaeng pino ang galaw maging ang pananalita. Nakatayo ito sa harapan ng kanyang pintuan. Palakaibigan na ngi
Xavier did his part for Amanda. Ginawa niya ang CPR. Nagpanukala nang batas ang tagapamahala ng Isla de Valmora ngunit itong si Amanda at ang mga kaibigan ay masyadong matigas ang ulo. Hindi ang mga ito sumusunod sa protocol. Nakarating sila sa dalampasigan. Ang iilang turista ay natutop ang bibig sa takot. Hindi lamang pala basta haka-haka lamang mayroon ang Isla, kundi ay may katotohanan iyon. Ang immediate response team for emergencies ay nakahanda na sa maaaring mangyari. Ipinasok ni Xavier si Amanda sa pasilidad. May mini-hospital na personal na itinayo ng mga tagapangalaga. Bunsod sa aktibong aktibidad ng naturang Isla, hindi rin naman iyon nahuhuli sa teknolohiya. Habang si Amanda ay ginagamot sa loob, si Xavier ay nanatiling hindi mapakali sa labas. Hindi naman malala ang sitwasyon ng dalaga ngunit hindi niya mapigilang mag-alala. Ang mga kaibigan ni Amanda ay walang nangyari, nakaupo ang mga ito k
The island is isolated. Marami sa mga turista ang namangha. Sa ganoon kaliit na lugar ay tipikal at normal ang bawat may buhay na umaasa sa likas na yaman. Maganda at may preskong hangin. Hindi ninoman nanaisin na ialis ang paningin roon. Ang pangalan ng lugar ay Isla de Valmora. Hindi ni Amanda alam kung ano ang kahulugan niyon, subalit batid niya ay nagmula ang pangalan na iyon sa Spanish na lengguwahe. Wala ring mga katutubo ang sinabing sila ang nagmamay-ari ng Isla upang angkinin. It was open for all vacationers na gustong makaranas nang kakaibang klase ng aktibidad. May iilang namamahala naman sa Isla. Ngunit, hindi rin ang mga ito basta-bastang makakapunta nang simple sa lugar, lalo na sa tuwing may bagyong paparating, o kahit nagsusungit ang panahon. Delikado at mapanaganib partikular sa mga mangingisda ayon sa mga tagapangalaga. Tumataas kasi a







