Share

Chapter 2

Author: kkyrieehale
last update publish date: 2026-09-20 16:48:36

Hindi ko alam kung alin ang mas nakakamatay—ang hangover ko o ang fact na katabi ko ngayon sa hapag-kainan ang lalaking kasama ko kagabi.

Tahimik akong nakaupo sa tabi ni Mara habang pilit na inaayos ang pagkain sa plato ko, pero kahit anong gawin ko, hindi ko maiwasang maramdaman ang presensya ni Ninong Rafa sa kabilang side ng table. Every few seconds, napapatingin ako sa kaniya nang hindi sinasadya, at sa tuwing nahuhuli ko ang sarili ko, agad kong ibinabaling ang tingin ko sa pagkain. This was ridiculous. Ilang oras lang ang nakalipas, wala akong pakialam kung sino siya. Ngayon, alam ko nang siya pala ang Ninong na hindi ko kailanman nakilala nang personal.

At mas nakakainis dahil sa lahat ng lalaking puwede kong makasama kagabi, bakit kailangan siya pa?

“So, Thea,” Mara suddenly spoke, making me look at her. “How's your head?”

“M-Masakit.”

My dad immediately glanced at me. “That's what happens when you drink too much.”

“Thank you, Doctor.”

Mara covered her smile with her hand while Dad simply shook his head. Sa kabilang bahagi ng mesa, narinig ko ang mahina at maikling tawa ni Ninong Rafa. Napatingin ako sa kaniya, and the moment our eyes met, biglang nawala ang amusement sa mukha niya.

He was looking at me.

Hindi iyong casual na tingin ng isang family friend. It was the same look he gave me last night, and for one horrifying second, parang bumalik sa katawan ko ang lahat ng nangyari kagabi.

Agad akong umiwas ng tingin.

“Anyway,” sabi ni Dad, obviously unaware of the tension, “Rafa, you haven't changed much.”

“Neither have you,” sagot ni Ninong Rafa, calm as ever.

“Liar. Look at my hair.”

Napatingin si Ninong Rafa sa buhok ng tatay ko bago bahagyang ngumiti. “You've changed a little.”

“A little?”

“A lot.”

Natawa si Mara, and eventually even I couldn't stop myself from smiling. For a few minutes, naging normal ang atmosphere sa table, hanggang sa nagsimula silang magkwentuhan tungkol sa nakaraan.

“You know,” sabi ni Dad habang kumakain, “the last time you saw Thea, she was barely a year old.”

I almost choked on my water.

Ninong Rafa glanced at me before looking back at my father. “I remember.”

“You were here for her baptism.”

“Yes.”

“After that, you left for the States.”

“Two weeks after the baptism,” dagdag ni Ninong Rafa. “I had to leave earlier than expected.”

Dad nodded. “And you never got the chance to come back.”

“Not until now.”

I stayed quiet habang nakikinig sa kanilang dalawa. Strange hearing them talk about a version of me I didn't remember. Apparently, this man had been there when I was still a baby, and somehow, I had grown up without ever knowing what he looked like.

“You know what's funny?” Dad suddenly said. “She doesn't even know who her godparents are.”

I looked at him. “Because I was a baby?”

“No. Because you never cared.”

"Daddy!”

Ninong Rafa smiled faintly.

“Yeah right,” he said. “She wouldn't remember me anyway.”

I looked at him again. “So you've never seen me after that?”

“Not personally.”

“Wow.”

I didn't know why that answer made me feel relieved and disappointed at the same time.

Then Dad's expression softened.

“I wish you had been here when Alliya passed.”

The table suddenly became quieter.

My fingers stopped moving against the fork.

Ninong Rafa's smile disappeared as he looked down at his plate for a moment. “I wanted to come.”

“But you couldn't.”

“I was in the middle of a project. By the time I could arrange everything, the funeral was already over.”

I stared at my food.

I remembered that time too well. The hospital. The calls. The people coming into our house. The flowers. The endless condolences. And then the funeral where everything suddenly became real.

Ninong Rafa had never been there.

I had never wondered why because, honestly, I barely knew he existed.

“I’m sorry,” he said quietly.

I looked up.

His eyes were on me.

For the first time since he arrived, there was no teasing amusement or calm confidence in his expression. He genuinely looked sorry.

I shrugged, forcing a smile. “It's okay. You didn't know me.”

“But I knew your mother.”

Something about the way he said it made me pause.

There was a strange weight behind those words, but before I could ask anything, Dad suddenly changed the subject.

“So, Rafa, enough about the past. What about you? Married?”

I nearly dropped my fork.

Ninong Rafa calmly took a sip of his water before answering.

“No.”

Dad raised an eyebrow. “No? Lampas ka na sa kalendaryo wala ka pa ring asawa?

“I'm just... too busy.”

“Girlfriend?”

“Wala rin.”

“Children?”

“Nothing.”

I stared at my plate. For some reason, my cheeks suddenly felt warm.

What the hell?

Why was I smiling?

Why did I suddenly feel relieved?

I quickly took a sip of water, hoping nobody would notice, but apparently, I wasn't as subtle as I thought.

Mara looked at me. Then she looked at Ninong Rafa. Then back at me.

A tiny smile slowly appeared on her face.

I immediately knew she noticed.

Oh, shit.

I shook my head slightly, silently warning her not to say anything.

Thankfully, she didn't. But when I looked up again, I froze.

Ninong Rafa was already looking at me.

His eyes briefly dropped to my flushed cheeks before returning to my eyes, and there was the faintest hint of amusement on his face.

I swallowed.

He knew.

Of course he knew.

"Masama ba ang pakiramdam mo, Thea? Ba't namumula ka?" tanong ni Mara sakin dahilan para manigas ako sa kinauupuan ko.

I let out an awkward laugh and tucked a strand of hair behind my ear. “Hindi pa nawawala hangover ko.”

Dad frowned. “That's why you shouldn't be drinking like that.”

“Yeah right,” I quickly agreed, nodding as if that explanation made perfect sense.

Mara bit her lip, clearly trying not to laugh.

And Ninong Rafa?

He simply leaned back in his chair, watching me with that same unreadable expression.

I suddenly wished the floor would open up and swallow me whole.

Because for some stupid reason, hearing that Ninong Rafa was single felt like the best news I'd heard all morning.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • A Night With Ninong Rafa   Chapter 86

    Halos hindi ko maramdaman ang sarili kong mga paa habang nagmamadali akong ibulsa ang cellphone ko. Ang bawat salitang ibinulong ni Rafa sa aking tainga ay tila uling na nag-iwan ng nakapapasong marka sa aking balat.“Because I am going to tear apart whoever sent this to you... even if it costs me everything I have built.”“Rafa! Good, andito ka pa,” masiglang bati ni Daddy habang maayos na ibinubulsa ang kaniyang salamin sa mata pagkababa sa huling baitang. Kasunod niya si Mara na may bitbit na ilang dokumento. Agad na dumapo ang tingin ni Mara sa akin, at nang mapansin niya ang pamumutla ko at ang paninigas ng tindig ni Rafa, bahagyang kumunot ang kaniyang noo ngunit pinili niyang manatiling tahimik.“Terence,” bati pabalik ni Rafa.Sa isang kisap-mata, parang walang nangyari. Nakatayo na siya nang tuwid ilang metro ang layo sa akin, nakasuksok ang isang kamay sa bulsa ng kaniyang slacks habang ang kabilang kamay ay payapang nakalapat sa kaniyang tagiliran. Walang bakas ng luhod sa

  • A Night With Ninong Rafa   Chapter 85

    Nanatiling nakapako ang katahimikan sa malawak na living room ng mansyon, ngunit taliwas sa tahimik na paligid, pakiramdam ko ay may nagbabagsakang mga bubog sa loob ng dibdib ko.“Sure. If Thea wants me to.”Ang pitong salitang binitiwan ni Rafa ay tila mga mabibigat na martilyo na paulit-ulit na pumupukpok sa aking pandinig. Nakaupo siya sa single-seater leather couch sa tapat namin, nakakrus ang mga binti at ang isang braso ay nakapatong sa armrest. Sa panlabas na anyo, siya pa rin ang kagalang-galang, pormal, at kontroladong si Rafael Salcedo—ang matagumpay na negosyanteng galing abroad, ang matalik na kaibigan ng aking ama, ang ninong na pinagkakatiwalaan ng buong pamilya. Walang sinumang makakakita sa kaniya ngayon ang mag-aakalang kagabi lamang, ang parehong lalaking ito ay nakaluhod sa malamig na sahig ng kaniyang condo, nanginginig ang mga kamay habang pilit akong kinukulong sa kaniyang mga bisig at nagmamakaawang pakinggan ko ang kaniyang paliwanag.Naramdaman ko ang marahan

  • A Night With Ninong Rafa   Chapter 84

    Tatlong sunod-sunod na katok ang gumising sa akin kinabukasan. Agad akong napakunot-noo habang nakabaon pa rin ang mukha ko sa unan, pilit na iniiwasan ang liwanag na sumisilip sa pagitan ng mga kurtina. Mabigat ang talukap ng mga mata ko, masakit ang ulo ko, at pakiramdam ko ay para akong ilang gabing hindi nakatulog nang maayos. Hindi ko man lang nagawang i-lock ang pinto kagabi, kaya wala na akong lakas para bumangon at tingnan kung sino ang nasa labas.“Come in,” paos kong sagot, halos hindi gumagalaw sa pagkakahiga.Narinig ko ang mahinang pagbukas ng pinto kasunod ng mga yabag na pamilyar sa akin. Ilang sandali pa ay may nagsalita sa tabi ng kama ko, at nang maramdaman kong bahagyang lumubog ang kutson, saka ko lamang dahan-dahang iminulat ang mga mata ko. Si Mara ang bumungad sa akin, nakaupo sa gilid ng kama habang may hawak na tray na puno ng pagkain. Maaliwalas ang mukha niya, pero may bahid ng pag-aalala sa mga mata niyang hindi niya tuluyang maitatago.“Good morning, Thea.

  • A Night With Ninong Rafa   Chapter 83

    Hindi ko alam kung paano ako nakarating sa parking area ng building nang hindi tuluyang bumigay sa pag-iyak. Ang alam ko lang, nang makaupo ako sa driver's seat, nanginginig pa rin ang mga kamay ko at parang may nakadagan sa dibdib ko na hindi ko maalis kahit ilang ulit akong huminga nang malalim. Ilang minuto akong nakatitig sa manibela bago ko tuluyang pinaandar ang makina, pilit na pinapakalma ang sarili kahit ang gusto ko lang ay bumalik sa condo ni Rafa at bawiin ang lahat ng sinabi ko.Pero hindi ko ginawa.Dahil kung babalik ako ngayon, ano ang sasabihin ko sa kanya? Na hindi ko kayang mabuhay nang wala siya? Na hindi ko talaga gustong tapusin ang lahat, pero hindi ko rin kayang manatili sa tabi niya habang hindi ko alam kung ako ba talaga ang minamahal niya? Paano ko ipapaliwanag na ang paglayo ko ay hindi dahil nawala ang pagmamahal ko, kundi dahil natatakot akong baka iyon lang ang natitira sa akin—isang pagmamahal na hindi pala para sa akin mula pa sa simula?Umandar ang ko

  • A Night With Ninong Rafa   Chapter 82

    Nananatili akong nakaluhod sa harap ni Rafa habang hinihintay ang sagot na hindi pa rin niya maibigay. Nakahawak pa rin siya sa mga kamay ko, at nakikita ko sa mga mata niya na gusto niyang magsalita, na may mga salitang pilit niyang hinahanap para maipaliwanag ang sarili niya. Pero sa kabila ng lahat ng sinabi niya tungkol kay Mommy, sa kabila ng pag-amin niyang minahal niya ito at nagluksa nang mamatay ito, wala pa rin akong naririnig na makapagpapatahimik sa takot na matagal nang kumakain sa akin.At bigla kong naisip na baka hindi ko na kailangang hintayin ang sagot.Baka hindi ko na kailangang pakinggan ang paliwanag na alam kong gugustuhin kong paniwalaan kahit masaktan pa ako. Dahil kung mananatili ako rito nang mas matagal, baka muli akong yumakap sa kanya, baka muling bumigay ang puso ko sa tuwing tatawagin niya akong sweetheart, at baka makalimutan kong may dahilan kung bakit ako pumunta rito nang alas-onse ng gabi na halos hindi na makahinga sa sakit.Dahan-dahan kong inali

  • A Night With Ninong Rafa   Chapter 81

    Hindi ko alam kung gaano katagal akong umiyak sa harap ni Rafa. Pakiramdam ko, ilang oras na akong nakaluhod sa sahig kahit maaaring ilang minuto pa lang ang lumipas, at sa bawat pagkakataong sinusubukan kong kumalma, may panibagong sakit na bumabalik sa dibdib ko. Mahigpit pa rin ang pagkakayakap niya sa akin, habang paulit-ulit niyang hinihimas ang likod ko at marahang tinatawag ang pangalan ko, pero hindi ko kayang tumingala para salubungin ang mga mata niya.“Thea, please. Tumingin ka muna sa akin,” pakiusap niya, at naramdaman kong bahagya siyang yumuko para makita ang mukha ko. “Hindi kita pipilitin na kumalma agad, pero ayokong manatili kang ganito nang hindi mo man lang naririnig ang buong katotohanan. You came here because you wanted an answer, and you deserve to hear it from me. Hindi mula sa ibang tao, hindi mula sa kung sinumang nagsabi sa iyo ng mga bagay na hindi mo pa naiintindihan.”Lalong humigpit ang kapit ko sa tuhod niya nang banggitin niya iyon. Ibig sabihin, alam

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status