LOGIN“Bakit naman kasi hindi mo na lang ipagtapat sa bata na nabuntis ka ng irang Arab prince?” reklamo ni Cleo matapos lumagok ng isang basong red wine.
“Sssh… ano ka ba ang boses mo baka marinig ka ni Disney,” pigil naman niya. “E kasi naman, kawawa naman ang bagets. Kita mo nga o, ang sama ng loob.” “Kapag ginawa ko ‘yon baka malagay sa kapahamakan ang buhay namin,” sabay lagok din ng alak. “Ilipat mo na lang ng ibang school si Disney, kaysa naman binubully siya ng Chinee na ‘yon. Doon sa private school, tutal kaya mo naman di ba? Nobody knows that you are bloody rich girl. With that black card from that Arab prince you met and chukchak.” Tumawa ng malakas si Cleo. “Hay naku tumigil ka nga.” “Girl ikaw ang tumigil, eight years na ang lumipas bakit hindi mo pa ginagamit ang bkack card na yan, oh let me paraphrase, your unlimited black card? Kung ako sayo, naku nabili ko na ang lahat ng luho na gusto ko at nag-travel all over the world na rin ako.” “Hindi ko pwedeng gawin ‘yon, alam mo naman na pwede kaming ma-trace ng prince na ‘yon kapag ginamit ko ang card.” “Do you still hoping na hahanapin ka pa ng prince na ‘yon? What’s his name again? Rashid Ibrahim Kalif Al-Khalifa, wow pang-prinsipe talaga ang name ng boylet mo. Girl ang tagal na panahon nang lumipas ‘no. Kung talagang hahanapin ka niya kayang-kaya niyang gamitin ang pera at kapangyarihan niya.” “Hindi naman sa umaasa ano ka ba, alam mo naman ang nangyari sa akin doon e bago ako nakauwi dito ng buhay. Ayoko nang mangyari iyon. Hindi ko alam kung hinahanap pa rin ako ng mga goons na ‘yon para alamin kung saan ko itinago ang anak ng boss ko. At kapag na-trace ako ni prince naku sigurado ma-te-trace din ako ng mga goons na ‘yon dahil pamangkin niya yung anak ng boss ko na prinsipe din.” “Oh my God, surrounded by prince’s. Kung sa bagay may point ka. Pero maiba ako, masarap bang makaulayaw ang isang prinsipe,” mapanuksong tanong ni Cleo. “Hay Cleo ano ka ba? Matagal na ‘yon kaya limot ko na.” “Hmmm… aminin. Mahaba ba? Matigas din ba?” sabay irit ni Cleo. “Hay Cleo ano ba? Kilabutan ka nga. Nagawa ko lang ‘yon para iligtas ang sarili ko.” “Sussss…joke lang ito naman. Napakamalas mo sa prinsipe na ‘yon ‘no, ni hindi mo nakita ng malinaw ang mukha, tapos nabura pa ang information niya sa g****e kaya hayan ni walang bakas ng pagkakakilanlan ang sinuman sa inyo. Ah, meron pala, yung bracelet mong saphire. Pero di ba sa dinami-dami ng lalaki dito sa mundo, paano mo naman makikita ang prinsipe na may hawak ng bracelet mo na ‘yon. Only fate will do na lang talaga Girl. Pero masarap ba?” tukso pa ni Cleo. “Cleo,” pinandilatan niya ito ng mata. “Okay, okay. Change topic. Ano naman ang ganap sa Uncle Ib na ito ni Khaleb ha?” “Hay naku pinaalala mo pa, alam mo ba kung sino ang Uncle Ib ni Khaleb ha? Magugulat ka kapag sinabi ko sayo.” “Ayyy sound intrigue ha, sige spill it out. Nae-excite ako daliii” “Yung Herodes na nagkape sa shop mo.” “OMG! Yung hot na lalaki.” Asar na tumango si Loraine. Sabay irit naman ng malakas ni Cleo. “Akalain mo nga naman. Pwede bang invite mo siya na magkape ulit sa coffee shop ko.” “No,” walang gatol na tutol niya. “Ay maka-no.” “Dahil asshole siya, akalain mo ba namang pagkamalan akong girlfriend ni Khaleb at ito pa ha, inalok ako ng halaga layuan ko lang daw si Khaleb. Gosh! Hindi man lang kilabutan. At napagkamalan pa akong sugar mommy.” Natawa naman ng malakas si Cleo. “Girl, kung ako naman sayo, papayag na rin ako kasi gwapo naman si Khaleb mabait at close sila ni Disney ha, plus… mayaman pa.” Taas baba ang kilay ni Cleo. “Hay Cleo kilabutan ka nga.” “Joke lang ito naman.” MAGHAPON ang lumipas na hindi lumabas ng kwarto niya si Khaleb ni hindi ito kumakain. “Boss nag-ha-hunger strike po yata si Khaleb,” pagbibigay-alam ni Jayson. Kumunot naman ang noo ni Ibrahim sa ibinalita ni Jayson. “Kailan pa?” tanong niya. “Kaninang umaga pa.” “Tanungin mo si Butler Shing kung may pagkain na naka-stock sa kwarto ni Khaleb.” “Boss natanong ko na po siya kanina, wala daw po kahit tubig.” Biglang napasandal sa swivel chair si Ibrahim at nahilot ang sentido. “Ya Allah yassir (“Oh God, make it easy),” nasambit niya sa hangin. “Sige uuwi na ako, pakisabi na lang kay Butler Shing na ako na ang bahala kay Khaleb.” “Yes Boss. NADATNAN niyang naka-headphone si Khaleb sa loob ng kwarto nito. Dim ang ilaw at bukas ng bintana. Ni hindi man lang siya binabati gaya ng madalas na ginagawa nito. “As-salamu-alaykum,” bati niya kay Khaleb. “Wa-alaykum as-salam,” malamig na tugon ni Khaleb. Tinanggal nito ang headphone saka humiga sa kama. Hindi inaasahan ni Ibrahim ang ganong pagsalubong sa kanya ni Khaleb. Dati-rati lumalapit ito sa para halikan niya sa pisngi kagaya ng kulturang kanilang nakagisnan. “Khaleb, talaga bang nagiging mapagmatigas ka na ha?” “Uncle, ikaw ang mapagmatigas. Bakit kailangang ikulong mo ako dito?” galit na tugon ni Khaleb sa kanya. “Iniingatan lang kita.” “Saan? Kanino? Kay Loraine? Bakit, ganon ba kasama ang tingin mo sa kanya?” “Khaleb you are acting too much. Nawawala ka na sa sarili kapag si Loraine na ang pinag-uusapan. Gusto mo ba siya!?” “So what if I like her!” Hindi napigilan ni Khaleb ang magtaas ng boses. “Do not raise your voice over me Khaleb! Huwag mo akong subukan!” “At anong gagawin mo sa akin ha?” “Khaleb isa kang prinsipe at hindi siya nararapat para sa isang katulad mo. And don’t you realized that you became irreverent when she’s near you! Do you have to give your face for a slap from a servant!” “So what! That’s what a noble prince do, to protect his loved ones, right?” Napapikit si Ibrahim para lang pigilan ang sarili. “Alright, prepare yourself ang we’re going to eat dinner together. Hindi na ako makikipagtalo sayo.” “Hindi ako kakain, wala akong gana.” “Well, then, get starve.” Iniwan niya ito at pinabayaan. “Sheikh Rashid, kaninang umaga pa siya hindi kumakain, baka magkasakit siya,” pag-aalala naman ni Butler Shing. “Kakain din yan kapag nagutom.” Hindi siya sanay na parusahan si Khaleb ng ganito katindi. Ito ang unang pagkakataon na ikinulong niya ito sa mansion at hindi pinalabas. Mahirap para sa kanya dahil higit pa sa pamangkin ang turing niya rito. Siya na ang tumayong ama at ina para dito. Nag-aalab ang kanyang damdamin sa galit dahil sa epekto ng Loraine na iyon sa pamangkin niya.“Si Jayson, si Jayson, nasaan si Jayson,” bulong ni Cleo habang yakap-yakap ang sarili. Lumayo muna siya para mag-isip. Hindi na siya mapalagay nang marinig niya ang nangyari kay Jayson. Nakita niyang papalapit si Butler Shing, hindi na siya nahiyang magtanong.“Butler Shing.” Atubiling hinagilap niya ang braso ni Butler Shing.“Bakit po Binibining Cleo, may maipaglilingkod po ba ako sa inyo?”“Ah… Butler, si… si Jayson po ba, alam n'yo po ba kung anong nangyari sa kanya at kung nasaan na siya ngayon?”“Nabaril po siya at dinala sa hospital.”Nabuhayan ng pag-asa si Cleo. “Oh my God, oh my God, salamat naman sa Diyos. Saan po bang hospital siya dinala?”“Pasensiya na Binibining Cleo pero dinala na siya sa isang private hospital at hindi ko pwedeng sabihin sapagkat iniingatan po namin siya sa banta ng kaaway.”“Ganon po ba?” Naluluha si Cleo at bagsak ang balikat sa narinig niya mula kay Butler Shing. “Ibig sabihin po ba hindi ko siya makikita ngayon?”“Maaring matagalan,” maikling sag
Time move slowly as the midnight feels longer than it seems. Nang masigurado ni Ibrahim na ligtas na si Disney, hindi na mawala ang pagkasabik na makita ito at mayakap. Sa isang iglap, parang nawalan siya ng pakialam sa mga taong nakapaligid sa kanya. Ang tanging hinihintay niya ay ang pagdating ni Jayson na kasama ang anak niyang si Disney.Ni hindi siya tinatapunan ng pansin ni Loraine dahil sa matinding pag-aalala rin nito. Ni hindi niya rin ito malapitan dahil sa mga kasalanang nagawa niya rito.Nananatiling kalmado ang lahat sa panlabas na anyo pero balisa ang mga kalooban dahil sa paghihintay, maging ang hari ay tahimik lamang na nakatayo sa tabi ng bintana. Hindi nito iniaalis ang pagtanaw sa labas, tila ba hinihintau nito ang ilaw ng mga sasakyang sumaklolo kay Disney.Lahat sila ay hindi mapalagay sa paghihintay kahit alam nilang ligtas na si Disney. Hanggang sa kumilos na ang hari palayo sa bintana at umupo na sa sofa.Napatayo si Ibrahim mula sa pagkakaupo at agad na tinung
“Huwag kang kikilos ng masama, kung hindi papatayin ka talaga namin.”Pakiramdam ni Loraine naninigas ang kanyang mga binti at nanlalamig ang buo niyang katawan habang kasabay ang dalawang lalaki na basta na lang lumapit sa kanya.“Good girl, sundin mo lahat ng sasabihin namin.”Hindi nga nagpahalata ng anumang kahina-hinalang kilos si Loraine. Parang natural na magkakilala lang sila habang naglalakad.“Sige lumakad ka lang.”Ni hindi magawang luminga ni Loraine dahil sa baril na nakatutok sa kanyang tagiliran na kahit sinong makasalubong nila ay hindi mahahalata.“Sabihin mo sa akin kung nasaan ang prince at pakakawalan na kita,” bulong ng lalaki.“Hi-hindi ko a-alam,” nanginginig na boses na sagot niya.“Kapag hindi mo sinabi, papatayin kita at ang anak mo.”Napaluha na siya sa bantang iyon kaya hindi niya alam kung ano ang isasagot.“I will repeat my question, where is the prince?”“Hindi ko alam, wala akong alam sa sinasabi ninyo.”Lumuwag ang pagkakatutok ng baril sa kanyang tagi
Matapos ang nakakalilitong rebelasyon ni Gio, Ibrahim is heading home, driving his car when he realize that someone is tailing him. J1515 ang plate number na nakikita niya sa side mirror. Nakikiramdam siya sa kilos ng sasakyang nasa likod. Sinubukan niyang pabilisin ang takbo upang siguraduhin kung sinusundan nga siya nito, at hindi siya nagkamali. Nag-over take ito sa sasakyang kasunod niya at tutok na nakabuntot sa kanya. Pinabilis pa niya ang takbo ngunit napansin niyang tatlo na ang sumusunod sa kanya. May dalawa sa magkabilang panig. Kinabahan siya nang sabayan siya ng mga ito at binubundol siya ng nasa likod. Kinalma niya ang sarili at masusing tiningnan ang mga hitsura ng mga ito kahit nakasuot ng sun glasses. Napansin niya ang logo ng isang pheonix na nakakabit sa mga kuwelyo ng mga ito. Nataranta na siya nang may humugot na ng baril at itinutok sa kanya. “No shit!” sambit niya. Pinabilis pa niya ang takbo ng kotse. Napatungo siya nang pumutok na ang baril at nagkagulo ang
“I can’t believe that little bitch was one of them!” himutok ni Sean habang hawak ang isang basong alak.“Let’s just forget those bitches,” dugsong naman ni Ibrahim na may kapaitan.Bigla namang dumating si Jayson.“Anong problema mo!” Sabay hablot sa kuwelyo ni Sean.“Hey! Stop it! Nandito ka sa pamamahay ko!” awat ni Ibrahim.“Isa ka pa!” duro naman ni Jayson sa kanya.“Jayson! Do not forget who you are yelling at!” saway naman ni Sean.“Fine! Talagang nakuha na nila ang simpatya mo. Sige, ipagtanggol mo pa sila. Kapag napatunayan kong may kinalaman talaga si Loraine sa pagkamatay ng kapatid ko, isasama kita sa kanya sa kulungan!” banta ni Ibrahim.Tumalim naman ang paningin ni Jayson. “Yun ay kung mapapatunayan mo. Pero kapag nagkamali ka, sinisigurado kong pagsisihan mo ang lahat hanggang kamatayan.”“Hey! Enough! Ano ba, magkakaibigan tayo! Nang dahil lang sa mga babae na ‘yon magkakasira tayo ng ganito,” pigil naman ni Sean.Unti-unti namang lumamig ang tensiyon. Nanahimik silan
Nagulat ang lahat sa pagpasok ng isang napakagwapong lalaki sa loob ng empty coffee shop.“Good morning,” preskong bungad nito.Medyo pumakla naman ang mukha ni Cleo habang si Loraine ay natigilan lang.“Hi, ahm… my name is Sean, Sean Dimitri can I have an americano please.”Si Bea naman ang lumapit.“Pasensiya na po Sir, Mr. Dimitri, sarado na po ang coffee shop namin, sa iba na lang po kayo pumunta.”“Oh, sorry I thought that you are still operating. Okay may bad.”Maya-maya bigla namang lumabas si Jayson mula sa C. R.“What the hell Dimitri,” kunot noong puna ni Jayson.“Hey buddy, I miss you. Dito ka pala tumatambay. Well, I can see why. This house is full of beautiful ladies,” magarbong pagyayabang ni Sean.“Get out of here man…”“Oh come on, huwag mo namang ipagtabuyan ang kaibigan mo.”“Hey, this is not a place for you to stay,” paliwanag ni Jayson. “So it’s an off limit for me.”Nakulitan na rin si Jayson kaya ipinakilala na lang niya ito kina Loraine.Ipinagtimpla na rin ni







