LOGIN“Bakit naman kasi hindi mo na lang ipagtapat sa bata na nabuntis ka ng irang Arab prince?” reklamo ni Cleo matapos lumagok ng isang basong red wine.
“Sssh… ano ka ba ang boses mo baka marinig ka ni Disney,” pigil naman niya. “E kasi naman, kawawa naman ang bagets. Kita mo nga o, ang sama ng loob.” “Kapag ginawa ko ‘yon baka malagay sa kapahamakan ang buhay namin,” sabay lagok din ng alak. “Ilipat mo na lang ng ibang school si Disney, kaysa naman binubully siya ng Chinee na ‘yon. Doon sa private school, tutal kaya mo naman di ba? Nobody knows that you are bloody rich girl. With that black card from that Arab prince you met and chukchak.” Tumawa ng malakas si Cleo. “Hay naku tumigil ka nga.” “Girl ikaw ang tumigil, eight years na ang lumipas bakit hindi mo pa ginagamit ang bkack card na yan, oh let me paraphrase, your unlimited black card? Kung ako sayo, naku nabili ko na ang lahat ng luho na gusto ko at nag-travel all over the world na rin ako.” “Hindi ko pwedeng gawin ‘yon, alam mo naman na pwede kaming ma-trace ng prince na ‘yon kapag ginamit ko ang card.” “Do you still hoping na hahanapin ka pa ng prince na ‘yon? What’s his name again? Rashid Ibrahim Kalif Al-Khalifa, wow pang-prinsipe talaga ang name ng boylet mo. Girl ang tagal na panahon nang lumipas ‘no. Kung talagang hahanapin ka niya kayang-kaya niyang gamitin ang pera at kapangyarihan niya.” “Hindi naman sa umaasa ano ka ba, alam mo naman ang nangyari sa akin doon e bago ako nakauwi dito ng buhay. Ayoko nang mangyari iyon. Hindi ko alam kung hinahanap pa rin ako ng mga goons na ‘yon para alamin kung saan ko itinago ang anak ng boss ko. At kapag na-trace ako ni prince naku sigurado ma-te-trace din ako ng mga goons na ‘yon dahil pamangkin niya yung anak ng boss ko na prinsipe din.” “Oh my God, surrounded by prince’s. Kung sa bagay may point ka. Pero maiba ako, masarap bang makaulayaw ang isang prinsipe,” mapanuksong tanong ni Cleo. “Hay Cleo ano ka ba? Matagal na ‘yon kaya limot ko na.” “Hmmm… aminin. Mahaba ba? Matigas din ba?” sabay irit ni Cleo. “Hay Cleo ano ba? Kilabutan ka nga. Nagawa ko lang ‘yon para iligtas ang sarili ko.” “Sussss…joke lang ito naman. Napakamalas mo sa prinsipe na ‘yon ‘no, ni hindi mo nakita ng malinaw ang mukha, tapos nabura pa ang information niya sa g****e kaya hayan ni walang bakas ng pagkakakilanlan ang sinuman sa inyo. Ah, meron pala, yung bracelet mong saphire. Pero di ba sa dinami-dami ng lalaki dito sa mundo, paano mo naman makikita ang prinsipe na may hawak ng bracelet mo na ‘yon. Only fate will do na lang talaga Girl. Pero masarap ba?” tukso pa ni Cleo. “Cleo,” pinandilatan niya ito ng mata. “Okay, okay. Change topic. Ano naman ang ganap sa Uncle Ib na ito ni Khaleb ha?” “Hay naku pinaalala mo pa, alam mo ba kung sino ang Uncle Ib ni Khaleb ha? Magugulat ka kapag sinabi ko sayo.” “Ayyy sound intrigue ha, sige spill it out. Nae-excite ako daliii” “Yung Herodes na nagkape sa shop mo.” “OMG! Yung hot na lalaki.” Asar na tumango si Loraine. Sabay irit naman ng malakas ni Cleo. “Akalain mo nga naman. Pwede bang invite mo siya na magkape ulit sa coffee shop ko.” “No,” walang gatol na tutol niya. “Ay maka-no.” “Dahil asshole siya, akalain mo ba namang pagkamalan akong girlfriend ni Khaleb at ito pa ha, inalok ako ng halaga layuan ko lang daw si Khaleb. Gosh! Hindi man lang kilabutan. At napagkamalan pa akong sugar mommy.” Natawa naman ng malakas si Cleo. “Girl, kung ako naman sayo, papayag na rin ako kasi gwapo naman si Khaleb mabait at close sila ni Disney ha, plus… mayaman pa.” Taas baba ang kilay ni Cleo. “Hay Cleo kilabutan ka nga.” “Joke lang ito naman.” MAGHAPON ang lumipas na hindi lumabas ng kwarto niya si Khaleb ni hindi ito kumakain. “Boss nag-ha-hunger strike po yata si Khaleb,” pagbibigay-alam ni Jayson. Kumunot naman ang noo ni Ibrahim sa ibinalita ni Jayson. “Kailan pa?” tanong niya. “Kaninang umaga pa.” “Tanungin mo si Butler Shing kung may pagkain na naka-stock sa kwarto ni Khaleb.” “Boss natanong ko na po siya kanina, wala daw po kahit tubig.” Biglang napasandal sa swivel chair si Ibrahim at nahilot ang sentido. “Ya Allah yassir (“Oh God, make it easy),” nasambit niya sa hangin. “Sige uuwi na ako, pakisabi na lang kay Butler Shing na ako na ang bahala kay Khaleb.” “Yes Boss. NADATNAN niyang naka-headphone si Khaleb sa loob ng kwarto nito. Dim ang ilaw at bukas ng bintana. Ni hindi man lang siya binabati gaya ng madalas na ginagawa nito. “As-salamu-alaykum,” bati niya kay Khaleb. “Wa-alaykum as-salam,” malamig na tugon ni Khaleb. Tinanggal nito ang headphone saka humiga sa kama. Hindi inaasahan ni Ibrahim ang ganong pagsalubong sa kanya ni Khaleb. Dati-rati lumalapit ito sa para halikan niya sa pisngi kagaya ng kulturang kanilang nakagisnan. “Khaleb, talaga bang nagiging mapagmatigas ka na ha?” “Uncle, ikaw ang mapagmatigas. Bakit kailangang ikulong mo ako dito?” galit na tugon ni Khaleb sa kanya. “Iniingatan lang kita.” “Saan? Kanino? Kay Loraine? Bakit, ganon ba kasama ang tingin mo sa kanya?” “Khaleb you are acting too much. Nawawala ka na sa sarili kapag si Loraine na ang pinag-uusapan. Gusto mo ba siya!?” “So what if I like her!” Hindi napigilan ni Khaleb ang magtaas ng boses. “Do not raise your voice over me Khaleb! Huwag mo akong subukan!” “At anong gagawin mo sa akin ha?” “Khaleb isa kang prinsipe at hindi siya nararapat para sa isang katulad mo. And don’t you realized that you became irreverent when she’s near you! Do you have to give your face for a slap from a servant!” “So what! That’s what a noble prince do, to protect his loved ones, right?” Napapikit si Ibrahim para lang pigilan ang sarili. “Alright, prepare yourself ang we’re going to eat dinner together. Hindi na ako makikipagtalo sayo.” “Hindi ako kakain, wala akong gana.” “Well, then, get starve.” Iniwan niya ito at pinabayaan. “Sheikh Rashid, kaninang umaga pa siya hindi kumakain, baka magkasakit siya,” pag-aalala naman ni Butler Shing. “Kakain din yan kapag nagutom.” Hindi siya sanay na parusahan si Khaleb ng ganito katindi. Ito ang unang pagkakataon na ikinulong niya ito sa mansion at hindi pinalabas. Mahirap para sa kanya dahil higit pa sa pamangkin ang turing niya rito. Siya na ang tumayong ama at ina para dito. Nag-aalab ang kanyang damdamin sa galit dahil sa epekto ng Loraine na iyon sa pamangkin niya.As the celebration started, the ball are filled with celebrities and dignitaries of the country. Kilala niya ang ilan sa mga ito. Nag-alangan siyang pumasok sa hall habang nakasilip sa itaas. Kinabahan siya ng todo na halos maubos ang confident. Ngunit pinalakas ni Butler ang kanyang loob. “You look stunning Lady Loraine, there is no reason for you to feel shame.”Her outfit was a masterpiece of design and elegance – a gold abaya with silver embroidery and precious stones that sparkled with every move. Her long thick and shiny hair was tied in an elegant bun that emphasize her natural beauty, showcasing her radiant face and eyes that shone like the dazzling precious gems and sparkling like stars with the help of the striking light. As she walked down the stairs all eyes were on her. Everybody were captivated by her beauty, while some women were impressed yet felt jealous of the way she carry herself, her style, and confidence. Ibrahim was stunned, couldn’t help but stare at her.
“Loraine! Loraine! Wake up, no, no, please open your eyes wake up.”‘Ano ‘to? Nananaginip na naman ba ako? Si Ibrahim ba ‘to? Umiiyak siya, natataranta habang ginigising ako. Gising na nga ba ako o nananaginip na naman,’ tanong ni Loraine sa isip.“MISS LORAINE, MISS LORAINE.”Naulinigan niya ang boses ni Butler kaya napabalikwas siya at biglang napadaing dahil sa tusok ng karayon sa kanyang pulsuhan. Naka-IV siya, ibig sabihin nasa hospital siya? Hindi, nasa private room siya ng palasyo kasama ng mga private doctor. And it was a dream. “Huminahon ka Miss Loraine. Natagpuan ka namin sa basement na walang malay kaya dinala ka namin rito,” maikling paliwanag ni Butler.“O-oo, tama at si Princess-““How are you my dear,” putol ng hari.“Your highness, I, I, I’m not feeling well. Where is my children?” natatarantang tanong niya. “Mama,” tugon ni Disney na para bang hindi ito nag-aalala. Naroon ito sa isang sulok kasama si Khalid na hindi naman niya agad napansin. “Disney? Khalid? Teka
“I heard that you are planning to go back home,” bungad ng hari.Kinabahan naman si Loraine pero sumagot siya. “Yes your highness if you will grant my request.”“Is it because of Ibrahim?” diretsang tanong ng hari.“Your highness…”Pinutol na agad ng hari ang kanyang sasabihin.“I’m afraid I can’t grant your request, the reason is…. I want my grand children to be with me for a month. They belong to this family, it means I have the right to be their grandfather.”Makahulugan, ngunit malinaw ang mensahe ng mga katagang iyon kay Loraine. Napalunok at napatungo na lang siya.“Are you worried about the prince?”Lalo na siyang hindi nakasagot pero gustung-guto na sana niyang magsumbong kung paano siya itrato nito.“No your highness,” pagsisinungaling na lang niya. Ayaw na niya ng gulo at ano mang magiging reaksiyon pa ni Ibrahim kaya mas minabuti niyang ilihim na lang sa hari ang nangyari.“Don’t worry about the prince. With my authority no one can touch you and your children here.”Ngumiti
Kinabukasan habang kumakain sina Loraine ng almusal, nagulat na lang siya sa biglang pagpasok ni Ibrahim na tiim ang bagang, halatang galit ito. Napatingin siya rito. “Can I talk to you in private?” utos ni Ibrahim. At para kay Loraine, ang utos na iyon ay may tono na hindi pwedeng hindi sundin kaya naman kahit nag-aatubili ay sumunod siya sa dakong pinuntahan nito, sa isang pribadong silid. Napansin niya ang amoy ng pabango nito at hindi siya mapakali. Nagtatakang nakakunot ang noo niya at gustong komprontahin ito ngunit hinayaan niya muna niyang magsalita ito. “Bantayan mo ang kilos mo, wala ka sa Pilipinas at lalong wala ka sa vicinity mo. Act like a decent woman, will you?” sermong ni Ibrahim. “Ha? Anong sinasabi mo?” nalilito namang paglilinaw niya. “Do not just stand on the balcony without wearing your undies. Are you a slut? Oh how would I know? I don’t even know who you really are before I met you. Baka sadyang gawain mo ang mang-akit.”Gusto niyang sampalin ito bugso ng
Tama ang kanyang expectation, magiging cold ang pakikitungo ni Ibrahim. Actually wala ngang pakikitungong nangyari, para lamang silang walang halaga na nilampasan lang nito. Mas mabuti pa nga ang mga tagasilbi sa palasyo dahil nabibigyan sila nito ng importansiya at atensiyon, pero silang mag-iina ay para lamang multo.Kasunod na nakasalubong nila ay si Princess Shamira. Muli silang nagbigay galang nang dumaan na ito. Ngunit napansin niyang tumigil ito sa kanilang harapan.“Heads up, let me see your face,” ma-awtoridad na utos nito.Kaya naman agad silang sumunod.“Hello, my name is Princess Shamira, welcome to the palace.” Inilahad nito ang mga palad.Kahit nahihiya, kiming ginagap ni Loraine ang palad nito.Sinipat siya nito mula ulo hanggang paa. “Pretty,” tipid na komento nito na parang hindi mawari kung papuri o insulto ang dating ng tinig.“Thank you your highness,” tipid na tugon ni Loraine.“Ibrahim and I are together.”Napalunok si Loraine sa bungad nito at napaisip kung may
TWO YEARS LATER… Tahimik, nagdadalawang-isip, kinakabahan, samut-saring emosyon ang nasa puso at isip ni Loraine. She was stunned when she read the invitation from the King. Personal invitation ang ibinigay sa kanya ni Butler Shing mula sa Hari. Sa kaarawan nito. Mabuti nga sana kung sa mansion lang, pero doon mismo sa bansa nila. Kaya naman agad na ipinaayos na ni Butler Shing ang dokumento nina Disney at Khalid. At isang malinaw na katotohanan ang magaganap, magkikita na sila ni Ibrahim. Na-excite siya nang iyon ang biglang maisip kasunod ang mabilis na tibok ng dibdib at nginig ng mga daliri. How is she going to face the man who just left her behind her heavy circumstances that have been through. Ang lalaking tanging minahal niya at hanggang ngayo’y minamahal, na para bang wala na siyang kakayahang magmahal pa ng iba. Kahit pa nga ang kanilang love story ay nauwi sa isang malaking plano lamang na sa huli ay siya ang talunan. Ano pa man ang mga balakid at dahilan, sa kabila ng







