Chapter 6

WALANG manners, no etiquette, wala man lang itinatagong kahinhinan sa katawan. Sa tagal ni Ibrahim na naninirahan sa Pilipinas alam niyang kilala ang mga Filipina sa pagiging malambing at mahinhin, bukod sa pagiging maasikaso. Pero heto at kaharap niya ang isang babaeng basta na lang nambabato, at wala man lang galang na basta na lang siya tinalikuran kasabay ang pagsagot sa phone.

“Huh!” Napabuga siya sa hangin habang hinihintay itong matapos sa pakikipag-usap sa phone.

Bigla siyang nagulat nang humarap ito matapos ang pagsagot sa phone. Hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit kasabay ng pagkagulat ay ang pagbilis ng kabog ng kanyang dibdib. Lalo na nang lumapit itong unti-unti. He automatically step back and felt shaky.

“I’m leaving.”

Walang gatol na pamamaalam nito.

“Hindi pa tayo tapos mag-usap.” Tinapangan niya ang sagot dahil ang totoo, nanlalambot ang kanuang tuhod hindi dahil sa takot kundi dahil sa hindi niya rin maipaliwanag na dahilan.

“Wala na tayong dapat pag-usapan, wala akong dapat ipaliwanag sayo.”

Kahit matalim itong magsalita, hindi pa rin maintindihan ni Ibrahim kung bakit nanlalambot ang kanyang mga kalamnan at tuhod. Nagkukunwari na lang siyang matapang.

“Don’t ever turn yourback on me Miss Gonzales. We have business to talk about. Name your price.”

Sa palagay niya, nagpanting na naman ang tenga ni Miss Gonzales dahil agad na naman itong lumapit sa kanya. And again he step back twice at halos mapaupo siya sa desk. Paano ba naman hindi siya mapapaurong e kakaiba ang hatid ng init ng hininga nito sa kanya buong sistema. Parang may monster na gustong mabuhay sa loob ng kanyang katawan at gustong sakmalin si Loraine.

“Uunahin ko pa ba ang nakakabaliw na paratang mo kaysa sa anak ko ha. Ipahatid mo ako sa driver mo dahil kung hindi talagang magkakagulo tayo.”

Napalunok siya dahil sa hatid nitong epekto. Imbes na mainis siya sa banta nito e para siyang maamong tupang napasunod nito. He dial his phone to call his assistant and ask him to drive Loraine.

“Hello Jayson, can you please drive Miss Gonzales home.” Nag-uutos siya kay Jayson pero nakatingin pa rin siya kay Loraine.

Nang maibaba niya ang phone, agad na tumalikod si Loraine nang hindi sinasadyang humampas ang ilang hibla ng buhok nito sa kanyang mukha. Ang bango ng buhok nito, halatang kakaligo lang nito.

Napabuga siya ng hangin at halos kapusin ng hininga. Naluwagan niya ang tie na suot at napatuon sa desk.

“Damn! What happened to you Ibrahim. You’re a prince! Bakit parang tumitiklop ka sa isang katulad niya.” Nahagilap niya tuloy ang bite ng alak at saka uminom. Saka bahagyang natawa sa sarili. “What a lame I am.” Naiiling siya habang umiinom. “Huh! Ako susuko sa isang katulad niyang walang manners, no etiquette, no elegance, pagkatapos may anak na nadala sa guidance office, huh! Anong klaseng babae siya. The hell out of me. Kaya kailangang mailayo ko sa kanya si Khaleb.” Sabay lago ng alak.

“Boss, a-ako po ba ang kinakausap nyo?” biglang sabat ni Jayson, na kanya namang ikinagulat.

“What the…! Tinakot mo ako,” reklamo niya.

“Sorry Boss, akala ko kasi ako ang kinakausap mo.”

Napahiya siya kay Jayson dahil nagsasalita siyang mag-isa na parang baliw.

“Ah, no Jayson it’s not you. I’m not talking to you. Teka, akala ko ba inihatid mo si Miss Gonzales?”

“Ah Boss, matapang e, kaya ipinahatid ko na lang sa iba.”

Napapikit siya sa narinig. Pati ba naman si Jayson ay nasindak ng babaeng iyon.

“Jayson, you need to watch that woman, may kutob akong may masama siyang balak kay Khaleb. Kailangang maprotektahan natin siya sa babaeng iyon.”

“Yes Boss.”

NAGMAMADALING tinakbo ni Loraine ang guidance office, sigurado siyang nakapanakit na naman si Disney dahil sa iisang dahilan; hinahanapan ito ng ama ng kanyang mga kaklase.

Hindi nga siya nagkamali, sinabunutan nito ang isang kaklase. Halata naman dahil gulu-gulo ang buhok nito.

Agad niyang nilapitan ang anak. “Anak anong nangyari?”

“Siya po ang nauna Mama,” nakasimangot na sumbong ni Disney.

“Miss Gonzales, hindi naman mtama na saktan ng anak mo ang anak ko. Palibhasa kasi lumaking walang ama kaya walang modo,” panlalait ng ina ng kaklase ni Disney.

“Ah pasensiya na po,” paghingi niya ng paumanhin kaysa mangatwiran mas pinili niyang magpaumanhin.

“Ay naku, hindi na pwede yan, palagi na lang nananakit ‘yang anak mo! Dapat d’yan binibigyan ng leksiyon. Dapat i-suspend ang anak mo.” Pairap-irap pa ito.

“Kasalanan naman po ni Chinee e, lagi na lang niya akong sinasabihan ng walang papa,” reklamo naman ni Disney.

“E totoo naman ah, wala ka naman talagang papa. Ikaw lang ang walang papa dito kaya kawawa ka naman,” panlalait ni Chinee.

Kaya naman pasugod na naman si Disnet para saktan ito. Agad namang nakaawat si Loraine.

“Tama na po,” saway ng guidance counsilor. “Nandito tayo para ayusin ang problema hindi para palalain. Chinee, hindi magandang ugali ang manlait ng iba. At ikaw naman Disney, huwag ka na sanag basta mananakit. Kapag may nagsasabi sayo ng hindi maganda, isumbong mo na lang sa teacher mo okay.”

Walang magawa si Loraine kundi ang maghinagpis. Hundi niya masabi sa anak ang tungjol sa papa nito dahil sa komplikadong dahilan.

Naglalakad silang mag-ina na hundi nag-uusap. Alam niyang malaki na naman ang tampo nito sa kanya.

“Disney, anak, gusto mo bang mag-ice cream tayo?”

Imbes na sumagot, dire-diretso lang ito sa paglalakad.

“Anak, huwag ka nang magtampo.”

“Mama,bakit hindi mo po sinasabi sa kanila na may papa ako. Bakit lagi mo na lang hinahayaan na ipahiya ako ni Chinee?” hinanakit ni Disney.

‘Kasi anak hindi basta-bastang tao ang papa mo’ sigaw ng kanyang isip. “Anak kasi, ah… mahirap ipaliwanag.”

“Lagi ka namang nahihirapang magpaliwanag e. Di ba matanda ka na? Bakit nahihirapan ka aong magpaliwanag?”

“Anak I’m sorry?” Sa sobrang awa, niyakap na lang niya ang anak gaya ng lagi niyang ginagawa, pero this time malamig na kumalas sa kanya ang anak. Mukhang malala na ang skait na nararamdaman nito. Pag-uwi nila sa bahay ay diretso ito sa kwarto.

Nahihirapan din ang kanyang kalooban. Kaya niyaya niya si Cleo na mag-inom sila sa kanilang bahay. Hinintay niya munang makatulog si Disney.