LOGINHabang umaandar ang Ducati Panigale V4 R ni Caelus sa kalsada, napakasarap ng pakiramdam ko. Masayang pinagmamasdan ko ang mga nagdaang tanawin – ang mga puno ng kawayan sa gilid ng highway, ang mga bahay na nagiging maliliit sa likuran namin, at ang dagat na sumisilip sa mga liko ng daan. Napakalakas ng hangin, pero hindi ito nakakapagpatinag sa saya ko. I'm wrapped around Caelus' back, feeling the firmness of his abs under my hands. The wind is whipping my hair into a frenzy, but I don't care – I'm too caught up in the thrill of Caelus' ride. Pamilyar sa akin ang daan. Alam kong papunta kami sa Batangas – ang mga puno ng saging, ang mga taniman ng mais, at ang mga tanawin ng mga bundok na papalapit na sa dagat. Naramdaman ko na bumabagal ang motor. Tumingin ako sa paligid – nasa isang tahimik na kalsada na kami, may mga puno ng palma sa gilid, at mga mataas na bakod na may mga bulaklak na naglalagay ng kulay sa daan. Tumigil kami sa isang malaking gate, may nakasulat na "Sol
Lumipas ang mga araw, bumilis ang takbo ng oras, hindi ko namalayan na weekend na pala. Nang araw na iyon, pagkatapos ng huling praktis namin ni Chef Dorian, lumabas ako ng kusina upang pumunta sa aking silid. I had plans with Caelus to go somewhere, but I don't know where yet. I was about to enter my room when someone spoke behind me, and I turned to see Steven. “Lena, would you come with me? May kailangan lang akong bilhin at kailangan ko ng opinyon mo, masasamahan mo ba ako?“ tanong niya, habang nakatingin sa mga mata ko. I almost said no because I had plans, but since it was the first time he'd invited me somewhere, I felt like I couldn't refuse. "Okay, sure," nakangiting sagot ko, ngumiti siya pabalik. “Alright, let’s go!” Sabi niya na hinawakan ako sa braso at hinila. Nakasalubong namin si Chef Dorian na patungo sa silid niya. “Where are you going?” Tanong niya bago tumingin sa braso kong hawak ni Steven. Hindi naman ako binitawan ng lalaki. “We’re going somewher
Natigilan ako sa kabilang banda, bumilis ang tibok ng aking puso ng marinig ang pangalan ni Caelus. “Ah... pakisabi na ihahanda ko lang ito at pupuntahan ko na lang siya sa living room,” sabi ko. Nang makaalis na sa kusina ang kawaksi, mabilis na akong kumilos. Kinuha ko ang tub na may takip upang paglagyan ng pagkain na niluto ko. Pagkatapos ay inalis ko ang apron at pinatong sa counter. Sinilip ko pa muna ang sariling repleksyon sa salaming dingding, inipit ko ang ilang hibla ng buhok sa aking tainga, pinunasan ang pawis sa aking noo. Ang aking mga mata ay tila may kislap, isang kislap na hindi ko maipaliwanag. Ah siguro dahil masisilayan ko ulit ang guwapong mukha ni Caelus, nae-excite akong makita siya. Natigil ang pananalamin ko ng marinig ang tinig ni Chef Dorian. “Our practice ends here, I’ll go to my room,” sabi niya, ang boses niya ay may bahid ng pagod. Tumingin ako sa kanya, nakita kong nagtatanggal na rin siya ng apron habang nakatingin sa akin. May sariling bahay
LENA’s POV Napaawang ang labi ko ng marinig ang sinabi ng lalaki. Sari-sari ang emosyong bumabalot sa loob ko ng mga sandaling ito. Pagtataka kung sino ang lalaki, pagkagulat dahil tila ba galit siya sa akin, at nerbyos dahil paano niya nalaman na nagpapanggap lang ako? May alam ba siya sa totoong pagkatao ko? Sino ba ang lalaking ito? Nagulat ako ng lapitan niya ako at mahigpit na hinawakan ang baba ko. Sinipat niya ang buong mukha ko. "Tch, hindi mo ako madadala sa kainosentehan ng mukha mo. Hindi mo ako maloloko," sabi niya pa, ang mga mata niya ay naglalagablab sa galit. Humigpit ang pagkakahawak niya sa baba ko, mariin akong napapikit dahil nasasaktan ako. "What a shameless woman, you're a con artist. You manipulated my parents, you manipulated everyone here. You used your fake innocence to get what you want," sabi niya, ang tinig niya'y puno ng galit at pagkapoot. "Sa tingin mo, ang plano mong magpakasal sa akin ay ganon kadali lang? In your dreams!" Tiim bagang na
Hindi nagtagal ay nakarating ako sa Mansiyon ng mga Yangco, at napanganga ako sa kahanga-hangang tanawin sa harapan ko. Ang mansiyon ay isang malaking puting gusali na may mga haliging marmol at mga bintanang may mga kurtinang gawa sa pinong lace. Ang hardin ay maayos na pinatili, na may mga iba’t ibang halaman at bulaklak na namumulaklak sa iba't ibang kulay. Di hamak na mas malaki ang grand estate ng mga Mondragon subalit hindi maipagkakaila ang yaman at estado ng pamumuhay ng mga Yangco. Hindi nakakapagtaka na isa sa may ma-impluwensyang pamilya ang mga ito sa alta sociadad. Pagkapasok ko sa mansiyon, sinalubong ako ni Mr. at Mrs. Yangco, na parehong nakangiti. "Good morning, Lena," sabi ni Mrs. Yangco, na lumapit sa akin at hinawakan ang mga kamay ko. "Welcome to Yangco mansion." "Good morning po," sagot ni Lena, na bahagyang yumuko. "Salamat po." Si Mr. Yangco ay tumango at nginitian ako. "Halika at dadalhin ka namin sa iyong silid." Kaagad akong dinala sa aking silid,
Isinandal ko ang ulo sa malapad na dibdib ni Caelus, halos naririnig ko ang malakas na tibok ng kanyang puso. Napapikit ako at pinagsawa ang sarili sa mga bisig niya. May kung anong parte ng pagkatao ko ang naramdaman ang seguridad sa mga braso niya. 'Can we stay like this forever?' I wondered silently. Pumasok kami sa silid ko, buhat pa rin niya ako, hanggang sa tumapat kami sa kama ko, maingat niya akong ibinaba at pinaupo sa gilid ng kama. "Let me take a look at your feet," he said, his voice tinged with tenderness and concern. A wave of happiness washed over me. Ramdam ko ang pag aalala niya sa akin. Yumuko siya, inangat ang paa ko, at sinuri ang paltos. "Does it still hurt?" tanong niya saka tumingin sa akin. Tumango lang ako. Maingat niyang binaba ang paa ko, tumayo, at naglakad sa may drawer. Binuksan niya iyon at kinuha ang medicine kit. Bumalik siya sa harap ko, binuksan ang kit, at nagsimula nang lagyan ng band aid ang mga paltos. His fingers brushed against
CAELUS’ POV "What are we doing here again, Caelus?" Tanong ng kaibigan kong si Max, habang nakapark ang sasakyan ko sa tapat ng The Chef’s Touch. My eyes scanned the area, searching for a familiar face, but like before, she was nowhere to be seen. "This is the last time I'm coming here," Sabi ko,
Kinabukasan, maagang nagising si Milena. Kaagad na nagtungo sa banyo upang maligo. Pagkalabas ko ng banyo ay nagtungo ako sa walk in closet. Isang simpleng bestida ang napila ko, nag apply lang ako ng pulbos at lipstick upang magkaroon ng kaunting kulay ang mukha ko. Inabot ko ang contact lenses
LENA’s POV Hindi ko na naitikom ang bibig ko magmula nang bumukas ang mataas na gate hanggang sa binabagtas ng sasakyan ang mahabang kalsada. Sa magkabilang daan, nakikita ko ang napakagandang landscape ng mga halaman at bulaklak, na tila ba nag-aanyaya sa akin na pumasok sa isang paraiso. Sa di
LENA’s POV "You sure you're okay, Lena?" Tanong ni Cullen, tumango ako at tipid na ngumiti. "Yeah, I'm fine. Just a bit shaken." Sagot ko, saglit siyang tumigil at tumingin sa akin, seryoso. "Lena, this is what I’m talking about,” sabi niya habang nakatingin sa mga mata ko, “The wealthy and i







