LOGIN“I…” nanginginig kong sabi. “I can’t break him like that.” Nasasaktan akong isipin na sasaktan ko ang lalaking mahal ko. “Then you will destroy him anyway,” agad na sagot ni Don Gerbacio. Napatingin ako sa kanya, awang ang mga labi. Hindi ko siya naintindihan. “If you stay with him,” malamig niyang paliwanag, “you give him hope.” Lumapit ang matandang lalaki sa akin ng kaunti habang nakatingin sa mga mata ko. “And hope will make him fight.” aniya. Parang may bumara sa lalamunan ko. “And when he fights…” dagdag niya, “he will lose everything.” Nanahimik ako. Alam kong binabalaan niya ako. Unti-unting bumibigat ang lahat. “You think you are protecting him,” patuloy niya. “But you are only dragging him into something he cannot win.” “But Caelus is your son too… not just Cullen,” sabi ko, pilit pinatatatag ang boses ko kahit nanginginig na ako. Tahimik siyang tumingin sa akin sandali bago siya sumagot. Kalmado at kontrolado, pero ramdam ko ang bigat ng bawat
Nanatili akong nakaupo, pero ang buong katawan ko ay parang unti-unting binabalot ng lamig. Habang ang mga mata ko ay nakatingin sa mga litrato sa mesa. Hindi ako agad nakapagsalita, hanggang sa unti-unti kong ibinuka ang labi ko. “I… I didn’t mean for this to happen,” mahina kong simula, nanginginig ang boses. “Hindi ko po sinadyang mapalapit kay Caelus.” Huminga ako nang malalim, pilit pinipigilan ang panginginig ng buong katawan. “But it happened,” pagpapatuloy ko, mas totoo na ngayon ang boses ko. “And I can’t deny it anymore.” Tumigil ako saglit, saka itinaas ang tingin ko sa kanya. “I have feelings for him.” Lumunok ako at nilakasan ko ang loob kong umamin. “And he feels the same way.” Nanatiling walang pagbabago ang mukha ni Don Gerbacio. Parang hindi siya naaapektuhan sa mga inamin ko. Parang inaasahan na niya iyon. “Caelus already knows about the contract,” dagdag ko, “Between me… and Cullen.” Saglit na namayani ang katahimikan, habang parang mas lalo lang l
LENA’S POV Yangco Mansion Kinabukasan, nagising ako nang tanghali na. Madaling araw na ako nakauwi kaya inaasahan ko na rin na mahihirapan akong bumangon. Mabigat ang pakiramdam ko habang bumababa ng hagdan, dala pa rin ng pagod at gulo ng mga nangyari kagabi. Wala akong gana kumain, kaya orange juice at sandwich lang ang kinuha ko at pilit ko pang inubos kainin kahit halos wala akong malasahan. Kahit kakagising ko pa lang, si Caelus na ang laman ng isipan ko, ngunit may sumisingit at bumabagabag sa akin. Nagtungo ako sa garden lanai. Tahimik doon at presko ang hangin, naupo ako sa molave bench habang pinagmamasdan ko ang iba’t ibang bulaklak, makukulay iyon, buhay na buhay sa aking mga mata pero taliwas sa nararamdaman ko ng mga sandaling iyon. Naguguluhan na ako. Binuksan ko ang cellphone ko at muling binasa ang message ni Caelus “Be there later. I have a surprise for you.” Kalakip niyon ay isang address. Sinabi niya na maghanda ako. Napapikit ako, I'm curious an
LENA's POV “I don’t think I can—” “No, Lena.” Mabilis na putol ni Cullen sa sasabihin ko. Mas mababa na ang boses niya ngayon, pero mas matigas. Mas mabigat. “I don’t care if there’s someone else in your heart right now,” dagdag niya, walang pag-aalinlangan. “You agreed to be my wife.” Napahawak ako ng mahigpit sa upuan. Parang unti-unting nauubusan ng hangin ang dibdib ko. “You are the only woman I will marry, Lena,” tuloy niya, mas malinaw na ngayon ang bawat salita. “No one else.” Napasinghap ako. Hindi ko alam kung ano ang mas mabigat, ang katotohanang may mahal akong iba, o ang paraan ng pagkakasabi niya na parang wala akong pagpipilian. “Cullen…” mahina kong tawag, halos pakiusap. Pero tumiim ang tingin niya sa akin. “You accepted me when no one else did,” sabi niya, mas tahimik pero mas totoo. “You stayed even when I pushed everyone away. You fixed something in me that no one else could.” Napapikit ako, dahil alam kong totoo iyon. Tinulungan ko siya sa kan
LENA’S POV Hindi ko na halos marinig ang sumunod na usapan sa hapag-kainan. Parang lahat ng boses sa paligid naging malabo, malayo, parang nasa ilalim ako ng tubig habang sila ay patuloy lang sa pag-uusap sa ibabaw. Engagement party this weekend. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga salitang iyon. Pinilit kong kumilos nang normal. Kumuha ako ng pagkain sa plato ko, sumubo, ngumiti kapag may tumitingin sa akin pero parang hindi ko kontrolado ang katawan ko. “Lena, are you alright?” tanong ni Mrs. Mondragon, halata ang concern sa boses. Tumingin sa akin ang lahat. “Yes po, I’m okay,” sagot ko, agad akong ngumiti. Fake iyon, pero sapat para hindi na sila magtanong pa. Nagpatuloy ang usapan nila kaya nakahinga ako ng maluwag. Lihim kong sinulyapan ang katabi kong lalaki, tahimik pa rin si Cullen. He is too calm. Napahigpit ang hawak ko sa kutsara. Kinakabahan talaga ako dahil sobrang tahimik niya. Hindi ko alam kung anong nasa isip niya ng mga sandaling iyon. “Cu
LENA’s POV Dinner time sa Yangco Mansion. Kabababa ko lang ng hagdan nang bumukas ang malaking pintuan ng sala. Doon ko nakita si Cullen, nakasuot ng usual niyang damit, coat and tie, sa kamay niya ay isang eleganteng bouquet ng mga bulaklak. Nagkaroon kaagad ng ngiti sa mga labi ko. "Cullen, you're here!" masigla kong bati habang naglakad palapit sa kanya. Ngumiti siya atsaka inabot niya sa akin ang pumpon. "These are for you," sabi niya. Tinanggap ko iyon, marahang hinaplos ang mga talulot. “Thank you… ang ganda.” First time lang niya akong bigyan ng bulaklak. Ngunit agad kong pinakalma ang sarili ko. Congratulatory gift lang ‘to, paalala ko sa isip ko. Dahil sa panalo ko kagabi sa culinary competition. "Cullen, can we talk?" maingat kong tanong. Ito na sana ang pagkakataon, ang sandaling matagal ko nang hinihintay. Kailangan kong sabihin sa kanya ang totoo. Kailangan niyang malaman ang tungkol sa amin ni Caelus. "Oh, sure," sagot niya agad, saka bahagyang ngumit
CAELUS’ POV "What are we doing here again, Caelus?" Tanong ng kaibigan kong si Max, habang nakapark ang sasakyan ko sa tapat ng The Chef’s Touch. My eyes scanned the area, searching for a familiar face, but like before, she was nowhere to be seen. "This is the last time I'm coming here," Sabi ko,
CAELUS’ POV “Hey Cael, where have you been?” tanong ni Sage nang makabalik ako sa condo unit ni Helios. Nasa living room ang mga kaibigan ko, nagkukwentuhan at nagtatawanan. “Oo nga, bakit bigla kang nagmamadaling sumakay ng elevator?” Nagtatakang tanong naman ni Rowan. Naupo ako sa mahabang
Nang iangat ko ang aking mukha, nagtama ang mga mata namin ng babae. Nakita ko ang isang maganda at inosenteng dalaga, bagaman nakasuot siya ng surgical mask na tumatakip sa ilong at bibig niya. Mas kapansin-pansin ang mga mata niyang abuhin. “Her eyes..is that real?” May paghangang bulong ko na
LENA’s POV Kakaalis lang ni Cullen para kumain ng breakfast, marami siyang nakain at napapansin kong sumisigla siya at gumaganda na ang kutis, likas na maputi ang binata subalit maputla. Ngayon ay mamula-mula na siya at lumabas ang kutis mayamang balat. Walang masyadong kumakain sa restaurant n







