Kabanata 6—Black Flag

Kabanata 6

"Black flag; Unlike red flags, which may be manageable, black flags suggest harmful, often irreparable, patterns such as extreme isolation, violence, or severe dishonesty," saglit natigilan si Adah at nag-isip nang malalim. Tila ba'y hindi pa natatanggap ng kanyang isipan ang nauunawaang binasa. "Ang sama din pala ng ugali nang doktor na iyon." Saka kumuha nang mas malalim na buntong hininga't tumayo.

Nagpatuloy si Adah sa kanyang ginagawa. At dahil night shift ang duty ng dalaga, isa-isa niya nang tinignan ang chart ng mga pasyente na ira-round nito. Nagsimulang mag round si Adah sa kwarto ng mga lalaki. General male ward.

"Good evening po Sir James. Kumusta po pakiramdam ninyo ngayon? Inuubo pa po ba kayo? Kumusta po ang likod ninyo? Much better na po nang binigyan kita ng gamot?"

Magiliw at masayang salita ni Adah sa pitongput-walong taon gulang na lalaki. Nakahiga ang matandang lalaki habang binabatayan ng kanyang binatang apo.

"Nurse, hindi po siya natulog buong araw ngayon. Gusto niya na din umuwi. Sabi ko, hindi pa pwede kasi hindi pa siya magaling. Pabay kuda at palo sa aking braso." Reklamu ng apong lalaki kay Adah.

Napangiti ang dalaga sabay kuha nang braso ng matanda. Ningitian ang binatang lalaki.

"Maganda nga iyan. Subukan mong bempohan si tatay sir nang sa gayun ay maganda at masarap ang tulog nito mamaya. Tama po ba tatay sir? Kunan kita ng BP mo, ha? Saka check na rin natin ang temperature mo. May ibibigay din po akong gamot tatay sir."

Tinignan ng matanda si Adah nang matagal. Mayamaya lang ay matiis itong ngumiti.

"Ang ganda-ganda mo Theresa. Ang ganda-ganda ng anak ko."

"Lolo, hindi po siya si Mama. Hindi po siya ang anak niyo! Ayan ka na naman, eh!" Salita ng binatang apo.

"Hayaan mo na siya. Minsan kasi kailangan din natin intindihin at unawain ang mga katulad nila. Part din kasi iyan nang kanilang pagiging matanda," paliwanag ni Adah sa binatang apo. "Hundred-eighty over ninety at thiry-five ang temperature. Heartbeat, eighty. Over all, normal po lahat. Huwag kalimutan inumin ang gamot bago matulog po." Dinadaan ni Adah ang lahat sa kwento.

Ang totoo, matagal nang gustong malaman ni Adah kung sino si Theresa. Ang alam niya lang ay mama iyon ng binatang lalaki o apo ng matanda. Ngunit, bagaman ay binayaan niya na lang ito't hinayaan na iyon ang tinatawag ng matanda sa kanya.

Matapos si Adah sa matanda, dumulog na naman ito sa kabilang kama. Katulad na naging kagawian nito; inaaliw ni Adah ang pasyente.

"I suggest na mag-diaper na po si tatay. Sa sinabi mong nahihirapan na siyang bumangon at ayaw madisturbo ang tulog nito; suhisyon ko na mag-diaper na lang siya. Magbibigay ako ng mattpad para hapin sa kama nito."

"Maraming salamat miss nurse. Ang bait mo talaga." Wika ng asawa ng pasyente.

"Trabaho ko po ang i-guide ang bawat mga pasyente ko po."

Dahil dalawa lang ang pasyentwng lalaki sa male ward, hindi na tumagal si Adah roon. Kasunod niyang binisita ang kwarto ng mga babae; general room female ward. Apat at pulos dalaga ang mga naroon.

"Good evening ladies. Kumusta kayo rito?"

"Nurse, kailan mag round 'yong bagong doktor?" Nasa edad bente-uno ang dalaga.

"Ah? Si Dok Benji ba? Baka bukas po. Gabi kasi ngayon, kaya malaman nagpapahinga na iyon siya." Hindi man siya sigurado sa kanyang sagot na wala na ito sa gusali, nakakasigurado naman siya na bukas mag ra-round ito sa bawat kwarto at pasyente.

"Ganun po ba? Sana maaga pa bukas. Gwapo raw si dok—sabi-sabi nang lahat." Wika naman ng isang dalaga; magiliw na nakangiti.

Pekeng ngumiti si Adah, "Hindi po ako sigurado, pero iyon din ang sabi-sabi ng lahat." Sa isipan ni Adah, panay irap ang ginagawa nito.

Ayaw niya din ipakita sa mga pasyenteng dalaga na ayaw niya sa lalaking iyon kahit pa na nagbigay ito sa kanyang ng advice—hindi pa din iyon sapat para puruhin ang kagwapuhan ng binata.

Matapos niyang i-check ang apat na kababaihan ay lumabas na ito't babalik sa kanyang station. Hindi pa naman nakaabot sa area nito ay natigilan siya sa kalagitnaan ng hallway nang makita ang lalaking kanina lang ay bukang-bibig nang mga dalaga.

Tatalikod pa sana ito nang tawagin siya ni Benjamin.

"Nurse Santo?"

Napayukom siya sa kanyang mga kamao. Dahan-dahan na humarap at pekeng ngumiti.

"Doc Alcantara? What are you doing here? I mean, I thought you were left already?"

"As you can see, I am working? And how about you? Why you are still here? It's ten in the evening."

"Katatapos ko lang mag round; male and female ward. Babalik na po ako ng station."

"Okay, then. Thank you for your hard work. Good night nurse Santo."

"It's Santolaja, not Santo." Pagtatama ni Adah sa kanyang apelyido. Pabulong.

"I can hear you nurse Santo."

Napairap si Adah. Naglakad pabalik ng nurse station—lalagpasan si Benjamin.

"You can say what you want."

"Kumain ka na ba?"

"Bago po ako pumunta sa trabaho ko o sa duty ko, kumakain talaga ako."

"Mabuti naman. Huwag kang tatanga-tanga sa trabaho mo. Sayang isasahud ng ospital sa iyo kung magiging tanga ka rin lang naman!"

Na para bang umuusok ang ilong at mga tainga ni Adah sa kanyang narinig. Hindi inaasahan na sasabihin iyon ni Benjamin sa kanya sa gitna ng trabaho.

Napayukom ng mga kamao si Adah. Hindi rin pinalampas ang sasabihin nito kay Benjamin.

"Who are you judged me? Makapagsalita ka sa akin—akala mo'y may-ari ng ospital!"

"You have no idea? Right?"

"Pinagsasabi mo?!"

Mahinang natawa si Benjamin. Mayamaya ay tinanggal ang name plate nito sa kanyang gown at saka nilapag sa itaas ng table station. Kunot-noo naman tinignan iyon ni Adah at binalik ang tingin kay Benjamin. Suminyas ang binata na basahin ang name plate nito.

"Read it." Utos ni Bejamin.

"Dr Benjamin Alcantara. PhD."

"Read it again nurse Santo."

"Ano ba kasi meron diyan sa pangalan mo?!"

"I said, read it. Again!"

Napipikon si Adah, subalit mas bakas sa mukha ni Benjamin ang pagkairita.

Napipikon ma'y binasa ulit ni Adah. Hanggang sa binasa niya ulit ito nang mabagal.

"Docto Benjamin Alcantara," tinignan ang binata. "Alcantara. Alacantara?" Doon lang napagtanto ni Adah ang lahat.

Padabog na kinuha ni Benjamin ang name plate nito't hindi nagsalita nang ilang segundo. Nang maibulsa ang name plate, pumasok ng nurse station si Benjamin. At dahil sa pagkahiya ni Adah, sunod-sunod ang pag-atras nito hanggang sa ma-corner siya nito ng binata sa gilid ng staff room. Dahil walang security camera sa area na iyon, inilapit ni Benjamin ang mukha sa gilid ng tainga ni Adah. May ibinulong.

"If I'm listen to my brain right now, maybe you apoligized many times to me or tomorrow you sent your resignation later to director's office. But luckily, I'm in a good mood; you are safe and sound. Galingan mo sa iyong trabaho kung gusto mong tumagal sa ospital na ito—nurse Santo," humakbang paatras si Benjamin—dumistansya kay Adah. Ngumiti sabay sipat sa kabuuan ng dalaga. "Join me at my dinner. Come to my office." Utos pa nito.

"On duty ako—"

"Okay, then!"

Hindi na nakaimik si Adah nang layasan siya nito ni Benjamin sa kanyang area. Nanlambot ang mga tuhod nang maupo ito't saglit tumigil ang tibok ng puso sa mga oras na iyon dahil sa mga salitang iniwan ni Benjamin sa kanya.