Kabanata 4

Sa sandaling tumayo si Minna, siyang pagtayo rin ng mga taong naroon sa loob ng silid. Si Noah naman ay dali-daling lumapit sa pinto ay pinagbuksan ng pinto ang dalawang taong hinihintay nila. Sumunod naman ang ibang staff sa binata’t naiwan si Minna na nakatayo lang doon. Para bang napako ang kanyang mga paa sa sahig at naging malamig na estatuwa lang doon.  

Alam niyang pwedeng mangyari ito, talagang pinaghandaan niya ang sandaling mangyari man na magka salubong sila ng lalaki. Pero hindi niya akalain na ganto kabilis! Kakarating pa lang niya sa Pinas pero makikita na niya agad ang lalaking iniiwasan niya noon pa man. Nananadya na naman ba ang tadhana sa kanya?

Ilang taon na ang nakalipas, akala niya coincidence lang na nakapasok siya sa loob ng bahay nito kung saan nagpapagaling ang lalaki. Ngunit nalaman niyang ang lahat ng yun ay sinet-up pala ng binata. Lahat ng yun ay nakaplano na. How can she be so dumb back then?

At ngayon, naulit na naman?

Ilang sandali pa ay bumukas na ang pinto at pumasok ang dalawang binatang naka-itim na suit. 

Si Nikolaj… 

Nasa unahan pa talaga ang lalaki at sobrang lakas ng presensya nito na kahit ang mga taong nasa loob ay napapasinghap. Ang aura nito na para bang kayang-kayang kontrolin ang buong kwarto ng isang tingin lang. 

Ring na rinig niya ang bulong-bulongan ng ibang kababaihan dahil kinikilig sa dalawang gwapong lalaking pumasok lalo na ang lalaking nasa unahan. 

Ilang taon din niyang hindi nakita ito pero parang mas tumindi ang kapangyarihan ni Nikolaj. Ang bawat galaw nirto ay para bang sumisigaw ng kapangyarihan. Isang hari na kayang sirain ang buhay ng isang tao. 

Hanggang sa biglang nagtama ang kanilang paningin. 

Tila ba may kuryenteng dumaloy sa kaibuturan niya. Ilang segundo pa ang nakalipas ay siya na ang unang bumitaw. Mabilis siyang umiwas ng tingin sa lalaki. 

Samantala, si Nikolaj ay tinitigan lang ang babaeng ilang taon ng hindi niya nakita. Ang babaeng gabi-gabi niyang nasa isip. Hindi man lang niya nakalimutan kahit isang araw. Tiningnan niya ito mula ulo hanggang paa. 

Hindi na ito ang babaeng nagustuhan niya noon, ang tanging babaeng nagpapabaliw sa kanya. 

Hindi na siya iyong babaeng inosente at masunurin gaya noon. Dati para itong isang prutas sa isang puno na kakabunga pa lang. Sobrang tamis… Sobrang sarap… 

Ngayon, tila ba’y iba na. Sa suot nitong dress na halos kitang-kita ang kurba ay parang isang paanyaya sa kanya. Isang tukso sa mga kalalakihan.  

“Damn it,” mura niya sa sarili. 

Akala niya, matitiis niya pa ang pagka-miss sa babae dahil hindi naman niya ito nakikita ngunit ngayon, nang makita na niya ito at nasa harapan na niya. Hirap na hirap na siyang kontrolin ang sarili.

Ganun din ang ba ang nararamdaman nito sa kanya? Naiisip ba ng dalaga siya? Kahit isang beses, na-miss din ba siya ni Minna? 

Natawa siya ng mahina, kung titingnan niya, kalmado lang ang mukha ng dalaga. Hindi man lang nagulat nang makita siya. Para itong tumitingin sa isang taong hindi naman kilala nito. 

Ganun-ganun na lang ba yun?

Ilang taon siyang naghintay. At ang babaeng ito, ni minsan ay hindi man lang lumingon sa kanya.  

Siguro nga, kinalimutan na siguro siya nito. Noon nga ay gusto na nitong makawala sa kanya at iwan siya kaya bakit pa siya umaasang ma-miss siya nito? Kung titingnan, napaka-among tingnan ng dalaga ngunit sa kabaliktaran. Napaka manhid nito at sobrang tigas ng puso. 

Napalunok ng mariin si Nikolaj, imbes na tumingin ulit kay Minna ay nilagpasan niya lang ang dalaga na para bang isa lang itong hangin sa kanya at umupo sa isang bakanteng upuan sa dulo ng mesa.

Sumunod naman si Shen na sumulyap kay Minna ng makahulugan bago umupo.

Bumalik na rin ang lahat sa pagkakaupo maliban kay Minna na nanatiling nakatayo. Napansin ni Minna na isa na lang ang bakanteng upuan at kung minamalas nga naman sa tabi pa yun ni Nikolaj. 

Si Noah ay napalunok at ngumiti ng pilit kay Nikolaj. "Uh… Mr. Carreon," sabi nito, "Okay lang po bang... umupo sa tabi niyo si Miss Nejera?"

Hindi man lang tumingin si Nikolaj bago nagsalita. “I don’t care.” 

Walang nagawa si Minna kundi maglakad papunta sa upuan. Ramdam niya ang titig ng lahat sa kanya kung kaya’t medyo nakakaramdam siya ng pagkailang. Nang makaupo siya sa tabi ng lalaki ay agad niyang naramdaman ang lamig na nanggagaling sa katabi niya. 

Sa isip niya, sana may tumawag sa phone niya. Sana may emergency siyang kailangan puntahan at nang sa ganun ay makaalis siya roon. 

Hindi niya talaga kaya, sobrang nasu-sufficate siya, halo-halo na rin ang kanyang nararamdaman. 

Ilang segundo pa ang nakalipas, hindi man lang tumingin sa kanya ang lalaki na para bang hindi sila magkakilalang dalawa. Nakahinga ng maluwag si Minna. Mabuti na siguro yun, tama. This is for the best, walang nagagalit, wala ng samaan ng loob at nakalimutan na rin ang nakaraan. Tapos na sila at ang relasyon nila’y nakabaon na sa lupa noon pa man. 

Nang mag-umpisa na ang kainan, nagsimulang magsalita si Noah. 

“Ahem… Mr. Carreon, Mr. Martinez, maraming salamat sa oras niyo. Maraming salamat dahil dumalo kayo sa meeting na ito.” Hanggang sa biglang bumaling si Noah sa kanya at tinawag siya. 

“Ms. Nejera,” nakangiting tawag sa kanya ni Noah. “Nasa katabi mo naman si Mr. Carreon, siya ang major investor natin. Sige na, makipag-toast ka sa kanya. Magpasalamat ka rin na binigyan niya tayo ng isa pang pagkakataon at dumalo siya sa paunlak natin,” sabi ni Noah kaya natigilan siya. 

A-Ano raw?

Para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Siya? Akala ba niya si Shen Martinez ang investor?? Nagsimulang manginig ang kanyang kamay at pilit na tumayo. Dahan-dahan niyang itinaas ang wine glass na nasa harapan niya at nagsalita. “I’d like to offer this toast to Mr. C-Carreon—”

Naputol ang kanyang sasabihin nang tiningnan siya ni Nikolaj ng malamig at para bang nanunuya. “Ms. Nejera,” bulong nito sapat lang na marinig niya. 

“Hindi mo na kailangan pa ng mahabang speech kung may kailangan ka, sabihin mo na. Alam mong gusto ko yung dine-deretsa na ako.” 

Humara ito sa kanya, ang mga mata nito’y parang handa nang manlamon. 

"At higit sa lahat, alam mo namang... kahit anong hilingin mo, ibibigay ko."

Napanganga ang lahat ng tao sa mesa nang marinig ang sinabi ni Nikolaj. Gulat na gulat ang lahat. 

Anong ibig sabihin noon? Magkakilala ba sila? Iyan ang nasa isip ng mga tao na nasa loob. 

Si Minna naman ay hindi makagalaw.

Mayamaya pa’y biglang tumawa si Nikolaj. Isang tawang hindi nahihimigan ng totoong saya. 

"Mr. Tiangco, gan’to ba ang ginagawa ninyo para makakuha ng deal? Pinipilit ninyong uminom ang mga babaeng empleyado niyo sa mga investors? Ano ito bugaw?"

Halos malaglag sa pagkakaupo si Noah. "Hindi! Mr. Carreon, hindi naman ganun. Nagkakamali ka ng iniisip. Disente ang kumpanya namin hindi kami nagbubugaw ng mga empleyado!” 

"Mabuti naman kung ganun,” sabi ni Nikolaj at napatango-tango. 

Medyo naging matiwasay naman ang dinner nila, ilang oras pa silang nag-usap ngunit pagkatapos nun, agad na pinirmahan ni Shen Martinez ang kontrata’t tuwang-tuwang naman ang buong team, maliban kay Minna na kanina pa tahimik.