Kabanata 5

Nang matapos ang kanilang after party, hindi na nakapaghintay pa si Minna na lumabas at pumunta sa restroom. Si Inka ay agad siyang sinundan at pagkatapos niyang mag-CR agad siyang hinila nito sa isang madilim na parte. 

“Hoy, ano yung kanina? Anong nangyari? May namamagitan ba sa inyo ni Mr. Carreon?” tanong ni Inka sa kanya. 

Mapait na ngumiti si Minna, "Wala 'yun. Isang pagkakamali lang sa nakaraan."

Hindi nila alam, naroon pala si Nikolaj, narinig nito ang sinabi ni Minna. Napangisi ang lalaki ng mapakla. Unti-unting nandilim ang mga mata nito, gustong dukutin ni Nikolaj ang puso ni Minna upang tingnan kung tumitibok pa ba ito. 

Minna

looks so soft and fragile pero bakit napakabato ng puso niya?

Magtatanong pa sana si Inka nang biglang tumunog ang phone nito. "Wait lang ha," sabi ng dalaga at mabilis na naglakad palayo habang sinasagot ang tawag.

Aalis na rin sana si Minna ngunit bago pa siya makahakbang, isang braso ang pumulupot sa bewang niya. The grip was so strong, possessive and undeniable. Before she could scream for help, hinila na siya nito papasok sa pinakamalapit na bakanteng private room.

"Nikolaj! Bitawan mo 'ko!" pagpupumiglas ni Minna sa lalaki. Subalit malakas na tunog ang umalingawngaw sa loob. Tumama ang likod niya sa malambot na sofa, humarang din ang lalaki sa kanya kung kaya’t nakakulong na siya sa mga bisig nito. His eyes were red with suppressed rage and desire.

"Isang pagkakamali?" bulong ni Nikolaj, nanginginig ang boses nito dahil sa sobrang galit. Dahan-dahan din nitong hinaplos ang kanyang leeg na para bang inaakit siya. “Para sa'yo, isang pagkakamali lang ako? Talaga ba, Minna?” 

Umiwas ng tingin si Minna, napakagat na lamang siya ng labi dahil ayaw niyang sagutin ang lalaki. Dahil doon, mas lalong nag-alab ang galit na nararamdaman ni Nikolaj. 

Without even a warning, yumuko ang lalaki at mariing kinagat ang leeg niya.

"FCK!!" Napahiyaw si Minna dahil sa sakit. Akmang sasampalin na niya ito subalit mabilis na nahuli ni Nikolaj ang pulso niya. She was completely trapped. Wala siyang magawa kundi ang tignan ito nang masama.

Pinilit ni Minna na pakalmahin ang sarili. "Nikolaj, nangako kang papalayain mo na ako.”

Umigting ang panga ni Nikolaj. "Sinabi ko rin na kapag umalis ka, huwag ka nang babalik. Pero bumalik ka. Andito ka ngayon."

Tumawa nang mapakla si Minna. "Bakit? Sa tingin mo ba gusto kong bumalik dito? Alam mo sa sarili mo kung bakit ako nandito ako."

Tinitigan ni Nikolaj ang dalaga. Her face was flushed with anger and her lips... those damn lips were red and inviting. Biglang nanuyo ang lalamunan ng binata.

He couldn't help it, napalunok ng mariin si Nikolaj at mayamaya pa’y sinubsob ng lalaki ang mukha sa leeg ng dalaga. 

"Minna... pinalaya na kita noon," bulong ni Nikolaj.  “Pero, ako? I can’t let myself go. Sobrang hirap…”

Nanigas si Minna dahil sa narinig sa lalaki pero pinilit niyang magmatigas. "Nikolaj, lalo lang kitang kamumuhian sa ginagawa mo ngayon."

Pero sa halip na tumigil, marahan nitong hinalikan ang leeg niya. This time, sobrang gentle na ng ginagawa ng lalaki. 

“You’re so cruel, Minna. Bakit ba ang sama-sama mo sa akin?” bulong ni Nikolaj sa kanya. 

***

Pagbaba nila sa underground parking ng hotel, akay-akay na ng assistant si Shen papunta sa sasakyang nitong Porsche.

Bago sumakay, napalingon muna si Shen sa mga grupo ng mga babae na nakadungaw sa kanya. "Sinong marunong mag-drive sa inyo?"

"Ako po, Sir Shen! Keri ko 'yan," mabilis na sagot ni Inka.

"Sige, ikaw na ang mag-drive sa akin," utos ni Shen at tumingin sa iba. "Sino pang pwede? Paki-hatid naman 'yung kaibigan ko. Medyo nakainom na rin kasi siya!"

Walang kaabog-abog na tinulak ni Noah si Minna sa harap. "Si Minna marunong mag-drive! Siya na maghahatid kay Boss Nikolaj!”

Nanlaki ang mata ni Minna nang marinig ang sinabi ni Noah. At dahil marami ang nakarinig at ang boss niya pa ang nag-recommend sa kanya ay wala siyang choice kung ‘di sundin ito. Kapag tumanggi siya, mapapahiya rin si Nikolaj. At kapag napahiya si Nikolaj, baka pagbuntunan ng galit nito ang Boss niyang si Noah o ang kanyang kaibigan na si Inka. 

"Sige po," mahinang sagot niya.

Pagka sakay niya sa loob ng itim na Rolls Royce Phantom, doon naramdam ni Minna ang sobrang kaba. Halos sumabog ang kanyang dibdib dahil sa takot. 

Pinilit niyang maging professional at kinalma ang sarili. Iisipin na lang din niya na ibang tao ang kausap niya. "Saan tayo, Mr. Carreon?" magalang na tanong niya sa lalaki. 

Nakasandal si Nikolaj sa leather seat, nakapikit ang mga mata at mukhang pagod na pagod. "Hindi mo ba alam kung saan ako nakatira?"

Natahimik si Minna at hindi man lang makapagsalita. Sa puntong yun dumilat saglit ang lalaki para tingnan siya at pumikit ulit. 

“Imperial Street, Mirreon Residences.” 

Nang marinig ang sinabi ni Nikolaj, napahawak nang mahigpit si Minna sa manibela.

Mireon Residences, isa sa high-end luxury subdivision na pag-aari ni Nikolaj. Ipinangalan ni Nikolaj ito sa pangalan niya ngunit ang apelyido niya ay Carreon. Minna Carreon in short Mirreon. 

Napakagat ng labi si Minna, akala niya’y kaya na niyang harapin ang nakaraan pero nang marinig niya ang pangalang 'yun, nanginig ang kanyang kamay. Wala siyang nagawa kung ‘di ang i-type ang Mirreon Residence sa GPS screen ng kotse. Nagulat siya nang mabasa niya ang ‘HOME’ sa screen. 

Sumikip ang kanyang dibdib, para siyang sinasakal at hindi makahinga. Para bang may malaking bara sa lalamunan niya nang mabasa ang salitang yun. Kinagat niya ulit ang labi ngunit this time sobrang diin na nun na halos dumugo para pigilan niya ang nagbabadyang luha.

Move on… Iyan ang palagi niyang sinasabi sa sarili sa nakalipas na ilang taon. Kakalimutan na niya ang lahat pati na ang lalaking ito. Ni hindi man lang siya tiningnan ni Nikolaj, nakapikit lamang ito nang paandarin niya ang kotse. 

Ilang minuto rin ang binyahe nila nang huminto ang kotse sa tapat ng isang pamilyar na villa sa Mirreon Residences. At doon bumalik lahat ng alaala ng dalaga. Ito ang dating bahay nila, niregalo ito ni Nikolaj sa kanya noong birthday niya. Dito sila tumira ng lalaki noong mga panahong sobrang saya pa nila. 

Natulala siya ng ilang segundo, naputol lang yun nang biglang magsalita si Nikolaj. 

“Alam mo bang namunga na yung tanim mong cherry blossom noong isang taon,” bulong na sabi ng lalaki sa kanya. “Sobrang ganda, sana nakita mo.”

Napalingon si Minna sa bintana, pinipigilan na mapaiyak dahil sa sinabi ng lalaki.

“Regalo mo yun sa akin noong birthday ko ‘di ba? Ang sabi mo pa nga nun, simbolo yun ng nararamdaman mo sa akin…”

Napalabi si Minna, ayaw niyang magsalita. Biglang inabot ni Nikolaj ang braso niya. His grip was gentle but desperate. Ramdam din niya ang init ng palad nito. 

Sa madilim at tahimik na gabi, sa loob ng sasakyan na puno ng kanilang nakaraan, biglang tinawag ni Nikolaj si Minna. Ang boses ng lalaki ay paos pero punong-puno ng emosyon.

"Minna ko..." tawag nito sa dating endearment nito sa kanya. 

Parang napaso ang puso ni Minna nang marinig ang pangalang iyon.

"Miss na miss na kita."

Sa oras na yun, biglang bumagsak ang pader na itinayo ni Minna ng ilang taon. Bumalik din sa kanya ang mga alaalang pilit niyang nililibing sa hukay. Ang mga yakap, mainit na halik at ang mga gabing magkasama sila sa iisang kama. Ang alaalalang pilit niyang kinakalimutan ay ngayong bumabalik.