Kabanata 7

Gustong-gustong tumakbo ni Minna. Ayaw niya ng gulo pero mukhang ang gulo mismo ang lumalapit sa kanya sa katauhan naman ni Khalil.

Ngumisi si Khalil sa kanya, ngising sanay na sanay na makuha ang lahat ng gusto.  "So, ano na? Sinasagot mo na ba ako?"

Nag-mamaang-maangan si Minna, inosenteng napatingin siya sa lalaki , "Anong sagot?"

Humakbang palapit si Khalil sa kanya, halos i-invade na ng lalaki ang personal space niya. Napayuko ito nang kaunti para magpantay ang mukha nila.

“Gusto kitang maging girlfriend, Minna. Sabi mo noon, minor ka pa’t nasa 17 pa lang kaya nirespeto kita. Ayaw ko namang makulong dahil pumatol ako sa isang minor de edad pero next week, mag-18 ka na ‘di ba? Wala ka ng lusot o alibi pa!”

Napatingin si Minna sa paligid. Maraming estudyante ang dumadaan sa labas ng female dorm nila. "Pwede ba, huwag dito?" frustrated niyang bulong sa lalaki at hinila ang laylayan ng damit nito.

Sumunod naman si Khalil sa kanya, nakapamulsa at chill na chill habang naglalakad sa likuran niya.

Tumigil sila sa ilalim ng malaking puno ng Acacia sa likod ng dorm building. Nang makitang walang taong dumadadaan doon ay napahinga ng maluwag si Minna. Dahil sa malaking height difference niya sa lalaki ay kailangan pa talaga niyang tumingala. 

Agad namang yumuko si Khalil at seryosong nagsalita. "Minna, seryoso ako sa'yo. Gusto talaga kita."

Kumunot ang noo ni Minna. "Pero kasi hindi–"

"Alam ko yun, hindi mo ako gusto," putol ni Kaili. "Pero wala ka namang ibang gustong lalaki 'di ba?"

Natahimik si Minna dahil sa sinabi ni Khalil. Wala siyang maituturong lalaki dahil wala naman siyang kilala sa university nila. At kahit meron man, hindi siya tanga para irason yun kay Khalil. Siguradong ipapahanap nito ang lalaki at tiyak na paaalisin ito sa landas niya. 

Dahan-dahan hinaplos ni Khalil ang makinis niyang mukha. "Sige, ganito na lang. Sasagutin mo na ako pero pangako, hangga’t hindi ka na-i-inlove sa akin, hindi kita gagalawin. Alam mo yung friends pero may label? Ganun?”

 Bumagsak ang balikat ni Minna at napangiwi sa sinabi ni Khalil. "Pwede bang tumanggi?”

Ngumisi si Kaili at sa pagkakataong yun, kita niya ang mga mata nitong mapanganib. “Hindi.”

"Anong mangyayari kapag tumanggi ako?" matapang na tanong ni Minna sa lalaki.

Napakibit-balikat si Khalil. "Wala namang mangyayari. Hindi naman kita sasaktan at baka makulong pa ako….” Hihinga na sana ng maluwag si Minna nang magsalita ulit si Khalil. “Pero, hindi ko maipapangako na magiging tahimik ang college life mo sa university…”

Doon ay napabuntong-hininga si Minna, alam niyang tinatakot siya’t pinagbabantaan ng lalaki kung kaya’t mukhang wala na talaga siyang choice.

"Sige, pero may kondisyon ako."

Halos yakapin na siya ni Kaili sa tuwa pero pinigilan nito ang sarili. "Ano yun? Name it."

Umatras ng dalawang hakbang si Minna ready nang tumakbo anytime. Seryoso niyang tinitigan ang lalaki at tinaas ang isa niyang daliri. “One month! One month lang ang ibibigay ko sa’yo. At kapag lumipas ang isang buwan na hindi pa rin ako nagkakagusto sa’yo... mag-break tayo. Hindi mo na rin ako iisturbuhin pa for good! Deal?” 

Natawa si Khalil sa sinabi niya. "Seryoso ka ba? Pinaglalaruan mo ba ako?"

Tumaas ang kilay ni Minna at ngumisi, “Bakit? Natatakot ka ba? Wala ka bang tiwala sa sarili mo, Mr. Carreon?” 

Alam ni Khalil na iniinis lang siya ng dalaga pero kumagat pa rin ang lalaki sa pain. Kampante rin kasi ang binata sa sarili niyang mapapa-inlove niya ang dalagang ito. "Sige! Deal."

Isang linggo ang lumipas, ang araw na debut ni Minna.

Kahit anong pagtanggi ng dalaga, tinuloy pa rin ni Khalil ang plano nito. Nag-rent pa nga ang lalaki ng isang luxurious suite na may open-air garden sa sikat na Hotel sa lungsod. Invited nga rin ang mga ka-boardmates niya pati na ang mga kaibigan ni Khalil. 

Sabay-sabay na pumutok ang mga party poppers nang pumasok si Minna sa isang luxury suite. Nagliparan din ang mga makukulay na confetti bago ito bumagsak sa sahig. 

"Happy Birthday, Minna!" sabay-sabay na sabi ng mga tao sa loob. 

May nagsuot din sa kanya ng isang maliit na korona habang nakatayo sa harapan ng lahat. Si Minna ay nakangiti lamang pero hindi yun abot sa kanyang mga mata. Halatang napipilitan lang talaga ang dalaga. 

"Congratulations din sa Bro nating si Khalil! Mukhang kayo na talaga nitong si Minna ah!” pang-aasar ng isang lalaking may hikaw sa tenga. Si Khalil naman ay siniko na lamang ang kaibigan. 

Nagpatianod naman si Khalil at kunwaring natumba kung kaya’t dumiretso ito kay Minna. Agad na inalalayan naman ni Minna ang lalaki pero mabilis ding tinulak palayo si Khalil. Aalis sana siya sa pwesto nang biglang mag-vibrate ang phone niya.

Napangiti siya ng malawak nang makitang tumatawag ang kanyang Lola Claridad. 

Ligtas na siya sa wakas!

Tinaas niya ang phone niya para makita iyon ni Khalil. "Sasagutin ko lang 'to. Si Lola kasi tumatawag." Bago pa makasunod ang binata, agad siyang nagpatuloy.

“Dito ka lang. Huwag ka ng sumunod. I-entertain mo na lamang ang mga bistia."

Matapos na sabihin yun ay agad siyang lumabas sa maingat na kwarto. Pagkasara niya ng pinto ay napahawak siya sa kanyang dibdib saka huminga ng malalim. Ni hindi siya makahinga ng maayos sa loob dahil sobrang daming taong nakamasid sa kanya. Sa isip niya, sana matapos na agad ang isang buwan para matapos na ang paghihirap niya!

Hindi na siyang bumalik sa loob nang tumigil sa pag-ring ang telepono niya. Sa halip, bumaba siya papunta sa garden na nasa ground floor ng hotel para tawagan pabalik ang lola niya.

Summer noon kung kaya’t namumukadkad ang mga bulaklak. Tumayo si Minna sa ilalim ng isang arkong puti kung saan may maliit na pavilion.

Nang sagutin ng kanyang Lola Claridad ang tawag niya ay biglang lumiwanag ang kanyang mukham, matamis din siyang ngumiti nang marinig ang boses ng matanda. 

Sa gitna nang mga namumukad na bulaklak, kitang-kita ang pagliwanag ni Minna. Ang maputi nitong kutis ay mas lalong tumingkad. Tinalo rin ng kagandahan niya ang karangyaan ng paligid. 

Samantala, sa second floor VIP Lounge ay may isang grupo ng kalalakihan ang nakadungaw sa garden. Nagkakasiyahan din ang lahat habang nag-iinuman.  

Sa dulong bahagi naman, malapit sa bintana ay nakaupo ang isang lalaki. Kalahati ng mukha nito ay nakatago sa dilim. May sigarilyo din na nakaipit sa manipis nitong labi. 

"Mr. Carreon, bakit naman ang layo mo sa pwesto namin?" tawag ni Elias sa kanya, "Andito ka na rin lang, bakit hindi ka sumali sa laro namin? Masaya ito!”

Hindi man lang sumagot si Nikolaj bagkus tumitig ulit ito sa garden at sa paglingon ng lalaki, nahagip ng mga mata nito ang magandang tanawin sa baba. 

Sa gitna ng hardin, may isang dalagitang nakatayo. Sobrang ganda nitong tingnan, para itong isang mamahaling bagay na mababasagin. Sobrang inosenteng tingnan. May hawak itong cellphone sa isang kamay habang isa naman ay marahang hinahaplos ang mga bulaklak sa harapan.

Kitang-kita ni Nikolaj kung paano dahan-dahang kinagat ng dalaga ang mapupulang labi nito at tumawa ng mahinhin. 

Natigilan si Nikolaj sa mga oras na yun. Isang hindi inaasahang malakas na tibok ng puso ang naramdaman niya. 

Parang may kung anong kumalabit sa puso niya. Isang kakaibang kiliti o kuryente, hindi niya maintindihan. 

Naningkit ang kanyang mga mata at humithit sa sigarilyo ng malalim. Pilit niyang pinapakalma ang sarili dahil sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Hindi pamilyar para sa kanya ang nararamdaman niya ngunit sobrang nakaka-adik yun. 

Mayamay pa’y pumasok si Carter sa kwarto at napalingon sa diresksyon ni Nikolaj. "Bro, yung pamangkin mong si Khalil, nagpa-party pala rito, kumuha siya ng isang luxury suite para sa kanyang girlfriend. Ang ingay-ingay nila! Ayaw mo bang batiin ang girlfriend ng pamangkin mo?"

Subalit hindi man lang narinig ni Nikolaj ang sinabi ni Carter. Nanatili lang siyang nakatingin sa labas. Dahan-dahan niyang ibinuga ang usok habang nakatitig sa dalaga. 

Wala nang bakas ng pagkabagot sa mga mata niya. Ngumisi ang lalaki, isang ngisi na para bang isang predator na nakahanap ng prey na lalapain niya.