เข้าสู่ระบบ"Ano ba! Huwag mo nga akong tawagin sa ganyan.Hindi mo ako pagmamay-ari,” reklamo ni Minna kay Nikolaj habang pilit na kumakawala sa mahigpit na yakap ng lalaki.
Pero imbes na bitawan siya mas lalo lang hinigpitan ng lalaki ang pagkakapulupot ng braso nito sa bewang niya. Isiniksik ng binata ang mukha nito sa leeg niya kung kaya’t ang nakaka-kiliti nitong balbas ay kumikiskis sa makinis niyang balat.
"Sobrang ganda kaya pakinggan," paos na bulong nito. “Gustong-gusto kong tawagin kang ganun…”
Ang mainit na hininga nito sa tenga niya ay nagdulot ng kilabot sa buong katawan ng dalaga. Hindi man lang tumigil si Nikolaj sa pagmasahe sa bewang niya. Para ba siyang harinang minamasa nito’t pinanggigilan. Wala siyang nagawa kung ‘di ang sumandal sa dibdib nito, habol-habol ang kanyang hininga habang hinahayaan ang lalaking lamutakin siya hanggang sa ito na mismo ang mapagod.
Nasa teen pa lang siya noon nung magkakilala sila ni Nikolaj, nasa peak pa siya ng nagdadalaga kung kaya’t medyo malaman siya. Gustong-gusto ng lalaki ang katawan niya noon. Minsan na-i-insecure siya sa mga kaedaran niyang mga babaeng sexy pero si Nikolaj? Paboritong-paborito ang katawan niya. Akala nga niya mahilig sa chubby girl si Nikolaj ngunit nagustuhan kasi siya nito nung payat pa siya.
Talagang wala lang itong pakialam kung tumaba siya o mas lalong pumayat. Tanggap siya nito kahit ano pa man ang shape niya. Sabi nga nito, noong una siya nakita nito ay gusto na nitong angkinin siya. Gusto na nitong ikulong siya sa mga bisig nito at hindi na papakawalan pa.
At 'yun nga ang ginawa ni Nikolaj, inagaw siya nito sa pamangkin, sa pinaka marahas na paraan.
***
Sobrang pinagsisihan ni Minna ang lahat. Sana hindi na lang din niya sinagot noon si Khalil. Kung hindi sana siya pumayag na maging girlfriend nito, hindi niya makikilala ang tiyuhin nitong si Nikolaj. Hindi rin sana nagkanda leche-leche ang buhay niya.
Pero huli na ang lahat, hindi na niya mababago pa ang nakaraan.
Sobrang inosente pa siya noon, isang simpleng estudyante’t puno ng pangarap at walang kamuwang-muwang sa mundo.Ang pino-problema niya lang nga noon ay kung saan siya magta-trabaho kapag naka-graduate na siya. Yun lang wala ng iba.
Biglang bumalik sa kanyang alaala nung nasa kolehiyo pa siya.
"Hay naku, ewan ko ba kung ilan sa atin ang makaka-survive dito sa Pinas pagka-graduate, ang hirap pala ng college!" buntong-hininga ng roommate niyang si Ariana habang nakadungaw sa bintana at pinagmamasdan ang asul na kalangitan.
Sumagot naman ang isa pa nilang roommate, si Kyla. "Ang nega mo naman, sis. First year pa lang tayo, may three years pa tayo bago gumraduate, chill ka lang. Huwag na muna natin ‘yang problemahin!”
Napailing si Ariana sa sinabi ni Kyla. "Mabilis lang ang panahon, Kyla. Matatapos na nga ang 2nd sem natin, sa susunod na taon 2nd year na tayo. At pagdating ng 4th year, puro OJT na! Hindi man lang ako makakapag-pasyal bago yun!”
Napangiti si Minna habang nakikinig sa kanyang mga kaibigan. "Eh ‘di bago tayo gumraduate, libutin natin lahat ng mga tanawin dito sa ciudad. Lahat ng masasarap na pagkain ay tikman natin!”
Pinitik ni Ariana ang noo niya. "Puro ka na naman pagkain. Sige ka, tataba ka niyan."
Napakibit-balikat na lamang si Minna. "Eh ‘di tumaba. Basta masaya ang tiyan ko at makain lahat ng kini-crave niya, okay lang maging chubby. Sabi nga Chubby is the new sexy!"
Tumawa si Kyla at tinukso pa siya. "Kahit naman tumaba ka, maganda ka pa rin, Minna. Siguradong patay na patay pa rin sa'yo 'yung school heartthrob nating si Khali!"
Napatingin si Minna sa labas, kita niya ang lumang gusali sa siyudad. “Wala akong pakialam kung gusto niya man ako o hindi…”
Napatingin sa kanya si Ariana at seryosong nagsalita, “Minna, alam mo mahirap mabuhay rito sa Manila nang walang kapit. Kita mo kami? Wala kaming choice kung ‘di ang magbanat ng buto pero ikaw? Ang ganda-ganda mo, ‘yan ang asset mo para makaalis sa kahirapan!”
"Paano naman aber?" tanong ni Minna.
Nginitian siya ni Ariana nang makahulugan. "Alam mo na yun sis!"
"Hindi ko alam."
Napairap si Ariana sa kanya. "Second day of school pa lang, nililigawan ka na ni Khalil. Halos matapos na ang school year, nakabuntot pa rin sa'yo ang lalaking yun. Bulag-bulagan lang te? Manhid yarn?"
Sa katunayan, alam na alam yun ni Minna, kaya nga hindi niya sinasagot si Khalil dahil alam niya kung sino ito at ang estado nito sa buhay.
Si Khalil Carreon na kilala sa buong university nila, ang apo ng mga Carreon, isang rich kid at mala-prinsipe ng ciudad.
Bukod sa mayaman, gwapo at matalino pa ito. Pila-pila nga ang mga babaeng nagkakagusto sa lalaki na aabot ata ng Edsa!
Samantalang siya? Isang simpleng probinsyana na nakipagsapalaran sa Kamaynilaan. Ang tingin niya sa sarili niya’y mababa. Ang university nila na puno ng mga magagandang babae’t mala-beauty queens pa. Para nga siyang extra sa pelikula kapag nakahilera sa mga babaeng ito. Isang julalay kumbaga.
Subalit iba ang naiisip ng ibang tao sa kanya, sobrang inosente at ma-appeal. Hindi nakakasawang tingnan, yung tipong isang tingin lang gusto na ng mga itong protektahan ang dalaga habang-buhay. Ganun ang nararamdaman ng ibang kalalakihan kay Minna hindi lang aware ang dalaga.
Pagkatapos nilang mamasyal dahil nagkayayaan kanina ay agad silang bumalik sa dorm. Pagod na pagod si Minna kung kaya’t gusto na lang niyang humilata at matulog.
Papahiga na sana siya nang biglang may kumatok na babae sa pinto ng dorm nila.
"Nandito ba si Minna Nejera?" mataray na tanong ng babae sa kanila.
Agad na napabangon si Minna. "Ako. Bakit?"
"May naghahanap sa'yo sa labas," irap na sabi ng babae sa kanya.
"Sino kamo?"
"Lumabas ka na lang kaya? Ang dati mo pang tanong!" Padabog na umalis ang babae, halatang badtrip na badtrip ito.
May kutob na si Minna kung sino ang naghahanap sa kanya kung kaya’t paglabas ng dorm building nila, hindi na siya nagulat pa. Tama nga siya, si Khalil nga ang naghihintay sa kanya. Nakatayo ito habang nakasandal sa sports car nitong kulay pula. Napa-smirk ang lalaki nang makita siya, gusto sana niyang tumalikod na’t bumalik sa kwarto subalit napigilan na siya ng lalaki.
"Khalil? Anong kailangan mo?"
Sobrang tangkad ni Khalil kung kaya’t nakatingala siya sa lalaki. Sobrang gwapo rin at maangas tingnan. Medyo may pagka-seryoso pero kapag ngumiti ay talagang mapapatili ka sa kilig.
Kahit saang university ilagay ang lalaking ito, siguradong siya ang magiging center of attraction. Kahit nga mahirap lang ito, mukha pa lang uubra na talaga sa iba.
Subalit siya? Ayaw na ayaw talaga niya ng spotlight, ayaw niya ng gulo. Ang gusto lang niya ay maka-graduate ng matiwasay. Study first kumbaga. Kahit nga sa klase ay hindi siya nagpapa-participate eh at tahimik lang siya sa gilid. Kaya nang makuha niya ang atensyon ng lalaking ito, hindi siya natuwa. Kung ‘di isa itong babala sa paparating na delubyo sa buhay niya.
Lumapag ang eroplano mula sa probinsya nang saktong alas-diyes ng umaga. Nang bumaba si Minna mula sa private jet, agad na tinamaan ng malamig at basang hangin ang kanyang mukha.Pero hindi ang lamig ang nakapagpatigil sa kanya.Sa ibaba ng hagdan, sa gitna ng malakas na ulan, may nakatayong isang matangkad na lalaki. Suot nito ang isang itim na mamahaling suit at mahigpit ang hawak sa isang malaking itim na payong. Ang tindig nito ay parang isang hari na naghihintay sa kanyang reyna.Nang sandaling magtama ang mga mata nila, parang may kung anong sumabog sa dibdib ni Minna. Uminit ang sulok ng kanyang mga mata at kusang bumagsak ang luha na pinipigilan niya buong gabi. Ligtas siya!! Ligtas si Nikolaj.Mabilis at mahahaba ang mga hakbang ni Nikolaj palapit sa hagdan ng jet. Pero bago pa man siya makababa, sumunod sa likuran niya si Khalil.Pagkakita kay Nikolaj, walang bakas ng gulat sa mukha ng binata. Sa halip, isang mapang-asar na ngisi ang sumilay rito. "Ang galing mo rin talaga,
Napasandal si Lyndon sa isang marangyang rattan chair, mukhang tamad na tamad habang marahang iniikot ang whiskey sa kanyang baso. Ang yelo ay tumutunog sa bawat paggalaw niya. Sa likuran niya, nakatayo na parang tuod si Charles. Ngunit sa mismong harapan ni Lyndon, sa malamig na semento, nakaluhod ang isang nanginginig na lalaki. Si Lincoln iyon.Dahan-dahang uminom si Lyndon at ibinaba ang baso sa mesa. Kumuha ito ng sigarilyo at pinindot ang mamahaling silver lighter.Sa paglitaw ng maliit na apoy, halos mapatalon sa gulat si Lincoln. Pinagpapawisan siya nang malapot kahit malamig ang simoy ng hangin.Ngumisi si Lyndon at nagbuga ng usok. "Bakit ka nanginginig? Natatakot ka ba?"Hindi makasagot si Lincoln. Nakayuko lang siya, halos isubsob na ang sariling mukha sa sahig.Inabot ni Lyndon ang lalaki at marahang tinapik ang ulo nito na parang nag-aamo ng isang tuta. "Relax. Wag kang kabahan. Hindi naman ako si Nikolaj."Mas lalong nanginig si Lincoln nang marinig ang pangalan ng bi
Sa kabilang dako ng bansa, malayo sa maputik at maulan na gubat, nakatayo si Nikolaj sa harap ng floor-to-ceiling glass window ng kanyang penthouse.Hawak niya ang kanyang cellphone sa isang kamay, habang ang kabilang kamay ay may ipit na sigarilyo na unti-unting nauupos.Ang boses niya ay mababa, kalmado pero nagdadala ng banta ng kamatayan."Nawala siya sa mismong teritoryo mo, General. Ibig sabihin, pananagutan mo 'to," malamig na litanya ni Nikolaj, bawat salita ay parang balang tumatagos sa kabilang linya. "Bibigyan kita ng tatlong oras. Sa loob ng tatlong oras, gusto kong makita si Minna dito nang walang kahit isang galos. Dahil kung hindi… alam mo kung anong kaya kong gawin."Sa kabilang linya, halos magkanda-utal-utal sa paghingi ng tawad si Tomas, isang kilalang warlord at heneral na may hawak ng kapangyarihan sa probinsya kung nasaan sana si Minna."M-Mr. Carreon, pasensya na po! Wag po kayong mag-alala, inutusan ko na ang lahat ng mga bata ko para hanapin siya!" pinagpapawi
Napatigil sa paghinga si Minna. Parang may malamig na kamay na sumakal sa puso niya nang marinig ang sinabi ni Khalil."Alam ko lahat ng yun," dugtong ni Khalil. "Kaya ginamit kita. At alam mo kung ano ang pinakamalala? Ginamit din niya ang pag-ibig mo. Pinapunta ka niya rito, pinalabas niyang kailangan mo siyang makita bago siya mamatay para lang i-test kung gaano mo siya kamahal. Kung handa kang isugal ang buhay mo para sa kanya. Hindi ba napaka-selfish ng hayop na 'yon?"Napakagat si Minna sa ibabang labi niya. Nanginginig ang buong katawan niya sa pinaghalong galit at pagkalito."Pumunta siya sa pinaka delikadong lugar kung saan maraming gustong pumatay sa kanya at pagkatapos pinapunta ka niya rito. Wala siyang pakialam kung anong mangyayari sa'yo. Katulad kanina! Pinadala lang niya sina Hanbin at Calixto para ihatid ka, pero hindi niya naisip na target ka rin ng mga drug lords para gawing hostage! Kung hindi ako dumating, nasa kamay ka na ng mga sindikato ngayon! Alam mo ba kung g
Patuloy ang nakakabinging putukan sa labas. Nakayuko lang si Minna sa loob ng bulletproof na kotse, nanginginig ang mga kamay habang nakatakip sa kanyang mga tainga. Amoy na amoy niya ang usok ng pulbura at ang pamilyar na amoy ng kalawang mula sa dugo.Sa unahan, pawis na pawis sina Hanbin at Calixto habang nagkakasa ng kani-kanilang baril."Miss Minna, 'wag kang aangat! Diyan ka lang!" sigaw ni Calixto, bago nagpaputok sa direksyon ng kakahuyan kung saan nagtatago ang mga miyembro ng sindikato.Kailangan ni Minna na kumalma, pero paano? Para bang sasabog na ang utal niya sa mga oras na yun. Ang daming nangyayari at sobrang nakakatakot na. "Minna! Alam ko kung gaano ka kabait. Sigurado akong hindi mo kayang panoorin na maging butas-butas ang katawan nina Calixto at Hanbin dahil lang sa mga drug lords na 'yan, tama ba?"Napadaing si Minna. Si Khalil iyon! Umupo siya nang tuwid habang hawak-hawak nang mahigpit ang seatbelt niya. Bubuksan na sana niya ang bintana nang pigilan siya ni Ha
Bago sila maghiwalay sa basement parking, seryosong ibinilin ni Nikolaj si Minna sa dalawa nitong pinagkakatiwalaang tauhan, sina Calixto at Hanbin. "Kahit anong mangyari, buhay niyo ang kapalit. Iuwi niyo siya sa Manila ng ligtas." —Mabilis ang takbo ng itim at bulletproof na SUV sa kahabaan ng madilim na highway palabas ng siyudad. Si Calixto ang nagda-drive habang si Hanbin naman ay nakaupo sa shotgun seat, may nakapatong na assault rifle sa hita nito at dalawang nakasukbit na baril sa bewang. Si Minna ay nakaupo sa likod, yakap-yakap ang sarili at nanginginig sa kaba. Ang kalsadang tinatahak nila ay halos walang ilaw. Puno lang ng matataas na puno ang magkabilang gilid at wala man lang ibang sasakyang dumadaan. Mga trenta minuto na lang sana bago sila makarating sa private airstrip. Pero biglang may sumulpot na isang malaking 10-wheeler truck mula sa isang blind curve sa unahan. Naka-full beam ang ilaw nito at sadyang sumalubong sa lane nila! "Shit! Calixto, ilagan mo!" sig
"Paano sina Tita at Lolo? Hinding-hindi sila papayag na pakasalan mo si Minna! Asa ka pa kung magustuhan nila ang babaeng iyan!"Halos mapaos si Xarina sa kakasigaw sa harap ni Nikolaj. Yung bratty at entitled nitong boses ay umalingawngaw sa tahimik na construction site."Kahit hindi mo pakasalan
Naglalakad si Minna sa gitna ng madilim at tahimik na highway. Hawak ang tablet na hindi man lang siya matulungan upang tumawag o mag-surf sa internet. Pakiramdam niya ay bibigay na ang katawan niya. Uhaw, gutom, at pagod ang nararamdaman niya nang sandaling yun. Halos himatayin na nga siya nang s
"Nakita mo ba si Minna?"Umiling si Ariana at mukhang problemado pa nga ang dalaga. "Wala, eh. Wala siya sa exit, hindi ko pa rin siya nakikita."Agad na nag-panic si Kyla, mabilis nitong kinuha ang cellphone sa bulsa at tinawagan ulit si Minna.Subalit ring lang ito ng ring at walang sumasagot. A
Dumating ang Mother's’ Day Celebration, alam niyang kahit rebelde si Nikolah, kahit paano ay family oriented ito. Tuwing holiday nga umuuwi si Niolaj sa mansyon nila eh. Sa gantong celebration pa kaya na nanay na nito na ang pag-uusapan?Kaya pinilit niya si Nikolaj na umuwi at i-celebrate ang Moth







