LOGINHabang naglalakad ako dito, bigla kong na-alala ang nangyari kagabi. Kahit binastos pa ako ng lalaki kagabi, sana ay buhay pa rin siya hanggang ngayon. Ngunit, nagtataka pa rin ako kung bakit hindi ko napigilan ang sarili ko na makipagsipin din sa ibang lalaki. Ayaw ko man itong isipin dahil masakit sa akin. Pero, paano kung may kinalaman ang boyfriend ko sa nangyari? Kaya naman kailangan kong mahanap ngayon si Cris at alamin ang lahat. Alam ko kung saan ang kwarto niya, kaya kailangan ko siyang puntahan.
Nang makarating ako sa tapat ng pintuan niya. Ungol agad ng babae ang narinig ko. Dahilan na masyado akong kinabahan. Halos manginig ang aking katawan at manigas ang aking mga tuhod, habang naririnig ito. Habang hahawakan ko na ang pintuan ay mas lalong bumibilis at lumakas ang ungol sa loob ng kwarto. Hanggang sa... Ikinatahimik ko ang nakita ko. Ang kaibigan kong babae ay nakapatong sa boyfriend ko, habang pareho silang naka-hubad. Nais kung umiyak, ngunit, kailangan kong maging matatag at hindi ipakita sa kanila na na-aapektuhan ako. Subalit, alam ko na sandali na lang ay hindi ko rin makakaya, lalo na malambot ang puso ko at hindi ko kayang mawala sa akin ang pinakamamahal kong boyfriend. "Cris??? Cris, anong ibig sabihin nito? Bakit niyo 'to ginawa sa akin?" Pinatili ko pa rin ang boses ko na maging matatag, kahit wasak na wasak na ang loob ko. "Faye? Ano ka ba? Bakit hindi mo man lang nagawa ang kumatok bago ka pumasok? Hindi tuloy kami nakapagbihis ng boyfriend mo. Higit sa lahat, nabitin tuloy kaming dalawa. Ano ka ba naman,"pag-iinarte na boses ni Dalia. Siya pa ang may ganang magsalita nag ganito. Ako pa ngayon ang naging sturbo. "Dalia, paano mo 'to nagawa sa akin? Matalik mo akong kaibigan. Pero, bakit ginawa mo 'to sa akin?!" galit na sigaw ko. "Faye, umalis ka na, may ginagwa kami ng kaibigan mo. Kaya pwede ba, kunting respeto naman," inis na inis na wika ng boyfriend ko. Tila ginagawa p nila akong tanga sa mga ginagawa nila. "Ang kapal mo Cris! Bakit mo nagawa sa akin 'to! Anong klaseng boyfriend ka! At anong klaseng kaibigan ka Dalia! Bakit niyo na gawa sa akin ang bagay na 'to! Sabihin niyo!" Hindi ko na mapigilan pa ang galit ko. "Hayts, ano ka ba naman, Faye? Tsk! Hindi mo ba naisip na hindi basta-basta, papatol si Cris sa tulad mo. Pasalamat ka pa nga tinulungan ka pa niya. Isa pa, huwag mo naman masyadong lakasan ang loob mo. Kung makapagsalita ka naman kasi. Mukhang wala kang ginawa kagabi. Bakit, hindi mo ba nagutuhan ang inihandog namin na lalaki sa 'yo? sa room 13? Hayts, pwede mo naman sabihin sa amin na nasarapan ka rin. Tulad ng sarap na nararamdaman namin ni Cris, ngayon 'di ba?" sabay ngiti ni Dalia sa akin> Tinaasan pa niya ako ng kilay at tila hinahamon pa ako. "Walang hiya ka!" mabilis akong lumapit sa kaniya. Hindi ko napinigilan ang mga kamay ko at agad na sinabunutan siya. dahilan na mapatayo siya habang wala siyang saplot kundi ang panty niya at ang manipis niyang bra. Sa mahigpit kong kakahawak sa kaniya ay naramdaman niya ang sakit ng galit ko. "Enough! Faye!" malakas akong itinulak ni Cris, dahilan ng pagkatumba ko. Mabilis naman niyang tinakpan ang buong katawan ni Dalia ng kumot. "Are you okay?" mahinahon na tanong ni Cris kay Dalia. "Ano ka ba? Nagtatanong ka pa? Tingnan mo nga ang ginawa niya sa akin! Ano sa tingin mo magiging okay pa ako?!" inis na inis niyang sagot na may halong kaartihan. Galit naman na napalingon sa akin si Cris. Kaya, agad na rin akong tumayo. "Faye, wala kang karapatan na gawin mo 'to sa akin. Ang kapal kapal ng pagmumukha mo, para pumasok sa kwarto ko nang hindi man lang kumakatok. Kaya nasira ang sarapan namin ni Dalia! Nakakahiya kang babae ka! Ano ba sa palay mo??? Gusto talaga kita?! Pwes! Kahit na kailan ay hindi ko hinilig na magustuhan ka! Dahil, ginamit lang kita, para makilala ko si Dalia. Siya ang mahal ko at indi ikaw! Kaya bago pa man kita masaktan ulit, mas mabuti pang umalis ka na. Dahil, ayaw kong makita pa ang walang kwentang pagmumukha mo!" Halos madurog ang puso ko. Pakiamdam ko nadat-anan ako ng isang pinakamalking bato sa mundo. "Hindi ko inisip na ganyan pala ang utak mo Cris. Ang kapal ng mukha mo. At ang kapal din ng mukha mo Dalia! Isa kang traydor na hindi ko dapat pinagkatiwalaan. Wala kang kwentang kaibigan! Isa ang malandi na linta! Ang dumi-dumi mo! Boyfriend ko pa ang ginamit mo laban sa akin! Ang kapal mo!" sa sobrang gigil ko. Akmang lalapit na sana ako upang muli siyang sabunutan at sampalin. Ngunit, hindi ko inaasahan na isang malakas na palad ang mauunang dadampi sa pisnge ko. Sa lakas nito ay napangiwi pa ako. "Wala kang karapatan na pagsabihan si Dalia nang ganyan Faye! Mas makapal ang mukha mo! Feeling mo malinis ka! Bakit na saan ka ba kagabi? Isa pa, kaya kay Dalia ako nakipagtalik. Dahil sa kinis pa lang ng balat niya ay sobang masarap na siya. Ehh ikaw? Amoy mo pa nga lang ang baho-baho mo na! Kaya sino ang lalaking magaganahan sa tulad mo! Dapat nga magpasalamat ka pa dahil, hinanapan pa kita ng trabaho! Tapos, ngayon na nagpapakasaya ako, magrereklamo ka pa? Bakit hindi mo na lang ako suportahan. Tulad ng suporta ko sa 'yo!" Mas lalo akong nasaktan. Hindi ko na alam kung ilang patalim ang biglang bumaon sa dibdib ko. Mas kinakampihan pa niya ang kaibigan kong taksil, kaysa sa akin na totoong nagmahal sa kaniya mula pa noon. Mula sa likuran ni Cris. Labis ang tuwa na nakikita ko sa ,mukha ni Dalia. "Cris, ano ba 'yan nakakainip na, hindi mo pa rin ba siya papaalisin? Hindi pa tayo tapos, hindi ka pa nga nilalabasan 'di ba? Hayts, tatlong rounds pa lang 'yon kagabi. Kaya bigyan mo pa ako ng rounds ngayon." Tuluyan nang tumulo ang aking luha. Kung ganun, kagabi pa nga nila ginawa. Habang, ibinigay ako ni cris sa ibang lalaki. "Hindi na kailangan, ako na ang aalis," aniya ko pa, Sabay talikod sa kaniya. Nang makalabas ako ng kwarto. Dito mas bumuhos ang luha ko. Kailan man ay hindi ko inisip na magagawa 'to sa akin ng boyfriend ko at ng matalik kong kaibigan. Porket, hindi ako mayaman, panghuhusga na ang mga binitawan nila sa akin. Masakit sa akin, pero ayos lang. Dahil, kahit paano ay nalaman ko rin ang tunay na pagkatao nilang dalawa. Sobrang sama! Hindi ko sila mapapatawad!"Huwag niyo akong aalalahanin. Kakain naman ako. Mabuti pang iwanan niyo muna ako dito ng mag-isa. Dahil gusto kong mapag-isa," mahina ngunit malamig ang aking tinig. "Sige po madam. Aalis na po ako. Pero gusto po kayong maka-usap ng mama niyo. Ayos lang po ba na papuntahin po siya dito? O hindi po?" magalang na tanong nito. "Sige, papuntahin niyo dito si mama," maayos na saad ko. Agad naman siyang umalis. Samantalang tahimik lang ako dito na hinihintay si mama. Ilang saglit lamang ay nakarating na si mama. "Anak, pwede ba kitang makausap?" deretsahang tanong ni mama. "Opo, umupo po kayo dito sa tabi ko mama. Kumain ka na rin po," sabay ngiti ko. Sumunod naman si mama at umupo sa tabi ko. "Anak, malungkot ang mata mo kahit ngumiti ka pa. Ramdam ko ang lungkot mo. Pwede mo naman sabihin sa akin kung ano 'to. Nandito lang si mam para makinig sa sasabihin mo," nakangiting tugon ni mama. Ramdam na ramdam ko ang pag-aalala ni mama at ang kaniyang pagmamahal. "Mama alam ko po
Agad na nagpaalam si Aljur. Masayang-masaya akong makita siya ulit. Ngunit, tumatak sa isipan ko ang sinabi niyang sa susunod na mga buwan. Hindi ko maintindihan hanggang ngayon. Ginugulo ang isipan ko habang naglalakad pa rin kami ng anak ko. "Mommy, are you okay lang po ba? Saan po ba tayo pupunta? Kanina pa po tayo nagpapalibot-libot po dito sa loob ng mall." Natauhan lang ako ng sinabi ito ng anak ko. Inilibot ko ang paningin ko. Kitang-kita ko nga na nandito pa rin kami. Halos ilang minuto na nga kami naglalakad. "Ahm, sorry anak. Mabuti pang umuwi na tayo. Magpahinga na muna tayo." Mapait akong napangiti sa anak ko. Kita ko sa mukha niya kung gaano siya nagtataka. "Pero po mommy, hindi pa po tayo nakakabili ng jewelry. 'Di ba po bibili ka po?" mahinang tanong ng anak ko. Naramdaman ko ang pagiging malungkot niya. "Hmm, ayos lang si mommy. Ganito na lang, pumili ka na ng gusto mo at ibibili natin." Tumango ang anak ko at agad na napangiti. Gayunpaman, kasama niya lan
FAYE POINT OF VIEW "Hoy babae! Huwag ka nga magsalita nang ganyan sa kaibigan ko! Walang hiya ka ah! Ang kapal naman ng pagmumukha mo," mataray na sigaw ng kasama ni Dalia. Isa pa 'tong mukhang aso. Tahol ng tahol, tsk! "Sino ka ba? Napaka-walang galang mo naman, alam mo na nag-uusap kaming dalawa, bigla ka na lang tumatahol diyan. Ano ka ba? Aso niya?" Hindi ko alam kung nagiging malupit na ako ngayon. Basta ang gusto ko lang, ipaglaban ang sarili ko sa mga demonyong ito. "Wait a minute, parang familiar ka yata sa akin," biglang banggit ni Dalia. Gayunpaman, nanatili lamang akong seryoso sa kinatatayuan ko. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa, parang kinikilatis niya talaga ako. Hindi naman ako papayag na makilala niya ako. "Siguro, dahil sa masama mong ugali, marami ka nang pinagmalupitan. Kaya nakikita mo ako sa kanila, tama ba?" Kita ko ang kaniyang muling pang gigigil. "Hoy, kanina ka pa ahh!" sambit ulit ng kaibigan niyang aso. Hindi ko na lamang siya pinansin pa. B
FAYE POINT OF VIEW Dalawang araw ang nakalipas.Maayos akong nagpaalam sa mga kapatid ko. Nais sumama ni Vincent. Subalit, alam ko na marami siyang gagawin, kaya hindi na ako pumayag pa. Upang hindi ko siya magambala. Ngunit, nagpadala siya ng kaniyang mga tauhan upang mabantayan kaming mag-ina. Wala na rin akong nagawa pa. Dahil sa ilang araw ko silang nakasama. Na obserhanan ko ang pagiging matigas ng ulo ni Vincent. Hayts, pero ayos lang, dahil para din naman ito sa kabutihan. Nais kong magtungo sa isang Jewelry Shop, para bumili ng bagong masusuot ko. Yeah, meron naman na ako. Ngunit, nais ko pang maghanap ng iba. Isinama ko na rin ang anak kong si Darck. Hawak-hawak ko lamang ang kamay ng anak ko, habang naglalakad kami sa shop. Yes, isa din ito sa pinakamayaman na shop. Hindi ko nga afford ang ganito noon. Pero, dahil sa mga kapatid ko. Pwede ko nang bilhin ang lahat. "Hmm, iwanan niyo na muna kami ng anak ko. Gusto kong mag bonding kaming dalawa," nakangiting aniya ko sa bod
"What did you say?! Are you telling the truth?! Alam niyo na ayaw ko sa mga sinungaling! Kaya kapag malaman kung nagsinungaling kayong dalawa sa akin! Buhay niyo ang ibabayad niyo!" inis na inis kong sigaw. Hindi ako makapaniwala sa mga sinabi nila. Baka din naman nagsisinungaling lang itong dalawa para makakuha ng pera! Hindi naman ako papayag! "Madam Dalia, sa amin nang galing ang mga batang 'yon. Kaya walang halong panloloko o pagsisinungaling ang mga sinasabi namin. Totoo ang lahat ng 'yon. Tunay na may kambal si Suzanne. Pero bata pa lang ay nagkahiwalay silang dalawa. Hindi kami nagkakamali. Isa pa, mabuti nga at nawala ang kambal ni Suzanne, dahil sila pa nga lang dalawa ni Vincent ay palamunin na. Tsk! Kami lang ang naghihirap para buhayin ang mga palamunin na 'yon. Tapos ngayon, mga walang utang na loob! Hindi man lang nagbigay ng pera sa amin, matapos ko silang patirahin sa bahay at palamunin." Kita ko ang pang gigil nito. Tama, mukhang nagsasalita nga siya ng totoo. Napaku
ALJUR POINT OF VIEW "Tapos na Ang ang pinag-utos ko sa iyo?" seryosong tanong ko sa assistant ko. "Yes po sir. Naka book na po ang private airplane para sa byahe niyo po," magalang na sagot nito. "Kung ganun, gusto kong ipahawak muna ang companya kay Pepeto habang wala ako. Ipaayos mo ito sa attorney ko, maliwanag?" muling seryosong utos ko. "Yes po sir, masusunod po," aniya pa niya. "Ahmm, sir, marami po ang nagtataka kung bakit biglaan ang pag-alis mo. Wala ka po bang balak na magpatawag ng meeting in para sa lahat at sabihin ang gagawin mo?" magalang pa rin na tanong niya. Seryoso lamang akong tumingin sa litratong nasa mesa ko. Litrato namin ni Faye. "Pasensya na po sir sa tanong ko. Aalis na po ako," dagdag pa niya. Hindi ko na siya sinagot pa at hinayaan ko na lamang na lumabas sa opisina. Ngayong mag-isa lamang ako rito. Labis kong nararamdaman ang pangungulila ko sa asawa ko. Tahimik, malamig na opisinang tila'y nakikiramay sa akin. Mahal ko, kung alam mo lang, walang o
"Sige muna Faye, Suzanne at Vincent, kukunin ko muna si Darck para makapag usap kayo nang maayos," maayos na pagpapaalam nito sa amin. "Sige po," nakangiting aniya ko. Matapos ay kinuha nga niya si Darck at maayos na umalis rito sa amin. Muli kong itinuon ang tingin ko kay Faye. Bigla namang umu
F A S T F O R W A R D SUZANNE POINT OF VIEW Nang magising ako, tumumbad naman agad sa akin si Vincent. Nag-usap muna kami. Ngunit, saglit lamang ay nakatanggap ako ng mensahe galing sa mansion. Nang makita ko ito ay agad din akong bumangon. "Let's go home Vincent." I seriously said. Dali-d
VINCENT POINT OF VIEW Inihinto ko na muna ang sasakyan sa gilid. Nandito kami sa labas ng isang hotel namin. Ngunit, nanatili kami ni ate dito sa loob ng kotse. "Kahit saan na tayo naglibot ate, hindi talaga natin makita si ate Faye. Wala rin tayong contact sa kaniya. Ano ba ang nangyayari? Hin
SUZANNE POINT OF VIEW Mabuti na lamang ay agad naiwasan ang maaring maging aksidente. Gayunpaman, nawalan pa rin kami ng control kaya napatigil ang sasakyan. Muntik pa akong mauntog. Mabuti na lamang ay naka seat belt kami pareho ni Vincent. Matapos, nang naging tahimik ang paligid. Pareho kaming







