MasukHabang naglalakad ako dito, bigla kong na-alala ang nangyari kagabi. Kahit binastos pa ako ng lalaki kagabi, sana ay buhay pa rin siya hanggang ngayon. Ngunit, nagtataka pa rin ako kung bakit hindi ko napigilan ang sarili ko na makipagsipin din sa ibang lalaki. Ayaw ko man itong isipin dahil masakit sa akin. Pero, paano kung may kinalaman ang boyfriend ko sa nangyari? Kaya naman kailangan kong mahanap ngayon si Cris at alamin ang lahat. Alam ko kung saan ang kwarto niya, kaya kailangan ko siyang puntahan.
Nang makarating ako sa tapat ng pintuan niya. Ungol agad ng babae ang narinig ko. Dahilan na masyado akong kinabahan. Halos manginig ang aking katawan at manigas ang aking mga tuhod, habang naririnig ito. Habang hahawakan ko na ang pintuan ay mas lalong bumibilis at lumakas ang ungol sa loob ng kwarto. Hanggang sa... Ikinatahimik ko ang nakita ko. Ang kaibigan kong babae ay nakapatong sa boyfriend ko, habang pareho silang naka-hubad. Nais kung umiyak, ngunit, kailangan kong maging matatag at hindi ipakita sa kanila na na-aapektuhan ako. Subalit, alam ko na sandali na lang ay hindi ko rin makakaya, lalo na malambot ang puso ko at hindi ko kayang mawala sa akin ang pinakamamahal kong boyfriend. "Cris??? Cris, anong ibig sabihin nito? Bakit niyo 'to ginawa sa akin?" Pinatili ko pa rin ang boses ko na maging matatag, kahit wasak na wasak na ang loob ko. "Faye? Ano ka ba? Bakit hindi mo man lang nagawa ang kumatok bago ka pumasok? Hindi tuloy kami nakapagbihis ng boyfriend mo. Higit sa lahat, nabitin tuloy kaming dalawa. Ano ka ba naman,"pag-iinarte na boses ni Dalia. Siya pa ang may ganang magsalita nag ganito. Ako pa ngayon ang naging sturbo. "Dalia, paano mo 'to nagawa sa akin? Matalik mo akong kaibigan. Pero, bakit ginawa mo 'to sa akin?!" galit na sigaw ko. "Faye, umalis ka na, may ginagwa kami ng kaibigan mo. Kaya pwede ba, kunting respeto naman," inis na inis na wika ng boyfriend ko. Tila ginagawa p nila akong tanga sa mga ginagawa nila. "Ang kapal mo Cris! Bakit mo nagawa sa akin 'to! Anong klaseng boyfriend ka! At anong klaseng kaibigan ka Dalia! Bakit niyo na gawa sa akin ang bagay na 'to! Sabihin niyo!" Hindi ko na mapigilan pa ang galit ko. "Hayts, ano ka ba naman, Faye? Tsk! Hindi mo ba naisip na hindi basta-basta, papatol si Cris sa tulad mo. Pasalamat ka pa nga tinulungan ka pa niya. Isa pa, huwag mo naman masyadong lakasan ang loob mo. Kung makapagsalita ka naman kasi. Mukhang wala kang ginawa kagabi. Bakit, hindi mo ba nagutuhan ang inihandog namin na lalaki sa 'yo? sa room 13? Hayts, pwede mo naman sabihin sa amin na nasarapan ka rin. Tulad ng sarap na nararamdaman namin ni Cris, ngayon 'di ba?" sabay ngiti ni Dalia sa akin> Tinaasan pa niya ako ng kilay at tila hinahamon pa ako. "Walang hiya ka!" mabilis akong lumapit sa kaniya. Hindi ko napinigilan ang mga kamay ko at agad na sinabunutan siya. dahilan na mapatayo siya habang wala siyang saplot kundi ang panty niya at ang manipis niyang bra. Sa mahigpit kong kakahawak sa kaniya ay naramdaman niya ang sakit ng galit ko. "Enough! Faye!" malakas akong itinulak ni Cris, dahilan ng pagkatumba ko. Mabilis naman niyang tinakpan ang buong katawan ni Dalia ng kumot. "Are you okay?" mahinahon na tanong ni Cris kay Dalia. "Ano ka ba? Nagtatanong ka pa? Tingnan mo nga ang ginawa niya sa akin! Ano sa tingin mo magiging okay pa ako?!" inis na inis niyang sagot na may halong kaartihan. Galit naman na napalingon sa akin si Cris. Kaya, agad na rin akong tumayo. "Faye, wala kang karapatan na gawin mo 'to sa akin. Ang kapal kapal ng pagmumukha mo, para pumasok sa kwarto ko nang hindi man lang kumakatok. Kaya nasira ang sarapan namin ni Dalia! Nakakahiya kang babae ka! Ano ba sa palay mo??? Gusto talaga kita?! Pwes! Kahit na kailan ay hindi ko hinilig na magustuhan ka! Dahil, ginamit lang kita, para makilala ko si Dalia. Siya ang mahal ko at indi ikaw! Kaya bago pa man kita masaktan ulit, mas mabuti pang umalis ka na. Dahil, ayaw kong makita pa ang walang kwentang pagmumukha mo!" Halos madurog ang puso ko. Pakiamdam ko nadat-anan ako ng isang pinakamalking bato sa mundo. "Hindi ko inisip na ganyan pala ang utak mo Cris. Ang kapal ng mukha mo. At ang kapal din ng mukha mo Dalia! Isa kang traydor na hindi ko dapat pinagkatiwalaan. Wala kang kwentang kaibigan! Isa ang malandi na linta! Ang dumi-dumi mo! Boyfriend ko pa ang ginamit mo laban sa akin! Ang kapal mo!" sa sobrang gigil ko. Akmang lalapit na sana ako upang muli siyang sabunutan at sampalin. Ngunit, hindi ko inaasahan na isang malakas na palad ang mauunang dadampi sa pisnge ko. Sa lakas nito ay napangiwi pa ako. "Wala kang karapatan na pagsabihan si Dalia nang ganyan Faye! Mas makapal ang mukha mo! Feeling mo malinis ka! Bakit na saan ka ba kagabi? Isa pa, kaya kay Dalia ako nakipagtalik. Dahil sa kinis pa lang ng balat niya ay sobang masarap na siya. Ehh ikaw? Amoy mo pa nga lang ang baho-baho mo na! Kaya sino ang lalaking magaganahan sa tulad mo! Dapat nga magpasalamat ka pa dahil, hinanapan pa kita ng trabaho! Tapos, ngayon na nagpapakasaya ako, magrereklamo ka pa? Bakit hindi mo na lang ako suportahan. Tulad ng suporta ko sa 'yo!" Mas lalo akong nasaktan. Hindi ko na alam kung ilang patalim ang biglang bumaon sa dibdib ko. Mas kinakampihan pa niya ang kaibigan kong taksil, kaysa sa akin na totoong nagmahal sa kaniya mula pa noon. Mula sa likuran ni Cris. Labis ang tuwa na nakikita ko sa ,mukha ni Dalia. "Cris, ano ba 'yan nakakainip na, hindi mo pa rin ba siya papaalisin? Hindi pa tayo tapos, hindi ka pa nga nilalabasan 'di ba? Hayts, tatlong rounds pa lang 'yon kagabi. Kaya bigyan mo pa ako ng rounds ngayon." Tuluyan nang tumulo ang aking luha. Kung ganun, kagabi pa nga nila ginawa. Habang, ibinigay ako ni cris sa ibang lalaki. "Hindi na kailangan, ako na ang aalis," aniya ko pa, Sabay talikod sa kaniya. Nang makalabas ako ng kwarto. Dito mas bumuhos ang luha ko. Kailan man ay hindi ko inisip na magagawa 'to sa akin ng boyfriend ko at ng matalik kong kaibigan. Porket, hindi ako mayaman, panghuhusga na ang mga binitawan nila sa akin. Masakit sa akin, pero ayos lang. Dahil, kahit paano ay nalaman ko rin ang tunay na pagkatao nilang dalawa. Sobrang sama! Hindi ko sila mapapatawad!FAYE POINT OF VIEW Hindi ko maiwasan titigan ang anak ko. Kanina pa siya naglalaro dito sa loob ng kwarto, sa tabi ko. Halos napapangiti ako habang pinagmamasdan si Darck. Ngunit, hindi ko maipagkakaila na muli kong pinapangarap na makasama ang kaniyang ama. Ngunit, alam ko rin naman malapit na itong mangyari dahil sa tulong ng aking kakambal. Kalaunan lamang, biglang tumunog ang cellphone ko. Nang makita ko kung sino ay agad ko rin itong sinagot. "Maayos na ang lahat. Maghintay na lang tayo ng ilang araw. Mabibigyan na rin ng hustisya ang mga nangyari sa 'yo. Kaya ihanda mo na rin ang sarili mo sa muling pagbabalik mo," seryosong wika nito. "Kung ganun, handang-handa na ako." Mariin akong napatingin sa malayo. Dala ng galit ng aking puso. Ilang taon rin. Kaya walang pwedeng hindi magbayad nito. Matapos ang aming pag-uusap sa cellphone. Muli kong tinuon ang aking atensyon sa anak ko. "Ano ang gusto ng anak ko kapag maging maayos na ang lahat ng mga inaayos ni mommy?" malam
FAYE POINT OF VIEW Hindi ko akalain na buhay pa pala ang anak ko. At mas lalong hindi ko inaalala makakayakap ko siya ngayon at makakausap. Muling nabuhayan ang aking puso at pag-asa. Ngunit, sa kaniyang hiling tungkol sa kaniyang ama ay hindi ko agad maibibigay. Gayunpaman, labis akong nagpapasalamat sa aking kambal at kapatid sa lahat ng kanilang ginawa. Hindi ko na tuloy alam kung paano ko sila mababayaran. "Maraming salamat dahil sa nakikita ko, napalaki nang maayos ang anak ko," sabay ngiti ko habang nakatingin kay Suzanne. Ngunit sa nakikita ko, tila'y nag-aalangan siyang lumapit sa akin. "Huwag ka mag-alala, lahat ng mga ginawa niyo sa akin ay babayaran ko," sabay ngiti ko ulit. Nagbago naman ang kaniyang reaksyon. "Anong babayaran? Wala ka kang dapat na bayaran. Kami nga ang nagkulang sa 'yo. Kaya, huwag mo na intindihin ang lahat. Dahil, buong puso ka namin tinatanggap dito at hindi kami nagpapabayad sa mga nagawa namin sa 'yo. Malaya ka rito Faye, kasama kami ng anak mo,
C O N T I N U A T I O N......"Ano ba ang sinasabi mo diyan Vincent? May tinatago ka ba sa akin?" pagtatakang tanong ko, ngunit binigyan niya lamang ako ng malademenyo niyang tawa."Wala, ano naman ang itatago ko? Si Pepeto? Hahah, maybe you will know soon. Soon as possible," na tatawang sagot niya."Huwag na huwag mo akong gaguhin dito ahh. Malalagot ka talaga sa akin kapag malaman kong may tinatago ka, maliwanag?" pananakot ko sa kaniya. Ngunit, tila'y walang effect ito sa kaniya. Huminga ako nang malalim."Si Darck? Asan siya? Nasa mansion ba ang bata? Tingin ko kailangan niyang makita ang mommy niya. Para naman mabawasan ang lungkot ni Faye," seryosong sabi ko. Napahinga naman siya nang malalim."Huwag kang mag-alala ate. Pina sundo ko na ang bata kanina lang. Kaso nga lang, walang maalala si Faye. Kaya paano niya makikilala ang anak niya? Baka malungkot lang ang bata sa kaniya. Labis tuloy akong nag-aalala." Naramdaman ko nga ang labis na pag-aalala ng kapatid ko. "Ano ka ba, wa
ALJUR POINT OF VIEW "Aljur, ano ba nangyayari sa 'yo? Bakit parang hindi ka mapakali? Kakarating lang natin dito sa office mo ohh, tapos parang gusto mo pang lumakad at lumabas. Ayos ka lang ba talaga huh? Just tell me if not. Tell me if you need something. I'm just here, okay?" dere-deretsang aniya ni Reah sa akin. I breathe deeply. "En oo ugh, don't talk too much. I don't want to hear anything, okay? Maybe, you should leave here. I want to be alone now. So, leave me alone, please...." I said emotionally while looking at her eyes. "Why? I don't do something wrong, right? What are you thinking? That Suzanne again? You're worried about here? You're jealous because she has a new boyfriend? That man is her boyfriend, right? That Vincent? Then, why are you acting like you're always affected, kapag magkasama silang dalawa? Huh? You love her?" sunod-sunod na tanong pa nito. I need to relax myself, my mind and my heart. I need peace of mind. But, yeah it's right, I'm worried, I'm j
Ang pagbabalik ni Faye! FAYE POINT OF VIEW Nagising ako sa hindi ko kilalang lugar. Tahimik, tahimik na tila ba'y ako lamang ang naririto. Hindi ko maintindihan kung ano ang pakiramdam ng katawan ko. Tila ba'y walang lakas at hindi ko maigalaw ng tama. Hindi ko rin maigalaw bang maayos ang kamay ko. Pero, ang mata ko ang tanging umiikot upang pagmasdan ang paligid. Napagtanto ko na lamang ang kwartong ito. Kwartong hindi ko pa nakikita mula noon. Ano nga ba ang nangyari kahapon? Pilit kong inaalala ang lahat, subalit tila'y puputok ang ulo ko sa sakit, kaya wala akong masyadong maalala. Subalit, alam ko kung sino ako. Ako ito, ako ito si Faye. Si Faye na nagmahal dati at ngayon ay patuloy pa rin na nagmamahal. Bigla kong naalala na buntis ako. Nais kong hawakan ang tiyan ko. Kaya dahan-dahan kong pinalakad ang kamay ko. Ngunit, kahit hindi ko pa nahahawakan ang tiyan ko. Ramdam na ramdam kong wala itong laman kahit na kunti. Tanging nakaramdam ako ng sakit sa dibd
Binigyan ko lamang ng walang emosyong tingin si Dalia. Matapos ay nilagpasan ko sila upang pinagmamasdan ko ang sarili ko sa salamin. "Come on Suzanne, huwag kang maging cold sa kapatid ni Aljur. Dahil ayaw ni Aljur 'yon. Isa pa, just be thankful dahil gusto kang maging kaibigan ni Dalia." Pinagsasabi ng Reah na 'to? Wala naman akong pakealam. "Excuse me." I said with my cold tone. Mataray ko silang tinalikuran. Hindi ko naman kasalanan na maihi na ako. Kaya agad na akong pumasok sa mismong Cr. Ngunit, gayunpaman maayos pa rin ang tindig ng aking pangangatawan nang tinalikuran ko sila. Kita ko pa nga ang inis sa itsura ni Reah. Habang umiihi ako, tahimik lamang sila. Na para bang bigla akong nabingi dahil sa katahimikan ng paligid. Gayunpaman, alam ko na nandiyan pa rin sila. Nang matapos ako ay agad akong lumabas. Sinasabi ko na nga ba at naririto pa sila. "Hmm, Suzanne, pwede ka bang kumain kasama namin? Nandito din si kuya. For sure matutuwa siya kapag nakita ka niya," sabay ng







