LOGINHello good day everyone I'm here to say that, hindi ko na po malalagyan ng book 2 ang book na ito. Dahil, tapos na po ang time na ibinigay ko. At wala po masyadong naghahanap ng book 2. Kaya naman napagdesisyunan kong tapusin na ito. Ibig sabihin, kapag malagyan na ng Completed Tag ang book ay hindi ko na po ito maaring galawin pa. Kaya naman po, ngayon pa lang ay nagpapasalamat na po ako dahil malayo rin ang narating ng noon kong ito. Sana nagustuhan niyo mula umpisa hanggang dulo. Dahil para sa akin, marami din po akong natutunan sa kwento. Sana ay kayo rin. Iyon po ang goal ng mga kwentong sinusulat ko. Mga pagsubok sa buhay ng mga nag-iibigan, magkaibigan, mag-asawa at sa pamilya. Ibig sabihin sinusukat ang lahat sa tunay na pagmamahal. At kapag wala kang pagmamahal sa isang tao o sa iba. Hindi 'yon matatawag na pag-ibig kahit na palagi mo pang kasama ang taong alam mong mahal ka. Humihingi ako sa inyo ng paumanhin dahil masyadong natagalan ang update ng kwentong ito. Kasi, nagin
PAKIBASA PO MGA READERS KO HANGGANG SA DULO.Hello everyone, this book is already end na po. Pero, lots po sa nakikita kong readers ay naghahanap pa po ng next. kaya ngayon naman po ako ang mag ask sa inyo. Gusto niyo po ba ako g gumawa ng book 2 para sa book na ito? Kailangan ko ng comments niyo kung gusto niyo or ayaw niyo. Nasa inyo pa rin po kung magbabasa pa po kayo o hindi. Pero, kahit na gano'n kailangan ko po ng suporta galing sa inyo. Kasi kung gusto niyo pa ng book 2 gagawin ko po ang lahat para mag-isip ng isusulat for book 2 nitong book.Pero, aabutan din po ng ilang araw bago ako maka update kung sakaling gusto niyo pa po ng book 2. Babase po ako sa mga comments niyo. Kasi may mga book pa po akong sinusulat ngayon na bago lang. Bali ang gagawin niyo lang naman po. Mag comment po kayo ng "Yes, gusto ko ng book 2"Pero kung ayaw niyo naman po. Pakisabi na lang ng."No." Kung alin po diyan ang mas maraming comments 'yon po ang susundin ko. Take note din po, ngayon lang po
"Anong ginagawa mo dito Reah?" deretsahang tanong ko. Nadatnan namin siyang nandito sa sala. "Nandito ako para humingi ng tawad sa 'yo at para tuluyan na rin na nagpaalam," nakangiting sagot niya. Sincere naman ang boses niya kaya hindi ako magtataka o magdududa. Hindi ka alam kung ano ang naging plano ni Suzanne. Pero gusto kong malaman. "Faye, Aljur umupo kayo dito." Pina-upo kami ni Suzanne habang nasa harapan namin si Reah. Napaupo na rin si Pepeto sa tabi namin. Oum, kumpleto kami ngayon dahil nandito rin si Vincent. Pero wala ang anak ko. "Sige. Makikinig kami sa mga sasabihin mo," seryosong tugon ko kay Reah. "Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Natanggap ko na matagal na ang desisyon ni Aljur na tigilan na namin ang relasyon namin. Na-realize ko rin noon pa na kahit na kailan ay hindi niya ako kayang mahalin ulit. Kaya napagdesisyunan ko na ang umalis ng tuluyan sa bansa. Pero bago 'yon nakipagtulungan muna ako kay Suzanne. Ibinigay ko sa kaniya ang lahat ng mga e
Mas lalong tumulo ang mga luha ko nang makita ko si Aljur. Nandito na siya sa harapan ko. Sa wakas! Muli ko siyang nakita ng malapitan. Pareho kaming gulat sa isa't isa. 'Yong tipong tilay may malamig na hangin ang dumapo sa paligid namin. Kaya ramdam na ramdam ko kung gaano kami kasabik sa isa't isa. Habang tumutulo ang mga luha ko. Matamis na ngiti ang ibinigay niya sa akin. Hanggang sa mag Isnag butil ang tumulo din sa kanang mata niya. Sa dami ng mga tao dito. Parang nag-fastforward sila. Habang kaming dalawa ay bumalik sa masayang nakaraan namin. "Mabuti na lang hindi ako tumuloy. Dahil kung tumuloy ako, siguro ko mas lalong hindi kita makikita. Sana hindi ako nananaginip sa loob ng sasakyan na sinakyan ko kanina. Sana totoo ang lahat ng ito. Nandito ka na sana sa harapan ko Faye. Dahil matagal na kitang hinihintay na bumalik sa akin." Ramdam na ramdam ko ang sakit ma nararamdaman niya. Kaya naman dahan-dahan akong lumapit sa kaniya. Hinawakan ko ang malambot niyang pisngi at p
Hindi umakyat si Pepeto sa stage. Kundi nagsalita lamang sa siya ibaba. Ito ay pagpapakita ng kaniyang galang. "Pepeto? Anong meron? Bakit ikaw lang? Asan ba si Aljur? Kanina ko pa siya hindi nakikita eh," sunod-sunod kong pag-aalalang tanong. Huminga siya ng malalim. "Faye, kailangan mo siyang puntahan sa airport. Kanina ko pa siya tinatawagan pero hindi siya sumasagot. Naka-off yata ang cellphone niya kaya hindi niya alam na tumatawag ako." Mas lalo akong nakaramdam ng kaba. Anong airport ang sinasabi niya? Hanggang sa maalala ko ang sinabi ni Aljur ng muli kaming magkita. Kung gano'n may balak siyang umalis ng bansa? Kaha sinabi niya na sa susunod na mga taon? Hindi pwede, hindi ako papayag na mawala siya. "Aalis siya ng bansa. Para tuluyan siyang maka-move on sa inyo ng anak niyo. Faye matagal na panahon ka niyang hinintay na bumalik. Pero kailangan niya rin mag-focus sa buhay niya at sa kompanya na meron siya. Pero hindi niya magawa dahil umaasa pa rin siyang babalik ka. Hang
"Hindi kailangan ng kambal ko ng pekeng jewelry. Pero ang kapatid ko ay may handog pa rin para kay Dalia at sa mga kasama niya." Dagdag pa ni Suzanne na may seryosong boses. "Hayts, mabuti pa huwag na tayo maingay. Tingnan na lang natin kung ano ang regalo ni Faye. Buti pa siya nakaisip ng magandang handog. Hindi tulad ng isa diyan, peke!" sagot pa ng isang bisita. Dahilan na matahimik sila at nakaabang sa screen. Lumapit ako kay Dalia at bumulong. "Ikaw Dalia, handa ka na ba? Sana handa ka na." Matapos ko itong sabihin sa kaniya pakiramdam ko ay nakaramdam siya ng takot. "Chill. Magugustuhan mo 'to. Siguro nga ay mapapa-iyak ka pa dito," sabay ngiti ko. Nanginginig si Dalia sa takot. Mukhang naramdaman niya yata ang magandang regalo ko. Hindi ko na pinatagal pa. Maya-maya pa ay walang alinlangan na binuksan ang screen. Hanggang tumumbad sa kanila ang video kung paano ako pinahirapan. Gulat na gulat ang mga bisita. Mas lalo na ang reaksyon ni Dalia at ng mga kasama niya. Oo
ALJUR POINT OF VIEW "Hi love, naka-uwi na ako," nakangiting salubong sa akin ng fiancee ko dito sa loob ng mismong mall ko. "Ahmm, what are you doing here? Reah, dapat hindi ka na dito dumeretso sa mall. Pwede naman kitang puntahan sa bahay mo," I said. "But love, I miss you so much. Mabuti nga
FAYE POINT OF VIEW"Ano ka ba, hindi ka pa rin nakakabayad ng upa mo Faye! Mas mabuti pa kung lumayas ka na dito!" galit na galit na sigaw sa akin ng nagmamay-ari ng apartment. Wala pa akong pera sa ngayon at nabawasana ng pera ko dahil ibinigay ko sa lalaking nakasiping ko sa hotel. Kaya saan pa a
ALJUR POINT OF VIEW"Ibigay niyo sa akin ang CCTV footage ng hotel! Higit sa lahat, hanapin niyo ang babaeng 'to, para sa akin! Huwag na huwag niyo akong bibiguin. Dahil, ako mismo ang manglalagot sa inyo!" galit na galit kong sigaw. Lahat ng mga tauhan ko ay yumuko bilang sagot nila. Kita ko naman
Habang naglalakad ako dito, bigla kong na-alala ang nangyari kagabi. Kahit binastos pa ako ng lalaki kagabi, sana ay buhay pa rin siya hanggang ngayon. Ngunit, nagtataka pa rin ako kung bakit hindi ko napigilan ang sarili ko na makipagsipin din sa ibang lalaki. Ayaw ko man itong isipin dahil masaki







