FAZER LOGINDALIA POINT OF VIEW "Wait a minute friend, is that your kuya? Ohh, look what he is doing here? Is he? Wait??? Is that the new??? 'Yung bagong labas na kwentas! Ohh my! It's worth a billion!" hindi makapaniwalang aniya sa akin ng kaibigan kong si Zea. Maayos kong itinuon ang mata ko sa hawak hawak ng kuya ko. Hindi nga nagkakamali si Zea. Marahan akong napangiti at itinaas ang kilay. "Let's go, Zea." Mataray kong aniya. Agad naman siyang sumunod sa akin papalapit kay kuya. "Ohh kuya, are you going to buy that necklace? It's worth a billion. Is that for ate Reah?" nakangiting tanong ko. Of course I will be happy if he gives that necklace to my ate Reah. "Miss Dalia, ano ba ang ginagawa mo dito?" singit ni Pepeto. "Hmm, well, bibili ako ng magandang regalo. Natatanggap kasi ako ng imbitasyon galing kay Mr. Vincent. Yeah, I hate Suzanne. But, I want to see kung sino ang ipapakilala nila. At bilang paggalang, gusto kong bumili ng regalo para sa taong 'yon." I said seriously. Dumapo
VINCENT POINT OF VIEW I'm here now at the private restaurant with Aljur and Pepeto. "Personal kong binibigay ang mahalagang ticket na 'to. Lahat ng mga company ay kailangan na dumalaw sa mahalagang event na gaganapin sa susunod na linggo. Kaya, magpasalamat ka dahil kahit ayaw ko sa tulad mo, swerte ka pa rin dahil gusto ni Suzanne na dumalaw ka. Isa pa, isama mo na rin ang babaeng mong si Reah o kahit na sino. Kaso lang ang gusto ni Suzanne, buong pamilya mo ang dumalaw. Kaya naman sa ayaw o gusto mo, mas mabuting sumunod ka na lang." Mahabang sanay ko sa kaniya na may seryosong tono. "Anong event ba ang magaganap?" pagtatakang tanong nito. "May mahalagang taong ipapakilala sa Event, 'yon ang pinakamahalaga sa bagay na 'yon. Kaya naman, dapat hindi mo sayangin ang pagkakataong makilala ang napakamahalagang taong 'to." I smirk. "Kung ganun, asahan mong pupunta ako," he answered. "Then, how is Suzanne?" he asked with his cared voice. "No matter how Suzanne now, it's none of yo
FAYE POINT OF VIEW Hindi ko maiwasan titigan ang anak ko. Kanina pa siya naglalaro dito sa loob ng kwarto, sa tabi ko. Halos napapangiti ako habang pinagmamasdan si Darck. Ngunit, hindi ko maipagkakaila na muli kong pinapangarap na makasama ang kaniyang ama. Ngunit, alam ko rin naman malapit na itong mangyari dahil sa tulong ng aking kakambal. Kalaunan lamang, biglang tumunog ang cellphone ko. Nang makita ko kung sino ay agad ko rin itong sinagot. "Maayos na ang lahat. Maghintay na lang tayo ng ilang araw. Mabibigyan na rin ng hustisya ang mga nangyari sa 'yo. Kaya ihanda mo na rin ang sarili mo sa muling pagbabalik mo," seryosong wika nito. "Kung ganun, handang-handa na ako." Mariin akong napatingin sa malayo. Dala ng galit ng aking puso. Ilang taon rin. Kaya walang pwedeng hindi magbayad nito. Matapos ang aming pag-uusap sa cellphone. Muli kong tinuon ang aking atensyon sa anak ko. "Ano ang gusto ng anak ko kapag maging maayos na ang lahat ng mga inaayos ni mommy?" malam
FAYE POINT OF VIEW Hindi ko akalain na buhay pa pala ang anak ko. At mas lalong hindi ko inaalala makakayakap ko siya ngayon at makakausap. Muling nabuhayan ang aking puso at pag-asa. Ngunit, sa kaniyang hiling tungkol sa kaniyang ama ay hindi ko agad maibibigay. Gayunpaman, labis akong nagpapasalamat sa aking kambal at kapatid sa lahat ng kanilang ginawa. Hindi ko na tuloy alam kung paano ko sila mababayaran. "Maraming salamat dahil sa nakikita ko, napalaki nang maayos ang anak ko," sabay ngiti ko habang nakatingin kay Suzanne. Ngunit sa nakikita ko, tila'y nag-aalangan siyang lumapit sa akin. "Huwag ka mag-alala, lahat ng mga ginawa niyo sa akin ay babayaran ko," sabay ngiti ko ulit. Nagbago naman ang kaniyang reaksyon. "Anong babayaran? Wala ka kang dapat na bayaran. Kami nga ang nagkulang sa 'yo. Kaya, huwag mo na intindihin ang lahat. Dahil, buong puso ka namin tinatanggap dito at hindi kami nagpapabayad sa mga nagawa namin sa 'yo. Malaya ka rito Faye, kasama kami ng anak mo,
C O N T I N U A T I O N......"Ano ba ang sinasabi mo diyan Vincent? May tinatago ka ba sa akin?" pagtatakang tanong ko, ngunit binigyan niya lamang ako ng malademenyo niyang tawa."Wala, ano naman ang itatago ko? Si Pepeto? Hahah, maybe you will know soon. Soon as possible," na tatawang sagot niya."Huwag na huwag mo akong gaguhin dito ahh. Malalagot ka talaga sa akin kapag malaman kong may tinatago ka, maliwanag?" pananakot ko sa kaniya. Ngunit, tila'y walang effect ito sa kaniya. Huminga ako nang malalim."Si Darck? Asan siya? Nasa mansion ba ang bata? Tingin ko kailangan niyang makita ang mommy niya. Para naman mabawasan ang lungkot ni Faye," seryosong sabi ko. Napahinga naman siya nang malalim."Huwag kang mag-alala ate. Pina sundo ko na ang bata kanina lang. Kaso nga lang, walang maalala si Faye. Kaya paano niya makikilala ang anak niya? Baka malungkot lang ang bata sa kaniya. Labis tuloy akong nag-aalala." Naramdaman ko nga ang labis na pag-aalala ng kapatid ko. "Ano ka ba, wa
ALJUR POINT OF VIEW "Aljur, ano ba nangyayari sa 'yo? Bakit parang hindi ka mapakali? Kakarating lang natin dito sa office mo ohh, tapos parang gusto mo pang lumakad at lumabas. Ayos ka lang ba talaga huh? Just tell me if not. Tell me if you need something. I'm just here, okay?" dere-deretsang aniya ni Reah sa akin. I breathe deeply. "En oo ugh, don't talk too much. I don't want to hear anything, okay? Maybe, you should leave here. I want to be alone now. So, leave me alone, please...." I said emotionally while looking at her eyes. "Why? I don't do something wrong, right? What are you thinking? That Suzanne again? You're worried about here? You're jealous because she has a new boyfriend? That man is her boyfriend, right? That Vincent? Then, why are you acting like you're always affected, kapag magkasama silang dalawa? Huh? You love her?" sunod-sunod na tanong pa nito. I need to relax myself, my mind and my heart. I need peace of mind. But, yeah it's right, I'm worried, I'm j







