LOGINHINDI NA MAKAYANAN ni Phoebe ang bibig ni Kenan. Itinaas na niya ang kanyang kamay upang sampalin ang lalaki. But her hand was caught by the man in mid-air. His large hand was extremely strong. He grabbed her hand and then forcefully flung her away. Phoebe’s body was thrown back several steps. Kenan
NANATILING NAKATAYO ROON si Kenan, ang kanyang mga tingin ay matamang nakatuon na sa mukha ni Phoebe, na bumalik na sa dating inosenteng alindog ang mukha nang mabura ang suot nitong makeup. Malalim ang kanyang mga mata, ngunit nanatiling tahimik. Medyo kinabahan si Phoebe kaya parang tatalon na pal
KENAN REMAINED SILENT, observing the reactions of the people in the center of the room. Gusto na niyang magpakawala ng malutong na halakhak dahil sa kakapalan ng mukha ng babae. Bukod sa napagkamalan na siya kaninang maniac, gusto pa nitong gamitin ang sitwasyon kanina sa katangahan niya upang makuh
PHOEBE SUDDENLY CAME to her senses when someone placed a few pages of paper in her hand. Isa sa mga marshal iyon na nakangiti. “It's just a short scene to test, take a look first.” Tumango lang si Phoebe at sinipat na iyon. Umalis naman ang staff para iwanan siya dito. Phoebe quickly skimmed thro
MAY ILANG BULUNGAN na biglang narinig mula sa dating tahimik na karamihan si Phoebe, na sinabayan pa ng ilang mahinang tawanan. Medyo nakaramdam ng pagkapahiya ang dalaga dahil pakiramdam niya ay nainsulto siya ng tawanang iyon. Hindi niya binawi ang tingin sa mukha ng lalaking nakatikwas na noon an
THE AUDITION WAS supposed to start at 8 o'clock, but these people had been waiting here since 6 o'clock, and she didn't dare to be late, so Phoebe arrived at 6:30 and has been standing here for how many hours now. Patindi nang patindi pa ang sikat ng araw noon at pahaba nang pahaba rin ang pila. Kun
LUMAKAS PA ANG kanyang iyak na para bang noon lang nagawa niyang mapalaya ang nararamdaman. Iyong iyak niya dapat sa mga panahong hinihintay niya ang asawang umuwi, naipon nang naipon ang sakit sa loob ng kanyang dibdib. Siguro naman, bilang asawa nitong pinangakuan mayroon siyang karapan na ganito
PINANOOD LANG SIYANG umalis ni Nero ngunit nang tila mahimasmasan na umalis na lang ng ganun ang asawa ay nagkukumahog siyang tumayo. Dinampot ang mga kailangan niya sa sofa at may pagmamadali ang malalaking hakbang. Kailangan niyang habulin si Charlotte, marami pa siyang nais na sabihin sa kanya. H
ABALA ANG KALSADA ng mga sandaling iyon at halos walang tumatawid, tila nagpapakiramdaman ang mga tao sa kabila ng kalsada kung sino ang mauunang humakbang nang magsitigil ang mga sasakyan kung kaya ay hindi rin sila agad makatawid sa kabilang banda. Ilang minuto na ang lumipas na naroon sila sa gil
UMAGOS NA ANG luha ni Charlotte pababa nang dahil sa mahigpit na yakap sa kanya ng ama. Hindi lang nang dahil siya doon naiyak kung hindi sa sinabi nitong litanya. Taliwas iyon sa bagay na inaasahan niya na magagalit ang ama, magwawala. Susumbatan siya nang kung anu-ano. Buong akala niya rin ay magt







