LOGINDAHIL SA HINDI pa rin bumaba ang lagnat ni Naomi, hindi na mapigil ni Nathalie na sumidhi pa ang pag-aalala sa kanya. Hindi na siya mapakali noon na para bang may nase-sense siyang masamang mangyayari sa kanilang alaga ni Tori. Tiyak na siya ang pagagalitan dahil nangyari iyon sa kanilang alaga. Siy
PAGKALIPAS NG ISANG oras pa ay natagpuan na lang ni Naomi ang kanilang sarili na nakarating na silang dalawa sa paliparan at sumasakay na sa eroplano nang gabing iyon. Alas-onse na ng gabi nang makalulan sila. Pagkaupo pa lang niya sa upuan sa loob ng eroplano, pumikit na agad ang mga mata ni Naomi
MAPANURI ANG MGA matang sinundan ni August ng tingin ang likod ni Shaun. Nangunot na ang noo niya nang makitang hindi naman ito naglabas ng cellphone kahit nakatalikod na at kanina kaya paano niya iyon masasabi kay Naomi na naroon siya? Ibig bang sabihin nito ay nagsisinungaling lang ang babae sa ka
BAGAMA’T KINASUSUKLAMAN NI Shaun si August, kung balang-araw ay maaayos ng dalawa ang kanilang hindi pagkakaunawaan. At kung muling makukuha niya ang kapatawaran ni Naomi, magiging masaya pa rin si Shaun para sa kanya. Hahangarin ang kabutihan keysa ang kasamaan. Binigyan niya ang maliit na ngiti si
LINGID SA KANILANG kaalaman na lihim silang sinusundan ng sasakyan ni August. On the way, a sudden gust of wind arose, accompanied by thunder. Fearing a downpour, Shaun urged the driver to speed up. Mabuti na lang at hindi pa umuulan nang marating nila ang hotel nito. Worried about Naomi’s safety ta
BAKAS NA ANG mga luha sa mukha ni Naomi nang i-angat niya ang mukha. Her appearance was all the more heartbreaking. Tinaas niya ang isang kamay at dahan-dahang pinunasan ang kanyang mga luha, ngunit biglang natigilan at nanigas na sa kinatatayuan nang mapunta ang kanyang tingin sa kotse na nakaparad
LUMAKAS PA ANG kanyang iyak na para bang noon lang nagawa niyang mapalaya ang nararamdaman. Iyong iyak niya dapat sa mga panahong hinihintay niya ang asawang umuwi, naipon nang naipon ang sakit sa loob ng kanyang dibdib. Siguro naman, bilang asawa nitong pinangakuan mayroon siyang karapan na ganito
PINANOOD LANG SIYANG umalis ni Nero ngunit nang tila mahimasmasan na umalis na lang ng ganun ang asawa ay nagkukumahog siyang tumayo. Dinampot ang mga kailangan niya sa sofa at may pagmamadali ang malalaking hakbang. Kailangan niyang habulin si Charlotte, marami pa siyang nais na sabihin sa kanya. H
ABALA ANG KALSADA ng mga sandaling iyon at halos walang tumatawid, tila nagpapakiramdaman ang mga tao sa kabila ng kalsada kung sino ang mauunang humakbang nang magsitigil ang mga sasakyan kung kaya ay hindi rin sila agad makatawid sa kabilang banda. Ilang minuto na ang lumipas na naroon sila sa gil
UMAGOS NA ANG luha ni Charlotte pababa nang dahil sa mahigpit na yakap sa kanya ng ama. Hindi lang nang dahil siya doon naiyak kung hindi sa sinabi nitong litanya. Taliwas iyon sa bagay na inaasahan niya na magagalit ang ama, magwawala. Susumbatan siya nang kung anu-ano. Buong akala niya rin ay magt







