MasukJACOB ALDEGUIRE'S POV (... Continuation) “You don’t even get to think about her.” My breathing becomes hard as I stared straight into his bloodied face. And in that moment... there was no doubt left. No hesitation. No restraint. Just one clear thought. I wasn’t letting him walk out of here. Every word he said… crawling under my skin. Corrupting everything. My grip tightened around his collar, my knuckles turning white as rage burned through my veins. That was enough. I shoved him back... hard—sending him stumbling across the floor. Then my hand went behind me. Fast. Familiar. Cold metal pressed against my palm as I pulled the gun from my back. I raised it. Straight at him. No hesitation. No warning. My finger tightened on the trigger...his craziness has to end in this place tonight. Umigting ang panga ko ng makita ko ang ngiti niyang puno ng kumpyansa. Ibinuga ko ang isang malalim na paghinga, ngunit bago ko pa man tuluyang makalabit ang g
JACOB ALDEGUIRE'S POV (...... Continuation) His smile widened. “Because of her?” My jaw tightened. “Say her name and I will put your throat out of your neck, Fred...” I said quietly. "And I’ll make sure you don’t leave this place breathing.” The air shifted. No more amusement. No more games. Just tension...sharp and dangerous. Fred let out a breath, then cracked his neck. “Alright,” he said. “Let’s see how far you’re willing to go for her.” I didn’t answer. I didn’t need to. Because the next second he moved...faster than I expected. But I was faster. I stepped in, closing the distance in an instant...my fist slammed straight into his jaw. Sa sobrang lakas ng suntok ko ay bahagya siyang napa-atras. But he didn't back down. He stood up and punched me back. "That's all you got, big boy?" I mocked him. Lalong namula ang mukha niya sa galit at akmang aatakihin ako. But I avoided his attack without making so much effort. Then...I grabbed him by the
JACOB ALDEGUIRE'S POV Nakatagilid siya sa tabi ko, bahagyang nakasiksik ang katawan niya sa akin na parang kahit sa pagtulog… hinahanap pa rin niya ang init ko. Maingat kong inayos ang kumot sa ibabaw niya, tinatakpan ang balikat niya na bahagyang nakalantad. Ayokong magising siya. Kailangan niya ng pahinga. Mas kailangan niya iyon kaysa sa akin dahil hindi pa gano'n ka galing ang sugat niya. Dahan-dahan kong itinaas ang kamay ko… at marahang hinaplos ang gilid ng mukha niya. Nandoon pa rin ang bahagyang bakas ng pamamaga. Pero hindi na kasing maga noong nakaraang araw. Humigpit ang panga ko. Saglit. Pero agad ko ring pinakawalan. Hindi ngayon. Hindi habang nandito siya sa harap ko… ligtas. Tahimik ko siyang pinagmasdan. Kung paano bahagyang gumagalaw ang pilikmata niya. Kung paano sumasabay ang paghinga niya sa dibdib ko. And for a moment.. everything around me slowed. I just stared at her face. Enjoying every moment I have like it'll be the last time
ELOWEN GARCIA'S POV "Hindi mo sinabi sa akin na dito pala natulog si Jacob kagabi..." reklamo ni Alexander pagpasok niya sa mismong dining area. Hindi ko kaagad siya pinansin at tuloy-tuloy lamang sa pagtulong kay Manang. "Hello....Elowen!" pagpapapansin nito. At nang hindi ko pa rin siya tinitingnan ay mabilis siyang kumapit sa akin. Sinilip niya ang mukha ko sabay pinaningkitan ako ng mata."Umayos lang ang relasyon niyo ay dine-dedma mona ako...hindi mo na ba ako mahal?" banat niya at nagpapa-cute pa talaga.Tumiim ang bagang ko. Pinakawalan aking isang malalim na buntong-hininga bago ako dahan-dahang tumingin sa kanya. Dumukwang ako nang bahagya, at ng makuntento ako sa distansya ng aming mukha.. ay walang sabi-sabi hinampas ko ang aking noo sa kanya dahil upang mapa-atras siya."Napaka-brutal mo talaga..." reklamo niya habang hinahaplos ang noo. Inirapan ko siya at muling bumalik sa ginagawa ko. "Wala ka naman kasing sasabihin at gagawing maganda. Kaya sana ay mas pinili mo
ELOWEN GARCIA'S POV Nakadilat ang mga mata ko, nakatitig sa kisame, habang unti-unting bumabalik sa normal ang tibok ng puso ko. Mabigat pa rin ang aking paghinga, ngunit hindi na kasing bigat gaya ng kanina. Ramdam ko ang init ng katawan habang nakapatong ang aking ulo sa kanyang dibdib. At ang kanang braso niya ay mahigpit na nakayakap sa aking baywang. Parang wala na siyang balak na pakawalan ako dahil sa sobrang bigat niyon. Huminga ako nang malalim, at kasunod niyon ay ang dahan-dahang paggalaw ng aking daliri hanggang sa tuluyang iyong sumiklop sa kanya. Then, instinctively...he tightened his grip on my finger. Slowly, I lifted my gaze and watched it carefully. Tahimik kaming dalawa, para bang ang mga kamay lang naming magkahawak ang nag-uusap. Huminga ako nang malalim. Mainit pa rin ang balat ko dahil sa kakaibang pakiramdam na bumabalot sa dibdib ko ngayon. Dahan-dahan akong gumalaw, bahagyang inayos ang ulo ko sa dibdib niya. At doon ay mas lalo kong naramd
ELOWEN GARCIA'S POV (... Continuation) Napalingon ako kay Alexander. Tahimik lang siya kanina… pero ngayon ay nakangisi na. That smug, teasing look. Para bang may alam siya na ako lang ang hindi pa umaamin at pilit kong itinatanggi. Tumaas ang isang kilay niya habang nakatingin sa akin, saka bahagyang tumango, parang may binibigyang kahulugan ang ginawa ko. At doon ko lang napagtanto. …Niyakap ko si Jacob. In front of him. Biglang uminit ang pisngi ko. Napaiwas ako ng tingin, kunwari walang nangyari, pero ramdam ko pa rin ang titig niya, parang hindi niya ako tatantanan. “Wow…” mahina niyang sambit, sapat lang para marinig ko. “Didn’t know you had it in you.” Nanlaki ang mata ko at mabilis ko siyang sinamaan ng tingin. “Shut up,” mariin kong bulong. Pero lalo lang siyang ngumisi. Mukhang mas lalo pa siyang naaliw. “Relax,” dagdag niya, taas ang dalawang kamay na parang sumusuko. “I’m not judging.” Saglit siyang tumingin kay Jacob, pagkatapos ay aga
ELOWEN GARCIA'S POV “Please…” muli kong pakiusap, at ngayon ay nakahawak na sa kanyang papulsuhan. Xavier’s fingers were still gripping my chin, forcing me to look at him. His eyes searched my face like he was trying to see if I was lying. “I wasn’t trying to run,” I whispered. “I just… I jus
ELOWEN GARCIA’S POVKINABUKASAN....Naalimpungatan ako nang maayos ko ang hindi pamilyar na amoy ng unan ko. Mas lalo ko pa iyong idiniin sa mukha ko, hanggang sa napagtanto kong amoy iyon ng lalaki. Mabilis akong bumalikwas ng bangon, at nang iginala ko ang paningin ko sa paligid at doon ko lang
JACOB ALDEGUIRE'S POV "Ano bang sinasabi mo na ayaw mo pa din magpakasal?!" nanggagalaiting asik sa akin ni Mama. "Ang tanda-tanda mo na, Jacob! Kapag ganito lagi mauunahan ka pa ng pamangkin mong mag-asawa!" dugtong niya. Napangiwi ako at hindi na nagsalita. Inaabala ko namang ang sarili sa pa
ELOWEN GARCIA'S POV (Continuation) Hindi ko agad nasagot. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakayanig—ang tanong niya, o ang katotohanang napansin niya iyon. Dahan-dahan niyang ibinaba ang isang kamay mula sa balikat ko, pero hindi para umatras. Sa halip, bahagya niyang itinagilid ang ulo ko, p







