Mag-log in## KABANATA 19### WINAWAKASAN NA ANG IYONG APPOINTMENT"Tanggap o hindi tanggap?" Ang mga salitang iyon ay patuloy na tumatakbo nang mabilis sa isip ni Elizabeth habang nakatayo siya sa bintana ng kaniyang opisina, ang kaniyang mga kamay ay nakakahawak sa kaniyang baywang habang nakatitig sa kalangitan sa pagkalito.'Labinlimang milyon?' Isip-isip niya at huminga nang malalim bago inabot ang kaniyang telepono sa talahanayan.'Paano kung alisin ko si Flora sa trabaho, at mahirapan akong makakuha ng isang natatanging kamay na tulad niya para sa kapalit?''Paano ang ating mga kliyente sa hinaharap?''Elizabeth, kailangan mong malaman na si Ginang Wilson ay laban lamang sa mga gawa ni Flora dahil sa kaniyang sariling makasariling dahilan, hindi dahil masama ang mga disenyo ni Flora. Ano ang mangyayari kung pagkatapos na sisantehin si Flora, si Ginang Wilson o ang ibang kliyente ay patuloy na magreklamo tungkol sa susunod na tapat na kawani ng kumpanya?''Sino ang nakakaalam? Kung idadagd
## KABANATA 18### TANGGAP O HINDI TANGGAP?"Paghintayin mo siya sa loob ng dalawang oras." 'Yan ang utos na ibinigay ni Ginang Wilson nang itanong ng guwardiya sa pinuno ng mga kasambahay upang ipagbigay-alam sa kaniyang amo ang tungkol sa pakikipagtagpo ni Flora."Patawad po, Ginang. Kailangan niyo pong maghintay sa labas hanggang sa makabalik siya pagkaraan ng dalawang oras. Umalis siya para sa isang importanteng pagpupulong ngayong umaga."Nakatayo ang guwardiya mula sa loob at sinabi ang impormasyon sa kaniya."Dalawang oras? Inaasahan ba ng amo mo na ganoon ako nawawalan ng gagawin?" Sumabog si Flora at sinimulang i-scroll ang kaniyang telepono upang iulat ang lahat sa kaniyang nakatataas."Flora, kailangan mong maging pasensyoso. Pangako, ito na ang huling beses na hahayaan ko ang babaeng 'yan na iparanas sa'yo ang ganitong uri ng paghihirap. Kapag nakuha na natin ang buong bayad mula sa kontratang ito, titiyakin ng kumpanya na hindi na tatanggap ng anumang mahirap na kasunduan
## KABANATA 17### ISANG PAGTITIPON SA KANIYANG TAHANANNakatayo si Christine na walang masabi; hindi pa niya kailanman nakita ang kaniyang amo sa ganoong hindi mapagpalagay na estado ng pag-iisip.'Hindi ba pamangkin niya ulit ang bata? Bakit humihingi ng DNA test para sa isang pamangkin? Talagang nakalilitaw ito!' Isip-isip niya sa sarili, ngunit kinuha pa rin niya ang mga sample at tahimik na umalis.---Sa ADVs design hub, halos magsimula nang lumuha si Flora habang walang kapagurang hinahanap ang kaniyang anak.Nagmamadali si Dan para salubungin ang kaniyang ina nang makarinig siya ng ilang boses."Nawawala ang kyut na anak ng chief designer. Nakita niyo ba siya sa anumang pagkakataon?" Ang isa sa mga nakatatandang babae, isang tagalinis, ay nagtatanong sa guwardiya sa gate."Hindi po ako nawawala. Narito po ako." Mabilis na sagot ng bata habang nagmamadali patungo sa reception."O batang lalaki. Saan ka nanggaling? Kanina ka pa hinahanap ng nanay mo!" Anunsyo ng receptionist nan
## KABANATA 16### KAILANGAN KO NG DNA TESTMasakit na tinitigan ni Dan si Adrian. Ang tanging misyon niya ay makahanap ng kasintahan para sa kaniyang ina, at ngayong sinasabi ni Adrian na hindi ito interesado, ano pa ang punto para ipagpilitan ang pag-uusap? Isip-isip niya."Ginoong Adrian. Pwede po bang maging kasintahan kayo ng nanay ko kahit sandali lang habang wala pa siyang ibang trabaho? Kailangan ng nanay ko ng proteksyon sa trabahong ito. Siya lang ang nag-aalaga sa akin, at hindi ko man lang siya maprotektahan!" Paliwanag niya.Proteksyon? Tumaas ang mga kilay ni Adrian."Bakit kailangan ng nanay mo ng proteksyon sa trabaho niya?" Tanong ni Adrian, bakas ang pag-usisa sa kaniyang boses.Iminukmok ng batang si Dan ang kaniyang ulo at mahirap na lumunok bago nagpatuloy."Ang nanay ko po ay isang designer, at nagtatrabaho siya nang walang pahinga sa bahay at sa opisina. Pero may isang babae na palaging nang-aapi sa kaniya tuwing pumupunta ito sa kumpanya." Ulat niya.Pumikit-pi
**KABANATA 15****DAHIL BA MAHIRAP ANG INA KO**Ibinaba ng lalaki ang tasa ng kape at itinutok ang kanyang mga mata sa walang kasalanang batang lalaki na mukhang naguguluhan ngunit sinusubukan pa ring ayusin ang kanyang mukha upang magmukhang may tiwala sa sarili.Sa sandaling tumingin siya sa mga mata ng bata, ipinaalala nito sa kanya ang kanyang hitsura noong araw.“Wow! Ang batang ito ay talagang napakasimple at napakagwapo kahit sa isang simpleng kasuotan!” Napasinghap si Adrian.Nakatitig pa rin si Dan sa kanya.Ang perpektong amoy ng pabango na pumuno sa silid ay–o Diyos ko! Napakabango nito na ninais niyang langhapin ito nang dalawang beses sa bawat lumilipas na segundo."Christine, saan mo siya nakita?" Tanong ni Adrian.Nagsimulang tumakbo nang mas mabilis ang puso ni Dan kaysa sa kanyang mga paa.Paano kung mahuli nila ang kanyang mga kasinungalingan? Mapupunta ba siya sa kulungan tulad ng ipinag-alala ni Bianca?Ano ang gagawin niya upang mailabas ang sarili sa gipit na sit
**KABANATA 14****SA WAKAS AY NAKAKUMPLETO ANG PINAKAMAYAMAN NA TAO**"Hoy Dan. Hindi mo ba ako naririnig? Ang sabi ko, 'Kumusta ang lolo mo?'" Ang tagapagtanggap (receptionist).Kumurap si Dan sa pagkalito, ngunit agad itong pinalitan ng isang ngiti bago pa man siya mapansin ng babae.'Puta! Hindi ko man lang naitanong kay Binibining Bianca kung may ama si Ginoong Adrian!' ang mura ng batang lalaki sa kanyang sarili."Ehh..ehnnn ang ibig mo bang sabihin ay ang lolo ko? Maayos na maayos ang lagay niya. Sa katunayan, sasama sana siya sa akin, kaya lang ay napagod siya sa kanyang pag-eehersisyo sa bahay," sabi niya, habang matatag at determinado ang kanyang boses.Matapos sabihin ito, itinaas niya ang kanyang mga mata upang tingnan ang ekspresyon sa mukha ng receptionist, at nagkatitigan ang kanilang mga mata."Wow!" Tumango ang receptionist sa kapansin-pansing pagkakahawig. Ang tatlong guhit sa noo ng bata ay eksaktong tulad ng kung paano ito palaging lumilitaw sa mukha ni Ginoong Adri







