INICIAR SESIÓNChapter 38Napatingin ako sa malaking bintana ng opisina.Sa ibaba ay abala ang siyudad.Ngunit wala akong nakikita.Dahil ang isip ko ay nasa nakaraan.Sa araw na nawala si Althea.Sa araw na nagbago ang lahat.Huminga ako nang malalim.At nagsimulang magsalita."Five years ago..."Mahina kong sabi."Me and Marie met at a hotel."Napatingin ako sa kanya."Iyon ang araw na nakita mo kami."Tahimik siyang nakikinig.Ngunit hindi ko mabasa ang nasa isip niya."She told me she loved me."Diretso kong pag-amin."But I refused."Muli akong tumingin sa bintana."Because I had you."Mahigpit kong nakuyom ang kamao."Tanggap niya iyon.""At dahil matagal na kaming magkakilala, nag-usap na lang kami tungkol sa mga nangyari noong bata pa kami."Napangiti ako nang mapait."I laughed with her.""That's true."At wala akong balak magsinungaling."Dahil wala naman akong dahilan para magtago."Saglit akong tumigil.At saka ipinikit ang mga mata ko."Then she suddenly hugged me."Mahina kong sabi."A
Chapter 37Hindi ko namalayang napadial pala ako sa landline habang malalim ang iniisip ko.Nakatitig pa rin ako sa résumé ni Althea nang may sumagot sa kabilang linya."Hello, this is HR Department. How may I help you?"Agad akong natauhan.Napakurap ako at tiningnan ang teleponong hawak ko."HR?"Hindi ko rin alam kung paano ako napunta sa extension nila.Bahagya akong napatawa sa sarili.Mukhang hindi na talaga ako makapag-isip nang maayos simula nang makita ko ang pangalan ni Althea.Dapat ay ibababa ko na ang tawag.Ngunit bago ko pa magawa iyon...May mga salitang kusang lumabas sa bibig ko."Papuntahin si Ms. Althea Monteverde sa opisina ko."Ilang segundo ng katahimikan ang sumunod.Marahil ay nagulat ang HR officer."Sir?"Agad kong napagtanto ang sinabi ko.Napahawak ako sa noo.Ngunit huli na.Nasabi ko na."CEO's office."Dagdag ko."Immediately.""Y-Yes, sir."At bago pa ito makapagtanong ay agad kong ibinaba ang tawag.Click.Tahimik ang buong opisina.Napasandal ako sa
Chapter 36Hindi ako mapakali matapos ang report na ibinigay ni Mark.Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang pangalan ni Althea.Limang taon.Limang taon ko siyang hinanap.At ngayon ay may posibilidad na nasa loob lang pala siya ng kumpanya ko.Huminga ako nang malalim.Kailangan ko ng kumpirmasyon.Hindi pwedeng puro haka-haka lang.Agad kong dinampot ang landline sa mesa ko at tinawagan ang HR Department.Ilang segundo lamang ay may sumagot."Human Resources Department, good afternoon.""Good afternoon."Malamig kong sagot."This is Cyrus Del Monte."Agad na naging pormal ang tono ng nasa kabilang linya."Good afternoon, CEO Del Monte."Napatingin ako sa bintana ng opisina."I have a question.""Yes, sir.""May employee ba tayo na ang pangalan ay Althea Monteverde?"Biglang natahimik ang kabilang linya.Marahil ay nagulat dahil sa tanong ko.Maya-maya ay narinig ko ang pagta-type nito sa computer."Please give me a moment, sir.""Go ahead."Tahimik akong naghintay.Pakiramdam ko ay
Chapter 35 Cyrus POV Kagagaling ko lang sa isang meeting sa labas ng kumpanya kaya alas-tres na ng hapon nang makabalik ako sa CDM Company. Bilang bagong CEO ng kumpanya, halos araw-araw ay puno ng meetings, reports, at negotiations ang schedule ko. Nakakapagod. Pero mas mabuti na rin iyon. At least occupied ang isip ko. Habang naglalakad ako sa hallway papunta sa executive elevator ay may biglang bumangga sa akin na maliit na katawan. Thud! "Ouch!" Mahinang reklamo nito. Agad akong napahinto. "Sorry." Awtomatiko kong sabi habang yumuyuko para tingnan ang bata. Ngunit nang makita ko ang mukha nito... Parang may kung anong kumalabog sa dibdib ko. Nanlaki ang mga mata ko. Ikaw? Napatingin din naman siya sa akin. At tila nakilala rin ako. "You..." Sabay naming bigkas. At sa hindi ko maintindihang dahilan ay napangiti ako. Ganun din siya. Parang matagal nang magkakilala. Hanggang sa muli siyang nagsalita. At ang pamilyar na linyang iyon ay muling lumabas sa kanya
Chapter 34Mabilis na lumipas ang mga araw.Hanggang sa hindi ko namalayang isang linggo na pala ang nakalipas mula nang magsimula akong magtrabaho sa CDM Company.At sa totoo lang...Nag-e-enjoy ako.Hindi ko inakala na masisiyahan akong mag-encode ng attendance records, mag-check ng correction forms, at mag-ayos ng mga dokumento.Pero may kakaibang kasiyahan sa simpleng trabaho.Walang board meetings.Walang shareholders.Walang milyon-milyong kontratang kailangang pagdesisyunan.Tahimik lang.Simple.At normal.Eksakto kung ano ang gusto ko.Noong araw na iyon ay sobrang abala ko sa pag-aayos ng attendance reports ng iba't ibang departments.Halos hindi ko namalayan ang paglipas ng oras.Nakatutok ako sa computer nang may maramdamang kumatok sa mesa ko.Tok! Tok!Napatingala ako.Si Karen.Nakakrus ang mga braso habang nakatingin sa akin."Althea.""Hmm?""Anong oras na?"Napakurap ako.Agad kong tiningnan ang monitor.At pagkatapos ang relo sa gilid ng screen.Nanlaki ang mga mata
Chapter 33Kinabukasan ay mas maaga pa akong nagising.Ngayon ang opisyal na unang araw ko bilang empleyado ng CDM Company.Matapos maligo ay sinuot ko ang unipormeng ibinigay sa akin kahapon.Simple lamang ito.Malayo sa mga mamahaling business suits na karaniwan kong isinusuot kapag may board meetings.Ngunit sa hindi maipaliwanag na dahilan...Masaya ako.Pagkababa ko sa dining area ay nadatnan ko agad si Caleb na kumakain ng almusal.Ngunit nang makita niya ako ay agad siyang napahinto.Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa.At tila pinag-aaralan ang suot ko."Mommy..."Sambit niya.Napangiti ako."Yes, baby?"Bahagya siyang kumunot-noo."Where you go?"Napatawa ako.Siguro ay nagtaka siya dahil iba ang suot ko ngayon.Hindi ito katulad ng mga damit na karaniwan niyang nakikita sa akin."I'm working, baby."Ngiti kong sagot.Agad namang lumiwanag ang kanyang mukha.At gaya ng inaasahan...May kasunod agad itong tanong."Hmm..."Bahagya siyang yumuko.At pagkatapos ay nagpacute.
Chapter 15 Isang oras lamang ang lumipas at ligtas nang lumapag ang eroplano. Nang tuluyan kaming makababa ay agad kong naramdaman ang mainit na hangin na sumalubong sa amin. Narito na kami sa Airport ng Cebu. Ang lugar kung saan gaganapin ang isa sa pinakamalaking business summits ngayong ta
Chapter 14 Mabilis na lumipas ang mga araw at ngayon ay narito na ako sa VIP lounge ng airport kasama ang aking sekretarya. Tahimik akong nakaupo habang hawak ang boarding pass. Ilang beses ko nang sinilip ang relo ko lalong ilang beses ko na ring tiningnan ang impormasyon tungkol sa business sum
Chapter 10 Lumipas ang mga araw. At dumating na rin ang araw ng engrandeng welcome party na inihanda nina Veronica at Bianca. Mula sa ikalawang palapag ay tanaw ko ang mga bisitang isa-isang dumarating sa mansyon. Mga negosyante. Mga kaibigan ng pamilya. Mga kilalang personalidad. Halos lahat n
Chapter 5Pagkapasok ko sa guest room ay agad kong isinara ang pinto.At sa unang pagkakataon mula nang bumalik ako sa mansyong ito...Nawala ang matigas na maskarang suot ko.Napagod ako.Hindi sa pakikipagtalo.Kundi sa pag-alala.Sa bawat sulok ng bahay na ito ay may alaala ng aking ina.Mga ala







