LOGINShare
Ang Babae sa Lumang Pier
publish date:
2026-09-26 02:57:46
Latest chapter
ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO Ang Pangalan sa Papel
CHAPTER 39 Ang Pangalan sa Papel Hindi ako makagalaw. Nakatitig lang ako sa maliit na papel na hawak ko. HUWAG MONG PAGKATIWALAAN. At sa ilalim nito— ADRIAN. Parang biglang nawala ang lahat ng ingay sa paligid. Wala na akong naririnig kundi ang sariling tibok ng puso ko. “Give me that.” Boses ni Adrian. Napatingala ako sa kanya. May dugo sa gilid ng braso niya mula sa pagkakatama ng bala sa kahoy. “Adrian…” “Give me the paper, Elena.” Hindi ko ito iniabot. “Bakit?” “Because whoever left that note wants you to doubt me.” “Maybe they have a reason.” Napahinto siya. Parang nasaktan siya sa sinabi ko. “Elena, you know me.” “Do I?” Tumahimik siya. Iyon ang unang pagkakataon na nakita kong wala siyang maisagot sa akin. “May alam ka tungkol sa batang lalaki sa larawan,” sabi ko. Hindi siya sumagot. “Alam mo kung sino siya.” “Elena—” “At kilala mo ang boses ng taong nasa bodega.” Umiling siya. “Hindi ganoon kasimple.” “Then make it simple.” Lumapit ako sa kany
ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO Hindi ako nakatulog buong gabi.
CHAPTER 38Paulit-ulit kong binabasa ang mensaheng natanggap ko.“Kung gusto mong makausap ang iyong ina, pumunta ka sa lumang bahay bukas ng gabi.”At ang kasunod nito—“Huwag mong isama ang iyong ama.”May kung anong hindi tama.Kung talagang si Mama ang gustong makausap ako, bakit kailangan niyang gumamit ng ibang tao para magpadala ng mensahe?At kung hindi siya iyon…Sino ang gustong dalhin ako sa lumang bahay?“Hindi ka pupunta.”Napalingon ako kay Adrian.Nakatayo siya sa may pintuan habang nakatingin sa akin.“Pupunta ako.”“Elena.”“Adrian, buong buhay kong hinintay na malaman kung buhay pa ang nanay ko.”“Exactly. Kaya alam nilang gagawin mo ang lahat para makita siya.”Tumayo ako.“Then sasama ka.”Umiling siya.“Mas gusto kong manatili ka rito.”“Hindi.”“Elena—”“Hindi ako pupunta roon nang mag-isa.”Tahimik siyang tumingin sa akin.Alam niyang hindi niya ako mapipigilan.Sa huli, huminga siya nang malalim.“Sige.”⸻Kinabukasan, bago kami umalis, tinawagan ko si Papa.“P
ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO Buhay si Mama
CHAPTER 37 Hindi ko maialis ang tingin ko sa litrato. Isang babae. Mas matanda na siya ngayon. May ilang puting hibla sa buhok. May mga guhit sa mukha. Pero kilala ko ang mga mata niya. Kahit gaano karaming taon ang lumipas… Hindi ko makakalimutan ang mga matang iyon. Si Isabella. Ang aking ina. Buhay. Nanginginig ang kamay ko habang hawak ang litrato. “Kailan ito kinuha?” “Kahapon,” sagot ng lalaki. “Kahapon?” Tumango siya. “Sigurado ka?” “Oo.” “Nasaan siya?” Hindi siya sumagot. “Sabihin mo sa akin!” “Hindi pa puwede.” Napahigpit ang hawak ko sa litrato. “Bakit?” “Dahil hindi siya ligtas.” “Buhay ang nanay ko at sinasabi mong hindi ako puwedeng pumunta sa kanya?” “Kung pupunta ka ngayon, baka hindi mo na siya makita.” Napahinto ako. “Ano ang ibig mong sabihin?” “May mga taong nagbabantay sa kanya.” “Who?” “Hindi ko alam ang lahat.” “Pero may alam ka.” Tumahimik siya. “Then tell me what you know.” Bago siya makasagot, nagsalita si Adrian. “Enough.”
ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO Ang Gabi Kung Saan Nagsimula ang Lahat
CHAPTER 36 Hindi ako mapakali buong gabi. Nasa tabi ko si Adrian, ngunit parang ang layo niya sa akin. Mula nang malaman kong kilala na niya ako bago pa kami magkakilala, hindi ko na maalis sa isip ko ang isang tanong. Bakit ako? Bakit ako ang pinili niyang protektahan? Bakit niya ako pinakasalan? At bakit kailangan niyang itago sa akin si Sofia? Alas-diyes na ng gabi nang tuluyan kaming umalis. Walang ibang kasama. Ako at si Adrian lamang. Habang nagmamaneho siya, tahimik ako. Hindi ko na kayang magkunwaring okay ang lahat. “Adrian.” “Hmm?” “Kapag pumunta tayo sa hotel na iyon…” Tumingin siya sa akin sandali. “Ano?” “Sabihin mo sa akin ang totoo.” Tahimik siya. “Walang pagtatago.” Huminga siya nang malalim. “Okay.” “Promise?” “Promise.” Hindi ko alam kung bakit, pero gusto kong maniwala sa kanya. ⸻ Makalipas ang halos isang oras, huminto kami sa harap ng isang lumang hotel. Hindi na ito kasing ganda ng dati. Halos wala nang ilaw ang sign sa harapan. May
ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO Ang Pangakong Hindi Ko Alam
CHAPTER 35 Hindi ko maalis ang tingin ko sa litrato. Isang batang babae. Si Sofia. At isang batang lalaki na nakatayo sa tabi niya. Kuya Adrian. Ilang beses kong binasa ang dalawang salitang iyon. Parang bawat tingin ko ay lalo lamang akong nalilito. “Adrian…” Hindi siya sumagot. “Gaano mo katagal kilala si Sofia?” Tahimik siya. “Adrian.” “Matagal.” “Gaano katagal?” Huminga siya nang malalim. “Labing-isang taon.” Napatingin ako sa kanya. “Labing-isang taon?” Tumango siya. “Simula nang mawala siya.” “Hindi.” Napailing ako. “Hindi mo sinabi sa akin.” “Alam ko.” “Hindi mo sinabi na hinahanap mo siya.” “Alam ko.” “Hindi mo sinabi na inalagaan mo siya.” Napayuko siya. “Alam ko.” “Then why?” Tumingin siya sa akin. “Dahil nangako ako.” “Kanino?” “Sa ama mo.” Napahigpit ang hawak ko sa litrato. “Ano ang ipinangako mo?” “Na poprotektahan ko kayong magkapatid.” “Kayong magkapatid?” “Oo.” “Paano?” “Sa paraan na hindi kayo mahahanap ng mga taong naghahanap
ANG KONTRATA NG BIYONARYONG ASAWA KO Ang Babae sa Lumang Pier
CHAPTER 34 Hindi ko alam kung paano lumipas ang buong araw. Parang bawat minuto ay napakahaba. Paulit-ulit kong binabasa ang mensahe sa cellphone ni Adrian. “Kung gusto ninyong makita si Sofia, pumunta kayo sa lumang pier bukas ng alas-dose ng gabi.” Alas-dose. Sa isang lugar na hindi ko naman alam kung sino ang naghihintay sa amin. Pero kahit natatakot ako, may isang bagay na mas malakas kaysa takot. Pag-asa. Sa wakas, may pagkakataon na akong makita ang kapatid ko. Kung totoo man ang lahat. ⸻ “Sigurado ka bang pupunta tayo?” tanong ng ama ko. Nasa sala kami. Tahimik ang buong bahay. “Pupunta ako,” sagot ko. “Anak…” “Papa, buong buhay ko siyang hindi nakilala.” Tumahimik siya. “Kung may pagkakataon akong makita siya, hindi ko iyon palalampasin.” Lumapit siya sa akin. “Hindi ko gustong may mangyari sa iyo.” “Hindi rin ako.” Napangiti ako nang kaunti. “Pero hindi na ako bata.” Tumingin siya sa akin nang matagal. “Alam ko.” Umupo si Adrian sa tapat namin. “Ma
You May Also Like
LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO) SPG
dyowanabi887.9K viewsLove by Mistake (The Billionaire's Slave)
Mariya Agatha431.6K viewsMy Mysterious Wife
Darkshin04151.4M viewsONE NIGHT STAND WITH THE CEO
Hanzel Lopez546.1K viewsA Night With Ninong Rafa
kkyrieehale 842 viewsHGBS2 - Run From The Billionare
Daddyjungkook_2047 viewsMR. Morris, My Secret Lover
Heirrothschild 128 viewsWrong Chase
Shinzanzou291 views
