Home / Romance / ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL / CHAPTER 8: ANG LIHIM NI THEO

Share

CHAPTER 8: ANG LIHIM NI THEO

Author: Sassy Rose
last update publish date: 2026-09-15 18:07:44

Hindi ako nakatulog. Hindi ko alam kung paano. Kahit ipikit ko ang mga mata ko, bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Rafael.

Ang nanay mo.

At pagkatapos noon, ang tanong na hindi ko kayang sagutin.

Bakit? Bakit may koneksyon ang nanay ko kay Theo? Bakit may litrato?

At bakit parang lahat ng tao sa paligid ko ay may alam tungkol sa nakaraan ko maliban sa akin?

Hindi ko alam kung ano ang mas masakit—ang malaman na may bahagi ng buhay ko na hindi ko maalala, o ang posibilidad na sadyang may mga taon
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 10: HINDI NA AKO AALIS

    Dumating ang resulta makalipas ang ilang araw.Ilang araw na parang hindi natatapos.Hindi ko kayang buksan.Sa totoo lang, hindi ko alam kung alin ang mas kinatatakutan ko—ang malaman na si Theo ay tunay na anak ni Rafael, o ang malaman na may ibang sagot ang papel na iyon.Nasa mesa kami sa living room. Tahimik ang buong bahay maliban sa mahinang tunog ng mga laruan ni Theo sa sala. Para bang walang malaking desisyong naghihintay sa amin sa ibabaw ng mesa.Si Rafael ang may hawak ng sobre. Ilang segundo niya itong tinitigan bago siya tumingin sa akin.“Ready?”Umiling ako. “Not really.”Bahagya siyang napangiti. “Me neither.”Napatawa ako nang mahina, kahit ramdam ko ang kaba sa dibdib ko. “Bilyonaryo ka pero takot sa isang sobre.”“Mas nakakatakot ito kaysa sa negosyo.”“Bakit?”Tinitigan niya ang sobre. “Dahil hindi puwedeng bilhin kapag nawala ito.”Napatingin ako sa kanya. May kung anong kumirot sa dibdib ko. “Hindi mo rin naman ako binili.”Tumingin siya sa akin. “Alam ko.”Sim

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 9: ANG HINDI KO DAPAT MALAMAN

    Hindi ako nagsalita.Hindi rin si Rafael.Pareho kaming nakatingin sa papel na nakahandusay sa sahig, na para bang umaasa kaming magbabago ang mga salitang nakasulat doon kapag sapat na katagal namin itong titigan.He is your son.Apat na salita. Pero sapat para guluhin ang lahat ng pinaniwalaan ko tungkol sa buhay ko.Parang biglang nagkaroon ng bagong hugis ang bawat alaala ko.Ang litrato. Ang nanay ko. Ang batang si Theo. Ang pagdating ko sa bahay ni Rafael. Ang dahilan kung bakit tila may taong naghihintay sa akin kahit hindi ko alam kung bakit.At higit sa lahat, ang kakaibang pakiramdam na matagal ko nang kilala si Theo kahit hindi ko maalala kung saan.Sa wakas, si Rafael ang unang huminga nang malalim. “Hindi puwede.”Napatingin ako sa kanya. “Bakit?”“Dahil kung anak ko siya…” Hindi niya itinuloy.“Then?”Tumingin siya sa akin, at sa unang pagkakataon, nakita kong wala siyang sagot.“Alam ko sana.”Mahina ang boses niya.“Alam ko sana kung may anak ako.”Hindi ko alam kung a

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 8: ANG LIHIM NI THEO

    Hindi ako nakatulog. Hindi ko alam kung paano. Kahit ipikit ko ang mga mata ko, bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Rafael.Ang nanay mo.At pagkatapos noon, ang tanong na hindi ko kayang sagutin.Bakit? Bakit may koneksyon ang nanay ko kay Theo? Bakit may litrato?At bakit parang lahat ng tao sa paligid ko ay may alam tungkol sa nakaraan ko maliban sa akin?Hindi ko alam kung ano ang mas masakit—ang malaman na may bahagi ng buhay ko na hindi ko maalala, o ang posibilidad na sadyang may mga taong itinago iyon sa akin.Umaga na nang tuluyan akong bumangon.Tahimik ang bahay. Dahan-dahan akong pumasok sa kuwarto ni Theo. Natutulog pa siya.Payapa ang mukha niya, parang walang problema sa mundo.Lumapit ako sa kama at inayos ang kumot na bahagyang nahulog sa gilid. Ilang segundo ko siyang pinagmasdan.Paano ko haharapin ang batang ito ngayon?Pareho pa rin siya.Si Theo pa rin.Ang batang hinahabol ako sa bahay kapag hindi niya ako nakikita.Ang batang ngumingiti kapag tinatawag ko ang pa

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 7: ANG BATA SA LIKOD NG P***O

    Hindi ko na maalala kung gaano katagal kaming bumiyahe.Tahimik lang ako sa passenger seat, nakatingin sa madilim na kalsadang unti-unting nalalamon ng gabi. Sa labas, kakaunti na lang ang mga ilaw. Habang papalayo kami sa siyudad, mas lalong lumiliit ang mga gusali hanggang sa maging mga bahay na magkakalayo.Hawak ko pa rin ang litrato. Hindi ko na ito tinitingnan. Hindi ko na kailangan. Nasa isip ko na ang batang lalaki sa tabi ko. Ang batang hindi ko maalala. Ang batang tila may koneksyon sa isang bahagi ng buhay ko na matagal ko nang pilit ibinaon.Si Rafael naman ay halos hindi nagsasalita. Pero alam kong may gusto siyang itanong. Halata sa paraan ng pagkakahawak niya sa manibela. Mahigpit. Minsan, bahagyang gumagalaw ang mga daliri niya na parang pinipigilan ang sarili na magsalita.Sa huli, ako na ang unang bumasag sa katahimikan.“Rafael.”“Hmm?”“Kung may malaman kang hindi mo magustuhan…”Hindi niya ako tiningnan.“Sabihin mo.”Napalingon ako sa kanya.Parang alam na niya a

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 6: ANG BABAENG NASA LARAWAN

    Akala ko tapos na ang lahat.Akala ko pagkatapos mapunit ni Rafael ang kontrata sa harap ko, tuluyan nang mawawala ang mga kondisyon, kasinungalingan, at mga dahilan kung bakit kami nagsimula sa isang relasyong hindi naman dapat maging totoo.Akala ko puwede na kaming magsimula ulit.Ako. Si Rafael. At si Theo. Walang pagpapanggap. Walang kondisyon. Walang expiration date.Pero minsan, kapag akala mo tapos na ang isang problema, doon pa lang pala nagsisimula ang mas mahirap na bahagi.Kinabukasan, may isang sobre na naghihintay sa ibabaw ng mesa ko. Maliit. Itim. Walang pangalan. Walang return address.At hindi ko alam kung bakit, pero bago ko pa man ito hawakan, may malamig nang pakiramdam na gumapang sa batok ko.Dahan-dahan kong binuksan ang sobre. May litrato sa loob. Isang lumang litrato.Nanlamig ang mga kamay ko. Hindi dahil sa litrato mismo. Kundi dahil sa taong nasa loob nito.Ako. Labingwalong taong gulang. Mas bata. Mas payat. Mas inosente ang mukha. At katabi ko ang isang

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 5: ANG LIHIM NA DINADALA KO

    Hindi ako nakatulog nang gabing iyon. Nakahiga ako sa kama habang nakatitig sa kisame.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang note na natanggap namin.Si Rafael na ang target.Napahawak ako sa kumot. Sino ang taong nagpapadala ng mga litrato? Bakit alam niya angtungkol sa amin?At higit sa lahat— Bakit parang alam din niya ang tungkol sa akin? May sikreto akong matagal nang itinago kay Rafael. Pero hindi ko inakala na may ibang taong nakakaalam nito.Napapikit ako. Sa unang pagkakataon mula nang pumunta ako sa mansion, hindi ko alam kung ligtas ba talaga ako roon.Kinabukasan, maaga akong bumaba. Tahimik ang dining room. Walang Theo. Walang mga katulong. Tanging si Rafael ang naroon. Nasa harapan niya ang litrato na ipinadala sa amin.Tahimik siyang nakatitig dito habang hawak ang isang tasa ng kape. Halatang hindi siya nakatulog nang maayos. Lumapit ako.“Rafael.”Agad siyang tumingin sa akin. Ibinaba niya ang tasa. “Umupo ka.”Umupo ako sa tapat niya. Ipinatong niya ang litrato sa

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status