تسجيل الدخولMaagang dumating si Isabella Sanchez sa Vision Axis Interior Design Studio.
Magaan ang pakiramdam niya habang inaayos ang mga blueprint sa kanyang mesa. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero simula nang makilala niya si Arc Fritz Chivalry, tila mas naging magaan ang bawat araw niya. “Good morning!” Masiglang lumapit si Mika na may dalang dalawang tasa ng kape. “O, eto. Mukhang kailangan mo ’to.” Napangiti si Isabella. “Thank you.” Umupo si Mika sa tapat niya at pinagmasdan siya. “Bakit?” “May kakaiba sa’yo.” “Wala.” “Meron.” Tumikhim si Mika. “Hindi ka ba napapansin? Kanina ka pa nakangiti.” Agad na napahawak si Isabella sa kanyang labi. “Ako?” “Oo! At alam ko na kung sino ang dahilan.” Napairap siya. “Huwag ka ngang gumawa ng kuwento.” “Si Mr. Billionaire.” Hindi na nakapagsalita si Isabella. Sa halip ay yumuko na lamang siya at nagkunwaring abala sa trabaho. Napahalakhak si Mika. “Huli!” ⸻ Samantala, sa Chivalry Group… “Sir, nandito na po ang contract para sa Vision Axis.” Tahimik na binasa ni Arc ang dokumento bago ito nilagdaan. “Schedule the first site inspection.” “Tomorrow morning?” “Yes.” Nathan ay bahagyang ngumiti. Mukhang alam na niya kung bakit biglang naging interesado ang CEO sa interior design project. ⸻ Kinabukasan… Nagtipon ang buong team ng Vision Axis sa Monteverde Commercial Complex. Ito ang unang pagkakataong makikita nila nang personal ang lugar na kanilang ire-renovate. Habang nagsusukat ng espasyo si Isabella, biglang tumigil ang ingay sa paligid. Lahat ng empleyado ay napalingon sa iisang direksyon. May isang convoy ng mamahaling sasakyan ang dahan-dahang pumasok sa compound. Pagkabukas ng pinto ng itim na luxury sedan, bumaba si Arc Fritz Chivalry. Suot ang puting long sleeves na nakatiklop hanggang siko at itim na slacks, agad nitong nakuha ang atensyon ng lahat. “Good morning,” bati niya. “Good morning, Sir!” sabay-sabay na sagot ng mga empleyado. Lumapit siya kay Isabella. “Good morning.” “Good morning… Sir.” Napangiti si Arc. “I told you.” Natawa nang mahina si Isabella. “Good morning… Arc.” Hindi napigilan ni Nathan ang mapangiti. Sa wakas, tinawag din siya sa pangalan. ⸻ Habang umiikot sila sa gusali, ipinaliwanag ni Isabella ang bawat detalye ng plano. “Pwede nating gawing open lounge ang area na ito para mas welcoming sa clients.” Tumango si Arc. “Go on.” Habang nagsasalita siya, hindi niya napansing may nakaharang na bakal sa sahig. “Isa, watch out!” sigaw ni Mika. Ngunit huli na. Madudulas na sana si Isabella nang mabilis siyang mahila ni Arc papalapit dito. Napayakap siya rito sa gulat. Natahimik ang lahat. Maging si Isabella ay hindi agad nakagalaw. “Okay ka lang?” tanong ni Arc. “O-Okay.” Unti-unti siyang bumitaw. “Sorry.” “It’s becoming your habit.” Napakunot-noo siya. “Ha?” “Falling into my arms.” Biglang namula ang kanyang mukha. “Sir!” Tumawa si Arc. Hindi naman malakas. Ngunit sapat iyon para muling mabigla ang mga empleyado. ⸻ Mula sa ikalawang palapag ng gusali… “She’s prettier than I expected.” Lumapit ang assistant nito. “Ma’am Celestine, should we go down now?” Tumango ang babae. “Yes.” Makalipas ang ilang minuto… Habang pinag-uusapan nina Arc at Isabella ang floor plan, may isang pamilyar na boses ang narinig nila. “Arc.” Sabay silang napalingon. Ngumiti ang babae at agad na lumapit. Hindi man lang ito nag-atubiling kumapit sa braso ni Arc. “I’ve been calling you.” Nanlaki ang mata ni Isabella. Tahimik lamang si Arc. Napansin niyang bahagyang kumunot ang noo nito. “Celestine.” Lumapit pa ang babae at hinalikan si Arc sa pisngi. “I missed you.” Napatigil ang lahat ng naroon. Habang si Isabella ay biglang nakaramdam ng kakaibang kirot sa kanyang dibdib. Hindi niya maintindihan kung bakit. Hindi naman sila ni Arc. Magkaibigan pa lang sila. Ngunit bakit parang may kung anong mabigat na bumagsak sa kanyang puso? Napansin ni Celestine ang reaksyon niya. Isang mapanuyang ngiti ang sumilay sa labi nito. Pagkatapos ay lumingon ito kay Isabella. “Oh… you must be the designer.” Tumango si Isabella. “Yes.” Inilahad ni Celestine ang kamay nito. “I’m Celestine Villafuerte.” Saglit siyang tumigil bago ipinagpatuloy ang sinabi. “And…” Mahigpit nitong hinawakan ang braso ni Arc. “…I’m Arc’s fiancée.” Parang huminto ang oras. Napatitig si Isabella kay Arc. Habang si Arc naman ay nanatiling tahimik. Hindi niya itinanggi. Hindi rin niya kinumpirma. Ngunit sapat na ang katahimikang iyon upang magsimulang mabasag ang unti-unti pa lamang nabubuong pag-asa sa puso ni Isabella.Unti-unting iminulat ni Isabella ang kanyang mga mata.Puting kisame.Amoy ng disinfectant.Mahinang tunog ng heart monitor.“…Nasaan ako?” mahina niyang tanong.“You’re in the hospital.”Napalingon siya sa direksyon ng boses.Naroon ang lalaking sumagip sa kanya kanina.Nakatayo ito malapit sa bintana, hawak ang isang baso ng tubig.“Drink.”Dahan-dahan siyang umupo at tinanggap ang baso.“Thank you…”Ngumiti nang bahagya ang lalaki.“You’re welcome.”“T-Tinulungan mo ako?”Tumango ito.“Kung hindi kita nahila, baka nasagasaan ka na.”Napalunok si Isabella.Unti-unti niyang naalala ang nangyari.Ang malakas na busina.Ang paparating na SUV.Ang pagkakadulas niya.At ang matibay na bisig na humila sa kanya palayo sa panganib.“Salamat…” bulong niya.“Maraming salamat.”
lTahimik na nakaupo si Isabella Sanchez sa kanyang mesa habang paulit-ulit na binabasa ang mensaheng natanggap niya.Can we have dinner tonight? — ArcNapabuntong-hininga siya.Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang gawin.May bahagi ng puso niyang gustong tanggapin ang imbitasyon. Gusto niyang marinig ang paliwanag ni Arc.Pero may isa ring bahagi na nagsasabing…“Huwag ka nang umasa.”“Isa?”Napatingin siya kay Mika na may hawak na folder.“Okay ka lang ba?”Tumango siya.“Oo.”“Sinungaling.”Napangiti si Mika.“May problema ba kay Mr. CEO?”Hindi agad sumagot si Isabella.Sa halip, iniabot niya ang cellphone kay Mika.Binasa nito ang mensahe.Nanlaki ang mga mata nito.“Naku! Mukhang seryoso siya.”“Anong gagawin ko?”“Simple.”“Ano?”“Makinig ka sa paliwanag niya.”
Parang tumigil ang buong mundo ni Isabella Sanchez.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip niya ang sinabi ng babae.“I’m Arc’s fiancée.”Unti-unti niyang ibinaba ang kamay na kanina’y may hawak sa blueprint.Pinilit niyang ngumiti.“It’s nice to meet you, Miss Villafuerte.”Ngunit sa loob-loob niya, parang may unti-unting dumudurog sa kanyang dibdib.Hindi niya alam kung bakit siya nasasaktan.Hindi naman sila ni Arc.Wala namang namagitan sa kanila.Ngunit bakit ganoon ang pakiramdam niya?⸻Napansin ni Arc Fritz Chivalry ang biglang pagbabago sa ekspresyon ni Isabella.“Celestine,” malamig niyang tawag.Ngumiti ang babae.“Yes, love?”“I need to talk to you.”“Sure.”Ngunit bago pa sila makaalis, nagsalita si Isabella.“Sir Arc, I’ll continue checking the west wing with my team.”Hindi na niya hinintay an
Maagang dumating si Isabella Sanchez sa Vision Axis Interior Design Studio. Magaan ang pakiramdam niya habang inaayos ang mga blueprint sa kanyang mesa. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero simula nang makilala niya si Arc Fritz Chivalry, tila mas naging magaan ang bawat araw niya. “Good morning!” Masiglang lumapit si Mika na may dalang dalawang tasa ng kape. “O, eto. Mukhang kailangan mo ’to.” Napangiti si Isabella. “Thank you.” Umupo si Mika sa tapat niya at pinagmasdan siya. “Bakit?” “May kakaiba sa’yo.” “Wala.” “Meron.” Tumikhim si Mika. “Hindi ka ba napapansin? Kanina ka pa nakangiti.” Agad na napahawak si Isabella sa kanyang labi. “Ako?” “Oo! At alam ko na kung sino ang dahilan.” Napairap siya. “Huwag ka nga
“Miss Wrong Room.”Iyon lang ang sinabi ni Arc Fritz Chivalry, ngunit sapat na iyon para mamula ang pisngi ni Isabella Sanchez.Napatigil ang buong conference room.Nagkatinginan ang mga executives at managers ng Chivalry Group. Wala ni isa sa kanila ang nakakita sa kanilang seryosong CEO na ngumiti, lalo na ang magbiro.Si Nathan, ang executive assistant ni Arc, ay bahagyang napataas ang kilay.“Mukhang espesyal nga ang babaeng ito,” isip niya.Samantala, si Isabella naman ay halos gusto nang maglaho sa hiya.“Good… good morning, Sir.”Tumango si Arc.“Please, have a seat.”Hindi pa rin maalis ang pagtataka sa mukha ng mga empleyado ng Chivalry Group.Kilala nila ang kanilang CEO bilang isang malamig, istrikto, at halos walang emosyon. Hindi ito nakikipagbiruan. Hindi ito nakikipag-usap nang higit sa kailangan.Pero ngayon…Parang ibang tao ang nasa harapan nila.
Alas-siyete pa lang ng umaga ay gising na si Isabella.Katulad ng nakagawian niya, siya na ang naghanda ng almusal para sa kanilang dalawa ng kanyang lola.“Good morning, Lola,” nakangiting bati niya habang inilalapag ang sinangag, itlog, at longganisa sa mesa.Napangiti ang matanda.“Good morning, hija. Kumusta ang blind date?”Napabuntong-hininga si Isabella.“Mabait naman po si Adrian.”“Aba! Talaga? May pag-asa ba?”“Wala, Lola.”Napangiwi ang matanda.“Bakit?”“May girlfriend na pala siya.”Napakurap si Lola Carmen.“Ano?”“Pareho lang kaming napilitan. Friends na lang kami.”Ilang segundo itong natahimik bago tuluyang matawa.“Naku! Sayang.”Napailing si Isabella habang humihigop ng kape.“Huwag na muna nating pag-usapan ang love life ko.”“Sige na nga.”Ngunit bago pa man matapos ang almusal, muling







